Hunny Exo

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รุ่นพี่ ครั้งที่37 พนักงานใหม่

ชื่อตอน : รุ่นพี่ ครั้งที่37 พนักงานใหม่

คำค้น : รุ่นพี่เซ็กส์เฟรน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 23.6k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ต.ค. 2560 10:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รุ่นพี่ ครั้งที่37 พนักงานใหม่
แบบอักษร

ณ สนามบินประเทศสหรัฐอเมริกา~

เวลา ตี 5:25น.


"ไอเกล...กูไม่เข้าใจว่าทำไมมึงต้องอาสามารับมันด้วยวะ...ลูกน้องพ่อเราก็เยอะไป...ทำไมไม่ให้มารับพวกมัน.."

"เออน่าาาา...มึงก็...เรื่องแค่นี้เอง...จะคิดมากไปทำไม.."

ตอนนี้ผมอยากจะบอกว่า เอิ่ม ยังไงดีละตอนนี้ง่ายๆคือผมอยู่ที่สนามบินมารอรับลูกน้องคนงานใหม่ของบริษัทพ่อผมซึ่งเค้าจะมาจากเมืองไทย

"ชะเง้ออยู่นั่นแหละไอสัส...คอยาวเป็นยีราฟและ..."ในขณะที่ผมชะเง้อคอรอคอยที่ผมเฝ้ารอมาตลอดเสียงที่แสนจะขัดจังหวะมันก็ดังขึ้น ผมหมั่นไส้มันจริงๆเลยไอเฟมเนี่ยเลยหยิกแขนมันไปแรงๆทีนึง

"โอ้ยย...โอ้ยย...ไอเกล...เชี่ย...กูเจ็บ..กูเจ็บบบ...โอ้ยยยย...ปล่อยๆ..."ผมบิดเนื้อที่แขนมันแรงๆจนมันร้องโอดโอยแทบจะตายแต่มันไม่กล้าร้องดังหรอกเพราะมีผู้คนมากมายเดินผ่านไปผ่านมาเยอะพอสมควร

"หึ...ตายซะมึง...ปากดีนักนะ..พูดมากจริงๆน่ารำคาญชะมัด..."ผมชักมือกลับแล้วชี้หน้ามันพร้อมกับพูดออกแนวจะขู่ๆมัน ไอเฟมมันก็ขมวดแล้วแลบลิ้นใส่ผมเหมือนเย้ยยังไงไม่รู้ทำให้ผมอดที่จะหมั่นไส้มันอีกไม่ได้

"เดี๋ยวเหอะๆ...เดี๋ยวมึงโดน.."ในขณะที่ยังขู่ขวัญมันยังไม่ทันเสร็จโดยลืมมองพนักงานคนใหม่ที่มาจากไทยว่าพวกเค้ามากันรึยังและยังลืมไปอีกว่ามีสายตาจับจ้องพวกผมอยู่

"ฮ้ะแฮ่ม!..."ผมกับไอเฟมที่ยังคงผลัดกันแกล้งกันไปมาจนต้องหยุดเพราะเสียงของใครบ้างคน จนทำให้ผมต้องหันตามไปมองปรากฏเป็นชายร่างสูงสี่คนที่ลากกระเป๋าเดินทางมาไว้อยู่ข้างๆลำตัว

"สวัสดีครับคุณหนู...สวัสดีครับคุณเฟม.."ผมตะลึงกับคำทักทายที่แสนจะสุภาพนี้ผู้ชายร่างสูงทั้งสี่คนนี้ผมรู้จักดีเมื่อสามปีก่อนที่ผมอยู่ปีหนึ่งรุ่นพี่ผมเองไงละ ผมมองพี่มันทุกคนที่ไม่เปลี่ยนไปเลยทั้ง ไอพี่ต้น ไอพี่เบส ไอพี่วีและรวมถึงไอชายที่มันกำลังมองผมอยู่

"เอ่อ...ครับสวัสดีครับ...ผมจะพาะวกคุณไปบริษัทนะครับ.."ไอเฟมมันพูดขึ้นพร้อมกับส่งยิ้มให้กับพนักงานใหม่ของพ่อพวกผมพวกพี่ๆมันพยักหน้าเป็นอันว่าเข้าใจ แต่ผมแปลกใจอย่างหนึ่งพวกพี่มันทำงานเดียวกันหมดทุกคนเลยหรอวะมันมานี่แบบครบแก๊งค์เลย

"นี่พวกพี่ๆ..เอ้ย...พวกคุณทำงานเดียวกันเลยหรอครับ..."ผมที่ถามตอนแรกใช้สรรพนามผิดไปนิดนึงเลยเปลี่ยนใช้ใหม่เพราะถือว่าพวกพี่มันเป็นพนักงานใหม่ของพ่อผม

"ครับ...พวกผมสี่คนเราโดนส่งมาทำงานที่นี้ครับ...มาในฐานะพนักงานออกแบบโครงสร้างน่ะครับ...แล้วก็พวกผมได้ถูกจ้างมาทำงานที่บริษัทพ่อคุณหนูไงครับ..."

"เอ่อ...เมื่อกี้เรียกผมว่าอะไรนะครับ..."นี่ผมหูแว่วรึเปล่าวะผมได้ยินพี่วีมันพูดกับผมมันเรียกผมว่าคุณหนูแหนะ

"อ่า...ก็ผมเรียกคุณ...ว่าคุณหนูไงครับ.."พี่วีมันฉีกยิ้มพร้อมกับพวกพี่คนอื่นๆรวมถึงไอชายที่กระตุกยิ้มอยู่ด้านหลัง

"เอ่อ...ได้เวลาแล้วนะครับ...รีบไปกันดีกว่า...รถอยู่ด้านนี้ครับ.."










ณ บริษัทGLO

หลังจากการไปรับพนักงานใหม่ของพ่อผมก็สำเร็จตามผลด้วยการที่ผมเป็นคนขออาสาโดยอ้างกับพ่อว่าพ่อเหนื่อแล้วเดี๋ยวผมช่วยเอง ฮ่าๆ ในที่สุดพ่อผมก็ยอมโดยที่พ่อผมยังไม่รู้หรอกนะว่าไอพนักงานใหม่พวกนี้คือพวกรุ่นพี่ที่ผมรู้จักดีและหนึ่งในนั้นคือคนที่เฝ้ารอผมอยู่ตลอดมา...

"อ่าว...มากันแล้วเหรอ...เชิญพวกคุณนั่งได้ตามสบายเลยครับ.."ผมกับไอเฟมพาพนักงานใหม่ของพ่อผมมาที่ห้องทำงานในบริษัทโดยที่คุณลุงเป็นคนมาต้อนรับแทนพนักคนอื่นๆ

"คุณลุงครับ...แล้วป๊าละครับ.."คนอื่นๆที่เดินเข้าห้องประชุมไปแล้วส่วนผมเข้าเป็นคนสุดท้ายเลยถามคุณลุงก็คือพ่อของไอเฟมว่าป๊าผมไปไหนเพราะเข้ามาในบริษัทไม่เห็นท่านเลย

"อยู่ห้องทำงาน...เดี๋ยวก็คงจะมาแล้วละ..เพราะต้องมาพูดคุยกับพนักงานใหม่นี่ไง..."

"อ๋อ...ครับคุณลุง.."ผมยิ้มแล้วพยักหน้าให้แกไปห้องประชุมขนาดใหญ่ที่ถูกจัดเตรียมไว้ให้กับพนักงานใหม่ ผมหันมองพวกพี่ๆมันที่แต่ละคนไม่เปลี่ยนไปเลยนอกจากจะเลิกใส่ชุดนักศึกษาแทนเปลี่ยมาใส่สูทกันทุกคนเลย ผมมองอยู่นานจนลืมตัวจนเผลอไปสบตากับไอชายเข้าจนผมแข็งทื่อหัวใจที่เต้นตึกตักเพราะตื่นเต้นก็ว่าได้ทั้งดีใจด้วยซํ้ามั้งที่เจอมันแบบนี้

"เกล...เป็นอะไร..หือม์..ป๊าเห็นยืนแข็งทื่อเลย..."ในขณะที่ผมยืนอยู่ตรงประตูห้องประชุมสายตาที่กำลังสบตากับไอชายอยู่นั้น ป๊าผมก็ดันเข้ามาสะกิดตัวผมจนสดุ้งโหยงจนต้องละสายตาจากไอชายทันที

"เห้ย!...ป๊า...โอ้ยยยย...ผมตกใจหมด...มาไม่ให้ซุ่มให้เสียง...ตกใจหมด.."ผมมองป๊าผมที่หัวเราะกับท่าทีตกใจของผม ผมรีบเอามือตบหน้าอกตัวเองเบาๆเพื่อปลอบตัวเองให้หายตกใจ

"เออเกล...แกอยู่ปีสามแล้วใช่มั้ย...แกเรียนคณะวิศวะกรรมใช่มั้ย...งั้นมาประชุมกับป๊าด้วยนะ...เพราะก่อนหน้านี้ป๊าให้แกลองไปคุมงานแล้วใช่ม้ะ...งั้นมาลองประชุมด้วยกันอีกสักทีแล้วกันนะ.."เรื่องนี้ผมไม่ได้ตกใจอะไรมากมายแค่ประชุมอีกอย่างมันก็ดีที่ผมเรียนวิศวะเพื่อจะมาช่วยพ่อผมทำงานนี่แหละอีกอย่างก่อนหน้านี้เคยไปคุมงานที่ไซต์การก่อสร้างมาแล้วด้วยบอกตรงโครตสนุก

"สวัสดีครับ...ผมคือเจ้าของบริษัทนี้...ส่วนนี่เจ้าของบริษัทอีกคนซึ่งผมทำงานร่วกัน...ซึ่งผมได้ว่าจ้างพวกคุณมาเพื่อมาเป็นพนักงานของที่นี่เลยถาวร...การที่ผมว่าจ้างพวกคุณมาก็เป็นเพราะฝีมือการทำงานหลายๆอย่างที่ผมเคยดูก่อนจะว่าจ้าง..ได้เห็นว่าพวกคุณทั้งสี่คนมีฝีมือและเชี่ยวชาญดี...ผมเลยตกลงกันว่าจะว่าจ้างพวกคุณและรับพวกคุณเข้ามาเป็นพนักงานในบริษัทของผม...อย่างถาวร.."ผมมองพ่อผมท่านดูยิ่งใหญ่สมเป็นเจ้าของบริษัทจริงๆผมภูมิใจชะมัดเลย

"ผมจะจัดเตรียมที่พักไว้สำหรับพวกคุณแล้วนะครับ...วันนี้ทำความรู้จักกันก่อนแล้วกัน...พรุ่งนี้เราจะเริ่มคุยเรื่องงานก็แล้วกัน.."

หลังจากในห้องประชุมใหญ่ที่ผมอยู่ด้วยนั้นก็มีการทักทายแนะนำตัวกันอย่างดีกับผู้ว่าจ้างและผู้ถูกว่าจ้าง ผมมองชายทั้งสี่คนดูเป็นผู้ใหญ่ชะมัดแถมถูกพ่อกับคุณลุงชมว่าฝีมือการออกแบบรวมถึงการสร้างนี่มีความละเอียดมากๆจัดว่าเป็นวิศวะกรที่ฝีมือดีจริงๆ แต่ในขณะที่ผมยืนอยู่นั้นก็ได้รู้สึกว่ามีสายตาจ้องมองผมอีกแล้วทำให้ผมต้องแปลกใจแล้วหันไปมอง

"ผมลืมไปเลย...นี่ลูกชายผมชื่อเกล..ที่ไปรับพวกคุณที่สนามบิน...ส่วนนี่เพื่อนลูกชายผมชื่อเฟม...จากนี้ก็ทำความรู้จักกันไวนะครับ...เพราะที่พักของพวกคุณ...อยู่ที่เดียวกับลูกชายผม..."ผมสังเกตว่าพวกพี่มันมองหน้ากันผลัดกันไปมาเพราะคงจะแปลกใจที่ได้พักอยู่ที่เดียวกับผมและไอเฟม

"ไม่ต้องแปลกใจหรอกครับ...ผมจะให้พวกคุณไปอยู่คอนโดของผม...ซึ่งลูกชายผมก็อยู่ที่นั่นด้วย...หวังว่าจะโอเครนะครับ.."

"ครับ/ครับ/ครับ/ครับ"





​ติดตามตอนต่อไป

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น