สายไหมสีชมพู

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Bad Friend 06

คำค้น : ซัน,อุ้มอิ้ม,เพื่อน,Bad Friend

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.4k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 15 พ.ย. 2560 20:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Bad Friend 06
แบบอักษร

Bad ​Friend 06


ฉันเข้ามานั่งในห้องเรียนทันเวลาพอดีเเต่หลังจากที่ก้นฉันเตะบนโต๊ะได้ไม่นานอาจารย์ก็เดินเข้าห้องมาทันที ถ้าฉันมาช้ากว่านี้อีกนิดคงโดนอาจารย์ป้าเเกบ่นตาย


" มึงไม่มาช้าวะ " เสียงกระซิบจากคนข้างๆฉันดังขึ้นซึ่งก็คือยัยเจนนั้นเองที่เป็นคนถามหลังจากที่เรานั่งเรียนกันมาสักพักเเล้ว


" กะเวลาผิดนิดหน่อย " ฉันเอ่ยออกไปเเต่ยังคงมองอาจารย์ที่สอนอยู่เเต่หูก็ฟังยัยเจนพูด


" เออๆ ดีนะที่ยังมาทัน " ยัยเจนเอ่ยจบก่อนที่เราทั้งสองคนจะกลับมาสนใจอาจารย์ที่กำลังสอนกันอยู่เบื้องหน้าต่อ


หลังเลิกคลาส


" อุ้มเเกจะไปไหนต่อปะ " ยัยเจนเอ่ยถามฉันขึ้นระหว่างที่เราสองคนกำลังเดินออกมาจากห้องเรียนกันส่วนคนอื่นๆอาจารย์ป้าเเกเรียกไปพบก่อนน่ะ เเต่ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเรื่องอะไร


" คงจะกลับเลยไม่รู้จะไปไหน ทำไมอะ " ฉันตอบออกไปเเล้วหันไปมองยัยเจนตอนที่เราหยุดเดินเเล้ว ฉันว่ามันถามเเบบนี้คงจะชวนไปไหนเเน่นอน


" ไปห้างกันนะฉันอยากไปอะ ช่วงนี้เเกไม่ค่อยได้ไปไหนกับฉันเลยนะ " ว่าจบใบหน้าของมันก็ง้ำงอทันทีจนฉันอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา


" อืมๆ ไปก็ไปเมื่อๆอยู่เหมือนกัน " ฉันจะได้ไม่ต้องกับไปคิดฟุ้งสร้านที่ห้องดีเหมือนกันจะได้ผ่อนคลายไปด้วย


" งั้นไปเจอกันที่ร้านเดิมเลยนะ " หลังจากนั้นเราสองคนก็เเยกย้ายกันเดินออกมาทันที เเต่ระหว่างทางที่ฉันเดินผ่านก็เจอกับดรีม(น้องรหัส)ยื่นอยู่กับผู้ชายคนหนึ่ง(?) คงเป็นเพื่อนของเธอมั้ง ฉันไม่ใส่ใจอยู่เเล้วชีวิตใครชีวิตมัน


ห้างU


ฉันและยัยเจนมาถึงงห้างที่ใกล้มหาลัยที่ฉันที่สุดจึงทำให้ห้างนี้ค่อนข้างมีนักศึกษามาเยอะเลยที่เดียวจึงทำให้ไม่แปลกที่ฉันจะเห็นนักศึกษาเดินผ่านไปผ่านมาเต็มไปหมด


" จะไปไหนก่อนดีแก " ยัยเจนหันมาถามฉันเเล้วมองไปรอบๆอย่างตื่นเต้น ทำเหมือนกับไม่เคยมาอะ ทั้งที่มันมาออกจะบ่อย มาบ่อยกว่าฉันด้วยซ้ำ


" จะไปไหนก่อนก้ไป แกนี่ทำเหมือนไม่เคยมาไปได้ " ฉันตอบมันออกไปพร้อมกับส่ายหัวมองมันอย่างเอือมๆ อะไรจะไปขนาดนั้นจริงไหม


" โถ่!! ก็ฉันไม่ได้มากับเเกนานแล้วนี่ ให้ฉันได้ตื่นเต้นหน่อยเถอะ วันนี้แกต้องพาฉันช๊อปจนกว่าฉันจะพอใจด้วย " ฉันได้แต่มองหน้ามันเเล้วหัวเราะออกมาจากลำคอ คิดว่าฉันจะปฎิเสธมันได้ไหทล่ะ ก็ไม่ไง ไม่เคยได้สักครั้ง.


" เออๆ จะไปไหนก็ไปฉันตามใจแกเลย " ฉันตอบออกไปก่อนจะถูกยัยเจนพาลากเข้าร้านนู้นร้านนี้หลายร้าน ซึ่งมันก็ได้ของไปหลายอย่างฉันยังได้ไม่ถึงครึ่งของมันเลยด้วยซ้ำ ฉันยอมใจมันเลยจริงๆอย่างนี้สินะคนอื่นถึงเรียกมันว่าเจ้าเเม่แฟชั่น ขนาดฉันเป็นผู้หญิงด้วยกันยังยอมกับการแต่งตัวของนางเลย


" แกฉันเริ่มหิวแล้วอะ " หลังจากที่เราสองคนเดินออกหลายร้านเป็นเวลาหลายชั่วโมงจนมาจบที่ร้านรองเท้าแบรนด์ดังยัยเจนก็เอ่ยขึ้นมา คือนางพึ่งรู้สึกหิวหรอ


" แกพึ่งรู้สึกหรอ ฉันว่าแันรู้สึกหิวนานแล้วนะ " ฉันเอ่ยพร้อมกับมองหน้ามันนิ่งๆ


" ทำเป็นบ่น เดี๋ยวมื้อนี้ฉันเลี้ยงเอง " ยัยเจนว่าจบเราสองคนก็เดินมายังร้านชาบูทันทีเพราะเห็นพวกฉันอย่างนี้พวกฉันกินเยอะนะบอกเลย


ระหว่างที่นั่งรออยู่ฉันจึงหันมองออกไปนอกร้านมองผู้คนมากมายที่เดินผ่านไปผ่านมาหลายคน จนสายตาของแันไปสะดุดที่ชายหญิงคู่หนึ่งที่เดินคู่กันมา 


" นั่นมันดรีมน้องรหัสมึงปะ แล้วคนข้างๆใครวะ " ระหว่างที่ฉันกำลังคิดอยู่ว่าดรีมมากับใครยัยเจนก็เอ่ยถามขึ้นพร้อมกับมองไปที่สองคนนั้นที่เดินเข้ามาในร้านที่ฉันนั่งอยู่พอดีแต่เดินไปคนละโซนกับที่ฉันนั่งอยู่แต่อยู่ในระยะที่ฉันมองเห็นพอดี 


" ไม่รู้ว่ะ เพื่อนมั้ง " ฉันเอ่ยตอบออกไปด้วยความไม่มั่นใจในสถานะของทั้งสองคน 


" ใช่หรอวะ เดินควงกันมาอย่างกับแฟนกันอย่างนี้ไอ้ซันมันไม่หึงหรือยังไง " ยัยเจนหันมาถามแันก่อนจะมองไปที่ทั้งคู่อีกครั้ง แต่มันก็จริงถ้าไม่มีใครรู้ว่าซันกับดรีมเป็นแฟนกันคงคิดว่าเป็นแฟนกับผู้ชายคนนั้นแน่ๆ 


" ปล่อยเขาไปเถอะน่า เรื่องของเขาไม่ใช่เรื่องของเราอย่าไปยุ่งเลย " แันตอบออกไปแล้วไม่หันไปมองที่ดรีมกับชายปริศนาอีก เรื่องนี้ฉันขอไม่ยุ่งดีกว่าขออยู่กับอาหารตรงหน้าก่อนแล้วกัน 

หลังจากที่กินกันเสร็จแล้วยัยเจนก็จัดการจ่ายเงินและมันก้เป็นคนเลี้ยงเองอย่างที่พูดไว้จริงๆ ระหว่างทางเดินออกจากร้านเป็นจังหวะเดียวกันกับดรีมที่เดินออกมาเหมือนกันพอดี จังหวะแรกที่เธอหันมาเห็นฉัน ฉันรู้สึกว่าเธอเหมือนจะอึ้งไปในทันทีฉันรู้สึกได้ จนยัยเจนเอ่ยทักเธอขึ้น 


" อ้าวดรีม มาเดินเล่นหรอ " ยัยเจนเอ่ยขึ้นพร้มกับมองไปที่ดรีมและผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างๆเธอ


" เอ่อออ สวัสดีค่ะ พี่เจนพี่อุ้ม " ฉันพยักหน้านนิ่งๆหลังจากที่ดรีมพูดจบแล้วหันมามองยัยเจนที่มองดรีมอยู่ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม


" แล้วคนนี้ใครหรอ จะไม่แนะนำให้พวกพี่รู้จักหน่อยหรอ " สิ้นเสียงยัยเจนฉันก็มองไปที่ผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างดรีมทันที 


" เอ่อออ " ดรีมนิ่งไปในทันทีจนฉันต้องขมวดคิ้วมองเธอด้วยสายตาไม่เข้าใจ ถ้าเป็นเพื่อนกันทำไมเธอไม่พูดออกมาล่ะ หรือว่าไม่ใช่?


" ตกลงใครคะ? " ฉันมองยัยเจนที่เริ่มมีน้ำเสียงไม่พอใจนิดๆ ฉันว่าผู้ชายข้างๆดรีมคงจะไม่ใช่แค่เพื่อนธรรมดาแล้วแหละ 


" ผมชื่อเจครับ เป็นแฟนดรีม " !!!! ทันทีที่ผู้ชายตรงหน้าเอ่ยจบฉันและยัยเจนก็หันมองหน้ากันทันที คืออะไร? เธอคบกับไอ้ซันไม่ใช่หรอ 


" เอ่อ... ดรีมขอตัวก่อนนะคะ " ระหว่างที่ฉันกับยัยเจนกำลังอึ้งอยู่ดรีมก้เอ่ยขึ้นพร้อมกับจับมือของเจเดินออกไปทันที ทิ้งให้ยัยเจนได้แต่เอ่ยเรียกชื่อเธอตามหลังและฉันที่มองอยู่ด้วยความรู้สึกหลากหลาย


" สรุปคือมันหรอกไอ้ซันหรอวะ " ยัยเจนเอ่ยถามฉันขึ้นระหว่างที่เราสองคนกำลังเดินออกจากห้าง


" คงงั้นมั้ง แกกับฉันก็อยู่ด้วยกันฉันจะรู้ไหมล่ะ " ฉันเอ่ยตอบเเล้วหันไปมองหน้ายัยเจน คือมันกับฉันก็รู้เรื่องนี้พร้อมกันไหม

.

.

.

มาเเล้วค่าาาา เรื่องนี้ต้องมีเงื่อนงำ



1เม้น 1กำลังใจ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น