หอหมื่นอักษร

ไม่ว่าข้าจะเป็นอ๋องปีศาจผู้โง่เง่าผู้นั้นหรือว่าเย่อู๋เฉินในตอนนี้ ข้าก็มีสถานะเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น นั่นก็คือสามีของเจ้า! คือสามีที่สามารถพยุงแผ่นฟ้าทั้งผืนเพื่อเจ้าได้!

ตอนที่ 71 ยาชำระไขกระดูก (1)

ชื่อตอน : ตอนที่ 71 ยาชำระไขกระดูก (1)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 22.4k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ต.ค. 2560 14:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 71 ยาชำระไขกระดูก (1)
แบบอักษร

“แม่นางจี ข้าเพียงแค่ตอบแทนท่าน ท่านไม่จำเป็นต้องทำเช่นนี้ก็ได้” มู่หรูเยว่เพียงโบกมือ ส่งพลังขุมหนึ่งออกไปประคองร่างของนางให้ลุกขึ้น

จีหรูหย่าเพียงจ้องมองด้วยความประหลาดใจ ไม่ได้เอ่ยถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่

“แม่นางมู่ ยามนี้ก็สายมากแล้ว ข้าคงต้องขอตัวกลับวังหลวงก่อน” อาจเพราะว่ามู่หรูเยว่ยอมรับปากนาง จีหรูหย่าในยามนี้จึงดูอารมณ์ดีขึ้นมาก “ข้าเชื่อว่าแม่นางมู่ไม่ใช่คนที่ยอมอยู่ในบ่อเล็กๆ ในวันข้างหน้าต้องเติบใหญ่เป็นพญามังกรทองที่สามารถพลิกชะตาฟ้าดินได้เป็นแน่ แคว้นเล็กๆ อย่างจื่อเยว่ไม่ใช่สถานที่ที่คู่ควรกับท่าน”

เวลานี้จีหรูหย่ารู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างมาก ความสัมพันธ์ของมู่หรูเยว่กับมู่ฉิงไม่ได้เลวร้ายธรรมดา หากแต่เลวร้ายถึงขีดสุด ไม่อย่างนั้นคงไม่อาจล้างแค้นบิดามารดาของตนได้

มู่หรูเยว่คลี่ยิ้มเป็นเชิงยอมรับในคำกล่าวของจีหรูหย่า ความทะเยอทะยานของนางไม่ได้หยุดอยู่แค่ดินแดนเล็กๆ แต่เป็นดินแดนภาคกลางที่ซึ่งมีผู้แกร่งกล้ามากมายรวมตัวกันอยู่ต่างหาก

เมื่อเห็นมู่หรูเยว่มีท่าทีเช่นนั้น จีหรูหย่าก็ยิ้มกริ่ม หากมู่ฉิงรู้ว่าตนได้ทอดทิ้งยอดอัจฉริยะเช่นนี้ไป ไม่รู้ว่าเขาจะเสียดายถึงเพียงไหน? นางหวังจะได้เห็นท่าทางน่าสังเวชของเขายามที่เต็มไปด้วยความเสียดายเป็นอย่างยิ่ง

ถึงแม้ว่าจีหรูหย่าจะไม่รู้เกี่ยวกับผลทดสอบพรสวรรค์ของมู่หรูเยว่ แต่นางก็รู้สึกว่าว่าเด็กสาวผู้นี้ไม่ใช่คนธรรมดา ในภายภาคหน้าทั่วทั้งดินแดนคงต้องปั่นป่วนด้วยการคงอยู่ของนาง


เมื่อจีหรูหย่าจากไป มู่หรูเยว่ก็ลุกขึ้นและมุ่งหน้าไปยังห้องหลอมยา

“ไม่รู้ว่า วันนี้ข้าจะสามารถหลอมยาปฐพีขั้นกลางได้หรือไม่” มู่หรูเยว่โบกมือ ตำราเทพโอสถปรากฏออกมาบนฝ่ามือ นางพลิกหน้ากระดาษไปเรื่อยๆ นัยน์ตาจับจ้องข้อความในหน้ากระดาษอย่างตั้งใจ

ตำราเทพโอสถไม่เพียงอธิบายถึงวิธีหลอมยาเท่านั้น ยังมีบันทึกเกี่ยวกับวิธีลัดในการเลื่อนระดับสู่ขั้นถัดไป เมื่อรวมเข้ากับการชี้แนะของอู๋อวี๋ ยิ่งทำให้ความสามารถในการหลอมยาของนางพัฒนาอย่างรวดเร็ว

“ข้าจะลองหลอมยาชำระไขกระดูกระดับปฐพีขั้นกลางดู”

มู่หรูเยว่สูดลมหายใจลึก พยายามควบคุมจิตใจให้สงบ นางวางบัวหิมะเก้ากลีบไว้บนฝ่ามือ จากนั้นนางก็ดึงกลีบเล็กๆ ออกมา จากนั้นจึงเก็บส่วนที่เหลือไว้ในแหวนสะสมดังเดิม

หากผู้คนรู้ว่านางนำบัวหิมะเก้ากลีบมาหลอมยาชำระไขกระดูก พวกเขาต้องกร่นด่าว่านางใช้เสียของเป็นแน่ หากนางต้องการจะใช้จริงๆ ก็ไม่ควรใช้อย่างสิ้นเปลืองเช่นนี้ เดิมทีบัวหิมะเก้ากลีบใช้ในการหลอมยาระดับสวรรค์ หากแต่นางกลับนำมันมาหลอมยาระดับปฐพี?

นี่ไม่เรียกเสียของแล้วจะเรียกว่าอะไรได้อีก?

แต่สำหรับมู่หรูเยว่แล้ว นี่ไม่ถือเป็นเรื่องใหญ่โตอะไร หากต้องการบัวหิมะเก้ากลีบหรือ? นางแค่หาบัวหิมะแปดกลีบมาเปลี่ยนเป็นบัวหิมะเก้ากลีบเสียก็สิ้นเรื่อง ด้วยเหตุนี้เองนางจึงกล้าใช้มันอย่างสิ้นเปลืองเช่นนี้

“ยาชำระไขกระดูกจำเป็นต้องใช้ บัวหิมะเก้ากลีบ หญ้าใบม่วง ผลแปดหอม เม็ดบัวสวรรค์ และดอกชำระกระดูก...”

เมื่อจ้องมองสมุนไพรที่เรียงรายอยู่บนโต๊ะ นางก็คลี่ยิ้มอย่างพึงใจ นางดีดปลายนิ้วคราหนึ่ง เตาหลอมของนางก็ถูกห้อมล้อมด้วยเปลวเพลิง ห้องหลอมยาที่มืดสลัว เริ่มสว่างเรืองรองด้วยแสงแห่งเปลวเพลิง....

เหยียนจิ้นอ้าปากหาวอย่างเกียจคร้าน เขานอนอ้อยอิ่งอยู่บนบ่าของมู่หรูเยว่ จ้องมองนางหลอมยา เขาชื่นชอบสรรพคุณจากสมุนไพรโดยตรงมากกว่าสมุนไพรที่ถูกหลอมออกมาเป็นยาลูกกลอน

ว่าแต่เด็กสาวผู้นี้ไปขโมยบัวหิมะเก้ากลีบมาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

เหยียนจิ้นนัยน์ตาเป็นประกาย เขาคลี่ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ สมุนไพรต้นนั้นสามารถช่วยฟื้นคืนพละกำลังของเขาได้มาก ในเวลานี้เขาอ่อนแอเสียจนไม่สามารถปกป้องตัวเองได้ด้วยซ้ำ

ภายในเตาหลอม สมุนไพรที่กำลังแปรสภาพพยายามที่จะหลบหนีออกมาด้านนอก มีหรือมู่หรูเยว่จะยอมให้เป็นเช่นนั้น? นางรวบรวมกระแสจิตส่งเข้าไปทางช่องว่างเล็กๆ ของเตาหลอม บังคับให้สมุนไพรทั้งหลายหลอมรวมเข้าด้วยกัน

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น