Hunny Exo

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รุ่นพี่ ครั้งที่36 : รุ่นพี่พร้อมความคิดถึง

ชื่อตอน : รุ่นพี่ ครั้งที่36 : รุ่นพี่พร้อมความคิดถึง

คำค้น : รุ่นพี่เซ็กส์เฟรน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 23.8k

ความคิดเห็น : 22

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ต.ค. 2560 14:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รุ่นพี่ ครั้งที่36 : รุ่นพี่พร้อมความคิดถึง
แบบอักษร

​"ไอ้เชี่ยเกลลลลล!!...ไอ่ห่าเอ้ยยยยย...โอ้ย!..มาอ้วกอะไรตอนนี้..ไอ้สั-เอ้ย!"

​"อึก...แหะๆ...กูขอโทษว่ะ..มันลั่นอ่ะ.."

"ลั่นพ่อง!.."


​เช้าวันต่อมา~


"มอนิ่งไอเพื่อนรัก...ฮ่ะๆๆ..วันนี้หน้าตาดูสดใสจังนะมึง"

"เงียบปากไปซะ..."

เช้าก็คงเป็นเช้าอีกวันนึงที่ดูท่าคงจะหนาวเป็นเหมือนๆทุกวันแต่ว่าไอเพื่อนผมนี่สิอารมณ์ฉุนเฉียวแต่วันเลยสงสัยมันคงยังเมาค้างอยู่เลยอารมณ์ไม่ดี...มั้ง

"มึงเป็นไรอ่าาาาเฟม...โห่...ไม่ฉุนสิมึง..กูแค่อ้วกใส่มึงเองน้าา..แค่นิดเดียวเอง.."ในขณะที่ผมเดินมาพร้อมๆกับมันเพื่อจะไปมหาวิทยาลัยด้วยกันแต่เช้านี้คงต้องง้อไอเฟมมันด้วยละ

"มึงใจว่านิดเดียว...ไอเกลไอสั-..แม่ง.เต็มเสื้อกูเลยเมื่อคืนไอเชี่ยนิ..."ไอเฟมขมวดคิ้มเป็นปมพร้อมกับหันหน้ามาพูดกับผมแล้วหันกลับไปมองทางเดินต่อ

"ฮ่ะๆ...มึงอารมณ์เสียเพราะไม่ได้แอ้มกูด้วยละสิ...ใช่ม้ะๆ...ฮ่ะๆ..."ผมหัวเราะอย่างคนอารมณ์ดีแต่จะว่ามันเป็นเรื่องที่ควรจะตกใจซะมากกว่าสำหรับเพื่อนจะเอาเพื่อน แต่ผมไม่ซีเรียสหรอกผมว่ามันน่าขำมากกว่ากะจะได้แอ้มผมซะและแต่ดันโดนผมอ้วกใส่น่าขำเป็นบ้า

"เออ...นั่นก็อีกเรื่อง...แม่ง...อารมณ์กำลังได้เลยไอเ-ี้ย...แม่งอ้วกทีอารมณ์กูปลิวหายไปเลย..."ไอเฟมบ่นออกมาอย่างเซ็งๆก่อนที่ผมจะคุยกับมันเรื่องเมื่อคืนนี้ต่างๆนาๆเพราะไม่อยากจะเครียดกับเรื่องแค่นี้มากกว่าแต่อยากจะทำให้มันเป็นเรื่องตลกด้วยซํ้า












​15:48น.

ตามเวลาท้องถิ่นสหรัฐอเมริกา...

"ไอเกล...วันนี้ไปหาเดินห้างเล่นกันป้ะมึง...อยู่แต่ในคอนโดทุกวันๆ..เบื่อว่ะ.."

"เออ...แล้วแต่เหอะไปก็ไปดิ.."

ช่วงเย็นของวันนี้ผมเลิกเรียนเสร็จแล้วก็รีบกลับมาที่คอนโดของตัวเองก่อนที่จะเปลี่ยนเสื้อผ้ากันพร้อมกับเย็นของวันนี้ไอเฟมก็ชวนไปห้างเล่นเดินห้างกันตามประสาคนเบื่อบ้านนั่นแหละ

หลังจากมาถึงห้างที่แสนจะให้โตก็เหมือนๆกับบ้านเราที่เมืองไทยมันก็ไม่ต่างอะไรกันมากมายนักหรอก

"เกล...มึงลองเปลี่ยนตัวเองหน่อยมั้ยวะ..."ในขณะที่ผมกำลังเดินเล่นไปเรื่อยๆในห้างพร้อมกับไอเฟม จู่ๆมันก็ทักขึ้นมาซะงั้น

"อะไร...กูงง...จะให้กูเปลี่ยนอะไร.."ผมทำหน้างงๆกับที่มันพูด มันมองหน้าผมตั้งแต่หัวจรดเท้ามองแบบเนี้ยอยู่นานสองนาน

"ทำสีผมใหม่ดิ...หน้าตามึงแม่งก็โอแล้วว่ะ...กูว่ามึงลองเปลี่ยนสีผมสิ.."ไอเฟมพูดแล้วจับหน้าผมหันซ้ายหันขวาจะให้เปลี่ยนตัวเองโดยการทำสีผมเนี่ยนะได้ด้วยหรอ

"ทำสีผมเนี่ยนะ...จะดีหรอ...แล้วจะทำสีอะไร...กูเลือกไม่เป็นหรอกนะ.."ผมส่ายหน้าพลางปฏิเสธการเปลี่ยนแปลงตัวเองโดยกายการทำสีผมอะไรนั่น

"มึงจะเครียดไปทำไม...กูไม่เคยเห็นมึงเคยอยากจะทำอะไรกับตัวเองเลย..สีผมมึงก็เดิมๆ..มานี่มาเดี๋ยวกูจัดการให้"

"เห้ยมึง...เอาจริงดิ.."


หลังจากนั้นผมก็ถูกลากเข้ามาที่ร้านทำผมหรูๆในห้างแห่งนี้ ไอเฟมไล่ให้ผมไปนั่งก่อนที่จะพูดคุยกับช่างทำผมผมเห็นมันชี้มาที่ผมด้วยสงสัยคงจะพูดถึงผมนั่นแหละ

"ไอเกล...มันอยากทำสีอะไรอะ..อ่ะนี่ลองดูสีผม.."ไอเฟมยื่นหนังสือเล่นนึงมาให้ผม พอผมเปิดดูสีผมมากมายต่างๆนาๆเต็มไปหมดเลือกไม่ถูกว่าจะเอาสีอะไรดี

"ไม่รู้ดิมึง...กูเลือกไม่เป็นว่ะ.."ผมนั่งสายหน้าอยู่บนเก้าอี้พลางปิดหนังสือแล้วยื่นให้ไอเฟมคืนไปไอเฟมไม่ได้พูดอะไรรับหนังสือกลับไปแล้วเดินกลับไปหาช่างทำผมต่อ สักพักไอเฟมก็เดินกลับมาหาผมอีกครั้ง

"ไอเกล...กูถามช่างแล้วว่ามึงควรทำสีผมอะไรดี..เค้าบอกว่าอยากให้มึงทำสีบลอนว่ะ...เค้าบอกว่าเข้ากับมึงดี.."ผมฟังที่มันพูดก็คงจะโอเครละมั้งผมเลยพยักหน้าตกลงไป



​2ชั่วโมงผ่านไป~


หลังจากการที่ผมยอมมาทำสีผมใหม่ตามที่ไอเฟมบอกก็เสร็จสักทีนั่งจนเมื่อยตัวไปหมดและ ผมมองตัวเองที่อยู่ในกระจกก็ต้องทึ่งกับภาพตรงหน้า เห้ย นี่กูใช่มั้ยวะทำไมเหมือนคนละคนเลยอะแค่ทำสีผมเองนะ

"ไอเฟม...ทำเสร็จแล้วนะ.."ผมเดินเช้าไปหาไอเฟมที่กำลังนั่งอ่านนิตยสารอยู่ตอนนี้ผมยืนอยู่ตรงหน้าด้วยความไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่กับสีผมตัวเอง ไอเฟมว่างนิตยสารลงแล้วเงยหน้ามองผมสายตามันแปลกไป

"เชี่ย...โครตเข้ากับมึงเลยว่ะ..."ไอเฟมอ้าปากเหว๋อผมก็เหว๋อตามมันเหมือนกันแหละ

"กลับเถอะ...กูอยากนอนและ..."

"เออๆ...กูไปจ่ายเงินก่อน.."










​ณ คอนโด

​หลังจากกลับมาจากห้างผมก็รีบตรงดิ่งขึ้นห้องทันทีอยากจะนอนชะมัดรู้งี้ไม่น่าไปเลยจะดีกว่า

"ไอเกล...มึงจะรีบไปไหน..ไม่ดูหนังกับกูหรอ...อุตส่าซื้อมาเลยนะมึง..."ผมเดินเข้ามาในห้องได้ก็รีบเดินไปห้องของตัวเองแต่ก็ถูกไอเฟมชวนดูหนังของมันอีกและ

"ไม่อ่ะ...กูอยากนอน.."ผมพลางส่ายหน้าไม่ขอดูหนังกับมันแล้วเปิดประตูเข้าห้องของตัวเองเข้ามา ผมเข้าห้องมาได้ก็กระโดดลงที่นอนทันทีเพราะความล้า

"ห้าวววววว...อืม.."ผมค่อยๆหลับตาและพร้อมที่จะเข้าสู่ช่วงการหลับไหลเวลาผ่านไปผมเริ่มเคลิ้มและก็เคลิ้มไปเรื่อยๆ แต่!

"ทำไมนอนไม่หลับวะ!...เชี่ยเอ้ย!...ง่วงก็ง่วงแต่นอนไม่หลับ..แบบนี้ก็มีด้วย..อะไรกันวะ..."ผมดีดตัวขึ้นแล้วนั่งนิ่งๆอยู่บนเตียงอยู่นานก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบโน๊ตบุ๊คมาแล้วเปิดเครื่อง

ผมนั่งเล่นโน๊คบุ๊คอยู่นานความอยากนอนของผมก็หายไปแทบจะไม่หลับเลยดีกว่ามันดีดใช้ำด้เลยล่ะ จนผมนั่งเช็คเฟสบุ๊คอยู่เลื่อนดูฟีดข่าวไปเรื่อยๆจนเจอกับผู้ใช้เฟสบุ๊ครายนึง

"หือม์...เหมือนไอชายเลยแหะ.."ผมคลิ๊กเช้าไปดูหน้าวอลเฟสของผู้ใช้รายนี้ก่อนจะกดดูรูปโปร์ไฟลและต้องตกใจอีกครั้ง เป็นไอชายจริงๆด้วยหน้าตาชัดแจ่มแจ้งผมไม่รีรอรีบกดแอดไปเป็นเพื่อนทันที

"มันจะจำเราได้มั้ยวะ..."ผมนั่งเท้าคางกับตัวเองพลางพูดงึมงำๆอยู่ตลอดเวลา แอดไปตอนหนึ่งทุ่มพอดีแต่เวลาที่นี่เร็วกว่าไทยประมาณยี่สิบชั่วโมงถ้าลองนับถอยหลังเวลาไทยก็จะประมาณห้าทุ่มหวังว่ามันคงยังไม่นอนนะ

ติ้ง

"สำเร็จ...เย้...รับแอดกูแล้ว.."ผมเปิดไปที่การเเจ้งเตือนจริงๆด้วยไอชายรับแอดผมแล้วดีใจสุดๆ

ติ้ง

ผมมองที่หน้าจอโน๊ตบุ๊คตรงกล่องข้อความมีการแจ้งขึ้นมาผมไม่รอช้ารีบกดเข้าไปปรากฏว่าเป็นไอชายใช่ไอชายมันทักผมมาด้วยหล่ะ

(ทำไรอยู่)~ชาย

"เล่นเฟสอยู่"

(หรอ คิดถึงจัง)~ชาย

กรี๊ดดดดดดด อ้ากกก!! ดีใจเป็นบ้าผมดีใจยิ้มแก้มปริเลยละที่มันส่งข้อความมาเเบบนี้ดีใจแทบจะดิ้นตายอยู่แล้ว

(วิดีโอคลอกัน เดี๋ยวคลอไป)ชาย~

ผมจ้องมองที่หน้าจอโน๊ตบุ๊คอย่างไม่ละสายตาและแล้วก็มีคนวิดีโอคลอมาจริงๆด้วยนั่นก็คือไอชายผมรีบกดรับเปิดวิดีโอคลอคุยกับมันทันที วิดีโอคลอที่ผมเปิดขึ้นมานั้นเเสดงให้เห็นทั้งผมที่อยู่บนหน้าจอและไอชายที่อยู่บนหน้าจอด้วยกันทั้งคู่

"ไง...สบายดีมั้ย..."เสียงที่ผมคุ้นหูจากทางสายวิดีโอคลอเอ่ยถามผมขึ้นผมมองภาพไอชายชายที่อยู่บนหน้าจอแล้วรู้สึกคิดถึงมันจังอยากเจอกับมันแบบตัวๆเลย

"อืม...สบายดี...แล้วมึงละ...ปีนี้กูขึ้นปีสามแล้วนะ..."ผมบอกกับมัน มันส่งยิ้มให้ผมก่อนที่จะมองผมตลอดเวลาที่คุยกันมานี่มันไปมองไปทางไหนเลยผมรู้สึกได้ว่ามันมองผมอย่างเดียว

"เรียนจบมาสองปีแล้วละ...ตอนนี้ก็ทำงานเป็นหัวหน้าฝ่ายออกแบบ..อีกปีเดียวก็จะจบแล้วไม่ใช่หรอ..."นี่ผมหูฝาดรึเปล่ามันทำงานแล้วหรอฮ่ะๆดูแปลกๆยังไงไม่รู้ แต่ส่วนผมก็ยังคงต้องเรียนอยู่อีกสักปีนึงถึงจะหางานทำได้ละมั้ง

"ทำสีผมมาใหม่หรอ..."ผมเองก็จับจ้องอยู่ที่คนบนหน้าจอเหมือนกันแทบจะไม่ขยับไปไหนเลย จนได้ยินมันถามเสียงแว่วๆเรื่องสีผม

"อื้ม...พึ่งไปทำวันนี้เอง...ดูเป็นไงมั่ง..."ผมหันข้างเพื่อให้ไอชายมันดูให้ว่าเป็นยังไงโอเครกับสีผมของผมที่ทำมารึเปล่า

"ดูดีนิ...น่ารักดีออก..."

"หรอ...ขอบใจ.."ผมอมยิ้มกับคำชมของมันจริงๆดีใจเป็นบ้าที่มันชมผมและผมยิ่งดีใจเข้าไปใหญ่ที่ได้เห็นหน้ากันแบบนี้

"นี่...มีเรื่องจะบอก..."ผมจ้องมองมันในจอโน๊ตบุ๊คมันจะมีอะไรมาบอกผมงั้นหรอ ผมตั้งหน้าตั้งตาฟังมันอย่างใจจดใจจ่อ

"อีกสามวันจะไปอเมริกานะ...ไปทำงานเป็นหัวหน้าออกแบบเครื่องเรือนที่นั่น..อีกอย่าง..บริษัทที่ไปทำเป็นบริษัทพ่อเกลด้วย.."

"ห้ะ!..."





​ติดตามตอนต่อไป

​ขอโทษจ้าที่หายไปนานแสนนานนนนน เวอร์ไป เเหะๆมาต่อให้แล้วนะจ้าาา

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น