ถั่วพูลู่ลม-PisAhn
facebook-icon

ภาคต่อของเรื่องนี้ ไฟรัก(แพ้ใจ❤ ภาค2)

ชื่อตอน : Ep 5 ขอบคุณ

คำค้น : แพ้ใจ รัก โรแมนติก ถั่วพูลู่ลม ญาดามณี

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 38k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ย. 2560 18:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep 5 ขอบคุณ
แบบอักษร

แพ้ใจ

Ep 5.


ปึ้ง ปึ้ง(ปิดประตูรถ)

พี่ฟิว:นี่..ไม่คิดจะขอบคุณเลยรึไง

ดรีม:เฮ่อ..ขอบคุณ//หันหน้าไปขอบคุณพี่ฟิวด้วยใบหน้าเซ็งๆ

ฉันเดินขึ้นมาบนหอ..ห้องของฉันอยู่ชั้นสองเลขห้องสองศูนย์สาม..ฉันรู้ว่าพี่ฟิวอยู่หอเดียวกับฉันนะ..แต่หอนี้มันมีสองตึกนะ..แล้วเขาเดินตามฉันมาทำไม

ดรีม:พี่เดินตามมาทำไมเนี้ย//หันไปถามพี่ฟิว

พี่ฟิว:พี่ไม่ได้ตามน้องอย่าสำคัญตัว..ห้องพี่อยู่ตึกนี้//เพล้ง..หน้าแตกไปดิ

ดรีม:อ้าวหรอ..

ฉันเดินมาถึงหน้าห้องของตัวเอง..ฉันเสียบคีย์การ์ดกำลังจะเปิดประตูห้องเข้าไปแต่..พี่ฟิวอยู่ข้างหลัง

ดรีม:ไหนว่าไม่ได้ตามไง//หันไปพูดกับพี่ฟิว

พี่ฟิว:พี่อยู่ห้องนี้//เอ๋อแดกเลยสิ..เขาอยู่ห้องตรงข้ามกับ ฉัน..ทำไมฉันไม่รู้

ดรีม:ห๊ะ..พี่อยู่ห้องนี้หรอ

พี่ฟิว:อือ//เขาพูดแค่นี้แล้วก็เข้าห้องไป

ตอนนี้ฉันยืนเอ๋ออยู่หน้าห้อง...พอสติกลับคืนมาจึงเข้าห้องแล้วทำงานที่ต้องส่งอาจารย์วันพรุ่งนี้..พอทำเสร็จฉันก็อาบน้ำเข้านอน

มหาวิทยาลัย.....

แยม:มาเช้าจังมึง

ดรีม:กูรีบมาเพราะกูมีเรื่องจะเม้าส์

แยม:ว่ามา

ดรีม:ไม่ค่อยเผือกเลยนะมึง

แยม:งั้นกูไม่ฟัง//กำลังเดินไป

ดรีม:โอ๋ๆ...ฟังๆ...คืองี้มึงบลาๆๆๆๆๆ//ฉันเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานให้แยมฟัง

แยม:เชี้ยยย..จริงดิ//ทำหน้าตกใจ

ดรีม:จริงที่สุด..แค่นี้ยังไม่จบ..กูเสือกไปด่าพี่แกสองคนอีก..หน้าแตกหมอไม่รับเย็บเลยมึง

แยม:สมควร..มึงมันอีปากไว..แต่แบบนี้ก็ดีแล้วไง..พี่ฟิวไม่มีแฟนมึงก็มีสิทธิ์

ดรีม:เฮ่ออออ..เขาไม่มองกูอะดิ..ช่างแม่งเหอะ..ไปเรียนกัน..เข้าสายโดนหักสิบคะแนนนะมึง

แยม:เออๆ .........

ดรีม:เฮ่อ..กว่าจะเสร็จ..ไม่รู้อาจารย์จะพูดอะไรเยอะแยะ//เดินไปบ่นไป

แยม:นั่นดิ..แถมยังสั่งงานอีกละ

ดรีม:เมื่อคืนกว่าจะปั่นเสร็จ..แทบไม่ได้นอน//เดินมานั่งที่โรงอาหารใต้คณะ

แยม:เหมือนกัน..อีพี่เอก็กวนอยู่นั่น

ดรีม:คนมีผัวก็เงี้ย..โสดๆแบบกูดิ//เย้ยเพื่อนเฉย

แยม:หรา..เดี๋ยวมึงก็ไม่โสด//ขยิบตา

ดรีม:อะไรของมึงโว๊ะ..ไปหาไรกินดีกว่าหิว

แยม:กูก็หิว..แต่ต้องรอพี่เอก่อน

ดรีม:เบื่อคนมีคู่จริ๊งงงงง..เมื่อไหร่อีนัตตี้จะกลับมาว่ะ

แยม:ชาติหน้าตอนบ่ายๆมั้ง..

“มาแล้วคร้าบบบบบบบบ”ฉันกับแยมหันไปมองเจ้าของเสียง

พี่เอ:รอนานเปล่า

แยม:ไม่นาน

ดรีม:นานมากกกกกกกก

พี่เอ:ตลก..เพิ่งเลิกไม่ใช่//รู้ดีอีกแหนะ

ฉันทำเป็นไม่สนใจแล้วเดินตรงไปที่ร้านก๋วยเตี๋ยวทันที..ตอนนี้ฉันหิวมาก..พอปรุงเสร็จก็เดินกลับมานั่งที่โต๊ะ..ตอนนี้คนเริ่มทยอยลงมากินข้าวแล้ว..ดีนะที่ฉันลงมาก่อนได้เลือกนั่งโต๊ะที่ไม่มีคนเดินผ่านเยอะ

พี่เอ:ซื้อน้ำมาฝาก

ดรีม:ขอบพระคุณเจ้าค่ะ//ยกมือไหว้

พี่เอ:มิเป็นไรดอก

“ปัญญาอ่อน”//ฉันกับพี่เอหันไปมองเข้าของเสียงไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใครอีพี่ฟิว

พี่ฟิวนั่งลงข้างๆฉัน..ทำไมต้องมานั่งข้างฉันด้วยละ..คุณหัวใจนี่ก็อย่าเต้นแรงนักสิ..เดี๋ยวเขาได้ยินหมด

พี่เอ:พ่อคนไม่ปัญญาอ่อน..ทำไมต้องนั่งตรงนั้นว่ะ//เห็นด้วย

พี่ฟิว:กูอยากนั่งมึงมีปัญหาอะไรไอ้เอ

พี่เอ:ไม่มี๊//หึ..อีพี่เอทำมาเสียงสูงเดี๋ยวโบก

แยม:มาแล้ว..พี่เอหลีก//มาทันเวลาพอดี

พี่ฟิว:เงียบปากแล้วนั่งแดกข้าวมึงไป

พี่เอ:ขอรับคุณฟิว//ยังไม่วายกวนตีน

“ไอ้ฟิว”พวกเราทั้งโต๊ะหันไปมองเจ้าของเสียง

ดรีม:พี่ดิน!..มาไมอ่ะ

พี่ฟิว/พี่เอ/แยม:ดีพี่/สวัสดีค่ะ

พี่ดิน:ดีๆ..พี่มารับฟ้า...ไอฟิวมึงมาเรียนไหวได้ไงว่ะเมื่อคืนมึงจัดไปเยอะเลยนะ//พี่ดินหันไปถามพี่ฟิว

พี่ฟิว:คนเก่งก็เงี้ย..ฟ้าคุยกับอาจารย์อยู่..เดี๋ยวก็ลงมาพี่

ดรีม:นั่นไงมาแล้ว//หันไปเห็นพี่ฟ้าเดินมาพอดี

พี่ดิน:งั้นพี่ไปก่อนนะ..ไว้เจอกัน//แล้วพี่ดินก็เดินไปรับพี่ฟ้าแล้วพาขึ้นรถขับออกไป

พรึบ..ซ่า

“ว้ายยยยยยย”

ดรีม:เฮ้ย!

ความคิดเห็น