email-icon

(((มีส่วนลด))) ขอบคุณทุกแรงสนับสนุนนะคะ รับรองว่าคุ้มกับเหรียญที่เสียให้ไรท์แน่นอนเพราะแต่ละตอนไม่ต่ำกว่า 9-10 หน้า อ่านกันยาวๆกันไปเลยจ้าาา

สวาทรัก ชิงตัว

ชื่อตอน : สวาทรัก ชิงตัว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.1k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ต.ค. 2560 18:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สวาทรัก ชิงตัว
แบบอักษร

“คุณ  ฉันบอกว่ามีเรื่องจะคุยกับคุณอัศวิน”เอมอรหายใจฟึดฟัดอยู่บนรถเมื่อโดนเขาลากมา

“มีอะไร บอกผมก็ได้ผมเป็นเพื่อนมัน รู้ทุกเรื่องของมัน”พูดโดยไม่หันมามองผู้หญิงข้างๆ

“เรื่องนี้สำคัญมาก”ในหัวของเอมอรตอนนี้เธอกำลังสับสน ว่าสิ่งที่ตัวเองกำลังทำอยู่มันถูกต้องรึเปล่า

“อย่าหาข้ออ้างไปอ่อยมันหน่อยเลย”

“ปากหมา ทุเรศ คิดเป็นแต่เรื่องเดียว”ตวาดใส่เขาเสียงดัง ไม่มีสักครั้งเลยใช่ไหมที่เขาจะมองเธอในแง่ดีบ้าง

“ผมรู้แผนการของคุณหรอก”

“งั้นก็แล้วแต่คุณ คุณอยากให้ผู้หญิงที่อยู่กับคุณอัศวินมีอันตรายก็แล้วแต่คุณฉันจะไม่ยุ่งด้วยแล้ว”

“โอ้ย ทำบ้าอะไรของคุณ”แรงเบรกรถกะทันหันทำให้หน้าผากเธอชนกับรถ

“คุณว่าอะไรนะ ใครจะเป็นอันตราย”

“ไม่รู้”เอมอรจับหัวตัวเองแล้วหันหน้าไปทางอื่น เธอไม่น่าใสใจกับเรื่องแบบนี้เลย ถ้าเธอบอกเขาพ่อของเธอก็จะผิด พ่อเธอจะทำอะไรก็เรื่องของท่านเธอแค่ทำในส่วนของเธอให้ดีก็พอ แต่ไม่รู้ทำไมตอนนี้เธอกลับมารู้สึกผิด  แล้วมาที่นี่เพื่อบอกแผนการให้อัศวินรู้ เธอจะเป็นลูกอกตัญญูรึเปล่านะ

“บอกผมมา พ่อคุณคิดจะทำอะไรกวาง ผมบอกเลยว่าถ้าคุณทำอะไรน้องกวางผมไม่เอาคุณไว้แน่”ภาคภูมิ จับร่างของเอมอรเขย่า จนเธอน้ำตาคลอ

“ทำไม ผู้หญิงคนนั่นมีความสำคัญกับคุณนักรึไง”

“ใช่ อย่างน้อยเธอก็มีค่ามากกว่าคุณ”ว่าจาร้ายกาจของเขาทำให้หญิงสาวหน้าชา น้ำตาที่กลั้นไว้ไหลออกมา

“งั้นฉันก็ไม่บอก คุณทำฉันเจ็บมากเท่าไหร่ ผู้หญิงคนนั่นต้องเจ็บกว่าฉัน”ด้วยความเสียใจเอมอรจึงพูดออกไปแบบนั่น

“เอมอร บอกมาพ่อคุณคิดจะทำอะไร”ตอนนี้ภาคภูมิไม่สนใจอาการของผู้หญิงตรงหน้าสักนิดว่าเธอจะร้องไห้แค่ไหน เพราะใจเขานึกเป็นห่วงแต่กรรณิกา

“ตอนนี้มันอาจจะไม่ทันแล้วก็ได้ บอกเลยว่ามันเป็นความผิดของคุณที่ไม่ให้ฉันเข้าพบคุณอัศวิน”เอมอรแสดงออกทางสีหน้าชัดเจนว่าสะใจ แต่ในใจเธอกับรู้สึกผิด เธอไม่อยากให้พ่อทำร้ายใคร แต่ก็ห้ามไม่ได้ ทุกวันนี้เธอยังได้แต่ทำตามคำสั่งของท่าน 

“โถ่เว้ย”ภาคภูมิ รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาเพื่อนทันที

“ไอ้เสือ รีบกลับไปหาคุณกวางเดี่ยวนี้ ไม่ต้องถามมากคุณกวางกำลังตกอยู่ในอันตราย”พอว่าสายภาคภูมิก็หันกลับมาหาร่างบาง

“ถ้าพ่อคุณทำอะไรน้องกวาง คุณเจ็บกว่าเป็นร้อยเท่า”พูดด้วยสีหน้าที่โกรธจัดกัดฟันมองหญิงสาวเขม่ง ทำไมเธอช่างเป็นคนที่ใจร้ายใจดำแบบนี้ เขาไม่น่ารู้สึกดีกับผู้หญิงคนนี้เลย

“อยากทำอะไรก็ทำเลย ฉันไม่เหลืออะไรให้คุณย้ำยีอีกแล้ว ฉันมันคนเลวในสายตาคุณอยู่แล้วนิ”เอมอรร้องไห้สะอื้นพร้อมกับพูดไปด้วย แต่ภาคภูมิกลับมองไม่เห็นภาพนั่นเพราะเขารีบกลับรถไปที่ไร่ของอัศวินทันที ปล่อยให้ร่างบางร้องไห้อยู่คนเดียว

“มีอะไรครับคุณเสือ”

“ไอ้ภูมิโทรมาบอกว่ากวางอยู่ในอันตราย ฉันจะกลับบ้าน”อัศวินรู้สึกว่าใจร้อนรุ่มอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน รู้สึกห่วงกรรณิกาขึ้นมาทันที

“ผมไปด้วยครับ”ไม่พูดอะไรอีกทั้งหมดรีบวิ่งไปที่รถแล้วขับออกไปทันที พอมาถึงที่บ้านบนเขา อัศวินก็รีบวิ่งเข้าไปในบ้าน ตะโกนหาหญิงสาวอย่างเหนื่อยหอบ

“กวาง กวาง”

“เจอไหมครับ”

“ไม่  กวาง”เขาวิ่งหาเธอจนทั่วบ้านแต่ก็ไม่เจอ รีบหยิบโทรศัพท์กดหาคนที่โทรมาบอก

“ไอ้ภูมิ แกรู้ได้ยังไงว่ากวางอยู่ในอันตราย”

“ก็ลูกสาวพ่อเลี้ยงพรชัยบอกหน่ะสิ อย่าบอกนะว่าพวกมันจับตัวน้องกวางไปแล้ว”

“ใช่”อัศวินกำโทรศัพท์ในมือแน่  เขากำลังจะเป็นบ้าเพราะเป็นห่วงกรรณิกา

*“แกอยู่ไหนฉันจะไปหา”*ภาคภูมิพูดอย่างร้อนใจ

“บ้านบนเขา”

“เค ฉันจะไปหา แล้วจะเอาตัวประกันไปด้วย”

“ว่าไงครับ”ชัชถามเจ้านายที่กำโทรศัพท์ในมือสีหน้าแดงกล่ำ

“พ่อเลี้ยงพรชัยจับตัวกวางไป”

“นี่ต้องทำกันขนาดนี้เลยหรอครับ นั่นเจ้านายจะไปไหน”ริวร้องถามขึ้น

“ไปตามหากวาง จะให้ฉันนั่งอยู่เฉยๆรึไง”

“ใจเย็นก่อนครับ ผมว่าทางนั่นไม่กล้าทำอะไรมากหรอกครับถ้ายังไม่ได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ ตอนนี้คุณภูมิก็กำลังมารอก่อนดีกว่าครับ”ยอมนั่งลงแต่โดยดี ตอนนี้เขาเป็นห่วงหญิงสาวจับใจ นึกโกรธตัวเองที่ดูแลเธอไม่ได้ เขาไม่น่าปล่อยให้เธออยู่คนเดียวเลย เขาประมาทเกินไป

ไม่นานเกินรอรถของภาคภูมิก็มาถึง ร่างใหญ่ลงจากรถแล้วเดินอ้อมมาอีกทางลากเอมอรลงมาด้วย ฉุดกระชากเธอเข้ามาในบ้าน พอเข้ามาก็เจอกับเพื่อนพร้อมกับลูกน้องนั่งรออยู่เขาจึงเหวี่ยงหญิงสาวลงบนโซฟา

“เจ็บนะ”เอมอรลูบแขนตัวเองปอยๆตรงที่โดยจับ ยันตัวเองให้ลุกขึ้นมองหน้าผู้ชายทั้งสี่คนที่กำลังจ้องเธออยู่

“ฉันจะบอกคุณอยู่แล้ว แต่เพื่อนคุณมาขัดขวางมันเป็นความผิดของเขา”เอมอรพูดอย่างจริงจัง

“จะให้ผมเชื่องั้นหรอ ในเมื่อพ่อคุณเป็นคนทำเรื่องทั้งหมด”อัศวินจ้องหญิงสาวเขม่ง

“ฉันพูดจริง ฉันไม่ค่อยชอบในสิ่งที่พ่อทำสักเท่าไหร่”

“งั้นก็บอกมาว่าพ่อคุณจับกวางไปไว้ที่ไหน”

“อันนี้ฉันก็ไม่รู้”เอมอรพูดหน้าเศร้า

“อย่ามามารยา”ภาคภูมิพูดขึ้น

“ไม่เชื่อก็เรื่องของพวกคุณ”

“งั้นก็เตรียมตัวติดคุกได้เลย ข้อหาสมรู้ร่วมคิด”ภาคภูมิพูดขึ้นอีกครั้ง

“แล้วแต่คุณ อยากจับฉันก็จับเลย แต่ต้องปล่อยพ่อฉันไป”เอมอรจ้องหน้าภาคภูมิอย่างไม่ยอมหลบตา

กริ๊งงงง เสียงโทรศัพท์ของอัศวินดังขึ้น

“สวัสดีครับ”

“แกต้องการอะไร”กัดฟันพูดด้วยสีหน้าโกรธจัด จัดการเปิดลำโพงให้ได้ยินกันทุกคน ภาคภูมิยังจ้องหน้าเอมอรเขม่ง ซึ่งเธอเป็นฝ่ายหลบตาเขาก่อน

“ก็รู้ๆอยู่แล้วคงไม่ต้องอธิบายอะไรให้มากความหรอกคุณอัศวิน”

“คุณแน่ใจหรอ ว่าทำแบบนี้แล้วจะได้ในสิ่งที่คุณต้องการ คุณคิดว่าคุณมีตัวประกันแค่คนเดียวรึไง”ภาคภูมิพูดขึ้นก่อนที่อัศวินจะๆได้พูดอะไร

“อย่ามาเล่นลิ้น ถ้าพวกคุณเอาเรื่องนี้ไปบอกตำรวจผมไม่รับรองความปลอดภัยของสาวสวยคนนี้ ผิวขาวๆหน้าหวานๆนี่คงถูกใจลูกน้องของผม”อีกฝ่ายข่มขู่

“อย่าแม้แต่จะคิดทำอะไรเธอ”อัศวินกัดฟันพูด

“แล้วคนที่อยู่กับผมนี่คุณคิดว่าจะถูกใจลูกน้องของผมไหมครับ”ภาคภูมิพูด

“หมายความว่ายังไง แล้วคุณเป็นใคร”พอเลี้ยงพรชัยถามขึ้นอย่างสงสัย

“ผมเป็นคนที่คุณก็รู้จักดีพ่อเลี้ยง พูดกับพ่อคุณหน่อยสิคุณหนู”ภาคภูมิเดินไปดึงเอมอรให้ลุกขึ้นมา อัศวินคิดอยู่ในใจเรื่องนี้เขาคงไม่ต้องลงมือเอง เพราะมันเหมือนสงคามระหว่างพ่อตากับลูกเขยชะมัด

“พ่อ”เอมอรพูดเสียงแผ่วเบา

“ยัยอร แกไปอยู่กับพวกมันได้ยังไง แล้วเรื่องนี้มันไม่ใช่เรื่องของคุณ คุณภาคภูมิ”พ่อเลี้ยงพรชัยตะโกนออกมาเสียงดังภาคภูมิเข้ามายุ่งเรื่องนี้เขาคงอยากที่จะได้ในสิ่งที่ต้องการ เพราะภาคภูมิเป็นคนที่มีอิทธิพลพ่อๆกับตัวเอง แต่เรื่องมาถึงขนาดนี้แล้วจะให้หยุดก็ใช่เรื่อง

“พ่อ พอเถอะอรขอร้อง อรไม่รู้ว่าพ่ออยากได้ที่ดินของเขาไปทำไม เพราะที่เรามีอยู่ก็มากกว่าพอแล้ว อย่าทำอย่างนี้เลยนะพ่อ”เอมอรพยายามขอร้องพ่อตัวเอง

“ยัยลูกอกตัญญูแกเป็นคนคาบข่าวไปบอกมันใช่ไหม เลี้ยงเสียข้าวสุก”

“พ่อ”หญิงสาวพูดเสียงแผ่วเมื่อได้ยินเช่นนั่น  ไม่ว่าตอนไหนเธอก็ไม่เคยสำคัญไปกว่าเงินทองของพ่อ

“ปล่อยกวางสะถ้าไม่อยากให้ลูกสาวคุณเป็นอะไร”อัศวินเป็นฝ่ายพูดขึ้นบ้าง เอมอรก็ได้แต่เงยหน้ามองเขา ถ้าพวกเขาจะทำอะไรเธออย่างที่พูด เธอคงได้แต่ยอมรับชะตากรรม  

“หึ เชิญอยากทำอะไรก็เชิญ ลูกแบบนั่นผมก็ไม่รู้จะเลี้ยงไว้ทำไม”เมื่อได้ยินในสิ่งที่พ่อพูดน้ำตาของหญิงสาวก็ไหลลงมาอาบแก้ม ภาคภูมิได้แต่กัดฟันแน่น

“แกมันไม่ใช่คน นี่ลูกสาวแกนะ”ด้วยความโกรธทำให้เขาพูดคำหยาบออกไป

“ลูกสาวหรอ ผมจะบอกอะไรให้นะ ผมไม่เคยมีลูกสาว เอมอรเป็นแค่คนที่ผมเก็บมาเลี้ยง”

“พ่อ”เอมอรเหมือนใจแตกสะลายเป็นเสี่ยงๆเมื่อได้รู้ความจริง ร่างบางสะอื้นร้องไห้ออกมาอย่างหนัก นั่งลงไปกองกับพื้น นี่คือความจริงใช่ไหม ตลอดเวลาที่ผ่านมาที่ท่านแสดงออกกับเธอ เธอแน่ใจแล้วว่ามันคืออะไร

ชีวิตของเอมอรตั้งแต่เล็กจนเธอ เธอไม่รู้จักแม่ เธอพยายามถามพ่อคำตอบก็คือแม่เธอตายแล้ว หลังจากนั่นเธอก็ไม่ถามถึงท่านอีก เธออยู่กับพ่อเลี้ยงพรชัยมาตลอด เธอคิดว่าตัวเองโชคดีที่เกิดมามีพร้อมทุกอย่าง แต่เธอก็ไม่ได้รับความรักจากคนเป็นพ่อเลย ตลอดเวลาที่ผ่านมาเธอต้องทำตามคำสั่งของคนเป็นพ่อ ทำทุกอย่างตามที่ท่านต้องการ เธอคิดว่าทุกอย่างที่เธอทำคือการตอบแทนบุญคุณ แต่วันนี้เธอรู้แล้วว่าเธอเป็นแค่คนที่ท่านเลี้ยงเอาไว้ใช้งาน

“แก”ภาคภูมิพยุงหญิงสาวขึ้น กอดเธอไว้แนบอก เห็นแบบนี้แล้วก็อดสงสารเธอไม่ได้ เอมอรร้องไห้จนตัวโยง

“อย่ามัวแต่เสียเวลาเลย ให้สิ่งที่ผมต้องการมา ทุกอย่างก็จบ ผมจะส่งสถานที่ไปให้อีกที”

“ผมจะมั่นใจได้ยังไงว่าคุณจะไม่ทำร้ายผู้หญิงของผม”อัศวินร้อนใจเมื่อเห็นอีกฝ่ายไม่สนใจแม้คนที่ได้ขึ้นชื่อมาเลี้ยงดูมา

“ผมคำไหนคำนั่น”

“ขอผมคุยกับเธอหน่อย”

“ไม่มีข้อต่อรองอะไรทั้งนั่น”

“งั้นผมก็คงให้สิ่งที่คุณต้องการไม่ได้”

“โอเค เอาตัวเธอมา”

“พี่เสือช่วยกวางด้วย”

“กวางเป็นยังไงบ้าง”

“พี่เสือ”

“พอแล้ว”

“หวังว่าคุณจะไม่ตุกติกนะครับคุณอัศวิน”สายตัดไปทันทีเมื่อการต่อรองจบ

“เอายังไงดีครับ”

“ไปเตรียมเอกสารมา”อัศวินพูดเสียงเครียด

“คุณเสือจะยอมให้ที่ดินกับคนพวกนั่นหรอครับ”ชัชเอ่ยขึ้น

“ไปเตรียมเอกสารมาให้เรียบร้อยเถอะ”ชัชและริวมองหน้าเจ้านาย

“เข้าใจแล้วครับ”

“แล้วนายจะเอาไง”เอ่ยถามภาคภูมิทั้งที่กอดเอมอรอยู่ก้มมองเธอเมื่อเห็นว่าเงียบไป

“คุณ คุณ”ภาคภูมิมองคนที่ยอมในอ้อมกอดที่เป็นลมไปตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้  เขาจึงอุ้มเธอไปนอนที่โซฟา




ความคิดเห็น