ถั่วพูลู่ลม-PisAhn
facebook-icon

ภาคต่อของเรื่องนี้ ไฟรัก(แพ้ใจ❤ ภาค2)

ชื่อตอน : Ep 14. นี่ใครคะ

คำค้น : แพ้ใจ รัก โรแมนติก ถั่วพูลู่ลม ญาดามณี

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 26.9k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ย. 2560 18:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep 14. นี่ใครคะ
แบบอักษร

แพ้ใจ❤

Ep 14.


ตอนนี้ฉันอยู่ที่หน้าห้องทำงานของพี่ดิน..ฉันหวังว่าพี่ฟิวจะไม่รู้นะว่าฉันมาที่นี้..ฉันยังไม่พร้อมที่จะเจอหน้าเขาตอนนี้

หลังจากที่ฉันบอกเลขาหน้าห้องว่าฉันเป็นน้องสาวของพี่ดิน..เธอก็จะเดินมาเปิดประตูให้ฉันแต่ว่าฉันห้ามเธอไว้ก่อน..ฉันเกรงใจเพราะเธออายุมากว่าฉันจะให้มาเปิดประตูให้คนอายุน้อยกว่าได้อย่างไรถึงแม้ว่าเขาจะทำตามหน้าที่ก็เถอะ..ฉันเปิดประตูเข้ามาในห้องทำงานของพี่ดิน

ดรีม:อุ๊ย..ขอโทษค่ะ..เดี๋ยวหนูเข้ามาใหม่//ฉันกำลังจะปิดประตูแต่ก็ถูกห้ามไว้ก่อน

พี่ดิน:ไม่ต้องออกไป..เข้ามาเถอะดรีม

ดรีม:แต่ว่า..

พี่ดิน:เข้ามา

ดรีม:ค่ะ

ฉันเดินเข้ามาตามคำสั่งของพี่ดิน..ที่ฉันตกใจก็เพราะว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งไม่ใช่พี่ฟ้ากำลังนั่งคร่อมตักของพี่ชายฉันอยู่นะสิแล้วพี่ดินก็รีบผลักยัยนั้นออกจากตักทันที..พวกผู้ชายสมัยนี้ก็จริงๆเล้ย..มีแฟนแล้วยังจะกล้าทำอีกถ้าฉันไม่เข้ามาคงจะฟัดกันมันเลยแหละ..ฉันเดินมานั่งที่โซฟาตัวตรงข้ามกับพี่ดิน..ฉันมองหน้ายัยนี้..ส่วนยัยนี้ก็มองฉันเช่นกัน..สายตาที่มองฉันแบบแยอะเย้ยยิ้มุมปากนิด..แหมๆคิดว่าฉันเป็นใครย่ะ..กูน้องสาวผู้ชายที่มึงนั่งกระแซะอยู่โว้ย..ฉันมองพี่ดินด้วยสายตาคาดโทษ..แต่พี่ดินมองฉันด้วยสายตาแบบไม่ใช่แบบที่แกคิดอะไรแบบเนี้ย..เชื่อได้หรอ..นี่ก็อดีตเสือตัวพ่อเลยนะ

“นังนี่คือใครค่ะคุณดิน”

อ้าวอีหน้าวอก..กล้าดีอย่างไงมาเรียกฉันว่านัง..เดี๋ยวแม่งเจอกู..ฉันลุกขึ้นแล้วเดินไปนั่งบนตักของพี่ดินแล้วส่งยิ้มหวานหยดย้อยส่งให้ยัยหน้าวอก

 “นี่แกลุกออกไปจากตักของคุณดินเดี๋ยวนี้เลยนะ..แกนี่วอนซะแล้วไม่รู้หรอว่าฉันเป็นใคร”

ดรีม:คุณยังไม่รู้เลยว่าตัวเองเป็นใครแล้วฉันจะรู้เหรอคะว่าคุณเป็นใคร//ฉันได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอของพี่ดิน..แล้วเขาก็กระซิบที่หูฉัน

พี่ดิน:(ช่วยจัดการให้พี่ที..เดี๋ยวพี่เล่าให้ฟัง)

ดรีม:(จัดให้)

“คุณดิน..นังนี่เป็นใครคะ”

ดรีม:ฉันเป็นคนที่พี่ดินรักที่สุดค่ะ

“ไม่จริงใช่ไหมคะคุณดิน”

พี่ดิน:จริง//โว้วๆตอบเสียงห้วนซะด้วยแสดงว่ารำคาญยัยนี้เต็มทน..น้องจัดให้

ดรีม:ได้ยินแล้วนะคะ..คุณหน้าวอก

“นี่แก..แกว่าใครหน้าวอกย่ะ”

ดรีม:คนที่ทาปากสีแดง..ใส่ชุดสีแดง..รองเท้าสีดำ..ที่อยู่ตรงหน้าฉันอ่ะคะ..ใครนะ

“แก!!”นางลุกขึ้นยืน..แล้วชี้หน้าฉัน..ใครยอมล่ะ..ลุกขึ้นจากตักของพี่ดินเหมือนกันค่ะ..ส่วนพี่ดินก็ลุกตาม

ดรีม:ชี้หน้าอยากมีเรื่องหรอคะ

“ปากดีนักนะ โดนตบหน่อยเป็นไง”ยัยนี้ง้างมือจะตบฉัน..ใครจะยอมโดนตบละคะ..เราต้องจัดก่อนสิ

เพียะ..เพียะ..เอาไปสองทีนะจ๊ะ

“โอ้ยแก..คุณดินนังนี่มันตบเอมม่าค่ะ”เดินไปกอดแขนพี่ดิน

พี่ดิน:คุณจะตบก่อนหนิ

“คุณดินเข้าข้างมันหรอคะ เอมม่าจะฟ้องคุณพ่อ”โอ้ยยัยลูกแหง่

พี่ดิน:เชิญคุณตามสบาย..ผมไม่กลัวพ่อคุณหรอก..เชิญคุณกลับไปได้แล้ว..

ดรีม:ประตูอยู่ทางนั้นค่ะ//ฉันชี้ไปที่ประตู

“แก ระวังตัวไว้ให้ดีนะ เดี๋ยวแกก็โดนคุณดินเฉดหัวทิ้ง”

ดรีม:พี่ดินคงไม่มีวันเฉดหัวน้องสาวตัวเองทิ้งหรอกค่ะ

“แกว่าอะไรนะ..แกเป็นน้องสาวคุณดินงั้นเหรอ”

พี่ดิน:ใช่..น้องสาวผมเอง..รู้แล้วก็เชิญกลับไปได้แล้ว..อย่าให้ผมต้องใช้กำลัง

“ฮึ..เอมม่ากลับก็ได้ แล้วเราจะได้เห้นดีกัน”

ดรีม:อย่าลืมทายานะคะ..ฉันเป็นห่วง//ยิ้มหวาน

“ฮึ่ย”กระทืบท้าแล้วก็เดินออกไป

พี่ดิน:รุนแรงไปนะ..ตบที่เดียวก็พอมั้ง

ดรีม:หมั่นไส้..

พี่ดิน:ฮึ..แล้วอะหอบมาถึงมาหาพี่ได้

ดรีม:คิดถึง..แล้วยัยนั้นเป็นใคร

พี่ดิน:ลูกสาวคุณเอกพล..เขาเป็นลูกหนี้พี่..

ดรีม:เป็นลูกหนี้?

พี่ดิน:อือ..นั่งก่อน..(นั่งลงบนโซฟา)..เมื่อก่อนเขาก็เป็นหุ้นส่วนบริษัทเรา..แต่ดันไปติดการพนันก็เลยต้องขายหุ้น..พี่ก็เลยซื้อหุ้นนั้นไว้ในชื่อของดรีม

ดรีม:อย่าบอกว่าหุ้น 10 เปอร์เซ็นต์ ที่พี่เอาไปให้ดรีมเซ็นคราวที่แล้วนะ

พี่ดิน:ใช่..แต่เงินนั้นก็ไม่พอใช้หนี้ที่ติดไว้..เขาก็เลยมาขอกู้พี่..เอาบริษัทของตัวเองมาค้ำประกันไว้

ดรีม:เยอะขนาดนั้นเชียว

พี่ดิน:ร้อยล้าน

ดรีม:ห๊ะ!..ร้อยล้านเลยเหรอ

พี่ดิน:ติดการพนันทั้งผัวทั้งเมีย

ดรีม:แล้วยัยหน้าวอกเมื่อกี้ไม่รู้เรื่องเหรอ

พี่ดิน:ไม่รู้.. คิดว่าพ่อตัวเองมีอิทธิพลต่อพี่ก็เลยพยายามจะจับพี่..

ดรีม:พ่อคนเสน่ห์แรง..หนูจะบอกพี่ฟ้า

พี่ดิน:ฟ้ารู้แล้ว..ฟ้าเคยเข้ามาเห็นแบบหนูนี้แหละ

ดรีม:แล้วพี่ฟ้าไม่โวยวายหรอ..พี่ฟ้าเขายิ่งกว่าดรีมอีกนะ

พี่ดิน:จะเหลือเหรอ..โดนเยอะกว่าที่ดรีมทำอีก..นอนหยอดข้าวต้มไปหลายวัน

ดรีม:แต่ก็ไม่เข็ด

พี่ดิน:อือ..ว่าแต่เราเถอะมาหาพี่มีอะไร..ไม่ต้องมาอ้างว่าคิดถึง

ดรีม:รู้ทันอีก..พี่ดินช่วยหาคอนโดฯให้หนูหน่อยดิ

พี่ดิน:ทำไมล่ะ..ไหนว่าหอเก่าดีไง

ดรีม:ก็ดี..แต่ว่ามันเริ่มวุ่นวายแล้วอ่ะ..ดรีมอยากอยู่ให้เป็นส่วนตัวกว่านี้ //ใครจะบอกละว่าต้องการหนีพี่ฟิวอ่ะ

พี่ดิน:เดี๋ยวพี่ให้เลขาหาให้

ดรีม:ขอวันนี้เลยได้เปล่า

พี่ดิน:จะรีบไปไหน

ดรีม:นะนะ..เอาที่ใกล้ๆมอหนูด้วยนะ..ขี้เกียจตื่นเช้า

พี่ดิน:ครับคุณน้อง//ลุกขึ้นเดินออกไปบอกเลขาหน้าห้อง

ดรีม:พี่ดินกินไรยัง

พี่ดิน:ยังเลย..นี่ก็บ่ายสองแล้ว

ดรีม:ดรีมก็ยัง..ไปหาไรกินกันป่ะ//เดินไปเกาะแขนพี่ดิน

พี่ดิน:ป่ะ..พี่หยิบกุญแจรถก่อน

ดรีม:งั้นหนูไปรอที่รถนะ

พี่ดิน:อย่าไปฉุดใครเขาละ

ดรีม:พี่ดิน..นี่น้องนะ..พี่ต้องกลัวคนมาฉุดหนูสิถึงจะถูก

พี่ดิน:ใครเขาจะกล้า..มีหน้าตาเป็นอาวุธซะขนาดนี้

ดรีม:พี่ดิน!..เชอะ..รีบๆหยิบแล้วก็รีบๆตามมาด้วย

ลานจอดรถ...

ดรีม:พะ..พี่ฟิว

พี่ฟิว:ดรีม..อยู่นี้จริงด้วย

ความคิดเห็น