Hunny Exo

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รุ่นพี่ ครั้งที่38 ประชุมสุดโหด

ชื่อตอน : รุ่นพี่ ครั้งที่38 ประชุมสุดโหด

คำค้น : รุ่นพี่เซ็กส์เฟรน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 23.2k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ต.ค. 2560 20:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รุ่นพี่ ครั้งที่38 ประชุมสุดโหด
แบบอักษร

​(เกล พาท)



แสงแดดอ่อนๆที่ยังคงสาดส่องอยู่เรื่อยๆแต่คงไม่อาจจะต้านความหนาวของวันนี้ได้เหมือนเดิเพราะถึงจะมีแดดแค่ไหนความหนาวก็ยังคงเดิม วันนี้ที่มหาลัยเหมือนจะเลิกเรียนเร็วมากกว่าปกติแต่ว่าผมจะเบื่อมากกว่าเหมือนทุกๆวันที่ต้องกลับห้องหมกอยู่ในนั้นแต่วันนร้มันจะไม่น่าเบื่ออย่างที่คิดเลยนะสิ^^

"ไอเฟม...รีบกลับห้องกันเถอะ...กูรีบไปทำการบ้าน..ไปเร็วๆมึง...รีบๆเก็บของสิ..."ทันทีที่เลิกเรียนผมรีบเร่งไอเฟมทันทีเพราะอยากจะกลับห้องซะเหลือเกินแต่ดูมันมองผมแล้วมันต้องคิดว่าผมแปลกไปแล้วแน่ๆ

"ทุกทีกูบอกให้รีบๆ...ทำเป็นเฉย...ที่งี้จะรีบมุดหัวกลับห้องทันที...อย่าคิดว่ากูโง่นะ...ว่ามึงคิดไรอยู่..กูฉลาดพอไอน้อง...หึ.."ไอเฟมกระตุกยิ้มที่มุมปากผมเห็นแล้วหมั่นไส้มันจริงๆ เชอะ! ช่างมันเถอะวันนี้ผมอารมณ์ดีฮ่าๆๆ

"ไอเกล!...มึงจะรีบเดินไปไหนห้ะ!...ห้องก็อยู่แค่นี้...มึงรีบหรอ..."ผมต้องเบรคกะทันหันแล้วหันหน้าไปมองไอเฟมที่รีบเดินตามหลังผมมาแล้วยังด่าผมอีกนี่ผมเดินเร็วขนาดนั้นเลยเรอะ?

"จะตะโกนทำหอกอะไร...กลัวคนเค้าไม่รู้หรอว่ามึงมากะกูน่ะห้ะ...ไอนี่นิ.."มันเบะปากใส่ผมแล้วทำหน้ากวนบาทาจริงๆแต่ก็เอาเหอะขี้เกียจเถียงกับมันแล้ว

หลังจากเลิกเรียนแล้วผมก็รีบเร่งให้ไอเฟมกลับคอนโดไวๆเพราะวันนี้ป๊าผมชวนให้ผมไปดูไซต์งานซะด้วยดีใจมากๆเลยบอกตรงๆอีกอย่างก็อยากเห็นไอชายมันด้วยแหละ แฮร่ ตรงไปรึเปล่าเนี่ย... 

"เห้ย...เอ้า...กลับมาห้องแล้วมึงจะไปไหนอ่ะ..."ตอนนี้ผมก็กลับมาถึงห้องผมกับไอเฟมแล้วแต่ผมรีบเดินไปวางกระเป๋าในห้องแล้วรีบเดินออกมาใส่รองเท้าอีกครั้ง

"อ๋อ...วันนี้ป๊าชวนกูไปดูไซต์งานอ่ะ...มึงก็อยู่นี่แหละ...เดะกูมา..."ไอเฟมขมวดคิ้วทันที โห่ นี่แค่อยู่ที่มหาลัยมันก็ตัวติดผมแทบจะไม่ไปไหนเลยเหมือนมันจะเป็นห่วงหรือหวงผมกันแน่

"กูไปด้วย..."มันพูดสั้นๆแค่นี้ผมก็ไม่ได้อะไรจะไปก็แล้วแต่มันเถอะผมไม่ห้ามหรอกดีด้วยซํ้ามีทาสคอยรับใช้ หุ๊ๆ

"เออๆ...เร็วๆ.."ผมยืนรอไอเฟมที่หน้าประตูห้องส่วนมันก็รีบไปเก็บกระเป๋าแล้วรีบเดินออกมาก่อนจะใส่รองเท้าและเดินออกมาจากห้องกับผม

ทันทีที่เดินออกมารอให้ไอเฟมล็อคประตูห้องอยู่นั้นผมก็เหลือบไปมองสองห้องที่ติดกันไปจากผมสองห้องนี้คงไม่ต้องพูดก็คงต้องเป็นห้องของพวกพี่ๆมันที่อยู่กันผมมองไปที่ประตูห้องถัดจากผมถ้าจำไม่ผิดไอชายอยู่ห้องเดียวกับพี่ต้นส่วนถัดห้องมันไปก็คงต้องเป็นไอพี่วีกะพี่เบสแน่นอน

"มองอะไรนักหนา...กลัวมันหนีหรอ..."สักพักเสียงอันแสนที่ผมจะรำคาญและขัดแก้วหูก็ดังขึ้นทำให้ต้องละสายตาจากห้องข้างๆแล้วจ้องหน้าของไอเพื่อนปากดีนี่แทน

"มึงกลับเข้าห้องไปเลยไป๊...น่ารำคาญชิบหายเลยมึงนี่..."ผมถอยหายใจแรงๆเพราะเหนื่อยและก็เบื่อมันมากจะทำอะไรนิดหน่อยแม่งชอบขัดมารผจญชัดๆ






ไม่นานนักผมก็มาถึงบริษัทพ่อของผมดีใจสุดๆได้ทำงานในไซต์งานด้วยซํ้าแต่ก็ดีใจไม่น้อยนะถ้าแลกกับได้เจอกับไอชายด้วย หลายวันที่ผ่านมานี่ผมก็แทบจะต้องเรียนทุกวันและไอชายมันก็ทำงานทุกวันด้วยเลยทำให้ผมเจอหน้ากันบ้างแต่ว่าไม่ค่อยได้คุยกันเลยได้แต่สบตากันจ้องกันอยู่อย่างเนี้ย เพราะต่างคนแทบจะไม่มีเวลาคุยกันตรงๆเลยนอกจากจะคุยกันผ่านแชท

"เกล...มานี่เร็ว...ป๊าจะให้ไปประชุมแทนป๊าแล้วลองดูโครงสร้างของตึกที่ป๊าให้พวกวิศวะเค้าออกแบบมาให้ป๊าดู...แต่ว่าป๊ามีธุระอื่นเข้ามากะทันหัน...เลยไม่อยากจะนัดออกไป.."

"อ่าวป๊า...ทำไมป๊าไม่นัดประชุมนี่ออกไปก่อนอ่ะ...ไหนว่าวันนี้ป๊าจะให้ลงไปดูไซต์งานไง..."ผมเอยปากถามผู้เป็นบิดาที่ดูเครียดกับงานประชุมครั้งนี้มาก ผมก็ลองบอกให้ลุงพ่อของไอเฟมไปแทนแต่ดันติดประชุมที่อื่นอีกคราวนี้เหลือแค่พ่อผมก็ดันติดนัดอื่นอีก แต่วันนี้ผมอยากลงไซต์งานมากกว่ามาประชุมอีกนะ

"เออน่า...แกก็เคยเข้าประชุมแล้วนิ...อะไรๆแกก็รู้หมดแล้วนิ...เรื่องแค่นี้เอง..แค่เรื่องโครงสร้างที่เค้าออกแบบมาให้ป๊าหน่อยสักอันสองอันน่า..."ตอนนี้ในห้องทำงานมีเพียงผมและก็ป๊าผมที่กำลังขอให้ผมเข้าแทนท่านอยู่ ผมไม่อยากจะประชุมพวกนี้สักเท่าไหร่ถ้าเกิดพนักงานมันเอาแบบมาเสนอผมแล้วผมบอกว่าไม่โอไม่ใช่เค้าจะไม่หาว่าผมเป็นเด็กแล้วสอนผู้ใหญ่ได้ไง โห่ กลัวโดนด่าหน้าชะมัดคราวที่แล้วก็โดนไปหลายรายอยู่

"เห้ออออ...แกนี่ยังไงดี...เอางี้...ถ้าประชุมครั้งนี้นะ...แกเลือกโครงสร้างที่พนักงานออกแบบมาให้ป๊าได้...แล้วป๊าดูแล้วว่ามันเพอร์เฟค..พร้อมที่จะสร้างได้..ป๊าจะโอนเงินค่าตอบแทนให้เลยสองหมื่นเข้าบัญชีแกเก็บไว้เลย...โอเครม้ะ..."

ผมมองแล้วยืนคิดอยู่นานเงินตั้งสองหมื่นเข้าบัญชีผมฟรีๆแค่ผมไม่ต้องออกแรงเพียงแค่เสียลมปากกับการใช้สมองก็ถือว่าใช้แค่สองอย่างนี่เอง สรุป....

"มันก็คุ้มนะป๊า...ผมแค่ต้องใช้ปากพูด...แล้วสมองคิดวิเคราะห์เอง...ถือซะว่าอย่างละหมื่อนแล้วกัน...ตกลงป๊า..."ผู้เป็นพ่อผมยิ้มแก้มปริพร้อมกับเดินเข้ามาโอบไหล่ผมแล้วตบเบาๆ

"ดีมาก...แกนี่ใช่สมองฉลาดเหมือนป๊าเลยเยี่ยมจริงๆ...แถมฉลาดพูดเหมือนแม่แก...ดีจริงๆมีแกเกิดมา..ฮ่ะๆ..."

"ครับๆ...ได้เวลาประชุมแล้วนี่ครับ...ผมไปก่อนนะ..."

"โอเคร...แล้วป๊าจะรอดูผลงานที่แกเลือกนะ..."


ผมที่ตกลงยื่นรับข้อเสนอของป๊าผมแล้วคราวนี้ก็แค่ต้องใช้สมองและปากเท่านั้นเองไม่มีอะไรมากแถมคุ้มกับเงินสองหมื่นอีกต่างหาก ตอนนี้ผมมองนาฬิกาข้อมือตัวเองก็ได้เวลาพอดีผมรีบเดินตรงไปที่ห้องประชุมพร้อมกับไม่ลืมที่จะชวนไอสหายปากหมาผมไปด้วย

"มึงจะเอาจริงดิเกล....คราวที่แล้วมึงก็มาประชุมแบบเนี้ย...ไม่มีใครกล้าแย้งมึงเลยนะ...แถมเค้าจะกลัวมึงด้วยหว่ะ.."

"เออ...กูก็ว่างั้นแหละ...กูโหดไปหรอวะ.."ผมที่กำลังเดินไปบนทางเดินที่จะตรงไปห้องประชุมก็ต้องหงุดชะงักแล้วถามไอเฟม ไอเฟมมองถึงกับเหว๋อไปเลย

"ไม่น่าถาม...คราวที่แล้วมึงติใครวะ...เดี๋ยวกูคิดแป๊ป...มึงติใครวะ...ที่แม่งหน้าซีดไม่เถียงมึงกลับเลยอ่ะแถมร้องไห้ด้วยว่ะ...ปากมึงเพลาๆลงบ้างนะ...เค้าจะได้กล้าเสนอไซต์งานให้มึงได้.."ผมหยักไหล่ทั้งสองข้างให้ไอเฟมแบบไม่รู้ไม่ชี้ก็มันงานนิอีกอย่างผมเป็นคนละเอียดกับงานพวกนี้มากถึงได้กล้าลงเรียนคณะวิศวะถึงแม้ร่างกายผมจะไม่เหมาะเท่าไหร่แต่ผมรับรองสมองผมเฉียบไปเลยละ

แกร๊กกกกก

ทันที่ที่ผมเปิดประตูห้องเข้าไปพนักงานที่นั่งอยู่ในนั้นมีประมาณเพียงแค่หกถึงเจ็ดคน เหอะ มีแค่เนี้ยจะมาเสนอโครงสร้างงานผมกวาดสายตาไปทั่วห้องก็เห็นว่ามีคนที่ผมรู้จักจะมาเสนองานผมด้วยแหะ ผมจับจ้องไปที่ไอพวกพี่ทั้งสี่คนที่กำลังนั่งอยู่ในเก้าอี้ประชุมทั้งหมดที่มาวันนี้ต่างมองผมด้วยอาการตกใจ

"ขออภัยในความไม่สะดวกของผู้บริหารบริษัททั้งสองด้วยนะครับ...พอดีท่านทั้งสองมีธุระทั้งคู่...ผมเลยได้ถูกวานมาให้มาดูการออกแบบโครงสร้างสำหรับไซต์งานต่อไปที่ผู้บริหารทั้งสองจะตั้งตนความเห็นว่าจะสร้างขึ้นมาใหม่..."

ทันทีที่ผมได้เดินเข้ามาพนักงานทุกคนต่างเงียบและจ้องมองผมในชุดนักศึกษาที่ผมไม่ได้เปลี่ยนมาจากห้องส่วนไอเฟมก็เดินไปนั่งรวมกับการประชุมเหมือนกัน

"เอาละ...เริ่มประชุมเลยแล้วกันนะครับ...เชิญพรีเซนท์กันได้ครับ..."ผมดึงเก้าอี้ที่ถูกสอดอยู่ใต้โต๊ะห้องประชุมพลางดึงมันออกมาแล้วนั่งลงพร้อมกับกวาดสายตามองพนักงานทุกคนที่ดูนิ่งกันทุกคน จู่ๆในสมองผมมันก็แล่นปี๊ดดดดดการจะให้พวกนี้เสนองานแล้วสิ

"เอิ่ม...ถ้าไม่มีคนเสนอ...ผมจะให้ผู้บริหาตัดเงินเดือนคนละสี่สิบเปอร์เซน...โอเครมั้ยละครับ..."ไอเฟมหันขวับมองหน้าผมพร้อมกับพนักงานทุกคนที่เหว๋อกันไปตามๆกันกับคำขู่ของผม

"ดิฉันขอเสนอคนแรกแล้วกันค่ะ..."ผมมองหญิงสาวที่คงจะเป็นพนักงานคนที่ผมคุยกับไอเฟมหล่อนนี่เองผมจำได้แล้วคราวที่แล้วที่ถูกเด็กอย่างผมติงานจนหน้าถอดสีเลยนี่น่า แต่คราวนี้เธอมาด้วยความมันใจชะมัด

"เชิญ..."ผมพูดเสียงเรียบนิ่งผมมองหล่อนที่จ้องมองผมหน้าเธอถอดสีอีกแล้ว เห้ย นี่ยังไม่ได้ติอะไรเลยนะเว้ย!

"เอ่อ...คือดิฉันออกแบบแนวโคร้งสร้างต่อไป..ดิฉันลองคิดดูว่าบริษัทสามารถทำได้หลายรูปแบบในการสร้าง...ดิฉันอยากจะเสนอการสร้างให้มันดูเป็นมิตรต่อแวดล้อมนะค่ะ..."ผมจ้องเธอตลอดเวลาหน้าใส่ๆของเธอที่กำลังถอดสีเริ่มมีอาการกระตุกซะแล้วเมื่อเวลามองผม หล่อนรีบยื่นแฟ้มงานที่เธอออกแบบมาผมเปิดดูแล้วก็พอได้ถือว่าพัฒนามากแต่ยังไม่ตอบโจทย์กับตัวผมเท่าไหร่

"แวดล้อม...ก็เหมือนกับสิ่งแวดล้อม...คุณอธิบายคำว่าสิ่งแวดล้อมให้ผมฟังหน่อยได้มั้ยครับ..."นี่ผมไม่ได้จะแกล้งเธอนะ แค่อยากจะทดสอบพนักงานเฉยๆเอง

"เอ่อ...คือ...สะ..สิ่งแวดล้อม...คือ...เอ่อ...คือ..."

"ถ้าคุณอธิบายไม่ได้...ผมจะแค่รับที่คุณเสนอไว้นะครับ...ส่วนคุณ...ช่วยไปเขียนรายงาน..ไม่ก็เขียนบรรยายมา..ว่าสิ่งแวดล้อมคืออะไร...มันเป็นยังไง..ยี่สิบแผ่นในกระดาษรายงานนะครับ..."ผมบอกกับหล่อนที่ไม่กล้าสบตาผมเลยตอนนี้ก็นะงานหล่อนก็ถือว่าดีแค่ให้อธิบายสิ่งแวดล้อมเองสงสัยหล่อนคงจะกลัวผม

"ค่ะ...ดิฉันจะรีบทำมาส่งค่ะ..."

"ผมลืมไป...ยี่สิบแผ่นรายงานที่คุณต้องทำ...ต้องใช้เขียนนะครับ...ส่งพรุ่งนี้ไม่เกินแปดโมงนะครับ..."

"เห้ย...เกลมึงโหดไปป่าวเนี้ย..."





​ติดตามตอนต่อไป

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น