ถั่วพูลู่ลม-PisAhn
facebook-icon

ภาคต่อของเรื่องนี้ ไฟรัก(แพ้ใจ❤ ภาค2)

ชื่อตอน : Ep 7 ตัดใจ

คำค้น : แพ้ใจ รัก โรแมนติก ถั่วพูลู่ลม ญาดามณี

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 38.2k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ย. 2560 18:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep 7 ตัดใจ
แบบอักษร

แพ้ใจ

Ep 7.


หน้าห้องของดรีม..

ดรีม:ขอบคุณที่มาส่ง..ส่วนเสื้อเดี๋ยวดรีมซักคืนให้นะ

พี่ฟิว:ไม่เป็นไรทิ้งไปเลยก็ได้

ดรีม:เฮ้ย..ได้ไงอ่ะพี่..เสื้อช็อปเลยนะ

พี่ฟิว:ทิ้งไปเหอะมันเก่าแล้ว..พี่มีหลายตัว

ดรีม:พี่ไม่ต้องมาอ้างหรอก..ไม่อยากเอากลับไปใส่ต่อก็บอกกันดีๆ..รังเกียจดรีมมากหรอ..งั้นดรีมเอาไปทิ้งก็ได้..ยังไงก็ขอบคุณอีกครั้ง//แล้วฉันก็เข้าห้อง..นี่เขาไม่ชอบฉันถึงขนาด ไม่กล้าเอาเสื้อกลับไปใส่ต่อเลยหรอ..

แล้วเขาทำแบบนี้ทำไม..เอาเสื้อมาให้ใส่..เดินจับมือ..พามาส่งที่ห้อง.. ถ้าเขาไม่ชอบฉันเขาก็ไม่ควรมาทำดีกับฉันสิ..หรือที่เขาทำแบบนี้เพราะเป็นการขอโทษแทนผู้หญิงของเขา..เขาคงไม่รู้เลยสินะว่ายิ่งเขาทำแบบนี้ยิ่งทำให้ฉันชอบเขามากขึ้น..แล้วฉันจะเลิกชอบเขาได้ยังไง..การที่เราแอบชอบใครสักคนแล้วเขาคนนั้นไม่สนใจเรานี่มันเจ็บดีจริงๆ..เจ็บเหมือนโดนอะไรแหลมๆมากรีดที่หัวใจเลยแหละ..อยากร้องไห้จัง..ฉันมองเสื้อของเขาที่อยู่ในมือ..อยู่ๆน้ำตามันก็ไหลออกมาจริงๆ..ฉันไม่ทิ้งมันหรอก..ฉันจะเก็บมันไว้..ถือว่าซะว่าเป็นความทรงจำดีๆของฉันกับเขาก็แล้วกัน..

(Part ฟิว)

               ผมกำลังจะอธิบายให้น้องฟัง..แต่น้องก็ปิดเป็นประตูใส่หน้าผมซะก่อน..ผมอึ้งกับคำพูดของน้องมากเลยครับ..ผมไม่ได้รังเกียจน้องอย่างที่น้องเข้าใจนะ..แต่เสื้อตัวนั้นมันเก่าแล้วจริงๆแล้วผมก็มีเสื้อช็อปอีกหลายตัวผมก็เลยบอกให้น้องทิ้งไป..แต่ไม่คิดว่าน้องจะเข้าใจผิดๆแบบนั้น..ผมควรทำไงดี ให้น้องไม่เข้าใจผมผิด..หรือผมจะเคาะประตูแล้วอธิบายให้น้องฟังดี..แต่น้องคงไม่ยอมฟังผมแน่ๆ..น้องชอบผมแต่ผมกับบอกให้น้องเลิกชอบผม..แต่จริงๆแล้วผมไม่ได้ต้องการแบบนั้น..จริงแล้วผมก็ชอบน้องเหมือนกันครับชอบตั้งแต่เห็นหน้าน้องครั้งแรก..แต่เพราะเหตุการณ์วันนั้นมันทำให้ผมเจ็บผมก็เลยอยากให้น้องเจ็บเหมือนผมบ้าง..แต่ว่าตอนนี้น้องคงเจ็บกว่าผมมากๆแน่เลยครับ..ผมควรต้องเลิกทำแบบนี้ แล้วหันมาจีบน้องจริงๆจังๆซะที..”ดรีมเตรียมตัวเป็นเมียพี่ได้เลยครับน้อง”..ฮึฮึ..(เป็นแฟนก่อนไหมล่ะฟิวเอ้ยยยยย)

 .......................................................................................


มหาวิทยาลัย......โต๊ะนั่งประจำใต้ต้นไม้


แยม:ทำไมมึงคิดว่าพี่ฟิวเขารังเกียจมึงว่ะ

ดรีม:ถ้าเขาไม่รังเกียจกู..เขาจะพูดแบบนั้นทำไม//ตอนนี้หน้า เศร้ามาก

แยม:แต่กูว่าเสื้อตัวนั้นมันก็เก่าแล้วจริงๆนะมึง

ดรีม:ถึงมันจะเก่า..แต่เขาก็ไม่ควรพูดแบบนั้นกับกู

แยม:แล้วมึงได้ทิ้งเปล่า

ดรีม:เปล่า..แยม..กูว่ากูไม่ได้ชอบพี่ฟิว

แยม:ห๊ะ..ตาบวมแบบนี้ไม่เรียกว่าชอบหรอว่ะ

ดรีม:กูรักพี่ฟิว//มองหน้าแยม..ทำหน้าแบบจริงจัง

แยม:อือ..กูก็ไม่น่าโง่ถาม

ดรีม:แต่กูคงต้องตัดใจแล้วแหละ//น้ำตาเริ่มคลออีกครั้ง

แยม:หรา..ดูหน้ามึงตอนนี้ด้วย..น้ำตาจะไหลลงมาล่ะ..กูว่ามึงควรเดินหน้าจีบพี่ฟิวดีกว่านะ

ดรีม:ไม่อ่ะมึง..จีบก็ไม่ติดหรอก//กระพริบตาให้น้ำตาไหลกลับ

“แต่พี่เห็นด้วยกับแยมนะ” ฉันกับแยมเงยหน้ามองเจ้าของเสียง

ดรีม:พี่ฟ้า..

แยม:ดีค่ะพี่ฟ้า..

พี่ฟ้า:ดีจ่ะ..พี่ขอนั่งด้วยนะ

ดรีม:นั่งเลยค่ะ//พี่ฟ้านั่งตรงข้ามฉันกับแยม

แยม:พี่ฟ้าก็เห็นด้วยกับแยมใช่ม่ะ

พี่ฟ้า:ใช่จ่ะ..พี่ว่าดรีมควรลงมือทำก่อน..แต่ถ้ามันไม่ได้ผลจริงๆ..ก็ถือซะว่าดรีมได้ลงมือทำแล้ว..ดรีมจะได้ไม่ต้องมานั่งเสียใจทีหลัง

ดรีม:ดรีมว่าไม่ว่าจะทางไหนมันก็เจ็บอยู่ดี..พี่ฟิวไม่ได้ชอบ ดรีม//เศร้าอีกแล้ว

พี่ฟ้า:รู้ได้ไง

แยม:พี่ฟิวประกาศเสียงดังฟังชัด..แทบทะลุเข้าไปในโซนประสาทเลยพี่

พี่ฟ้า:ฟิวเป็นคนพูดเองหรอ//ทำหน้าสงสัย..แล้วมองไปยังต้นตอของเรื่องที่ตอนนี้มายืนฟังอยู่ข้างหลังดรีมกับแยม

“อือ..ฟิวพูดเอง”

ความคิดเห็น