nawa

สวัสดีค่ะ ถ้าใครหลงเข้ามาแล้วอย่ากดผ่าน ลองอ่านสักตอนก่อนนะคะ นิยายของNawa อินดี้ที่ไม่ได้มีดีแค่เรื่องลึกลับ

ความเป็น ความตาย

ชื่อตอน : ความเป็น ความตาย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

คนเข้าชมทั้งหมด : 34.9k

ความคิดเห็น : 60

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ต.ค. 2560 22:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ความเป็น ความตาย
แบบอักษร

บทที่46

นรินทร์มือไม้สั่นจับหัวลูกชายตัวเขื่องถูกไถกับกลีบบางปากช่องแคบ ชายหนุ่มกัดฟันแน่นกับความเสียวซ่านที่ได้รับ คนตัวโตประหม่ากลัวล่มปากอ่าวเสียก่อนเพราะความเสียวบวกตื่นเต้นราวกับครั้งแรกที่ได้ร่วมรักกับสตรีเพศ แม้ยังไม่ได้เคลื่อนผ่านเข้าไปเขาก็เสียวจนแทบจะกลั้นไว้ไม่อยู่

โครม!!!!

เสียงวัตถุบางอย่างหล่นใส่สังกะสีหลังคาบ้านจนยุบตัว นรินทร์ดีดตัวออกอย่างรวดเร็วยืนจังก้าตามวิสัยทหารที่เคยฝึก พิมพลอยหุบขาลงดึงผ้าห่มมาคลุมกาย

"เกิดอะไรขึ้นคะ"หญิงสาวเหมือนตื่นจากภวังค์ถลันตัวลุกขึ้นนั่งตาม นายทหารหนุ่มคว้ากางเกงแพรที่พับบนชั้นมานุ่งเปิดไฟฉายขึ้นส่องดูด้านบน รอยยุบตัวของสังกะสีเป็นวงกว้างคล้ายมีอะไรตกใส่

"ไม่รู้อะไรหล่นใส่หลังคาครับ ผมขอออกไปดูหน่อย"ร่างสูงพูดรัวเดินจ่ำเปิดประตูออกไป พิมพลอยดึงผ้าถุงใส่แต่งตัวจนเรียบร้อย

หมอกด้านนอกลงหนาขาวโพลน กลิ่นไอบางอย่างลอยคละคลุ้งกระทบจมูกของนายทหารหนุ่ม นรินทร์รู้ทันทีว่าต้องเป็นเจ้าผีดิบแน่นอนเขายกมือขึ้นปิดจมูกส่งไฟสาดไปในความมืดและหมอกหนา ร่างของใครบ้างคนยืนโยนตัวโอนเอนอยู่เป็นเงาดำเมื่อไฟส่องกระทบ ร่างนั้นผละถอยหลังเดินลากร่างของใครอีกคนหนึ่งไปด้วย นรินทร์ไม่รอช้ากลับเข้าภายในบ้านคว้าเอาปืนประจำกาย

"คุณจะไปไหนคะ"พิมพลอยผุดลุกขึ้นจะตามออกไปแต่ต้องนั่งลงอีกเพราะเจ็บแผล

"ไอ้ผีดิบมันลากใครไปไม่รู้ คุณรอในนี้ก่อนนะปิดประตูให้ดีอย่าเปิดให้ใครนอกจากผม"นายทหารหนุ่มสั่งความรีบวิ่งฝ่าหมอกออกไปตามเงานั้น

แสงไฟฉายกราดส่องซ้ายขวาพร้อมปลายกระบอกปืน หัวใจของนรินทร์เต้นระส่ำ แม้ผ่านสนามรบนักต่อนักยังไม่ตื่นเต้นเท่าครั้งนี้ ลำไฟฉายฝ่าหมอกไปชายหนุ่มเพ่งมองแต่ไม่เห็นร่างนั้นเสียแล้ว นรินทร์ส่องไฟลงต่ำหารอยเท้า รอยเลือดสีแดงเปรอะพื้นเป็นทางยาวรอยลากเข้าหายไปในป่า นายทหารหนุ่มสาวเท้าตามติดไป รอยเลือดที่เลอะยังใหม่อยู่

"มันลากใครไป เลือดออกมากเชียว"นรินทร์พึมพำก้มจับหยดเลือดที่ติดอยู่บนใบไม้ กลิ่นฉุนยังแรงขึ้นเรื่อยๆจนสติของนรินทร์ที่คุมไว้เริ่มไขว้เขว ชายหนุ่มส่ายหน้าแรงๆสองสามครั้งเรียกสติิ

พิมพลอยจับข้างฝาพยุงตัวขึ้นเลื่อนกลอนประตูปิด หญิงสาวหวาดกลัวกับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นเธอนึกไปถึงภาพที่ฝันเห็นเมื่อค่ำ ถ้าอยู่คนเดียวตอนนี้ไม่รู้ว่าเธอต้องเจอกับอะไรบ้างนี่โชคดีที่ชายหนุ่มกลับมา

นรินทร์สาวยาวตามรอยลึกเข้าไปห่างจากบ้านพัก ใจก็กังวลถึงหญิงสาวที่อยู่ในบ้านแต่สถานการณ์เบื้องหน้าก็บีบบังคับ ชายหนุ่มส่งไฟไปกระทบกับร่างหนึ่งที่นอนแน่นิ่งอยู่ร่างกายเต็มไปด้วยเลือดนายทหารหนุ่มเดินเข้าใกล้ใช้ไฟส่องดู

"อูเล"

ร่างตาเฒ่าเต็มไปด้วยเลือดลมหายใจอ่อนแผ่วเบานรินทร์ประคองตาเฒ่าขึ้นมา ของเหลวสีแดงไหลออกมาจากบาดแผลที่ศีรษะไม่ยอมหยุด พุ่มไม้ห่างออกไปไหวสั่นชายหนุ่มส่องไฟไปรอบๆหยุดที่จุดหนึ่งคล้ายมีบ้างอย่างขยับอยู่ภายใน ปืนกระบอกยาวประทับขึ้นบนบ่านิ้วเรียวสอดเข้าเหนี่ยวไกปืน

ปัง!

เสียงดังกัมปนาทของอาวุธร้ายแรงจากแรงอัดของดินปืน หัวกระสุนมุ่งไปในทิศทางที่กำหนดอย่างแม่นยำ อะไรบางอย่างกระแทกกิ่งไม้จนลู่ลง นรินทร์กดไกลั่นซ้ำอีกนัดตำแหน่งต่ำลงมาในพุ่มไม้ ร่างใหญ่ของนายทหารวางอูเลลงบนพื้นอีกครั้งลุกขึ้นเดินตรงไปยังพุ่มไม้หนา ลำไฟฉายส่องหาเหยื่อของกระสุนปืน เลือดกลิ่นคาวสีแดงสดเปรอะกระจายเต็มใบไม้ ร่างของอีเห็นตัวเขื่องถูกอำนาจกระสุนปืนเจาะทะลุกลางลำตัวนรินทร์กัดฟันแน่นที่ไม่ใช้มัน ชายหนุ่มเดินกลับมาหาอูเลถอดผ้าขาวม้าที่เอวตาเฒ่าออกยกขึ้นกดปากแผลที่เลือดไหล

เสียงปืนดังขึ้นถึงสองนัดพิมพลอยสะดุ้งตกใจเป็นห่วงคนที่ออกไปเมื่อครู่ ไม่นานนักเสียงเท้าหนักเดินกลับมาพิมพลอยเงี่ยหูฟังนึกดีใจที่นรินทร์กลับมาไว หญิงสาวส่องดูผ่านรอยแยกที่ไม้ข้างฝาหมอกลงหนาจัดจนมองไม่เห็น หญิงสาวลุกขึ้นเลื่อนกลอนลงเปิดประตูออก กลิ่นฉุนชวนคลื่นใส้ตีเข้าหน้ากระทบจมูกจนสำลักหญิงสาวปิดปากไอไม่ทันระวัง ร่างใหญ่ดำทะมึนมุ่งเข้ามาหาหญิงสาวอย่างรวดเร็ว ตาแดงฉานจ้องเขม็งแล้วสติของพิมพลอยก็ดับไป


**เขายังไม่ได้กันนะตัวเอง ลุ้นกันต่อไปใครเป็นห่วงอูเล อูเลมาแล้วนะที่สำคัญยังไม่ตายเพราะผีดิบคงไม่อยากสิงร่างมะเขือเผาแบบอูเลเอาไปเสพสังวาส555 อย่าลืมเม้นนะคะถ้าใครเป็นห่วงพิมพลอยของเรา ฝันดีผีรอบเตียงค่ะ👻😴👻🙈🙈




แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น