Crystal_Blue

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

No.3 รสรักของแวมไพร์เจ้าเสน่ห์

ชื่อตอน : No.3 รสรักของแวมไพร์เจ้าเสน่ห์

คำค้น : Zeno-Alex

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.1k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ต.ค. 2560 14:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
No.3 รสรักของแวมไพร์เจ้าเสน่ห์
แบบอักษร

No.3 รสรักของแวมไพร์เจ้าเสน่ห์

เอี๊ยด 

ภายในห้องนอนกว้างของเจ้าของคฤหาสน์ใหญ่ ดวงตาแดงฉานกำลังไล่กวาดมองคนตัวเล็กที่มาเยือนถึงห้องนอน ริมฝีปากกระตุกยิ้มพอใจที่เห็นสีหน้ายอมจำนนของคนดื้อ 

"มานั่งนี้มา" 

แล้วเจ้าของห้องที่กึ่งนั่งกึ่งนอนรออยู่บนเตียงก็ตบพื้นเตียงนุ่มข้างๆตัวให้แขกผู้มาเยือนยอมก้าวจากการยืนเก้ๆกังๆอยู่หน้าประตูกัดปากตัวเองจนซีดขาวเดินเข้ามาอย่างช้าๆ ท่าทางกล้าๆกลัวๆที่เดินเข้ามานั่งปลายเตียงของคนตัวเล็กแล้วก็อดขำไม่ได้ ก็น่ารัก น่าเอ็นดูนี่น่า

หมับ 

"ให้มานั่งข้างๆ ไม่ใช่มานั่งห่างกันเป็นโยชน์แบบนี้" 

คนเจ้าเล่ห์ที่ผ่านโลกมาหลายร้อยปีมีหรือจะไม่รู้วิธีตะล่อมปลุกอารมณ์เด็กอ่อนต่อโลกคนนี้ พูดเสียงอ่อนพร้อมกับโอบกอดอเล็กซ์ไว้จากด้านหลัง อเล็กซ์เอาแต่เงียบไม่พูดไม่จาถึงจะโดนกอดแต่ก็แค่ดันออกด้วยแรงอันน้อยนิดจนเหมือนวางไว้เฉยๆเสียมากกว่า 

สมองน่ะยอมให้กอดแต่ร่างกายก็ยังขัดขืนซีโน่อยู่ดีก็อเล็กซ์เป็นผู้ชายนะเว้ย ผู้ชายแท้ๆ ผู้ชายทั้งแท่งเลย

"หืม? ไม่ออกฤทธิ์แล้วรึไง คิดว่าจะดื้อด้านให้ฉันลงมือปราบซะอีก" 

เฮือก 

เจ้าตัวเล็กที่ว่ากันว่าดื้อนักหนาสะดุ้งเฮือก ขนลุกซู่ไปทั้งตัวกับมือใหญ่ที่ลูบไล้แถวๆเอว แก้มขาวแดงระเรื่อขึ้นรู้ดีว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนี้

"ไม่ต้องมาเล่นลิ้น ยอมแล้ว จะทำอะไรก็ทำเลย"

อเล็กซ์ตวัดหางตามามองกัดริมฝีปากตัวเองพร้อมฟาดงวงฟาดงาใส่ได้ทุกเมื่อ แล้วพอเจออเล็กซ์เวอร์ชั่นวีนก็อึ้งไปนิดๆ แต่คำรูปประโยคมันช่างขัดแย้งกับท่าทางการแสดงออกเหลือเกิน บทจะยอมก็ง่ายป่านนี้ น่ารักน่าฟัดจริงๆ ความคิดที่ไม่ใช่แค่คิด ดึงคนตัวเล็กขึ้นมาตักโดยที่เจ้าตัวเขาก็แค่ทำท่าฮึดฮัดแต่ก็ไม่ได้ลุกหนีหรือต่อต้านมากมายเหมือนที่ผ่านๆมา 

"ไหน ยอมแล้ว ยอมอะไรหืม" 

"ไอ้คนเจ้าเล่ห์" 

อเล็กซ์มุ๋ยปากพึมพำให้คนตัวใหญ่ได้ยิน แต่ไอ้ท่านั่งที่ทำให้หน้าอเล็กซ์ร้อนวูบวาบเขาแทบจะขึ้นไปนั่งอยู่บนตักคนที่นั่งซ้อนหลังเขาอยู่แล้ว

"ฉันเป็นแวมไพร์นะ ไม่ใช่คน" 

"ได้ แวมไพร์เจ้าเล่ห์! แวมไพร์เจ้าเล่ห์!! ไอ้แวมไพร์เจ้าเล่ห์!!! แบร่ อืออ!" 

ริมฝีปากหนากดจูบลงบนกลีบปากบางที่กำลังรัวด่าซีโน่ไม่ยอมหยุดทั้งยังแลบลิ้นสีแดงอมชมพูหมายจะให้เขาโมโห แต่มันกลับตรงกันข้ามทำให้ซีโน่คันยิบๆที่หัวใจอยากจะปราบพยศอเล็กซ์จะแย่ ซ้ำยังทำให้ภัยมาถึงตัวแบบนี้สิถึงทำให้แวมไพร์เจ้าสำราญหายเบื่อขึ้นมาหน่อย

"อื้มมม" 

ขนาดแวมไพร์ที่ว่าหัวใจไม่เต้นแล้วแค่ได้สัมผัสริมฝีปากนุ่มๆหัวใจก็เหมือนจะกลับมาเต้นได้อีกครั้ง มันหอม แล้วก็หวาน หวานยิ่งกว่าเลือดที่กินอยู่ทุกวันๆซะอีก 

"อยากชิมมากกว่านี้" คำพูดชิดริมหูที่อเล็กซ์ถึงกับผวา มือที่ลูบๆคลำๆแค่ภายนอกก็สอดเข้ามาใต้เสื้อตัวบาง ตะครุบหมับเข้าที่ยอดอกสีสวย

"อึ่ก..เดี๋ยวๆ..ผมยังไม่..." 

"ไม่พร้อมก็ต้องพร้อม เด็กดื้อต้องเชื่อฟังผู้ใหญ่สิ" 

ฟลุบ 

ร่างเล็กถูกพลิกลงไปนอนราบกับเตียงร่างหนาสอดตัวเข้าไปแทรกกลางระหว่างขา สองมือก็เลิกเสื้อของอเล็กซ์ขึ้นมาอย่างชำนาญ เผยให้เห็นยอดอกสีสวยที่แข็งขืนขึ้นมาเพราะสัมผัสบางเบาเมื่อครู่และนั้นทำให้แวมไพร์เจ้าอารมณ์รู้ว่า เด็กคนนี้ความรู้สึกไว ซ้ำยังอ่อนไหวง่ายเอามากๆ

แผล็บ 

ไม่รอช้าซีโน่ก็ก้มลงหาผิวเนื้อเปลือยเปล่าส่งปลายลิ้นไปตวัดชิมยอดอกสีสวยที่พอได้ชิมรสชาติแล้วถึงกับพูดไม่ออก

หวาน**หวานมาก 

แผล็บ จ๊วบ 

แล้วก็ตามมาด้วยริมฝีปากที่ครอบครองตุ่มแต้มกลางอกอย่างกระหาย ดูดดึงจนบวมแดง ให้เจ้าของร่างก็สั่นสะท้าน ปากเม้มเข้าหากันแน่นโดยไม่มีการร้องสักแอะว่ารู้สึกเจ็บ ร่างเล็กที่บิดเร้าอยู่ใต้ร่างแวมไพร์หนุ่มยิ่งกระตุ้นความอยากให้พุ่งสูง มือใหญ่เลื่อนไปบีบคลึงยอดอกอีกข้างอย่างเบามือ ไม่ได้รุนแรงซะจนทำให้เมียคนล่าสุดกลัวจนเกินไปอ่อนโยนและปลุกปั่นความเสียโดยการใช้ปากลิ้นกับยอดอกอีกข้าง 

"เก่งนี้ ไม่ครางสักแอะ.." 

อดไม่ได้จะชมเสียงกลั้วหัวเราะ แววตากำลังเป็นประกายกับเด็กที่ชอบอดทนตรงหน้า ใบหน้าแดงก่ำเพราะสัมผัสเร่าร้อนที่ได้รับ สถานะการณ์ที่ต่อให้หนียังไงก็หนีไม่พ้น ยอมๆไปซะมันจะได้จบๆสิ่งสุดท้ายที่อเล็กซ์คิดได้ก่อนจะสติหลุดเพราะการเล้าโลมของแวมไพร์เจ้าเสน่ห์ 

"ไหน ขอดูหน่อยเถอะว่าจะทนได้สักแค่ไหน" 

อเล็กซ์พยายามจะไม่ส่งเสียง รู้อยู่หรอกว่าซีโน่ต้องการอะไร แวมไพร์เจ้าสำราญจะต้องพอใจมากๆกับเสียงครางของคู่นอนตัวเอง มันเลยทำให้อเล็กซ์กลั้นเสียงตัวเองจนถึงตอนนี้และความคิดตื้นๆของเด็กมันกลับตรงกันข้ามกับความคิดของซีโน่ ยิ่งอดทนเขาก็ยิ่งอยากจะเอาชนะ

ซีโน่จ้องมองเรือนร่างของที่หอบแฮ่กๆใต้ร่างเขาด้วยแววตาสำรวจ ทุกอย่างบนร่างกายของอเล็กซ์ช่างเย้ายวน แต่แววตากลับซุกซนและต่อต้านอย่างเห็นได้ชัดแม้ว่าร่างกายจะยอมให้เขาสัมผัสแล้วก็ตาม มองก็รู้แล้วว่าลึกๆข้างในอเล็กซ์ก็ไม่ได้ยอมเขาซะทีเดียว เลยอดคิดไม่ได้จริงว่าอเล็กซ์เป็นเด็กแปลก ซีโน่บอกได้คำเดียวเลยว่าเด็กนี้แปลก และแตกต่าง 

หมับ เฮือก 

"อึ่ก" อเล็กซ์สะบัดหน้าไปมาตอนที่ซีโน่งับยอดอกตัวเองแล้วสะบัดแรงๆ ความเสียวแล่นผ่านร่างเหมือนกระแสไฟฟ้าจนเกือบจะทำให้หลุดครางออกมาแล้ว มีเพียงเสียงหอบหนักๆที่ทำให้ซีโน่พอใจไม่แพ้กัน ในขณะที่อเล็กซ์กำลังสติหลุดกับปากร้ายกาจที่ไล่จูบตรงนั้นตรงนี้จนขนลุกซู่ก็ไม่ทันได้สังเกตหรอกว่าซีโน่ค่อยๆเปรื้องผ้าตัวเองทีละชิ้นจนตอนนี้มันเหลือแค่เสื้อตัวบางที่เลิกขึ้นมาเหนือหน้าอกอวดผิวขาวและยอดอกสีสวยแก่สายตานายใหญ่ 

*ยังไงก็เป็นมนุษย์ที่ไวต่อสัมผัสอยู่ดี**ถ้าอย่างนั้นก็ต้อง..* 

สวบ 

"อ๊าาาาา...ฮ้า..อึ่ก ฮ้า.." 

เพียงแค่ปลายนิ้วเรียวสอดเข้าไปที่ช่องทางด้านหลังคนตัวเล็กก็แอ่นหน้าอกขึ้น สองมือดึงทึ้งผ้าปูเตียงจนจะหลุดติดมือมาอยู่แล้ว เสียงหวานครางออกมาอย่างลืมตัวใบหน้าสวยเชิดขึ้นตามแรงอารมณ์ที่ไม่อาจปกปิดได้อีกต่อไป

"หึๆ" 

ไวต่อสัมผัสมากขนาดนี้เลยเหรอเนี้ย*?*

คนเจ้าเล่ห์ดันขาคนสวยให้ตั้งฉากกับเตียงโดยที่เจ้าตัวก็ยอมทำตามง่ายๆ ยากล่อมปราสาทที่ได้ผลดีที่สุดที่มีชื่อว่า อารมณ์ร่วม กำลังเริ่มทำงาน ความต้องการที่เพิ่มขึ้นโดยไม่รู้ตัวทำให้อเล็กซ์ค่อยๆเปลี่ยนไปทีละนิด สายตาที่แข็งกร้าวและระแวงทุกอย่างรอบตัวค่อยๆอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด กลีบปากบางที่พ่นคำร้ายกาจออกมากำลังสั่นระริกเผยอครางหวานเสนาะหูแทน ใบหน้าขาวซีดแดงก่ำเพราะความร้อนในร่างกายค่อยๆเพิ่มสูงขึ้น 

และสิ่งหนึ่งที่อเล็กซ์พึ่งค้นพบ การถูกสัมผัสมันสร้างความสุขหรรษาให้เขาได้มากจนลืมเรื่องพี่สาวตัวเองไปชั่วขณะหนึ่ง แบบนี้แหละที่เรียกว่าเคลิบเคลิ้ม

สวบ สวบ 

"อ๊าาาา อาาา อ๊า อะ คุณ..อือออ อย่า อย่าทำแบบนั้น...อ๊าาาา" 

คนตัวเล็กยันตัวเองขึ้นมาหมายจะถอยหนีนิ้วเรียวที่กดเข้าไปจนสุดพร้อมกับขยับเข้าออกภายในตัวจนครางไม่เป็นภาษา แต่มนุษย์หรือจะสู้แวมไพร์ ยิ่งขยับหนีเท่าไหร่อเล็กซ์ก็ยิ่งจนมุม แผ่นหลังชนกับพนักเตียงหมดหนทางที่จะหนีตามมาด้วยร่างของซีโน่ที่ตามมากักร่างเอาไว้และกระทำการเดิมซ้ำๆ

"อ๊าาา คนบ้า อาาา เดี๋ยว อึ่ก มันเจ็บ...อ๊าาา" 

"หืม ขนาดเจ็บยังส่งเสียงยั่วได้ขนาดนี้ ไม่ใช่ว่ามีอารมณ์อย่างอื่นด้วยหรือไง?" 

ฉ่า 

แก้มที่ว่าแดงแล้วแดงขึ้นกว่าเดิม คนตัวเล็กที่ถูกอ่านทางออกกัดปากหลบสายตาเบี่ยงหน้าหลบคนตัวโตจนเหมือนซบกับแขนมือปัดป้องส่วนสำคัญของตัวเองเอาไว้ไม่ว่างเว้น แต่ความพยายามของนายน้อยหนุ่มมากกว่าไม่สนว่าเมียอีกคนของตัวเองจะบอกว่าเจ็บยังไงก็ยังเพิ่มนิ้วเข้าไปขยายช่องทางเข้าที่จะถูกเติมเต็มในไม่ช้า 

ฟึ่บๆๆ 

"อึ่ก ฮ้า ฮ้า อ่า อ๊าาา พะ พอ อาาา" 

มือเล็กจับต้นแขนของซีโน่ไว้มั่นผ่อนลมหายใจรดใบหน้าของแวมไพร์ที่กำลังจะเลื่อนขั้นเป็นผัวตัวเองในไม่ช้า ซีโน่ที่จำไม่ได้แล้วว่าการมีอุณภูมิร่างกายมันเป็นยังไงถึงกับครางต่ำกับการตอดรัดรอบนิ้วที่สอดเพิ่มเข้าไปอีกนิ้ว ผนังนุ่มที่กำลังบีบรัดรอบนิ้วเป็นเหมือนการเชื้อเชิญอย่างดีที่ปลุกอารมณ์เจ้าของห้องให้ลุกโชนด้วยความปรารถนา

"อือออ ฮ้า ฮ้า...ฮ๊าาาา อ๊าาา" 

อเล็กซ์จิกเล็บลงบนต้นแขนของซีโน่ลากยาวจนเป็นรอยข่วนแดงขึ้นให้เห็นชัดเจนหากแต่คนทั้งคู่ก็ไม่ได้สนใจ อย่างเดียวที่อเล็กซ์คิดตอนนี้คือ เขากำลังเจ็บ ไอ้สองสามนิ้วแรกไม่เป็นไรหรอก แต่เพิ่มมาอีกนิ้วแล้วอเล็กซ์ถึงกับกัดปากจนซีดขาว ความเจ็บที่มีอะไรใหญ่เกินที่จะเข้ามาได้ยัดเข้ามาแล้วเขาก็เพิ่งจะรู้เดี๋ยวนี้ว่ามันเจ็บมากๆ 

สวบ สวบ 

"อ๊ะ!! เจ็บๆ!!!" 

แค่ขยับนิ้วทั้งสี่ไม่กี่ครั้งเจ้าตัวเล็กในอ้อมกอดก็โน้มตัวเข้ามาซบหน้าลงกับไหล่กรีดร้องเสียงดังว่ามันเจ็บ ความรู้สึกเย็นๆที่ปลายนิ้วสัมผัสกับของเหลวปากทางเข้าให้รู้สึกทั้งแวมไพร์เจ้าสำราญและเจ้าตัวเขาเอง

"เลือด..." 

กลิ่นคาวที่ลอยเข้ามาเตะจมูกทำคนตัวโตชักนิ้วกลับแทบไม่ทัน จับเข่าทั้งสองข้างของอเล็กซ์แล้วแยกออกก้มมองส่วนสวยงามที่เขาชอบแล้วก็ต้องขมวดคิ้ว 

"ครั้งแรก?" 

"มันเกี่ยวอะไรเล่า!" อเล็กซ์ใช้มือปิดส่วนอ่อนไหวของตัวเอง ขาก็หุบเข้าหากันอย่างอายๆ ไอ้ที่สติหลุดเคลิ้มกับสัมผัสของซีโน่ก็ถูกกระชากเข้าร่างอย่างแรงด้วยความเจ็บเจียนตายที่ได้รับ "แล้วทำไมไม่บอก" 

"ก็คุณไม่ได้ถาม" 

"ยังจะเล่นลิ้นอีกนะ มานี้" 

ฟลุบ 

แล้วนายใหญ่ที่ไม่เคยคิดทำร้ายคนของตัวเอง แล้วก็รวมไปถึงไม่อยากทำให้คนของตัวเองบาดเจ็บนั้นก็ขมวดคิ้วเข้าหากันเป็นปม ดึงขาสองข้างให้แยกออกกว้าง ตัวเองก็ก้มหน้าลงต่ำเรื่อยๆ 

"เดี๋ยวๆ!!! จะทำอะไรน่ะ! มัน อึ่ก" 

อเล็กซ์เชิดหน้าขึ้นอีกครั้ง ปากเม้มเข้าหากันสนิท มือวางบนไหล่แกร่ง อยากจะพลั่กออกไปแทบตายแต่กลับไม่มีแรง และจิตใต้สำนึกมันก็เรียกร้องให้ทำต่อ 

ลิ้นร้อนตวัดเลียเลือดสีสดที่ช่องทางสีสวยที่เขาเองก็เพิ่งเห็นเต็มตาว่ามันสวยแล้วก็นุ่มมากแค่ไหนตอนได้เลียใกล้ๆแบบนี้ 

"อ๊าาา" 

อเล็กซ์จิกเล็บลงไปบนแผ่นหลังอย่างจงใจหาที่ระบายความเสียว ลิ้นของซีโน่ไม่ได้ทำหน้าที่แค่เลียเลือดของอเล็กซ์เท่านั้น แต่กำลังมอบความสุขให้กับอเล็กซ์ด้วยเช่นกัน ความเสียววูบวาบที่กระชากสติของอเล็กซ์ออกจากร่างอีกครั้ง บทรักที่ร้อนแรงซะจนคนไม่มีหัวใจเองยังสัมผัสได้ 

"ดีขึ้นไหม?" 

"อะ อืม" อเล็กซ์ต้องมองซีโน่ใหม่แล้วล่ะ จะมีแวมไพร์ที่ไหนทำให้มนุษย์ขนาดนี้กัน แถมยังเป็นมนุษย์ที่ซื้อได้ด้วยเงิน ย่อมได้รับการปฏิบัติที่แตกต่างอยู่แล้วแต่ซีโน่กลับอ่อนโยนด้วย มันยิ่งทำให้อเล็กซ์ค่อยๆวางใจซีโน่ทีละนิดๆ 

"ให้ตายเหอะ..."

ซีโน่ถึงกับสบถกับตัวเอง ใช่ว่าไม่เคยเปิดบริสุทธิ์ใคร เพียงแค่พวกนั้นเป็นผู้หญิงที่ร่างกายพร้อมจะมีเซ็กส์ แต่กลับผู้ชายมันต่างออกไป แล้วอีกอย่าง ซีโน่กำลังกลัวว่าจะทำให้อเล็กซ์เจ็บ ยิ่งเงยหน้ามาเห็นสายตาวาวๆที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความต้องการนั้นแล้วก็ไม่อยากจะทำลายมันด้วยความสุขของตัวเอง 

"มีปัญหาซะแล้วสิ" 

ซีโน่ไม่คิดเลยว่าตัวเองจะต้องได้ใช้วิธีเบื้องต้นกับเมียตัวเอง ก็เมียส่วนใหญ่ที่ได้เข้ามาอยู่ในคฤหาสน์นี้จะต้องผ่านการทดสอบจากซีโน่ก่อนว่าเด็ดจริง ไม่ทำให้เขาเบื่อง่ายๆ แล้วก็มักจะชำนาญแล้วก็พร้อมมากกว่านี้ ไม่จำเป็นต้องหาตัวช่วยอย่างตอนนี้ 

"รออยู่นี้นะ ห้ามไปไหน" 

"แล้ว แล้วคุณจะไปไหน" 

อเล็กซ์จับข้อมือของซีโน่ไว้เมื่อเห็นว่าซีโน่กำลังจะลุกออกจากเตียง คิ้วขมวดชนกันอย่างไม่เข้าใจพลางคิดไปว่า ตัวเองทำอะไรผิดเหรอ "หึๆ ไม่นานหรอก รอก่อนแปบเดียว" 

เมื่อซีโน่ยืนยันอย่างนั้นอเล็กซ์ก็ยอมปล่อยมือ มองตามแผ่นหลังของซีโน่ที่เดินไปคุ้ยๆเขี่ยๆหาอะไรสักอย่างอีกมุมห้อง ร่างเล็กกอดเข่าแล้วก็ก้มหน้าต่ำ 

นี้เราอยากให้เขาทำเราเหรอ**เล็กซ์เอ้ย นี้เราต้องโดนยาอะไรแน่ๆเลย 

ฟลุบ 

"ต่อกันเลย" หลังจากที่ไปลื้อๆค้นๆจนได้โลชั่นกันแดดมาแล้ว ซีโน่ก็ดึงขาของอเล็กซ์ให้แยกออกกว้าง มองส่วนน่ารักที่กำลังตั้งชันเพราะการปลุกเร้าของตัวเอง แล้วที่ดึงดูดที่สุดก็คงจะเป็นช่องทางสีสดที่ขมิบถี่ๆยั่วตาเขาอยู่นี้ 

แหมะ 

"ซี้ดดด แสบๆๆๆ" 

แล้วอเล็กซ์ก็ปัดมือซีโน่ออก ดวงตารื้นน้ำใสอย่างทำอะไรไม่ได้กับความแสบนี้ ซีโน่ถึงกับกระตุกแอบปลื้มนิดๆที่ทำให้อเล็กซ์เสียน้ำตาได้  

"มานี้" 

ร่างของอเล็กซ์ล้มลงนอนราบกับเตียงอีกครั้ง สะบัดหน้าไปมากับนิ้วยาวที่ดันเข้ามาจนสุด แต่กลับไม่ได้แสบเหมือนเมื่อครู่ และมันก็กำลังสุข สุขจนอเล็กซ์หลับตาแน่น เชิดหน้าขึ้นกัดปากกลั้นเสียงครางของตัวเอง 

"อึ่ก อือออ อาาา" 

สุดท้ายคนตัวใหญ่ก็ชักนิ้วออก กางเกงนอนกับเสื้อกล้ามถูกสลัดถึงตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ เผยให้เห็นเจ้ามังกรตัวโตที่ตื่นเต็มตัว ส่วนคนที่โงหัวขึ้นมามองว่าทำไมถึงหยุดอีกก็เบิกตากว้างหุบขาเข้ากันโดยอัตโนมัติ 

"ไม่เอา! ไม่เอาๆๆๆ!" 

อเล็กซ์ทำท่าจะถอยหนีหากแต่คนตัวโตก็ไวกว่าตวัดขาข้างหนึ่งของอเล็กซ์ขึ้นพาดคอ มือหนึ่งก็กดแขนอเล็กซ์ลงกับเตียง 

"ไม่ให้หนีหรอก!" 

"อ๊าากกกก" 

ซีโน่ถึงกับคิ้วกระตุกหน้าบิดเบี้ยวไปตามแรงผลักของอเล็กซ์ ซีโน่ผิดเองนั้นแหละที่ปล่อยให้อเล็กซ์มือว่าง ดูหน้าสิ จะกลายร่างหมดหล่ออยู่แล้ว ตาแดงๆวาววับกับมนุษย์ตัวเล็กที่กึ่งยอมกึ่งขัดขืน ท่าทางแบบนี้ก็ทำให้แวมไพร์ที่อยู่มาเป็นร้อยๆปีตื่นเต้นขึ้นมาแต่ที่เป็นแบบนั้นก็เพราะสมองของอเล็กซ์น่ะมันบอกให้ยอม แต่ส่วนลึกของจิตใจมันก็เกิดกลัวเจ็บขึ้นมา เมื่อครู่แค่ใช้นิ้วยังเจ็บขนาดนั้นแล้วถ้าเจ้านั้นเข้ามาจะเจ็บขนาดไหน

"เดี๋ยวๆ ฮึก ไม่เอา! ไม่เอา!…" 

จุ๊บ 

จูบอ่อนโยนที่ประทับลงบนมือเล็กที่ปัดป้องบนอากาศช่วยทำให้อเล็กซ์ผ่อนคลายขึ้นเยอะ เพียงแค่เงยหน้าสบตาสีเลือดคู่นั้นก็รู้สึกโล่งขึ้นมาครู่หนึ่ง 

"ไม่เป็นไร...ฉันจะถนุถนอมนายเอง จุ๊บ" 

ตามมาด้วยจูบเบาๆที่หน้าผากพร้อมกับมือใหญ่ที่สอดเข้ามาที่กลุ่มผมนิ่มประคองหน้าสวยให้รับจูบแผ่วเบาที่ริมฝีปาก อเล็กซ์ไม่อยากจะเชื่อหรอกว่ามันช่วยให้เขาสบายใจขึ้นมาก 

"ตัวช่วยก็มีแล้ว ไม่เป็นไรหรอก..." 

...มั้งนะ 

แวมไพร์เจ้าเล่ห์ที่ไม่บอกในสิ่งที่ตัวเองคิดทั้งหมดตะล่อมคนตัวเล็กด้วยเสียงนุ่มๆที่คนฟังคงละลายหากไม่ใช่อเล็กซ์ มือใหญ่ดึงเสื้อตัวเล็กออกจากตัวสิ่งอเล็กซ์ก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี บ่งบอกว่าคงพร้อมแล้ว 

"เอาขาลงก่อนได้ไหม แบบนี้ทำอะไรไม่สะดวก" 

อเล็กซ์กลั้นใจพูดทั้งยังกระตุกขาตัวเองที่พาดอยู่บนไหล่กว้างของซีโน่ พรางคิดว่า *เกิดอะไรขึ้นมาจะได้ใช้ขายันออกไป!* 

ความคิดโหดร้ายที่ซีโน่ก็รู้ดีจากแววตาที่ระแวงอยู่แต่อเล็กซ์ก็ยอมให้เข้าแล้วนี่น่า เพราะอย่างนั้นก็ควรจะพอใจได้แล้วกับของชิ้นนี้ที่ประเมินค่าไว้ที่สามร้อยล้าน ของถูกที่เขาเก็บได้และซื้อมาในราคาที่ถูกเกินคุ้มแล้วก็คุ้มยิ่งกว่าเดิมตอนแกะห่อขนมหวาน ผิวขาวๆไร้ที่ติ สินค้าที่ยังไม่ผ่านมือใครมาก่อน ความยินยอมที่เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ รวมๆกันแล้ว ทั้งน่าฟัด น่ากัด 

สวบ 

"อึ่ก!! อ๊าาา ฮ้า..ฮ้า" 

อเล็กซ์พ่นลมหายใจเข้าออกแรงๆ มังกรยักษ์ที่ตัวเองกลัวนักหนาค่อยๆสอดลึกเข้ามาภายในตัว ส่งผลให้พนังนุ่มกระตุกถี่รัวกับความเจ็บเสียดและเสียวซ่านที่แล่นไปทั่วร่างในเวลาเดียวกัน 

"ซี้ดดดด แน่น..." 

หมับ 

ร่างเล็กส่งมือไปขยุ้มผมคนตัวโต จังหวะเดียวกับที่แท่งร้อนสอดลึกเข้ามาจนมิดด้าม ตัวตนร้อนๆที่กำลังเผาไหม้เขาไปได้ทั้งตัว 

"จะ เจ็บ...ยังเจ็บอยู่!…" 

เมื่ออเล็กซ์เริ่มดิ้น ตัวเองก็เพิ่งรู้สึกว่ายิ่งดิ้นตัวตนของซีโน่ก็ยิ่งเสียดสีกับผนังนุ่มด้านในจนเสียวว๊าบไปทั้งร่าง ปฏิกิริยาที่ซีโน่ยกยิ้มก่อนจะเริ่มขยับสะโพกส่ายเป็นวง 

"อะ ..อาา อือออ เดี๋ยว! เดี๋ยวก่อน!" 

ฟึ่บๆๆ 

คนใจดีที่กำลังเผยธาตุแท้ขยับสะโพกช้าๆไม่ฟังเสียงครางปนเสียงค้านของอเล็กซ์เลยสักนิด 

"อึ่ก ฮ้า อ๊าาา" ซีโน่รวบแขนคนตัวเล็กไว้แทรกตัวเข้าไปแย่งเอาความอุ่นจากตัวอเล็กซ์ ร่างกายที่บดเบียดเข้าหากันจนผิวเนื้อแทบจะเป็นเนื้อเดียวกัน 

"อ๊าาา อาาา อือออ ไอ้แวมไพร์บ้า อือออ" 

พลั่ก 

อเล็กซ์ก็ความพยายามสูงใครจะยอมง่ายๆ เอื้อมมือไปผลักหน้าซีโน่ออกห่างๆ แต่แท้จริงใครจะรู้ว่าที่ทำอย่างนี้ก็เพราะว่าไม่อยากให้หมอนี้มองหน้าของตัวเองในตอนนี้ 

"ดื้อนักนะ" 

ฟึ่บๆ 

"ฮ้า อ๊าาาา อาาา" 

แรงที่ว่าเยอะหายวับไปกับตา เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องไปทั่วทั้งห้องกว้าง มือเล็กร่วงลงไปอยู่ข้างตัวกำผ้าปูเตียงแน่นอย่างทำอะไรไม่ได้ สภาพจำนนที่ซีโน่ยกยิ้มก้มลงไปกดจูบที่ปลายคางคนตัวเล็กเบาๆ 

"ชินรึยัง" 

ไม่ต้องมาถามเลยเว้ย*!* 

อเล็กซ์อยากจะต่อยหน้าสักทีกับสายตาเจ้าเล่ห์ที่มองมา รอยยิ้มมุมปากที่น่าหมันไส้กว่าใครๆ จังหวะการกระแทกที่เชื่องช้าหากแต่ก็หนักหน่วงในทุกการเคลื่อนไหว 

แผล็บ 

"อืออออ..." อเล็กซ์เบี่ยงหน้าหลบซีโน่ที่ตั้งใจจะจูบ แต่กลับได้เลียคอแทนที่จะได้จูบ ดื้อๆแบบนี้ก็ได้อารมณ์ไปอีกแบบ "อือออ อ๊าาาา อาา มัน...อือออ" 

"หืม ยังเจ็บอยู่เหรอ" 

ขวับๆ 

คนตัวเล็กสะบัดหน้าไปมา ความเจ็บน่ะมันหมดไปตั้งแต่ตอนที่ซีโน่เริ่มขยับแล้ว 

"อือออ อ๊าาา อึดอัด...อือออ" 

อเล็กซ์เชิดหน้าขึ้นมือก็เลื่อนมากำต้นแขนของซีโน่ และนั้นแหละ คือวินาทีแรกที่ซีโน่เห็นหน้าของเมียเมื่อไม่กี่นาทีก่อนเต็มตาแก้มขาวๆที่ขึ้นสีแดงก่ำ ดวงตาคลอไปด้วยน้ำใส ปากสั่นระริกพ่นลมหายใจแรงๆ 

โคตรเซ็กซี่เลย*!* 

"อือออ" 

ซีโน่ครางต่ำในลำคอก้มมองจุดเชื่อมต่อแล้วยกยิ้มมุมปาก ช่องทางสีสดที่กำลังดูดกลืนเขาไม่ว่างเว้นผนังนุ่มที่ตอดรัดเขาซะจนอยากจะแตกเสียให้ได้ ทั้งรัด ทั้งแน่น จนซีโน่ซี้ดปากหลายๆที 

สุดยอดเลย*!* 

"ซี้ดดด…เอาจริงล่ะนะ" ความคิดสุดท้ายก่อนที่เส้นความอดทนจะขาดดังปั๊ด มือกระชับขาข้างหนึ่งของอเล็กซ์มั่นก่อนจะกระแทกกายรุนแรงจนร่างเล็กสั่นโคลงไปตามแรง ร่างเล็กเบิกตากว้างกับการเปลี่ยนแปลงที่ไม่ได้เตรียมตัว 

"อ๊าาาา!… อะ อ่าา คุณ… อ๊าาา อร้างงงง อ๊าาาา" 

มันรู้สึกดีจนร่างของอเล็กซ์จะฉีกขาดออกจากกันได้เลย ร่างใหญ่ที่มองจากมุมล่าง ซิกแพ็กและกลุ่มกล้ามเนื้อที่ดูสมบูรณ์แข็งแรง หยาดเหงื่อเม็ดเล็กผุดขึ้นมาสะท้อนแสงเป็นประกายระยิบระยับ ดวงตาสีแดงฉานที่กำลังครุกรุ่นไปด้วยความต้องการ ช่วงล่างที่กระแทกเข้าออกรุนแรงนี้แหละเป็นหลักฐานได้อย่างดี 

"อ๊าาาาา อาาา คุณ! เป็นบ้าอะไรเนี่ย มันเจ็บนะ อึ่ก อ๊าาาา อาาา" 

"ซี้ดด เจ็บอย่างเดียว อืมมม รึไง?" 

แน่นอนว่ามันไม่ได้เจ็บอย่างเดียว ความเสียวซ่านที่แล่นไปทั่วร่างให้อเล็กซ์บิดเอวเร้าๆกำลังฟ้องซีโน่อย่างนั้น 

"อะ อ๊าาา อาาา พอแล้ว พอแล้วโว๊ยยย อ๊าาา อะ อ๊ะ!" 

ร่างเล็กกระตุกแรงๆเพราะตัวตนของซีโน่ไปกระแทกเข้าจุดกระสันซีโน่ถึงกับยกยิ้มเหมือนเจอขุมทรัพย์ที่ตามหามานาน "เป็นอะไร หืม" 

ฟึ่บๆๆ 

"อะ อ๊าาา อย่า อ๊าาา ตรงนั้นมัน อ๊าาาาา" 

แล้วคนเจ้าเล่ห์ก็มอบความสุขแบบที่ร่างเล็กไม่เคยได้มาตลอดชีวิตป้อนให้ถึงปาก ในทางกลับกัน ซีโน่กลับกำลังรื่นรมณ์กับเซ็กส์ธรรมดาๆที่ไม่ได้มีลีลามากมายเพียงแค่เอาใส่แล้วก็กระแทกเท่านั้น แต่ไม่ได้รู้ตัวหรอกว่ากำลังเสพติดความใสซื่อและการตอบสนองโดยธรรมชาติของร่างเล็กเข้าให้แล้ว 

"ตรงไหน อืมม ตรงนี้เหรอ" 

ฟึ่บๆๆ 

"อ๊าาา อะ อาาาา อึดอัด ฮ้า อ๊าาาา อึดอัดจัง อืออออ" 

ส่วนอ่อนหวานกำลังกระดกไปมาตามแรงกระแทกส่วนปลายปริ่มน้ำใสที่ซีโน่นึกพอใจส่งมือไปรูดรั้งเยื้อหุ้มปลายของส่วนน่ารักอย่างหยอกล้อ ช่วงล่างก็ทำหน้าที่ไม่ว่างเว้นจนอเล็กซ์ไม่รู้จะตั้งรับกับข้างหน้าหรือข้างหลังก่อนดี

"อร๊าาาางงงงง" 

อเล็กซ์กัดปากแน่ แอ่นอกขึ้นอวดยอดอกสีชมพูเข้มเสียงเล็กกรีดร้องกับความสุขที่คนตัวโตมอบให้หยาดน้ำใสไหลอาบสองแก้มอย่างทนไม่ไหวเต็มทน

"อย่า...รู้สึกแปลกๆ อ๊าาา กำลังจะ..อาห์" 

คนที่ฉลาดในเรื่องการเอาแต่รอดแต่พอขึ้นเตียงแล้วก็เป็นแค่เด็กอ่อนหัดระดับทารกแรกเกิดที่ไม่เคยแม้แต่ช่วยตัวเองสั่นไปทั้งตัว ก็แน่ล่ะ แค่หาอาหารกับเอาตัวรอดก็ไม่มีเวลาให้คิดเรื่องอย่างว่าแล้ว 

"ซี้ดดดด สุดยอดเลย อืออออ อาห์" 

ซีโน่ครางในลำคอก่อนจะกดกระแทกถี่รัวจนร่างทั้งสองสั่นคลอนไปพร้อมๆกัน อเล็กซ์ที่ทั้งข่วนทั้งหยิกทั้งจิกเล็บลงบนไหล่แกร่งโดยไม่รู้ตัวซบหน้าลงกับอกแกร่งอย่างหาที่พักพิงและที่ระบาย หอบหายใจหนักหน่วงน่าสงสาร

"อ๊าาาา อาาา อะ อะ ไม่...มัน...แปลกๆ...อ๊าาาา" 

"ปล่อยออกมา...อืมมม อาห์ ปล่อยออกมาเลย" 

พอได้รับคำอนุญาติอเล็กซ์ก็จิกเล็บลงบนเนื้อขาวอีกที ร่างกระตุกแรงๆในอ้อมกอดของคนตัวเย็นปลดปล่อยความต้องการทั้งหมดออกมาเป็นน้ำขาวที่ไหลเลอะหน้าท้องตัวเอง อเล็กซ์หน้าแดงกับสิ่งที่ตัวเองเพิ่งได้รู้ 

มันไม่ได้แย่ แต่รู้สึกดี**ไม่สิ สุดยอดเลยต่างหาก 

"หน้าตามันเป็นอย่างนี้นี่เอง" 

อเล็กซ์ก้มลงแตะน้ำใสที่ออกมาจากตัวเองอย่างสงสัย เสียงสั่นๆกับปากเล็กๆก็ฮุบอากาศเข้าปอด 

"หึๆ อะไรกัน ชิงตัดหน้าได้ไงหืม" 

ฟึ่บๆๆ 

"อ๊าาา อะ อะ ไอ้! เดี๋ยวสิ! อ๊าาาา" 

อเล็กซ์นอนราบไปกับเตียงอีกครั้ง มือข้างหนึ่งดันหน้าท้องที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อหวังจะลดจังหงะให้เบาลงหน่อย แต่ก็เปล่าเลย กลับแรงขึ้น เร็วขึ้น ทำเอาเสียววาบอีกระลอกใหญ่ 

"ซี้ดดดด อืออออ" 

ซีโน่ตัวเกร็งผ่อนแรงขยับช้าลงนิดแต่ก็ไม่ได้หยุดซะทีเดียว อเล็กซ์ที่ดันหน้าท้องอยู่ก็เปลี่ยนเป็นแตะเฉยๆอย่างหมดแรงจะต่อต้าน อ้าขารับสะโพกที่กดลงมาเต็มรักพร้อมกับความรู้สึกเย็นวาบที่ช่องทาง

"แฮ่กๆ เสร็จแล้วใช่ไหม ฮ้า ฮ้า...กลับห้องล่ะนะ" 

แล้วอเล็กซ์คนดื้อก็กลับเข้าร่าง ดันร่างใหญ่ออกจากตัวด้วยความเร็ว แต่แค่ขยับนิดเดียวก็นิ่งค้าง เม้มปากเข้าหากันกระพริบตาปริบๆกับของเหลวเย็นๆภายในตัว "ใครอนุญาติให้กลับ หืม" 

ฟอด 

แก้มยุ้ยถูกขโมยหอมแรงๆร่างที่ชะงักค้างถูกดึงขึ้นมานั่งบนตักอย่างรวดเร็ว ซีโน่ที่ยิ้มกริ่มดูจะชอบใจเนื้อตัวนิ่มๆนี้มากเข้าไปทุกที ปฏิเสธไม่ได้หรอกว่า ติดใจ 

"ก็เสร็จแล้วไม่ใช่รึไง" 

"หึๆ งั้นก็มาต่อกันเลยเป็นไง" 

ฟลุบ 

"ง่ะ ปล่อย! ปล่อยเว้ย!!! อ๊าาาากกกก ไอ้แวมไพร์โรคจิต มักมาก!! อ๊าาาากกก!!" 

เสียงหวานที่ตะโกนลั่นจนดังไปถึงอีกฟากของคฤหาสน์ ทั้งเมียๆ ทั้งบอดี้การ์ด ทั้งแม่บ้าน ทั้งพี่สาวตัวเองก็ได้ยินกันหมดบ้าน ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าอเล็กซ์กำลังเจออยู่กับอะไรและกำลังจะเจออะไรในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า

"ฮึก เล็กซ์" 

พี่สาวที่เพิ่งจะตื่นก็นั่งกอดเข่าร้องไห้เมื่อคิดว่าน้องต้องไปเจออะไรบ้าง 

ก๊อกๆ 

หญิงสาวในชุดเดรสสบายตัวสะดุ้งเฮือกกับเสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นเวลานี้อเล็กซ์อยู่กับเจ้าของบ้าน แล้วใครจะมาเคาะห้องเธอได้ 

หรือว่าจะเป็นแวมไพร์เลว*!* 

"คุณอลิซ คุณอเล็กซ์บอกให้เอานมมาให้ครับ" 

เสียงคุ้นหูที่คลุกคลี่อยู่กับตัวเองทั้งวันทำให้อลิซใจชื้นขึ้นมาหน่อย แค่หน่อยเดียวจริงๆ 

"คุณอลิซครับ คุณอเล็กซ์เป็นคนสั่งนะครับ" 

อลิซเม้มปากเข้าหากันก่อนจะลุกออกจากเตียง เดินตรงไปเปิดประตูออก เหลือบไปมองอย่างกังวลแล้วก็เจอหน้าตาลุงตาแดงแก่ๆคนเดิม "นมครับ" 

อลิซเอื้อมมือไปรับแก้วนมแล้วก็ปิดประตูอย่างรวดเร็ว 

"เฮ้อ คนพี่เป็นอีกอย่าง คนน้องเป็นอีกอย่าง ท่าทางจะเจองานหินแล้วสิเอฟองเซ่เอ้ย" 

คนแก่ที่อยู่มาหลายร้อยปีถึงกับส่ายหน้าแต่ก็อมยิ้มกับความน่ารักที่ต่างกันของสองพี่น้อง คนหนึ่งน่ารักซ่าๆ อีกคนดื้อเงียบ ขี้ระแวงอีกต่างหาก แต่หน้าตาก็ถอดเค้าเดียวกันมาเป๊ะๆ พี่น่ารักยังไง น้องก็น่ารักอย่างนั้น 

ถ้าเจ้านายจะตกม้าตายเพราะมนุษย์คนนี้ก็ไม่แปลกใจเลย 

............................................. 

เป็นอีกวันที่อเล็กซ์ตื่นขึ้นมาแล้วข้างๆไม่ได้ว่างเปล่าและมีร่างของใครอีกคนนอนอยู่ด้วย

"ตื่นแล้วเหรอ" 

"ยัง" อเล็กซ์ตอบเสียงแข็งดึงผ้าห่มมาคลุมไปครึ่งหน้าท่าทางที่คนตัวโตที่ตื่นก่อนมาสักพักเท้าหัวนอนตะแคงมองอย่างขำๆ มือข้างหนึ่งพาดลงบนเอวบางดึงเข้ามากอดทั้งผ้าห่มทั้งคนตัวเล็กๆในผ้าห่ม 

"อื้ออ อึดอัด" 

คนปากแข็งแก้มแดงขึ้นเรื่อยๆดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมกอดของซีโน่ 

"หึๆ ทำยังไงถึงจะหายอึดอัดน่า" 

เด็กตัวเล็กที่ละรึกชาติได้ เมื่อคืนตัวเองบอกว่าอึดอัดๆไอ้แวมไพร์มักมากก็ทำให้เขาปลดปล่อยออกมาจนน้ำแทบหมดตัว แก้มสองข้างก็ร้อนจัดจนต้องมุดเข้าไปซ่อนตัวใต้ผ้าห่ม "หึๆ อะไร ไหน หึๆ มาคุยกันก่อน" 

ซีโน่พูดไปหัวเราะไปดึงผ้าห่มออกจากหน้าคนตัวเล็กที่ยอมให้เขากอดเต็มตัวแล้ว 

"คุยอะไร ไม่อยากคุยกะคนเห็นแก่ตัว" 

อเล็กซ์ค้อนให้วงใหญ่ แก้มขาวพองลมนิดๆ อีกมุมน่ารักๆที่ซีโน่นึกอยากจะจับฟัดอีกรอบ 

"เห็นแก่ตัวยังไงไม่ทราบ หืม? ได้ข่าวว่าฉันก็ไม่ปล่อยให้ตัวเองมีความสุขคนเดียวนะ หรือว่าไม่จริง?" 

ก็ความจริงอีกนั้นแหละ แล้วนั้นก็ทำให้เด็กปากดีพูดไม่ออก อเล็กซ์สะบัดหน้าแรงๆผลักคางคนตัวโตจนล้มไปนอนราบกับเตียง 

"ไม่คุยด้วยเล่า" 

อเล็กซ์กำลังจะลุกหนีอยู่แล้วเชียวแต่ก็ชะงักอยู่กับที่ซี้ดปากอย่างกลั้นเสียง เจ้าช่องทางด้านหลังที่มันเจ็บๆแสบๆนี้แหละที่ทำพิษให้ขยับไปไหนไม่ได้

"หึๆ หิวข้าวรึยัง?" 

หงึกๆ 

ซีโน่นึกแปลกใจนิดๆที่เด็กนี้มันว่าง่ายขึ้นเยอะ ทีเมื่อวานยังไล่เขาออกไป เข้าใกล้นี้แทบไม่ได้ แต่ดูวันนี้จะเป็นเด็กดีขึ้นมาก แล้วพอเป็นเด็กดีแล้ว ซีโน่ก็เห็นว่าอเล็กซ์น่ารักมากขึ้นด้วยเหมือนกัน 

"ไปอาบน้ำก่อนไหม เดี๋ยวให้ฟองเซ่จัดข้าวเช้ามาให้ที่ห้อง" 

หงึกๆ 

จะรู้ไหมเล่าว่าอเล็กซ์น่ะช่วยตัวเองไม่ได้ในตอนนี้ก็เลยทำตัวว่าง่ายเข้าไว้ ในใจน่ะดังก้องอยู่ประโยคเดียว 

อย่าให้เดินเหินสะดวกเหมือนเดิมล่ะกัน**ไม่อย่างนั้นไม่ยอมลงให้ง่ายๆแบบนี้หรอกเว้ย 

ฟอด 

“กลิ่นหอมจริง”

อเล็กซ์ถึงกับสำลักน้ำลายตัวเอง จู่ๆก็เข้าบทหวานซึ้งเหมือนคู่ข้าวใหม่ปลามันที่เพิ่งแต่งเข้าบ้านซะได้ พูดคุยงุงงิงตอนตื่นนอน หอมแก้มตอนเช้า ดูยังไงๆมันก็เหมือนคู่รักกันไม่มีผิด

"ไปหอมคนอื่นเลย!" 

อเล็กซ์แยกเขี้ยวใส่ หันหนีไปอีกทางให้แขนแกร่งโอบเอวแล้วก็กดจูบตามขมับอยากจะช่วยบรรเทาความเจ็บให้บ้างอยู่หรอก แต่ก็ทำได้แค่ดูแลภายนอกเท่านั้น ไม่รู้ว่าอเล็กซ์คิดยังไงเหมือนกัน แอบกังวลเล็กๆว่าทำให้เมียใหม่กลัวรึเปล่า 

"กลัวไหม?" 

อเล็กซ์เม้มปากเข้าหากันแน่น ถามว่ากลัวไหม อเล็กซ์กลัวมากแต่กลับไม่ร้องไห้ อาจจะเป็นเพราะคำพูดของซีโน่แล้วก็การกระทำของเขาที่บอกว่าจะถนุถนอมอย่างดีนั้นแหละ ถึงหลังๆเขาจะใส่เอาๆไม่ยั้งก็เถอะ 

"เจ็บมากรึเปล่า?" 

อเล็กซ์ยังคงเงียบ มือก็กุมกันแน่น ไม่เงยหน้ามองซีโน่ที่กอดๆจูบๆตัวเองอยู่ 

"รู้สึกดีรึเปล่า?" 

ง่ำ 

"หึๆ" 

อเล็กซ์ดึงคอแวมไพร์ตัวเย็นมากัดซะจนเป็นรอย นอกจากจะไม่ทำให้เจ็บแล้วยังทำให้จั๊กจี้มากกว่าซะอีก 

"อย่ายุ่งกับพี่สาวผมนะ" 

อเล็กซ์เงยหน้าขึ้นมองอย่างรอคำตอบ กึ่งขอร้องกึ่งบังคับแบบที่ซีโน่ก็พยักหน้ารับ ดูจากที่เจอคืนนี้แล้วท่าทางพี่สาวตัวเองจะตายซะก่อน ขนาดจอมแก่นอย่างอเล็กซ์ยังนอนพะงาบๆช่วยตัวเองไม่ได้เลย 

"ห่วงแต่พี่ ไม่ห่วงตัวเองบ้างรึไง" 

ขวับๆ 

คำตอบชัดเจนทั้งการส่ายหน้าแทนคำตอบและแววตาที่มั่นคง 

"หิวข้าว" 

"หึๆ ครับๆ ไปเดี๋ยวนี้ครับ" 

อเล็กซ์เปลี่ยนเรื่องเอาดื้อๆช้อนตามองอย่างอ้อนๆ และบอกเลยว่าแกล้งทำ ประมาณว่าให้ซีโน่ไปไกลๆจากตัวเองได้เป็นพอ ไอ้หิวน่ะไม่เท่าไหร่ แต่ไอ้อายน่ะมากกว่า 

ซีโน่ลุกจากเตียงอย่างคร่องแคร่วหยิบกางเกงนอนมาสวมทับเดินไปเปิดประตูแล้วแค่เปิดประตูแม่บ้านกับเอฟองเซ่ก็ยืนรออยู่ก่อนแล้ว "ข้าวเช้าของคุณอเล็กซ์ครับ" 

เอฟองเซ่พยักหน้าให้แม่บ้านก้าวเข้าไปในห้องนอนกว้าง วางถาดอาหารไว้ที่โต๊ะตัวใหญ่ เหลือบมองอเล็กซ์ที่นอนคว่ำหน้าไม่รับรู้ว่าใครเข้ามาทำอะไรอย่างนึกอึ้ง รอยแดงตามตัวที่ดูท่าจะมากกว่าคนอื่นเป็นเท่าตัว เอฟองเซ่ยังนึกเป็นห่วงเลยตอนที่เห็น 

"นอนพักสักหน่อยก็หายแล้ว ไม่เป็นไรหรอก" 

แต่พอเจ้านายที่อ่านความคิดของคนทั้งสองผ่านทางสายตาก็ตอบเรียบๆเกาผมหาวหวอดๆ เอฟองเซ่ที่หันกลับไปมองนายน้อยของตัวเองก็นึกอึ้ง รอยฟัน รอยข่วนตามตัวที่เอฟองเซ่นึกเคืองอเล็กซ์ที่กล้ามาทำให้นายน้อยของเขาต้องมีแผล แต่ก็ทำได้แค่โค้งน้อยๆแล้วออกจากห้องไป ส่วนอเล็กซ์น่ะเหรอ แกล้งหลับอยู่บนเตียง ถึงจะง่วงเพราะนอนน้อยก็ตามที 

"อเล็กซ์ ข้าวเช้า" ซีโน่ขยับเข้าไปดึงตัวอเล็กซ์ขึ้นมานั่ง สีหน้าที่ดูจะมีสีขึ้นมาหน่อยแล้วทำให้เขาวางใจลงไปบ้าง 

"ฉันลงไปข้างล่างก่อน แล้วจะขึ้นมาอยู่เป็นเพื่อน" 

ก็อย่างที่บอกว่าบ้านนี้จะต้องทานข้าวเช้าพร้อมหน้ากัน ถึงจะขาดเหล่าเมียๆไปได้แต่เจ้าของบ้านขาดไม่ได้ เพราะงั้นซีโน่ถึงต้องลงไปทานข้าวเช้ากับเหล่าเมียๆคนอื่น 

"อืม" 

อเล็กซ์ว่าง่ายๆเริ่มทานอาหารเช้าบนเตียงนอนของคุณแวมไพร์มักมากที่ทำให้เขาอยู่ในสภาพนี้ ไม่ได้รู้หรอกว่าแค่นี้ตัวเองก็พิเศษกว่าคนอื่นมากแล้ว ก็ตั้งแต่ซีโน่ขึ้นเป็นนายใหญ่ของบ้านก็ไม่เคยพาใครเข้าห้อง ต้องบอกว่าไม่ให้เมียน้อยๆของตัวเองมาที่ห้อง แต่จะเป็นฝ่ายไปหาที่ห้องเองซะมากกว่า ซีโน่ก็อยากจะถามตัวเองอยู่เหมือนกันว่าทำไมจะต้องยอมให้ขนาดนี้ แต่ก็เก็บความสงสัยตัวเองเข้าลิ้นชักในสมองหมุนตัวเข้าห้องน้ำไป ปล่อยให้อเล็กซ์กินข้าวไปเงียบๆ 

ต้องยอมเป็นเมียที่ดีของซีโน่ไปก่อน ถ้าพี่สาวปลอดภัย ตัวเองปลอดภัย แค่นี้ทำได้ไม่ยาก ถึงไอ้ที่ทำๆเมื่อคืนมันจะสุดยอดเลยก็เถอะ แต่ก็ห้ามคิดถึงเรื่องของตัวเองนะอเล็กซ์ พี่ลิซต้องเป็นที่หนึ่ง! 


..........................................................


โอ๊ยยยยยย อะไรไม่รู้ล่ะ แต่บอกเลยว่าตอนนี้น่ะฟินนนนนนนนนน ไม่รุู้จะหาคำไหนมาบรรยายดี จะบอกว่าให้ความอภิสิทธิ์ก็ไม่ใช่ ให้ความสนใจมากกว่าก็ไม่เชิง ก็นั้นแหละ ดูกันเอาเองล่ะกันว่าอนาคตของซีโน่จะเป็นยังไง นี้เจออ้อนนะ ถ้าเจออเล็กซ์แยกเขี้ยวใส่จะเป็นยังไง คุๆๆ

เป็นกำลังใจให้ด้วยนะครับผม เม้นเยอะๆ แชร์เยอะๆ อ่านวนไปสักสิบรอบก็ได้เนอะ คุๆๆๆ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}