Mamymind

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : พายุ 36

คำค้น : ดินน้ำลมไฟ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 38k

ความคิดเห็น : 88

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ต.ค. 2560 21:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พายุ 36
แบบอักษร


พายุ 36


“คุณลมใบข้าวปวดท้อง”กลางดึก ใบข้าวที่รู้สึกปวดท้องจนร้องเรียกคุณลมที่นอนหลับข้างกายเสียงดัง น้ำตาที่ไหลอาบแก้มและเม็ดเหงื่อที่ผุดขึ้นเต็มหน้าผาก มือก็จิกเกร็งเข้าที่ผ้าปูที่นอน


“เป็นอะไรจะคลอดรึเปล่า”


“ใบข้าวไม่รู้ ใบข้าวปวดท้อง!!” ใบข้าวร้องบอกทำให้ลมลุกขึ้นมาอย่างรวดเร็วและเข้ามาอุ้มใบ้ข้าวขึ้นมาและรีบวิ่งไปที่รถ และขับออกไปที่โรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดด้วยความเร็ว ลมไม่แน่ใจว่าใบข้าวเจ็บท้องจะคลอดรึเปล่า เพราะนี่ยังแค่แปดเดือนกว่าๆเท่านั้น กำหนดคลอดอีกตั้งสามอาทิตย์


“หายใจเข้าลึกๆนะ อีกนิดเดียวจะถึงโรงพยาบาลแล้ว”


“ใบข้าวเจ็บจนรู้สึกเหมือนจะตายเลยครับ” ใบข้าวร้องบอกทั้งน้ำตา ความเจ็บที่ไม่เคยพบเจอ เจ็บจนเหมือนร่างจะฉีกเป็นชิ้นๆ จนไม่รู้ว่าตัวเองฝากรอยเล็บจิกเข้าไปที่ต้นแขนของคุณลมจนเลือดซิบ


พอถึงโรงพยาบาลใบข้าวก็ถูกเข็นเข้าห้องผ่าตัดโดยมีลมเข้าไปดูการผ่าคลอดด้วย ลมคอยยื่นมือกุมใบข้าวตลอดการผ่าคลอด จนในที่สุดการผ่าคลอดก็ผ่านไปได้ด้วยดี ลมที่อุ้มลูกชายที่พยาบาลส่งให้ ตัวของลูกชายยังเปื้อนเลือดอยู่แต่ลมก็ไม่ได้รังเกียจเลยสักนิด และมองดูลูกชายอย่างรักใคร่ ลูกชายตัวเล็กของเค้าและใบข้าว….


“ดีใจที่เจอกันนะครับลูกชายพ่อ”





“คุณลมครับลูกล่ะครับ” ใบข้าวที่รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาก็ถามหาลูกทันที ใบข้าวจำได้ลางๆว่าตนเองเห็นหน้าคุณลมก่อนจะสลบไป แม้จะเจ็บตรงช่วงท้องแต่ใบข้าวก็อยากเห็นหน้าลูก


“อย่าขยับตัวสิ เดี๋ยวแผลปริ เดี๋ยวพยาบาลก็พาลูกมา”


“ใบข้าวอยากเจอลูกไวๆครับ”


“ใจเย็นๆสิ เดี๋ยวลูกก็มาแล้ว เจ็บแผลเหรอเลยงอแงจัง” ลมลูบหัวใบข้าวและหันไปรินน้ำให้ก่อนจะส่งให้ใบข้าวจิบดื่ม เพียงไม่นานพยาบาลก็พาลูกเข้ามาหา เด็กทารกตัวน้อยๆที่แก้มป่องๆจนน่าบีบ ลูกชายของลมช่างเหมือนแม่จนน่าตกใจ


“แอ้~~”


“น่ารักจังเลย สวัสดีครับตัวเล็ก” ใบข้าวที่อุ้มลูกชายโดยมีคุณลมยืนข้างๆ ทั้งสองคนมองลูกชายที่ส่งเสียงทักทายตนเองทันทีที่ใบข้าวอุ้ม


“คุณลมตั้งชื่อลูกยังครับ”


“ยังเลย กะว่าจะให้นายตั้ง” เพราะไม่ได้คุยกันเรื่องชื่อของลูกจริงๆจังๆสักที เพราะคุยกันทีไร คุณลมจะตั้งชื่อลูกแบบนักรบ หรือ แม่ทัพอะไรแบบนั้น ใบข้าวเลยยั้งไว้ก่อน รอให้ลูกออกมาค่อยตั้งก็ไม่เสียหาย แต่พอมองดูลูกชายในอ้อมกอดตอนนี้ ตัวเล็กไม่เหมาะที่จะชื่อนักรบหรือแม่ทัพอะไรเลย ไม่เหมาะเลยสักนิด


“ลูกเป็นเด็กน่ารักน่าชัง ใบข้าวอยากให้ชื่อพระพายครับ”


“พระพาย?”


“ครับ ใบข้าวว่าความหมายของคำว่าพระพายเหมาะกับลูกเพราะเค้าจะได้มีชื่อคล้องจองกับพ่อของเค้า”


“แต่ไม่ดูน่ารักไปเหรอ”


“น่ารักก็ดีแล้วนี่ครับ ใบข้าวว่าชื่อนี้เหมาะกับลูกนะครับ” พอใบข้าวบอกแบบนั้นลมก็ยิ้มออกมา เพราะรู้ดีว่าชื่อพระพายแปลว่าอะไร แม้จะขัดใจเล็กน้อยเพราะกลัวลูกจะเหมือนแม่ แต่ลมก็คงต้องทำใจและคงต้องไว้หนวดรอ เฮ้อ!!!


“เด็กชาย พระพาย หัสบดินทร์” ลมพูดชื่อลูกออกมาและใช้นิ้วเขี่ยแก้มลูกเบาๆอย่างเอ็นดู และลูกชายก็ร้องตอบรับอย่างอารมณ์ดี ดูเป็นเด็กเลี้ยงง่าย ตั้งแต่พยาบาลพาเข้ามาก็ไม่ร้องไห้เลย


“แอ้~~”


“เด็กดีของพ่อ”


“เด็กดีของใบข้าวด้วยครับ”




จุ๊บ*!!*


“ขอบคุณที่มอบสิ่งสำคัญในชีวิตให้กับฉันคนดี” ลมจูบหน้าผากใบข้าวเบาๆและเอ่ยคำขอบคุณให้แก่ใบข้าวที่ทำให้ลมมีคนสำคัญเพิ่มอีกคน


“ใบข้าวต่างหากครับที่ต้องขอบคุณที่คุณมอบสิ่งสำคัญให้ใบข้าว”


“พระพายครับ หนูจะอมนิ้วไม่ได้นะครับมันสกปรก” ลมดุลูกชายที่กลับมาอยู่บ้านได้สักระยะและใบข้าวก็หายดีแล้ว แต่ว่าตอนนี้ใบข้าวก็เลี้ยงเจ้าตัวเล็กจนเผลอหลับไป ทำให้ลมที่กลับมาเห็นลูกชายนอนอมนิ้วมือเพราะคงจะหิวนมแต่ก็ไม่ส่งเสียงร้องไห้เรียกแม่ให้ตื่น คงจะรู้ว่าแม่เหนื่อย


“แอ้!!”


“แน่ะ!! พอเห็นพ่อแล้วร้องโวยวายนะ นี่ครับ นมของหนู” ลมหยิบขวดนวดที่ใบข้าวคงชงไว้เกลี่ยปากลูกชายเบาๆ ก่อนเจ้าตัวเล็กจะเปิดปากและดูดนมจากขวด เพียงไม่นานนมก็หมดขวด ลมก็อุ้มเจ้าตัวเล็กตบหลังให้เรอออกมาแล้วอุ้มออกไปเล่นด้านนอกและหาผ้าห่มมาคลุมตัวใบข้าวก่อนจะออกไปด้วย


“หือ? กลิ่นอะไรตุๆครับเนี๊ย” ลมที่อุ้มลูกชายเดินเล่นรอบๆบ้าน ก่อนจะได้กลิ่นที่คุ้นเคย เจ้าตัวเล็กคงกินนมเสร็จและก็คงจะอึออกมาแล้วเรียบร้อย ทำให้ลมพาเจ้าตัวเล็กเดินกลับบ้านพักของรีสอร์ทไปล้างก้น และพอล้างก้นเจ้าตัวเล็กเสร็จ ใบข้าวก็ตื่นขึ้นมาพอดี


“คุณลมพาลูกออกไปข้างนอกมาเหรอครับ” ใบข้าวที่สติยังไม่เข้าร่าง หันมาถามแบบเบลอๆ ตั้งแต่ออกจากโรงพยาบาลมา ใบข้าวก็ต้องเลี้ยงลูกตลอดเวลา แม้คุณลมจะช่วยเลี้ยงบ้าง แต่เจ้าตัวเล็กนั้นช่างติดพ่อของตัวเอง เวลาที่ตื่นถ้าไม่เห็นหน้าคุณลมจะเบะปากก่อนแล้วค่อยหยุดร้องมาอ้อนใบข้าว


“ใช่ แต่พระพายดันอึออกมาซะก่อน”


“ลูกงอแงตอนไม่เห็นคุณลม กว่าจะหยุดเล่นเอาแทบแย่” ใบข้าวอดบ่นออกมาไม่ได้ พระพายเลี้ยงง่ายก็จริง แต่ชอบงอแงเวลาไม่เห็นคุณลม ลูกนิสัยเหมือนคุณลมแน่ๆ


“หนูงอแงเพราะคิดถึงพ่อเหรอครับ หือ?” ลมหอมแก้มลูกชายทั้งสองข้างๆไปมา เจ้าตัวเล็กก็หัวเราะอ้อแอ้ไปตามประสา คงชอบใจที่พ่อหยอก


“คุณลมครับ เดี๋ยวแก้มลูกช้ำ”


“คุณแม่หนูดุอีกแล้วดูสิ” ใบข้าวมองคุณลมที่ฟ้องลูก ก่อนจะส่ายหัวไปมา เข้าใจกันอยู่สองคน เป็นภาพที่น่ารักดี แต่ใบข้าวว่าคุณลมชอบสปอยลูกยังไงไม่รู้ พระพายเป็นเด็กที่ให้คนในครอบครัวอุ้มเท่านั้น ขนาดพ่อเลี้ยงอาทิตย์แตะนิดหน่อยพระพายก็ร้องเสียงดัง เลี้ยงง่ายแค่พ่อกับแม่เท่านั้นจริงๆ


“นมลูกจะหมดแล้วนะครับ คุณลมพาใบข้าวออกไปซื้อได้มั้ย” ใบข้าวที่เช็คนมผงลูกชายพบว่าใกล้จะหมดแล้ว ไหนจะแพมเพิร์สอีก คงต้องซื้อของเข้าบ้านครั้งใหญ่ แถมเสื้อผ้าก็ดูจะคับแล้วด้วย พระพายกินเก่งแถมยังตัวใหญ่เร็วมาก ก็เป็นเพราะคุณลมนั่นแหละ ใบข้าวเผลอก็หยิบเอานมขึ้นมาป้อนลูก ไม่อ้วนจะเป็นไปได้ยังไง


“ไปเปลี่ยนชุดสิ จะได้ออกไปกัน” ลมบอกเสียงดุเล็กน้อยเพราะใบข้าวใส่กางเกงขาสั้นเสื้อบางๆ ออกไปสภาพนี้ลมจับทำลูกอีกคนแน่ๆ


“ครับ คุณลมเปลี่ยนชุดให้ลูกด้วยนะครับ”


“หนูอยากได้เหรอครับพระพาย” ตอนนี้ใบข้าวและคุณลมพาลูกมาเดินดูของโซนของเล่นที่คุณลมอยากจะแวะมา พอเห็นของเล่นพระพายก็ร้องอ้อแอ้พร้อมยื่นไม้ยื่นมือจะหยิบให้ได้ แต่ติดที่ว่าตนเองอยู่ในรถเข็นเด็กและยังเป็นเด็กน้อยอยู่


“คุณลมไม่เอานะครับ ลูกยังเด็กไป” ใบข้าวร้องเตือน เพราะคุณลมถ้าซื้อคงจะเหมาหมดแน่ๆ


“แต่ลูกอยากได้”


“ไม่เอาครับ เอาไปก็เล่นไม่ได้อยู่ดี รกบ้านครับ”


“ใจร้ายกับลูก”


“คุณลมครับ ใบข้าวไม่ได้ใจร้ายนะครับ แต่ว่าลูกยังเด็ก ซื้อไปก็เล่นไม่เป็น ลูกยังคลานไม่ได้ด้วยซ้ำ”


“ก็ได้ๆๆ เลิกทำหน้าดุได้แล้วมันไม่ได้น่ากลัว มันน่าฟัดมากกว่า อยากมีลูกอีกคนเหรอ” ลมแซวใบข้าวที่เก๊กหน้าโหดดุตนเอง ตั้งแต่ใบข้าวมีลูกนี่เหมือนจะโหดขึ้นนิดๆ แต่ลมว่าเหมือนแมวขู่มากกว่า


“คุณลมกลางห้างนะครับ”


“หึหึ ซื้อเถอะน่า เดี๋ยวลูกงอแง”


“เฮ้อ.. ก็ได้ครับ ถ้าพระพายโตขึ้นมาเอาแต่ใจแบบคุณลมใบข้าวต้องปวดหัวแน่ๆ” สุดท้ายใบข้าวก็ยอมคุณลมแต่โดยดี เพราะคุณลมน่ะถ้าหากอยากได้อะไรขึ้นมาแล้วล่ะก็ ต้องเอาจนได้นั่นแหละ ของเล่นที่ลูกเล่นไม่ได้ก็เหมือนกัน เฮ้อ!!!!!!




.........................................................................................................

ทำไมมันดูน้อยๆ ;___; กว่าตอนอื่นนนนนนนนน แต่ว่าน้องพระพายนี่ลูกคุณลมนะคะ ลูกคุณลม หึหึ

ปล.ตอนหน้าจบจ้าาาา ลงตอนพิเศษให้อ่านแน่นอนค่ะ 

ปล2. เล่มคุณลมรอบพรีจัดส่งหมดแล้วนะคะ ส่วนรอบเก็บตกคนที่จองมามายด์จะจัดส่งอาทิตย์หหน้านะคะ และใครที่ยังอยากได้อยู่ตอนนี้เหลืออยู่ 9 เล่มนะคะ มายแนบลิงค์ลงในโปรไฟล์ของธัญวลัยของมายแล้วนะคะ ^^


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น