สูญองศา

ยินดีต้อนรับสู่นิยายอีโรติด ตลก โปกฮา ติดตามกันเยอะๆน๊าาาา อัฟตามใจคนแต่ง จะมีอีบุคด้วยจร้าา

ชื่อตอน : บทที่ 6 งงใจ 60%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.1k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 02 พ.ย. 2560 22:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 6 งงใจ 60%
แบบอักษร

“ทานข้าวได้แล้ว” น้ำเสียงเขาอ่อนลง

“ฉันไม่หิว!” แม้จะอย่างไรคนเราต้องก้าวไปข้างหน้า ‘เสียตัวอย่าเสียใจ’ แววตาฮึดสู้มุ่งมั่น เงยหน้าสู้ความจริง

ซึ่งความจริง!!!ตรงหน้า!!!จำเป็นต้องหล่อล่ำขนาดนี้ไหม ช่างเถอะปล่อยเขาไป

“คุณว่าจะไปเอาคีย์การ์ดมาให้ฉันใช่ไหมค่ะ” เธอกลั่นใจถามออกไป ขจัดความอัปยศอดสูออกจากใจชั่วขณะ ตาต่อตาฟันต่อฟัน

แต่ทำไมตาต่อตาที่ว่าถึงทำให้เธอหน้าแดงซ่านขึ้นมาได้ กรรม (ใจไม่แข็งพอจะต่อล้อต่อเถียงหรือนี้) คุณพระเขายิ้ม

“มองผมแล้วทำให้อิ่มได้หรือ” เขายิ้มกริ่มมีแววโอหังกรายๆ “ที่รัก”

“ท่านประธานค่ะ ที่คุณบอกว่าจะเอาคีย์การ์ดมาให้ไม่ทราบว่าเอามารึยัง ถ้ายังดิฉันจะลงไปเอาเอง” เธอใช้น้ำเสียงละมุนละม่อม แย้มยิ้มสุภาพ เมินคำเรียกแทนตัวสยิวกิ้วเสียสิ้น

“ไอ้รอยยิ้มกับท่าทางแบบนั้นสงวนลิขสิทธิ์ให้ราฟเถอะ”

เกลียดนักคนรู้ทัน และเกลียดมากขึ้นเมื่อมองเขาเวลายิ้มกวนแบบนั้น

“ดูเหมือนจะเป็น” เธอเว้นวรรคหายใจทั้งที่ยังส่งยิ้มแต่นัยน์ตาแทบลุกเป็นไฟ “คำตอบที่ดิฉันไม่ได้ถามเลยนะคะ เอิม ถ้าอย่างนั้นดิฉันไปถามพนักงานเองดีกว่า” เธอผุดลุก แต่ไม่ทันได้ก้าว

“จะไปไหน” ดูเหมือนท่านประธานจะเริ่มมีน้ำโหขึ้นมาบ้างเล็กน้อยมือหนาประสานกันแน่น มุมปากยกสูงเหมือนกำลังตะครุบเหยื่อ “นั่งลง”

เพียงประกาศิตเธอหลุดนั่งดั่งมีต้องมนต์สะกด แววตาล็อกแล็กหาทางหนี “อะ โอ้ย!” ช่วงที่บั้นท้ายทรุดลงทำรู้สึกเจ็บจี๊ดขึ้นมาตรงช่องท้อง

“เห็นไหมละ เจ็บเลย” เขาถือวิสาสะคว้าเอวเธอเข้ามากอด เบามือเมื่อยกร่างบางขึ้นมานั่งตัก เบียดชิดแนบแน่น สัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนรินรดปกเสื้อ

แล้วที่เธอเป็นเช่นนี้เพราะใครกันเล่า!

เขาตระกองกอดเธอเหมือนเด็กๆ พึ่งรู้ตัวว่าเธอสูงแค่หัวไหล่เขาก็ตอนนี้ ชายหนุ่มเอาคางเกยจอมขวัญได้สบาย หญิงสาวกระพริบตาปริบๆสีข้างเธอชิดแผงอกแกร่ง เสียดมัดกล้ามเป็นลอนที่เธอเผลอชื่นชมมันเมื่อคืนภาพจำสมชายชาตรี แต่เดี๋ยวนะ

“เขาคือเอริค” หญิงสาวนิ่งค้าง กระดานดำในสมองที่เคยบันทึกทุกสิ่งลบเลือนพร่ามัว เหมือนกำลังจะเป็นลม ไอ้หื่นกักขฬะที่เธอผรุสวาทมาโดยตลอดเป็นคนเดียวกันกับท่านประธานสุดสมาร์ท บ้าเอ้ยเธอกำลังตกหลุมพราง

“มิ้น มิ้น มันตรา” เขาเรียกชื่อพลางคอนร่างแข็งทื่อเบาๆ “อาหารเย็นหมดแล้ว”

“คุณคือเอริค”

“ก็ผมชื่อเอริค”

“คุณชื่อเอริค” เธอทำหน้าเบ้

“ก็ตั้งแต่เกิดละนะ” ดันอีกฝ่ายจนเห็นดวงหน้าอ่อนหวาน ได้ถนัดมากขึ้น

“คุณคือเอริคคืนนั้น” แทบตะโกนใส่หน้าเขา จนต้องเอามือปิดหูลดแรงปะทะ

“ผมชื่อเอริคทุกคืน” การเล่นคำทำให้เธอทวีความโกรธจนหน้าดำหน้าแดง

“คุณคือไอ้หื่นคืนนั้น”

“จะว่าไปเมื่อคืนผมก็หื่นนะ” ยิ้มมีมุมปาก อยากเอาหัวซูกอกนุ่มนิ่มอีกครั้ง

หยิบยื่นคำที่น่ากรี๊ดกว่าให้เธอเฉย 

เธอเริ่มอยากร้องให้ไม่รู้ว่าไขสันหลังผลิตเม็ดเลือดมาเลี้ยงสมองอย่างไรทำไมเธอถึงโง่ปานนี้ พูดแล้วอยากเอาหัวโขกพื้นให้ดับดิ้นสิ้นลม 

หญิงสาวพยายามขืนกาย ไม่ถามหาความสมเหตุสมผลอื่นใด ใบหน้าเขาบอกทุกอย่าง คำพูดส่อแววนั่นชัดเจนเกินคำตอบ แต่แค่เพียงชั่วครู่เพราะยังระบมอยู่ สาบานได้ว่าถ้ามีมีดอยู่ในมือตอนนี้เธอจะแทงเขาให้จมกองเลือดเลยให้ตายสิ มาดเคร่งขรึมเย็นชา ถูกกระชากออกไปแล้วหรือไร ยิ่งมองยิ่งโมโห หญิงสาวงับฟันเข้าลำแขนเขาเต็มแรง

“โอ้ย เจ็บนะมิ้น” ได้ผลเธอหลุด และเขาที่กุมแขนขวา กัดกลามกรอด “นี่เล่นกัดเต็มแรงเลยนี่”

เธอถดถอยเมื่อเขาย่างสามขุมแววตาเอาเรื่อง แต่แล้ว.....

อยากลงๆๆๆต่อๆๆๆๆ



ความคิดเห็น