มิสจีมิน
Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : CHAPTER : 09

คำค้น : ไอดอลติดเซ็กส์ (KOOKV,YOONMIN,NAMJIN) NC+

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 19.4k

ความคิดเห็น : 65

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ต.ค. 2560 18:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CHAPTER : 09
แบบอักษร

( V Part )


"อยากหยุดงานสัก 5 วันมั้ยแทฮยอง.."  เสียงทุ้มของคนร่างหนาที่นั่งเล่นเกมส์อยู่หน้าคอมพิวเตอร์เอ่ยถามผมในขณะที่หมุนเก้าอี้หันมามองผมที่นั่งอยู่ที่โซฟา


"ทำไม.."


"กูจะทำให้มึงเพลียจนมาทำงานไม่ไหวเลยล่ะ"


"มึงอย่าลืมเรื่องคลิปสิจองกุก"


"......"  คราวนี้คนร่างหนาไม่ได้ตอบผมกลับทำได้แค่เพียงนั่งจ้องมองมาที่ผมตาเขม็งแอบสังเกตเห็นว่าจองกุกมันทำปากขยุบขยิบบ่นผมโดยที่ผมไม่สามารถได้ยินเสียงของมันได้


"เลิกจังไรใส่กูได้แล้ว สรุปจะไปหาพี่สาวมึงตอนไหน"  ผมละการสนใจจากคนร่างหนารีบเปลี่ยนเรื่องสนทนาทันทีเมื่อนึกขึ้นได้ว่าเมื่อวานนี้จองกุกมันขอให้ผมพามันไปหาพี่สาวของมันและนี้ท้องฟ้ามันเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทแล้วแต่อีกฝ่ายยังคงนั่งเล่นเกมส์อยู่หน้าคอมพิวเตอร์อยู่เลย


"กูไม่รีบ.."


"แล้วแต่ ถ้าถึงเวลาเลิกงานของกูเมื่อไหร่กูจะไม่ไปด้วย"


"เออ ไปเลยก็ได้"


ว่าแล้วคนร่างหนามันก็ยอมปิดคอมพิวเตอร์แต่โดยดีผมฉีกยิ้มกว้างเมื่อเห็นว่าจองกุกมันยอมเชื่อฟัง คนตัวโตหันมาจ้องมองผมตาเขม็งแล้วหยิบหมวกและผ้าปิดปากสีดำมาสวมใส่เอาไว้ สงสัยคงใส่ไว้เพื่อไม่ให้แฟนคลับสังเกตเห็น ผมสาวเท้าเดินออกมาจากห้องก่อนเพราะขี้เกียจรอจองกุกมันจัดการตัวเองให้เรียบร้อย แต่ทว่า..


"แทฮยอง!"  เสียงหวานคุ้นหูของใครบางคนดังขึ้นในขณะที่ผมสาวเท้าเดินออกมาจากห้องทำงานของจองกุกก่อนจะเผยให้เห็นเพื่อนตัวเล็กที่วิ่งดุ๊กดิ๊กเข้ามาหา


"ว่าไงจีมิน"


"เป็นยังไงบ้าง จองกุกทำอะไรแทหรือเปล่า"


"ปะ เปล่านี่.."  ผมตอบกลับเพื่อนตัวเล็กพร้อมฉีกยิ้มไปให้พยายามทำตัวให้เป็นปกติหลังจากจีมินจับผมหมุนตัวแล้วใช้สายตาสวยสำรวจมองว่ามีส่วนไหนบุบสลายไปด้วยมือของจองกุกหรือเปล่า อันที่จริงจองกุกมันกัดปากผมแต่รอยแผลมันเริ่มจางลงแล้ว

อีกอย่างก็ไม่อยากบอกให้จีมินเป็นห่วง..


"แล้วนี่กำลังจะไปไหน"


"แทกำลังจะพาจองกุกไปหาพี่สาวล่ะ"


"พี่สาวจองกุกงั้นหรอ.."  จีมินเลิกคิ้วถามผมด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาก่อนที่คิ้วสวยที่ถูกเลิกขึ้นเมื่อสักครู่นี้จะขมวดเข้าหากันจนใบหน้าสวยยุ่งไปหมดจีมินทำปากขยุบขยิบแล้วกรอกสายตาไปมาราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง


"อือ พี่สาวของจองกุก"


"แต่ว่าจองกุกไม่.."


"จะไปไหนก็ไปเลยพี่จีมิน เกะกะขวางทาง"


ในขณะที่เสียงหวานของจีมินพูดขึ้นยังไม่ทันที่จะจบประโยคเสียงทุ้มคุ้นหูของใครบางคนก็ดังแทรกขึ้นมาจากทางด้านหลังผมและเพื่อนตัวเล็กขมวดคิ้วเป็นปมแล้วหันไปมองพร้อมกันก่อนจะหันไปเห็นร่างหนาของใครบางคนที่สาวเท้าเดินออกมาจากห้องทำงานโดยมีหมวกและผ้าปิกปากสีดำปกปิดใบหน้าหล่อนั่นอยู่


"จะ จองกุกไล่พี่หรอ.."


"เออ กลับห้องไปหาพี่ยุนกิเลยนะ"


"เออ! ไปก็ได้!!"  เสียงหวานตะโกนใส่คนอายุน้อยกว่าอย่างเกรี้ยวกราดก่อนที่เพื่อนตัวเล็กจะสาวเท้าเดินกระทืบเท้าออกไปพร้อมกับหายใจฟึดฟัดเพื่อให้รู้ว่าจีมินกำลังไม่พอใจ


"ทำไมมึงพูดกับจีมินแบบนั้นวะ"  คราวนี้ผมหันหน้ามาเอ็ดคนร่างหนาพร้อมขมวดคิ้วใส่มันแสดงความไม่พอใจออกมาเมื่อจองกุกบังอาจเอ่ยปากไล่เพื่อนตัวเล็กของผม


"ก็กูรีบ พี่สาวกูรออยู่"


"ในห้องไม่เห็นจะรีบแบบนี้บ้างเลย"


"ตอนนี้กูรีบแล้วไง"


[ 15 นาทีผ่านไป.. ]


"พี่สาวมึงอยู่ที่นี่งั้นหรอ.."  ผมเอ่ยถามคนร่างหนาอย่างสงสัยในขณะที่อยู่ในลิฟท์ จองกุกพาผมมาที่คอนโดแห่งหนึ่งผมรู้สึกระแวงขึ้นมาอย่างไร้เหตุผล ผมมั่นใจว่าจองกุกต้องไม่ทำอะไรผมปน่นอนเพราะน้ำตาของจองกุกที่เห็นมันแสดงให้เห็นถึงความเศร้าและเสียใจเรื่องพี่สาวมากจริงๆ..


"เออ ไม่ให้อยู่ที่นี่แล้วจะให้อยู่ที่ไหน"


"กูนึกว่าพี่สาวมึงนอนอยู่ที่โรงพยาบาลซะอีก.."


"มึงแช่งพี่กูให้เข้าโรงพยาบาลหรอแทฮยอง.."  


"ไม่ได้แช่งนะ!!"


สิ้นประโยคของผมลิฟท์ก็ถูกเปิดออกทันทีจองกุกละสายตาจากผมแล้วสาวเท้าเดินออกไปจากลิฟท์ผมไม่รอช้ารีบสาวเท้าเดินตามคนร่างหนาไปทันทีสายตาสวยมองตามแผ่นหลังแกร่งอย่างหวาดระแวงผมพยายามไม่คิดอะไรมากนักเพียงชั่วครู่คนร่างหนาก็หยุดอยู่ที่หน้าประตูห้องใดห้องหนึ่ง


"เข้ามาสิ"  เสียงทุ้มของคนร่างหนาเอ่ยชวนหลังจากที่เปิดประตูแล้วแทรกตัวเข้าไปในห้องผมพยักหน้ารับก่อนจะยอมสาวเท้าเดินตามจองกุกเข้าไปภายในห้อง


"พี่สาวมึงอยู่ไหนล่ะจองกุก"  ผมเอ่ยถามคนอายุน้อยกว่าพลางสอดส่องสายตามองหาร่างบางของใครบางคนที่ขึ้นชื่อว่าพี่สาวของจองกุกแต่ผมกลับไม่เห็นร่างของผู้หญิงอยู่ภายในห้องนี้เลย


"สงสัยจะอยู่ในห้องนอน.."


"งั้นหรอ.."


"มึงเข้าไปดูพี่สาวกูให้หน่อยสิแทฮยอง.."  เสียงทุ้มว่าในขณะที่ถอดเสื้อคลุมแขวนราวเอาไว้โดยไม่ลืมถอดหมวกและผ้าปิดปากออกมาวางเอาไว้บนโต๊ะกระจกหน้าโซฟา


"อือ ได้สิ.."


"ขอบใจ.."


[แกร๊ก!]


"มะ มีใครอยู่มั้ยครับ.."


"......"  ที่ได้กลับมาคือความเงียบสงบผมถือวิสาสะสาวเท้าเดินเข้ามาในห้องนอนหลังจากที่เปิดประตูเข้ามาแล้วเอ่ยปากถามแต่กลับไม่เห็นร่างบางของหญิงสาวสักคนที่อยู่ภายในห้อง


"จองกุก! ไม่เห็นจะมีใครอยู่เลย!!"  ผมตะโกนบอกคนที่อยู่ด้านนอกทันทีเมื่อสอดสายตามองหาร่างบางของใครสักคนไปทั่วห้องแล้วแต่ก็ไม่พบเจอแม้แต่เงา


"หาพี่สาวกูไม่เจองั้นหรอแทฮยอง.."  เสียงทุ้มคุ้นหูของใครบางคนเอ่ยขึ้นจากทางด้านหลังผมหันหน้าไปมองตามเจ้าของเสียงเผยให้เห็นจองกุกที่เดินเข้ามาภายในห้องนอน


"อือ พี่สาวมึงอาจจะออกไปข้างนอกก็ได้"


"คงจะเป็นอย่างที่มึงบอก.."


[กึก!]


"มึงล็อกห้องทำไม!!"  ผมเบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อคนร่างหนามันหันไปปิดประตูห้องนอนแล้วกดล็อกลูกบิดก่อนจะหันหน้ามาแสยะยิ้มให้ผมอย่างเจ้าเล่ห์


"ไม่คิดว่ามึงจะซื่อขนาดนี้นะแทฮยอง.."


"นี่มึงหลอกกูหรอ!!"


"จะไปไหน ฮืม.."  มือหนากระชากแขนผมให้เซไปชนอกแกร่งของอีกฝ่ายอย่างเต็มแรงหลังจากที่ผมจะเดินไปที่ประตูเพื่อที่จะออกไปจากภายในห้องนี้เมื่อรู้สึกถึงอันตรายที่เคลือบคลานเข้ามาใกล้


"ปล่อยกู! ทำไมต้องหลอกกูด้วย!!"  ผมตะเบ่งเสียงถามอีกฝ่ายเสียงดังลั่นพลางพยายามดีดดิ้นให้ตัวเองหลุดออกจากกอบกุมของคนร่างหนาเมื่อจองกุกใช้แขนเกี่ยวรัดรอบเอวบางคอดของผมอย่างแน่นหนา


"จะโทษกูฝ่ายเดียวก็ไม่ได้ มึงต้องโทษตัวเองด้วยที่หลงเชื่อกู"


[พรึบ!]


ร่างทั้งร่างโดนเหวี่ยงไปที่เตียงกว้างขนาดคิงส์ไซต์โดยฝีมือของคนร่างหนาผมพยายามที่จะลุกขึ้นแต่ก็ไม่ทันคนตัวโตที่กระโดดขึ้นมาคร่อมร่างของผมเอาไว้ ผมมองใบหน้าหล่อของจองกุกด้วยแววตาหวาดระแวงพยายามถดถอยหนีแต่คนตัวโตกว่ากักกันตัวของผมเอาไว้เพื่อไม่ให้สามารถหนีไปไหนได้


"มึงคิดจะทำอะไร!!"


"กูจะทำให้มึงสุขสมในคืนนี้ไงล่ะ.."


"แสดงว่าเรื่องพี่สาวมึง.."


"มึงเชื่อว่ากูมีพี่สาวจริงๆงั้นหรอ.."


"ตอแหลได้โล่! กูไม่น่าหลงเชื่อคนตอแหลแบบมึงเลย!!"  ผมตะเบ่งเสียงด่าคนร่างหนาอย่างเหลืออด จองกุกทำลายความไว้ใจของผม ผมอุตส่าห์ไว้ใจว่ามันคงจะไม่หลอกผม จองกุกบอกกับผมทั้งน้ำตาว่ามีพี่สาวที่ต้องดูแล จองกุกบอกว่าเธอกำลังป่วย

แต่นั่นมันคือเรื่องที่จองกุกแต่งมันขึ้นมาเพื่อหลอกผม!!


"กูแสดงได้ดีเลยใช่มั้ยล่ะ.."  เสียงทุ้มเอ่ยออกมารอยยิ้มร้ายกาจบนใบหน้ายังคงไม่เลือนหายไปจองกุกนั่งทับร่างกายของผมเอาไว้มือหนาหยิบเม็ดยาออกมาจากกระเป๋ากางเกงก่อนจะโยนมันเข้าปากตัวเอง


"ทำอะไรน่ะ ปล่อยกู อื้อ!!"  คนร่างหนาอุดเสียงของผมด้วยปากในทันทีผมปิดปากแน่นเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายสอดลิ้นเข้ามาเพียงชั่วครู่ฟันคมก็ถูกฝังลงริมฝีปากของผมจนได้กลิ่นคาวเลือดปากสวยเผยอออกโดยอัตโนมัติก่อนที่ลิ้นร้ายของอีกฝ่ายจะดันเม็ดยาเข้ามาในโพรงปากแต่ผมกลับกลืนมันลงคออย่างลืมตัว


"สนุกแน่คืนนี้.."


"มึงเอายาอะไรให้กูกิน!!"


"อยากรู้งั้นหรอ.."


"......"


"ยาปลุกเซ็กส์ไงล่ะเหยื่อตัวน้อย.."  คนร่างหนากระซิบข้างหูของผมด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาก่อนจะแลบลิ้นเลียขอบหูนิ่มของผมเล่น ผมเบิกตากว้างทันทีเมือสิ้นประโยคของอีกฝ่ายแล้วใช้แรงทั้งหมดที่มีดันร่างของมันออกแต่กลับไม่เป็นผล


"เหี้ย! มึงมันเหี้ยจองกุก!!"


"มึงทำตัวเองทั้งนั้น.."


"......"


"อยู่ดีไม่ว่าดีชอบหาเรื่องใส่ตัว"


"ปล่อยกู!!"


"เมื่อไหร่ยาจะออกฤทธิ์ล่ะเนี่ย.."


"......"


"เหยื่อตัวน้อยจะได้เลิกพยศสักที.."


"......"


"อยากใส่กุญแจมือมั้ย ฮืม.."


"ปล่อยกูไปเถอะนะ.."


"ไม่มีทาง"


"กูจะลบคลิปให้ก็ได้อย่าทำแบบนี้เลยขอร้องล่ะ.."  ผมเอ่ยบอกคนร่างหน้าด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาพลางส่งสายตาอ้อนวอนไปให้ อันที่จริงแล้วคลิปหลุดของจองกุกผมไม่คิดที่จะปล่อยอยู่แล้ว ผมแค่เก็บไว้ขู่มันก็เท่านั้นเอง..


"แทฮยอง.."


"......"


"มองไปข้างบนมุมห้องนั่นสิ.."


สิ้นประโยคของคนร่างหนาที่คร่อมผมอยู่ด้านบนสายตาสวยก็เหลือบไปมองที่ด้านมุมบนห้องอย่างเชื่องช้าก่อนเปลือกตาจะเบิกกว้างเมื่อเห็นกล้องวิดีโอสีดำขลับที่ถูกติดเอาไว้อยู่ตรงมุมห้องทั้งสี่มุม ผมพยายามดิ้นให้หลุดจากการกอบกุมแต่ไม่เป็นผลหัวใจผมเริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะเมื่อรับรู้ว่าตัวเองต้องพบเจอกับอะไร


"คิดจะทำอะไรกันแน่!!"


"เสร็จคืนนี้เมื่อไหร่รอดูคลิปหลุดของตัวเองได้เลยแทฮยอง.."




============================

คอมเม้นท์ของทุกคนคือกำลังใจสำคัญค่ะ❤

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น