Hunny Exo

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รุ่นพี่ ครั้งที่39 เลี้ยงฉลอง

ชื่อตอน : รุ่นพี่ ครั้งที่39 เลี้ยงฉลอง

คำค้น : รุ่นพี่เซ็กส์เฟรน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 24.1k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ต.ค. 2560 13:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รุ่นพี่ ครั้งที่39 เลี้ยงฉลอง
แบบอักษร

​เวลา 20:46น.

"ไม่...ไม่ผ่านครับ.."

"เห้ย...ไอเกล...รายที่ห้าแล้วนะ...มึงยังไม่ชอบอีกหรอ.."

"เชอะ...ก็มันไม่ถูกใจกูนิ...แล้วกูจะเอาไปทำไมถ้ามันไม่ใช้ที่กูชอบ..จริงม้ะ.."

ตอนนี้ในห้องประชุมที่แสนจะเงียบแสนเงียบมีพนักงานอยู่ในนี้ตั้งหลายต่อหลายคนแต่ไม่มีใครจะกล้าปริปากพูดอะไรเลย ผมนั้งเลือกผมงานของพนักงานแต่ละคนก็ดีแทบไม่มีที่ติแต่ไม่รู้ว่าทำไมผมถึงไม่ถูกใจสักที

"ใครที่เสนอแล้วไม่ผ่านเชิญออกไปก่อนได้เลยครับ...คราวหน้าค่อยมาเสนอใหม่นะครับ.."ผมพูดขึ้นเพราะเห็นสีหน้าแต่ละคนดูเคร่งเครียดซะเหลือเกินผมเลยให้พวกที่เสนอแล้วออกไปก่อนแล้วกัน 

จากนั้นพนักงานที่มาเสนองานผมต่างค่อยๆทยอยกันออกไปด้วยท่าทางเครียดกันมากเพราะงานแต่ละคนแทบจะไม่มีใครเข้าตาผมเลย จนเหลือไอสี่หนอสุดท้ายนี้

"เหลือแค่สี่คนนั้นเหรอ..."ไอเฟมกระซิบเบาๆที่ข้างๆหูผม ผมมองไปที่ผู้ชายทั้งสี่คนที่ยังไม่ได้เสนอผลงานให้ผมดูเลย

"อืม..."ผมตอบไอเฟมไปแล้วมองชายทั้งสี่คนนั่นก็เป็นพวกไอชายนั่นแหละทำไมทุกคนต่างเงียบกันจัง

"ขอดู..."

"เอ่อ...ครับ!...จะ...เอ่อ...อยากจะดูอะไรครับ!.."ผมมองท่าทีของไอพี่วีที่ดูลุกลี้ลุกรนทำอย่างกะผมจะฆ่าพี่มันพูดยังไม่ทันจบเลย

"ผมขอดูแฟ้มงานพวกคุณหน่อยครับ..."ไอพี่วีพนักหน้ารับแล้วรีบกวาดแฟ้มงานทั้งหมดมาให้ผม ผมค่อยหยิบขึ้นมาแล้วเปิดงานรายละเอียดแต่ละเล่ม

ปึก!

"ไม่ผ่าน...รายละเอียดไม่ดีพอ.."ผมเปิดแฟ้มเล่มแรกอ่านแล้วมันยังไม่พอใจเท่าไหร่เลยโยนลงบนโต๊ะพร้อมกับสีหน้านิ่งๆ พร้อมกับหยิบแฟ้มเล่มต่อไปขึ้นมาแล้วเปิดอ่านรายละเอียดทันที

ปึก!

"ไม่ผ่าน...โครงสร้างยังไม่ชัดพอ...ไปแก้.."ผมโยนแฟ้มงานลงบนโต๊ะแบบเดิมพวกพี่ๆมันก็แทบจะก้มหน้ามุดลงไปใต้โต๊แล้วต่างคนต่างหลบหน้าผมไม่มีใครสบตาผมเลยผมเลิกสนใจแล้วหยิบแฟ้มที่สามขึ้นมาและอ่านรายละเอียดด้านใน

ปึก!!

"ไม่ผ่าน...อธิบายไม่ละเอียดพอวนไปวนมาปวดหัว...ไปแก้มาซะ.."ผมโยนแฟ้มเล่มที่สามเหมือนเล่มอื่นๆบอกตรงๆไม่ใช่มันไม่ดีนะแต่ยังไม่ถูกใจผมเลยสักอัน

"เห้อ...วันพอแค่นี้แหละ..."ผมพูดพลางกุมขมับตัวเองเหนื่อยแล้วกับประชุมบ้านี่ ผมไม่อยากจะมาประชุมเลยเพราะแบบนี้แหละน่าเบื่อเป็นบ้า ผมบอกกับพนักงานทั้งสี่คนที่ยังคงนั่งอยู่และมองผมผมไม่ได้สนใจอะไรพลางแต่ลุกขึ้นจากเก้าอี้

"เห้ย...ไอเกล...มันยังเหลืออีกแฟ้มนึงไม่ใช่หรอว้ะ...เห้ย...เดี๋ยว...มึงจะไปไหนเนี้ย.."ในขณะที่ผมตัดสินใจเดินมาที่ประตูและกำลังจะเปิดมันไอเฟมก็รีบมาคว้าแขนผมไว้

"โอ้ยมึง...วันนี้ที่ประชุมมา...นี่พนักงานตั้งเจ็ดแปดคนมาเสนองานกู..ไม่มีใครเข้าตากูเลยนะเว้ย..แค่ไอแฟ้มสามเล่นนั่นกูก็เหนื่อยและ...ถึงจะเหลือเล่มเดียวกูว่าคงไม่ถูกใจกูหรอก...กูจะกลับและ.."ผมเลิกมองหน้าไอเฟมแล้วเอื้อมมือพร้อมที่จะเปิดประตูแต่ถูกไอเฟมจับประตูไว้ก่อน

"มึงก็จะอะไรวะ...งานยังไม่จบเลยนะ...มึงจะรีบท้อไปทำไมห้ะ.."

"มึง...กูว่าวันหลังให้พ่อกูมาเลือกแทนเถอะ...ขืนให้กูเลือกนะ...มีหวังทั้งบริษัทพนักงานฆ่าตัวตายเพราะกูแน่..."ผมพูดมันก็คือความจริงนั่นแหละจะให้ผมมาประชุมแบบนี้วันไหนพนักงานเครียดมากมันจะไม่ฆ่าตัวตายต่อหน้าผมเลยรึไง

"คุณหนูครับ...เอ่อ...งานพวกผมมันเหลืออีกอันนึง...คุณหนูจะไม่ดูหน่อยหรอครับ..."ผมกับไอเฟมหันไปมองพี่ต้นช่างเป็นอัศวินจริงๆ แต่มันก็งั้นๆแหละผมไม่ใส่ใจบ้าบอไรนี่หรอก

"เอ่อหน่า...เอาเถอะ...แค่เล่มเดียวเองนะ...ถ้ามันไม่ถูกใจมึงอีก...ก็ให้ลุงมาเลือกที่หลัง..."ผมมองไอเฟมที่ยัดเยียดให้ผมยอมไปนั่งอ่านเเฟ้มอันสุดท้ายนั่น ผมก็ได้แต่พยักหน้าพลางตกลงพร้อมกับเดินกลับไปนั่งที่เก้าอี้ตัวเดิมแล้วเปิดแฟ้มเล่มสุดท้าย

5 นาทีผ่านไป~

"ลายละเอียดใช่ได้...โครงสร้างอธิบายให้เข้าใจได้ง่าย...การออกแบบให้พอเข้าใจพอตัว...ผมเอาแฟ้มนี้แล้วกัน.."เวลาผ่านไปก็คงไม่นานมากผมยอมนั่งอ่านแฟ้มเสนองานเล่มสุดท้ายโดยที่รายละเอียดในนี้มันถูกใจผมจังดีไซน์การออกแบบแล้วอธิบายผมพึ่งเคยเจอเป็นครั้งแรกว่ามันน่าสนใจมากและอยากจะสร้างขึ้นมาจริงๆ

"แฟ้มเสนองานนี่ของใครครับ.."ผมมองร่างสูงทั้งสี่คนที่จับจ้องมาที่ผมต่างยิ้มดีใจที่ผมยอมเลือกงานของพวกเค้าสักที ส่วนตัวผมเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าใครออกแบบงานได้สมบูรณ์ขนาดนี้น่าชื่นชมจริงๆ

"ผมเองครับ..."ถอนคำพูดแป๊ป ผมเบิกตากว้าทันทีที่ร่างสูงที่ผมคุ้นตาดียกมือขึ้นปรากฏว่าเป็นไอชาย ห้ะ มันเนี้ยนะ

"ห้ะ...แฟ้มงานนี่...ของคุณหรอ.."ผมยังคงแปลกใจอีกครั้งและได้เอ่ยปากถามกลับไป

"ครับ...ของผมเองครับ..."ผมมองไอชายที่เห็นมันแอบกระตุกยิ้มให้ผม ผมได้แต่สบตามันแป๊ปเดียวก่อนที่จะละสายตาจากมัน

"วันนี้ก็เลิกประชุมได้..."ทุกคนต่างได้ยินเสียงที่ผมสั่งแล้วยิ้มดีใจที่จะได้ออกจากความเครียดพวกนี้ ผมเองก็เหมือนกันรีบหยิบแฟ้มงานของไอชายมาถือไว้ในมือแล้วรีบเดินออกมาจากห้องประชุมพร้อมกับไอเฟม

"หึ...ไม่น่าเชื่อเลยเนาะ...แฟนมึงทำงานถูกใจมึงด้วย...เจ๋งว่ะ.."ในขณะที่ผมเดินมาพร้อมกับไอเฟมจู่ๆมันก็ทักผมขึ้นแล้วพูดถึงไอชาย

"มึงจะบ้าหรอ!...แฟนห่าเหวอะไร...ก็แค่งานมันโอเคร...กูก็ชอบ..แล้วมันเกี่ยวอะไรกันห้ะ...อย่าหาเรื่องนะไอเฟม..."ผมชี้หน้ามันแล้วขู่ขวัญมันนิดหน่อยก่อนมันจะแหกปากหัวเราะผม

"ฮ่าๆๆๆๆ....อย่ามาทำเป็นเขิลเลยมึง...ผัวมึงแท้ๆ...ทำเป็นซื่อ...โธ่...ฮ่าๆ..."

"ซื่อเหี้ยอะไรละ...ไอเหี้ยนิ...ไปไอสัส...กลับบ้าน..."

"ฮ่ะๆ....คร้าบบบ...คุณหนู..."











​ณ คอนโด

​หลังจากการประชุมจบลงผมก็รีบเอางานที่พนักงานเค้ามาเสนอให้ผมวันนี้เอาไปให้ป๊าผมลองอ่านและเช็ดดูก่อนที่ผมจะขอลากลับมาที่คอนโดพร้อมกับไอเฟม

"โอ้ยยยย...เมื่อยตัวชิบหายเลยว่ะ..."พอผมกับไอเฟมเข้าห้องมาได้ก็พากันปล่อยตัวลงบนที่โซฟาตัวยาวต่างคนต่างนอนพักเพราะความเมื่อย

"เออ...ไอเกล...ก่อนกลับ...กูได้ยินพวกไอสี่หนอนั่นมันจะพากันกินเหล้าที่ห้องว่ะ...ได้ยินมันพูดว่าจะฉลองให้ไอชายว่ะ.."ในขณะที่ผมนอนอยู่บนโซฟาเพื่อพักความเมื่อยไอเฟมก็พูดขึ้นถึงไอชาย

"แล้ว...พวกมันจะทำอะไรก็ไม่เกี่ยวกับเรานี่...รึมึงอยากไปร่วมด้วย...แล้วแต่นะ.."ผมพูดให้ไอเฟมฟังสั้นๆแค่นี้พร้อมกับนอนแผ่อยู่บนโซฟาเหมือนเดิม

"เหอะ...กูก็อยากอยู่นะ...แต่ก็ชั่งมันกูพูดให้มึงฟังเฉยๆ...ในตู้เย็นเหล้าเบียร์กูก็ซื้อมาตุนไว้เยอะเยะ...จะแดกตอนไหนก็หยิบเอา...ถูกม้ะ.."ผมมองไอเฟมที่ยิ้มแก้มปริ สงสัยมันคงภูมิใจที่มีเหล้าเบียร์ของมันที่ซื้อมาตุนไว้เต็มตู้เย็นซะขนาดนั้น

"เหอะ...ก็นะ...พวกพี่มันก็อยู่ใกล้ๆห้องแค่นี้เอง...ถ้ามันมีนํ้าใจคงจะชวนไปกินด้วยแหละ..."ผมพูดเล่นๆตามประสาไอเฟมก็เออ..ออตามไปด้วย แต่ถ้ามันใจดีป่านี้พวกมันคงจะมาเคาะประตูห้องและชวรผมกับไปเฟมไปกินด้วยแล้วแหละ

ก๊อกๆๆๆๆ

"เหี้ย!!..."

เสียงเคาะประตูดังขึ้นทำเอาผมกับไอเฟมลุกขึ้นนั่งและมองหน้ากันทันทีเพราะสิ่งที่ผมพูดออกไปเล่นๆจะเป็นความจริงหรอ

"ไอเฟม...ไปดูดิ๊.."

"เออๆ...ถ้าเป็นพวกมันมาชวนอ่ะ...ฮ่ะๆๆ...กูตกลงนะของฟรีว่ะ..."ผมมองไอเฟมที่หัวเราะออกมาแล้วลุกขึ้นพร้อมกับเดินไปที่ประตูห้องฉากนี้แหละผมจ้องไม่ละสายตาเลย

แกร๊กกกกก

"อ่าว...ไงครับ...มีอะไรหรอครับ.."ผมที่อดใจไม่ได้เหมือนกันเลยรีบลุกขึ้นแล้วเดินไปที่ประตูที่ไอเฟมเปิดออกและกล่าวทักทายคนที่มาเคาะ

ผมที่ยืนอยู่ด้านหลังไอเฟมก็สะกิดไอเฟมที่ยื่นบังเต็มประตูให้มันหลบผมหน่อยเพราะอยากจะรู้เหมือนกันว่าใครมาเคาะประตู ไอเฟมเหมือนจะรู้มันเลยเบี่ยงตัวมันออกแล้วผมก็สามารถเห็นคนนั้นได้

"คือ...อยากจะมาชวนคุณ...แล้วก็คุณหนู...ไปดื่มกันน่ะครับ..."ผมมองร่างสูงที่ใส่สูทนั่นก็คือพี่เบส พี่เบสมันมาชวนผมกับไอเฟมงั้นหรอทำไมมันเป็นจริงได้วะ

"งั้นหรอ...เอาสิครับ..."

"ห้ะ!...ไอเฟม...มึงถามกูด้วยสิ.."ผมได้ยินที่ไอเฟมมันตอบตกลงแล้วเบิกตากว้างทันทีมันไม่ถามผมเลยเเต่มันกลับตกลงไปซะอย่างนั้น

"ก็กูบอกแล้ว...ของฟรีนะมึง...หึ..."ผมมองไอเฟมมันที่กระตุกยิ้มก็แหงสิวะมันจะมีอะไรที่เพื่อนสุดที่รักผมยอมทำได้เพราะของฟรีวะ

"เอ่อ...ถ้าไม่รังเกียจ..ผมมากินที่ห้องผมก็ได้นะครับ...ผมอนุญาติ.."กรี๊ดดดดดด!! ไปกันใหญ่แล้วววววว!!! โอ้โห้ นี่ถึงกับเพื่อนสุดที่รักผมเอ่ยปากชวนเลยเรอะ!! งานนี้ผมมีทรุดแน่

"โอเครครับ...เดี๋ยวผมไปบอกเพื่อนผมก่อนนะครับ..."

"ครับ..."

ปัง~

"ไอเหี้ยเฟมมมมมมมมมม!!!...มึงทำแบบนี้ได้ไงอ่าาาาา...มึงตกลงทำมายยยย...แถมยังชวนมากินที่ห้องด้วย...โอ้มายก๊อดดดดดดดดดดด!..."ทันทีที่ประตูห้องผมปิดลงผมโวยวายทันทีใส่ไอเฟมที่ยิ้มกรุ่มกริ่มกับท่าทีของผม

"กูบอกแล้ว...ของฟรี...ไม่อยากพลาดโว้ยยย..."อื้อหื้มมมม...คำเดียวถึงกับสะอึก แม่งโครตทำร้ายจิตใจผมเลยด้วยไอคำว่าของฟรี แม่งเอ้ยยยย กูอยากตายจริงๆ




​00:54น.

"ไงไอเกล...หง๋อยจังวะ...ฮ่ะๆๆ.."

เวลาผ่านไปเหมือนจะเร็วแต่กับตัวผมมันช้ามาก! ช้ามากกกกกก จนดึกแล้วแต่ในห้องผมก็ยังคงครึกครื้นทั้งที่ตอนนี้ควรจะหลับตานอนกันเพราะไอเหี้ยเฟมคนเดียวแม่งตอบตกลงเพราะไอเหล้าเบียร์ของฟรีมันที่ถูกไอพวกพี่ๆทั้งสี่คนที่ผมรู้จักดีพากันมานั่งกินที่ห้องผม

"อ่าว...ดื่มๆ...กินๆ...ฉลองให้กับไอชายโว้ยยย..."ผมที่นั่งอยู่ในวงด้วยก็ได้แต่นั่งเท้าคางมองทั้งไอเฟมเพื่อนสนิทตัวเองแท้ๆแต่แม่งหักหลังซะได้ ผมนั่งมองแขกทั้งสี่คนจนไอพี่วีแหกปากขึ้นมาด้วยท่าทางเมาได้ทีที่เดียว

"เออออออ...ฉลองให้ไอชายเว้ยยยย...ฮ่ะๆ...พวกกูนะงานไม่ผ่านเล๊ยยยตั้งสามคน...แต่ไอชายแม่ง...เจ๋งโครต...ผ่านได้ไงวะ..."ผมมองไอพี่เบสที่ท่าจะเมาหนักพลางพูดถึงที่ทำงานรวมแล้วก็คือที่พวกมันมาเสนองานผมนี่ไง

"เออๆ...มึงแดกๆไป...พูดมาก.."ผมมองไอชายที่ตัดบทโดยการให้ไอพวกพี่ที่เหลือยัดเหล้ากรอกปากให้กินกันไป คราวนี้ถึงตาผมก็นั่งหง๋อยอย่างเดียวผ่านมาตั้งหลายชั่วโมงผมพึ่งจะจิบเหล้าไปนิดเดียวเพราะไม่มีความอยากจะกินเลย ส่วรไอเฟมก็เมาได้ที่รวมถึงไอพวกพี่อีกสามคนที่เริ่มเมายกเว้นไอชายที่ยังคงนั่งจิบเบียร์ไปพลางๆ

"โอ้ยยยยยย...ไอเกลลลลล....อืมมมม...งึม...งึม...กูไม่ไหวแล้ววว...กูนอนก่อนนะ....ฝันดีนะเมิงงงง..."ผมมองไอเฟมที่เมาแทบจะไม่ลืมหูลืมตาพลางพูดแล้วตบไหล่ผมเบาๆพร้อมกับฟุ้บหลับไปเลย

"อะ...อ่าว...เห้ยมึง...เดี๋ยวๆ...มึงทิ้งกูได้ไงอ่ะ...เห้ย...ตื่นดิ..."ผมดึงแขนไอเฟมที่ฟุ้บหลับแล้วหลับเลยแบบไม่มีทีท่าว่าจะตื่นอีก ผมมองไอพวกพี่ๆอีกสามคนที่ต่างพากันโยนตัวทิ้งลงบนพื้นห้องผมแล้วหลับกันกลางห้องแบบนี้ต่อหน้าต่อตา

"อ่าว...เห้ย...พวกพี่..นอนงี้ได้ไงอ่ะ...กลับไปนอนห้องกันสิครับ.."ผมพูดออกมาทันทีที่เห็นสภาพแต่ละคนเมาเละและหลับคาที่ทันที ตอนนี้ผมอยากให้พวกมันกลับไปห้องมันซะถ้ารู้แต่แรกว่าจะเมาปริ้นกันแบบนี้ไม่ให้มากินในห้องผมอีกแน่

"คุณหนูครับ...คนเมายังไงก็ห้ามไม่ได้หรอกนะครับ...ปล่อยให้พวกมันนอนไปเถอะ..."ผมมองไอชายที่แสยะยิ้ม ตอนนี้ผมกับมันก็ต่างอยู่ท่ามกลางพวกขี้เมาทั้งหลายแหล่ต่างคนต่างฟุ้บนอนหลับตามอำเภอใจ ตอนนี้ผมจะคลั่งตายอยู่แล้วแต่กลับกันไอชายกลับนั่งค่อยจิบเบียร์ในแก้วและนั่งจ้องผม

"มองอะไร..."ผมเอ่ยปากถามมันเพราะเห็นว่ามันจ้องผมมานานมากแล้วจนรู้สึกว่ารำคาญใจ

"ไม่มีอะไรนิครับ..."ผมมองไอชายที่ดูพูดจาทำเป็นอ่อนหวาน เชอะ! ทำมาเป็นหวานใส่กูมีใจจะหวานกับมึงมั้ย ไอพวกขี้เมานี่นอนเต็มห้อง

"ไปดูหนังที่ห้องผมมั้ยครับ..."ผมมองไอชายแล้วย้อนภาพเมื่อสามปีก่อนกับปัจจุบันตอนนี้ต่างกันร่าวกับฟ้ากับเหว เดี๋ยวนี้พูดจาเพราะชะมัดตั้งแต่มาทำงานในบริษัทพ่อผม

"ไม่...ดึกป่านี้ใครจะดูกัน..."ผมนั่งเท้าคางแบบอ่อนใจสุดๆพลางมองไอสามสี่ตัวนี่ที่มันนอนหลับไปเฉยๆแม่งกินเหล้าและกล้ามาหลับห้องชาวบ้านเค้าได้ไงฟร้ะ!

"หึ...คุณหนูทำหน้าเครียดอยู่นั่นแหละ...จะเครียดไปทำไมกัน...ก็แค่คนเมา...ผมว่าไปดูหนังที่ห้องผมเถอะ...มานี่เร็ว.."ผมพลางมองไอชายที่ลุกขึ้นผมมองร่างสูงที่ยืนขึ้นแล้วรีบเดินเข้ามาจับแขนผมแล้วดึงให้ลุกตาม

"ไม่เอาอ่ะ...ปล่อย...จะนอนแล้ว..ไม่ดูหรอก..."ผมสะบัดมือเล็กน้อยแล้วปฏิเสธที่จะมานั่งดูหนังกลางดึกแบบนี้แถมไปดูที่ห้องมันด้วย

"ไปเถอะ...คลายเครียดนะ..."

ผมก็คงต้องยอมแต่โดยดีหลังจากถูกจูงแขนออกมาจากห้องที่มีไอพวกขี้เมาทั้งสี่ต่างหลับแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว ผมก็ได้เข้ามาที่ห้องของไอชายที่อยู่ใกล้ๆข้างๆห้องผมนี่เอง

"เอา...นั่งนี่นะครับ...เดี๋ยวจะหาหนังมาให้เลือก..."ผมที่ยอมนั่งลงบนโซฟาในห้องของไอชายที่ทุกๆอย่างเหมือนและคล้ายๆกับห้องของผม ผมนั่งลงที่โซฟาแล้วมองไปรอบๆห้องๆได้แต่นั่งเงียบๆ

"จะดูหนังอะไรดีละครับ...เลือกเอาสิ.."ผมมองตะกร้าที่มีซีดีหนังมากมายอยู่ในนั้นก่อนที่จะเอื้อมมือรับมันมาแล้วค้นหาหนังที่อยากจะดูจนไปเจอเข้ากันซีดีแผ่นสีขาวไม่มีภาพให้ดูแต่มีตัวหนังสือเขียนไวแทน

"ถ้าอยากลองก็เปิดดู..."ผมอ่านชื่อเรื่องบนแผ่นซีดีแล้วก็แปลกใจแปลกๆภาพหน้าปกก็ไม่มีแถมชื่อเรื่องก็อยากทำให้ดูอีก

"อยากดูเรื่องนี้หรอครับ..."ผมมองหน้าไอชายทันทีเพราะว่าตัวมันเองก็นั่งอยู่ข้างๆผมคอยรอที่จะเปิดหนังให้ผมดู

"อืม...ชื่อเรื่องเหมือนหนังผีเลย...อยากดู...เอาไปเปิดให้ดูหน่อย"ผมยื่นแผ่นซีดีที่อยู่ในมือให้ไอชาย ไอชายมองผมแล้วกระตุกยิ้มทันที

"อยากดูจริงหรอ..."ไอชายถามผมอีกครั้ง ผมก็ขมวดคิ้วทันทีว่ามันจะถามอะไรมากมายคนอยากดูก็ถามอยู่นั่นแหละผมเลยตอบกลับไปด้วยกานพยักหน้า

"เออ..จะดูอันนี้...มีปัญหารึไง.."

"หึ...แต่นี่มันหนังโป๊นะครับ...อยากดูจริงๆหรอ.."

"0-0!!!!"




​ติดตามตอนต่อไป

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น