ข้าวเหนียวหมู

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) ขอบคุณที่ชอบนิยายเรา เรื่องแรกของนามข้าวเหนียวหมู ฝากติดตามกันด้วยน้าา

ตอนพิเศษ เฮียมีกิ๊ก เหรอ?

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ เฮียมีกิ๊ก เหรอ?

คำค้น : มาเฟีย รักร้าย lover เฮียลุค เจ๊นนท์

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.8k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 01 พ.ย. 2560 13:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ เฮียมีกิ๊ก เหรอ?
แบบอักษร

​เฮียมีกิ๊ก

เช้าวันเสาร์ 8.39 นาฬิกา

"เฮียไม่รักเจ๊แล้วเหรอ ฮึก เฮียไปมีผู้หญิงคนอื่นแล้วใช่ไหม" ผมตะโกนร้องไห้เสียงดังใส่หูไอเฮียบ้า แอบไปมีกิ๊กเมื่อคืนแน่ๆเลย 

"บ้าไปใหญ่นนท์ กูจะเอาเวลาไหนไปมีกิ๊กว่ะ" 

"เฮียเปลี่ยนไป เมื่อก่อนเรียกเค้าว่าเจ๊แล้วดูตอนนี้สิ" 

"ไปไกลๆก่อนไป๊ ฝืนคุยต่อไปได้ทะเลาะกันแน่"  

"ฮึก ไอเฮียใจร้าย ฮือออ มีคนอื่นใช่หม้ายยย"  

"กูล่ะเบื่อเวลามึงงี่เง่าจริงๆ" ไอเฮียมันทำหน้าเซงใส่ผม แล้วมันก็เดินออกห้องไปเฉยๆ ทั้งที่ผมนั่งร้องห่มร้องไห้จนน้ำตาจะท่วมห้องอยู่แล้วเนี่ย  

"ฮือออออ ไอเฮียกลับมาเลยนะ" ผมนั่งเรียกเฮียลั่นห้องมันก็ไม่หันกลับมา น้ำท่าก็ยังไม่ได้อาบแล้วเฮียมันจะไปที่ไหนนน โฮฮฮฮ


เย็นวันเสาร์ 18.20 นาฬิกา 

"กายเห็นเฮียไหม? เฮียไปไหน?"  

"ไม่เห็นว่ะเน่า นายคงอยู่ที่ที่ทำงานนั้นเเหล่ะช่วงนี้งานรุม" 

"เฮ่ออออ วันเสาร์เฮียตกลงจะอยู่บ้านกับเจ๊นะ ทำไมทำแบบนี้!!!!" ผมหันควับไปตะโกนใส่หน้าไอกาย หน้ามันเหวอๆไปนิด  

"เน่า!! มึงจะตะโกนหาเฮียไปถึงไหนว่ะ" 

"ฮืออออ ไอกายมึงไม่รู้อะไร เมื่อเช้ากูเห็นที่คอเฮียมีรอยด้วย ฮึกๆ กูเลยถามว่าแอบมีคนอื่นใช่ไหม เฮีย..ฮึก เฮียบอกว่ากู ฮืออ บอกว่ากู" 

"อะไร"  

"ฮึก บอกว่ากู กูงี่เง่าาาาา โฮฮฮฮฮฮ" น้ำตาเป็นเขื่อนไหลออกจากตาทั้งสองข้าง ผมไม่เคยสงสัยอะไรในตัวเฮียเลยสักนิด ไม่ว่าเฮียจะไปทำงานที่ไหน คุยงานกับใครผมก็ไม่เคยเข้าไปยุ่งเกี่ยวเลยสักครั้ง  แล้วดูนี้สิเมื่อคืนก็กลับมาเกือบตี2 ผมนั่งรอแล้วรอเล่า พอกลับมาเห็นผมนั่งรออยู่ก็มาดุมาว่าผม นับวันผมยิ่งรักเฮียมากขึ้นแต่ดูสิ่งที่เฮียทำสิ ไม่เหมือนวันแรกๆที่เรารู้จักกันเลย 

"เห่ออ มึงอย่าไปคิดมากดิว่ะ นายทำงานจริงๆ กูยืนยันได้"  

"ฮึก อืม กูขึ้นห้องก่อนนะ" หมดเเล้วความรัก ความห่วงใยที่ผมทุ่มเทให้ เฮียคงไม่รับรู้ถึงมันแล้วสินะ ผมขึ้นห้องล้มตัวลงนอนอย่างคนหมดอาลัยตายอยาก เฮียออกไปเมื่อเช้าจนถึงตอนนี้ยังไม่กลับมาบ้านเลย 

"ฮึก คิดถึงนะครับเฮีย" 


กลางคืนวันเสาร์ 23.49 นาฬิกา 

ผมนอนไม่หลับ ได้แต่ผลิกตัวไปมาอยู่บนที่นอนที่สุดแสนจะกว้างขวาง แถมยังรู้สึกหนาวในหัวใจอีกตั้งหาก 

"ทำไมยังไม่กลับมาอีกนะ จะรอให้ถึงตี2เลยใช่ไหม" จนแล้วจนเล่าผมก็ยังนอนไม่หลับ


01.39 นาฬิกา 

แอ๊ดดด เสียงคนเปิดประตูห้องนอน ผมที่กำลังสะลึมสะลืออยู่ถึงกับตาสว่าง เพราะเขาคนนั้นล้มตัวลงนอนที่ข้างๆผม แต่กลับไม่ดึงผมเข้าไปกอด  

"ฮึก" ผมสัมผัสถึงกลิ่นแปลกใหม่ที่มันลอยเข้าจมูกของผม น้ำหอมของผู้หญิงและมันก็เป็นกลิ่นเดียวกับกลิ่นเมื่อคืน  ผมนอนหันหลังให้เฮียเลยไม่รู้ว่าเฮียนอนท่าไหนแล้วหลับไปรึยัง รู้แต่ว่าตอนนี้ตาผมมันมีน้ำใสๆไหลออกมาแล้วล่ะ  

"อึก" มือสองข้างคงไม่พอ ผมเอาหัวมุดลงไปใต้หมอนแต่เสียงสะอื้นผมมันคงดังไปมั้ง คนข้างๆถึงได้ลุกมาเปิดไฟห้อง 

"เป็นไร"  

"ปะ..เปล่า" ผมรีบเช็ดน้ำตาตัวเองก่อนจะนอนดีๆ  

"นนท์ กูคุยด้วยดีๆแล้วนะ"  

"ผมก็บอกดีๆเหมือนกัน คุณเองนั้นเเหล่ะที่ใส่อารมณ์ก่อน" อยากเย็นชาใส่ผมเองนะ  

"มึง!.." 

"ปิดไฟนอนเถอะผมง่วงแล้ว คุณเองก็รับศึกมาหนักนี่" ผมนอนหันหลังให้เฮีย 

พรึบ 

ปัง!!! 

"ฮึก ฮืออออ" ไอเฮียมันเดินออกไปอีกแล้ว กล้าทิ้งผมให้นอนคนเดียวได้ยังไง ตั้งแต่ที่เราคบกันเราจะนอนกอดกันทุกคืน ถึงแม้เฮียจะงานเยอะแค่ไหนเขาก็จะกลับมานอนกอดผมทุกครั้ง  

"ฮึก" ผมนอนปล่อยให้น้ำตามันไหลออกมาทั้งคืน ปล่อยความรู้สึกอึดอัดทั้งหลายให้มันไหลไปกับน้ำใสๆ อยากให้มันเป็นร้ายที่พอตื่นมาแล้วทุกอย่างจะดีขึ้นเอง 


วันอาทิตย์ 9.24 นาฬิกา 

ผมลืมตาบวมขึ้นมาในยามเช้า ท้องฟ้ามันสดใสแต่ความรู้สึกผมตอนนี้มันยิ่งกว่าตอนท้องฟ้าอึมครึ่มซะอีก  

"ปวดหัวซะมัดเลย" ผมอาบน้ำอาบท่าเสร็จแล้วก็ลงไปห้องนั่งเล่น ลงมาไม่ทันไรผมก็ต้องช็อคกับภาพที่เห็น 

"คิคิ มันจั๊กจี้นะ" เฮียกำลังอ้อล้อกับผู้หญิงคนหนึ่งบนโซฟา  

"อยู่นิ่งๆสิครับคนดี"  

"อื้อ มีคนมาคะ!" เฮียหันมามองผมที่เอาแต่ยืนค้างอยุ่ที่บรรไดขั้นเเรก 

"ตื่นแล้วเหรอ จะไปไหนรึเปล่า" 

"ครับ วันนี้ไม่ไปไหนหรอกครับ" 

"ดี งั้นวันนี้เฝ้าบ้านด้วยนะ กูจะพาน้องลิซไปเที่ยว"  

"...ครับ" 

"ไปๆน้องลิซอยากไปเที่ยว" เขาพากันจูงมือออกไปแล้ว ผมได้แต่มองตาละห้อย สองมือที่เคยกุมมือผมตอนนี้ในไปกุมมือคนอื่นซะแล้วสิ 


19.55 นาฬิกา 

"อิ่มแล้ว ขึ้นห้องแล้วนะ"  

"เห้ยๆ มึงกินที่ไหนเนี่ย อย่างกับดมข้าว"  

"อิ่มแล้วจริงๆ ขึ้นห้องแล้วนะ ง่วง"  

"เดินดีๆ อย่าเอาแต่เหม่อลอย" 

"อือ" ผมไม่รู้ว่าตัวเองเดินขึ้นมาห้องด้วยสีหน้าแบบไหน กินอิมแล้วก็นอนเลยไม่อายแล้วน้ำเนี่ย นอนทั้งเน่าๆแบบนี้ล่ะ  

"ฝันดีนะครับเฮีย" 


(ลุค เทค) 

"พี่ลุค พ่อตามแล้วลิซกลับบ้านล่ะนะ" ลูกพี่ลูกน้องของผมเดินเข้ามาหา  

"กลับเองได้ไหมหรือให้พี่ไปส่ง" 

"ไม่เป็นไร พี่กลับไปดูคนนั้นของพี่เถอะ555 เดี๋ยวเขาจะน้อยจายยยย"  

"ไปเหอะๆ เดี๋ยวคุณลุงจะดุเอา"  

"อือๆ ไปล่ะ" ผมล่ะเบื่อนิสัยทื่อๆของน้องสาวคนนี้จริงๆ หน้าตาก็ออกจะสวยแต่ทำไมนิสัยถึงได้ห้าวอย่างกับผู้ชายก็ไม่รู้ 

มาเข้าเรื่องกันดีกว่า พักนี้ไอนนท์มันเป็นอะๆรของมันว่ะ งี่เง่า งอแงปล่อยซะจนผมอยากจะโยนลงบ่อไอเข้จริงๆ ผมเองก็เหนื่อยกับงานตอนนี้มาก พวกตำรวจเดี๋ยวนี้มันจมูกดีกัน จะขนของไปไหนมาไหนเป็นจับตามองตลอด งานผมจะอัมพาตกินอยู่แล้วเลยทำให้ต้องเอาตัวเข้าแลกนิดแลกหน่อยกับลูกสาวท่านผู้การ อ๊ะๆ ผมเก็บตรงนั้นไว้ให้เจ๊คนเดียวอย่าเพิ่งคิดไกลว่าผมจะยอมให้ยั้ยนั้นควบ และผมก็ดูออกว่านนท์มันเห็นรอยที่คอ หึหึ จะผิดไหม ถ้าผมบอกว่าผมตั้งใจให้มันเป็นแบนี้เองแหล่ะ 

ผมโคตรจะทำใจยากจริงๆที่ต้องเดินออดจากห้องตอนที่มันกำลังร้องไห้อยู่ ผมต้องทำอย่างนั้นไง เดี๋ยวมันได้ใจ

"งานเสร็จแล้วใช่ไหม ตรวจดูความเรียบร้อยอีกรอบแล้วพักได้"  

"ครับนาย วันพรุ่งนี้นายจะเข้ามาตรวจสินค้าอีกคลังไหมครับ" 

"อือออ พรุ่งนี้ตรวจเลยไม่ต้องรอกู" 

"ขอตัวครับ" สั่งงานเสร็จแล้วก็กลับบ้านสิ รอไรล่ะ 

"เตรียมของเรียบร้อยหมดแล้วใช่ไหมกาย" 

"เรียบร้อยทุกอย่างครับ"  

"อืม แล้วนนท์ล่ะ"  

"ขึ้นนอนแล้วครับนาย"  

"อืม ดูแลนนท์ด้วย" 

"ครับ" ผมวางหูโทรสับ ไอกายเป็นลูกน้องที่ดีมากคนหนึ่ง ความเชื่อใจมีเท่าไรให้เต็มร้อย 


23.55 นาฬิกา  

ผมเปิดประตูห้องนอน คนตัวบางๆนั้นหลับไปแล้วแต่ทำไมต้องนอนหันหลังให้ผมด้วยก็ไม่รู้ เห็นแล้วมันหงุดหงิดชะมัด  

พรึบ

ผมจับตัวนนท์ผลิกหันมานอนปกติ หน้าหวานที่ผมชอบมองบัดนี้มีแต่คราบน้ำตาเกาะให้เต็มไปหมด 

"ร้องไห้ทำไมเนี่ย หมดหล่อเลย" ผมใช้นิ้วโป้งเกลี่ยคราบน้ำตาออกจากหน้าหวานนั้นจนมันหมดไป  

"ฮึก เฮียทิ้ง เจ๊~" 

"หึ?" อะไรของมันว่ะ งึมงำๆคนเดียว 

"ทิ้งเจ๊ ฮืออออ"  

"เอ้าๆ ร้องทำไมว่ะ" จู่ๆไอเจ๊คนงามไส้ก็ร้องไห้ซะงั้น นี่ตกลงมันหลับอยู่รึเปล่าว่ะ 

"ฮึก..." 

"นนท์ตื่น เป็นไรของมึงเนี่ย" ผมปลุกคนบ้าให้ตื่นมาคุยกับผม สักพักมันก็ตื่นมานั้นแหล่ะ แต่ทำไมมันมองหน้าผมอย่างนั้นว่ะ 

"ปะ ปล่อยผม"  

"อะไรของมึง"  

"คุณจะมากอดผมทำไม ฮึก คุณกำลังจะทิ้งผมอยู่แล้วนิ"  

"พูดบ้าไรของมึง กูจะทิ้งมึงทำไม"  

"ไม่ต้องมาพูดเลย ฮืออออออออ ทั้งรอย ทั้งกลิ่นน้ำหอม แถมยังพามาบ้านอีก เห็นกับตาแบบนี้แล้วยังจะให้ผมคิดยังไง" 

"อ้ออ ที่แท้ก็เเค่เรื่องขี้หึงนี่เอง"  

"แค่เหรอ เรื่องแบบนี้ใช่คำว่าแค่ไม่ได้นะครับ ลองผมควงผู้ชายคนใหม่บ้างสิ ดูสิคุณจะใช้คำว่าแค่ได้ลงไหม"  

"นนท์!! มึงจะมากไปแล้วนะ"  

"คุณนั้นแหล่ะ ฮึก ทำกับผมก่อนทำไม เจ๊รักเฮียแค่ไหนเฮียก็น่าจะรู้ ทำไมถึงทำกับผมได้ลงคอ ฮืออออ" ไปกันฝหญ่แล้วครับ เรื่องบ้าบอพวกนี้มันก่อกวนหัวใจผมจริงๆ  

"ไม่ใช่อย่างที่คิดและอย่างที่เห็น เฮียไม่ได้มีใครจริงๆ คนเมื่อเช้าเป็นญาติห่างๆของเฮีย มันเข้ามาเที่ยวเฮียเลยพามันไปเที่ยวแค่นั้นเอง"  

"ฮึก แล้วทำไมต้องดุ ต้องด่าเวลาที่ผมนั้งรอเฮียกลับมาด้วยล่ะ" 

"ก็มันดึกแล้ว เฮียไม่อยากให้เจ๊นอนดึก อีกอย่างงานมันเยอะจนเฮียปวดหัวจะตายอยู่แล้ว เจ๊ก็ยังจะงอนใส่เฮียอีก"  

"ฮึก แล้วใครจะไปรู้เล่า ไม่ยอมบอกตั้งแต่แรกนิ"  

"ถ้าบอกจะเซอร์ไพร์เหรอครับ" 

"อ้ะ? เรื่องอะไรหระ.."  

ปัง! ปัง! 

พลุหลายสี หลายแบบถูกจุดขึ้นท้องฟ้ามากมาย สีของมันกระสบเข้ากับน้ำในดวงตาหวาน  

"ฮึก อะไรครับเนี่ย"  

"ตอนนี้ 00.00น. เพราะงั้นวันนี้คือวันที่24พฤศจิกา วันครบรอบแต่งงานของเราสองคนไงครับ"  

"ฮือออออออออออ ไอเฮียบ้าที่สุดเลยยย ฮึก รักที่สุดด้วย" 

"อือออ รู้น่าเพราะเฮียรักเจ๊ไง เฮียถึงยอมมีเจ๊คนเดียว" เราสองคนแต่งงานกันได้3ปีแล้ว มีเรื่องมากมายเกิดขึ้นกับชีวิตของเรา แต่ผมกับนนท์ก็ช่วยกันประครองพากันจนรอดถึงฝั่ง 

"ขอบคุณ ฮึก มากๆนะครับ"  

"เฮียจะไม่สัญญา แต่เฮียจะรักษาหัวใจสองดวงนี้ด้วยมือของเฮียให้เราอยู่คู่กันนานเท่านาน"  

"เจ๊เองก็จะช่วยประครองมือของเฮียเอาไว้ ไม่ว่าจะยากเย็นแค่ไหน อุปสรรคจะกีดขวางยังไง เราจะคู่กันตลอดไปครับ"  ช่วงชีวิตของคนเรามันจะยืดยาวแค่ไหน เราสองคนคงจะตอบไม่ได้แต่ไม่ว่าจะยังไง คำพูดที่เคยให้ไว้กับคนตรงหน้าจะไม่มีวันจางหายไปไหนเช่นเดียวกับการกระทำที่มันจะเสมอต้นเสมอปลาย...จากวันนี้จนตลอดไป


-ขอบคุณฟ้าที่ส่งเฮียมาดึงผมให้ลงคาน ขอบคุณเฮียที่รับผมเข้าอ้อมกอดอย่างเต็มใจ รักเฮียนะครับ ❤-


-ขอบคุณเจ๊ที่เดินลงจากคานมาหาเฮีย ขอบคุณความสูงที่ทำให้ผมรับอีกคนได้อย่างง่ายดาย ขอบคุณที่รักกัน รักเจ๊นะครับ ❤" 


ความคิดเห็น