หอหมื่นอักษร
facebook-icon Instagram-icon

ไม่ว่าข้าจะเป็นอ๋องปีศาจผู้โง่เง่าผู้นั้นหรือว่าเย่อู๋เฉินในตอนนี้ ข้าก็มีสถานะเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น นั่นก็คือสามีของเจ้า! คือสามีที่สามารถพยุงแผ่นฟ้าทั้งผืนเพื่อเจ้าได้!

ตอนที่ 70 ชีวิตรักอันขมขื่นของหย่ากุ้ยเฟย (3)

ชื่อตอน : ตอนที่ 70 ชีวิตรักอันขมขื่นของหย่ากุ้ยเฟย (3)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 21k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ต.ค. 2560 14:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 70 ชีวิตรักอันขมขื่นของหย่ากุ้ยเฟย (3)
แบบอักษร

เมื่อมู่หรูเยว่เห็นจีหรูหย่าเอาแต่ร้องไห้คร่ำครวญ นางก็พูดไม่ออกไปชั่วขณะ นางเองก็ผ่านประสบการณ์ชีวิตแย่ๆ มาก่อน ถึงชาติที่แล้วมือของนางเคยแปดเปื้อนเลือด แต่ก็รู้ดีว่าการบังคับเอาสิ่งของโดยทุจริตเป็นเรื่องไม่สมควร หากผู้อื่นไม่ยั่วยุนางก่อน นางย่อมไม่ยุ่งกับผู้นั้น แต่หากผู้อื่นคิดรังแกนางเมื่อใด นางเองก็ไม่ใช่คนประเภทที่ยอมให้รังแกโดยง่ายเหมือนกัน

มู่หรูเยว่พลันคลี่ยิ้มเย็น ชาติก่อนนางก็ตายด้วยเหตุนี้เหมือนกันไม่ใช่หรือ? คนไม่ผิด ผิดที่ครอบครองหยก เพียงเพื่อครอบครองตำราเทพโอสถแล้วคนพวกนั้นยอมเสียเวลาออกตามล่านางตลอดหลายเดือน

“แม่นางมู่” หย่ากุ้ยเฟยหยุดร้องไห้และเงยหน้าขึ้น ใช้นัยน์ตาที่ยังคงคลอไปด้วยน้ำตาจ้องมองมู่หรูเยว่พลางเอ่ย “ไม่นานมานี้ข้าได้เจอญาติผู้พี่ของข้าแล้ว เขาเองก็เข้ามาในวังหลวง กลายมาเป็นหัวหน้าองครักษ์ ตอนนี้ข้าล้มเลิกความคิดที่จะแก้แค้นเพียงหวังว่าจะได้ออกจากวังหลวงพร้อมเขา ไปใช้ชีวิตสงบสุขในสถานที่เงียบๆ สักแห่ง”

“ท่านยอมล้มเลิกความคิดที่จะแก้แค้นจริงๆ หรือ?” มู่หรูเยว่จ้องมองจีหรูหย่าด้วยความแปลกใจ นางรู้สึกได้ถึงความโกรธแค้นในใจของนาง เหตุใดนางถึงยอมล้มเลิกความตั้งใจง่ายดายถึงเพียงนี้?

“ถูกต้อง ข้าล้มเลิกความตั้งใจเพราะรู้ว่าแม่นางมู่จะเป็นคนแก้แค้นแทนข้า” จีหรูหย่ากลั้วหัวเราะ รอยยิ้มที่ปรากฏกลางใบหน้าที่เปื้อนน้ำตาดูมีเสน่ห์อย่างประหลาด “ข้ามองออกชัดเจนว่าคนตระกูลมู่เป็นอย่างไร เขาไม่มีทางปล่อยให้ยอดอัจฉริยะอย่างท่านหลุดมือไปได้ สำหรับมู่ฉิงแล้ว หากเขาไม่สามารถใช้ประโยชน์จากอัจฉริยะผู้นั้น เขาย่อมชิงสังหารอัจฉริยะผู้นั้นก่อนที่จะก่อปัญหาในภายภาคหน้า เขาเป็นชายจิตใจชั่วร้าย มีหรือแม่นางมู่จะปล่อยให้เขาตามอำเภอใจง่ายๆ เป็นไปได้ว่าอีกไม่นาน มู่ฉิงคงต้องตายด้วยเงื้อมมือท่าน”

จีหรูหย่าเป็นหญิงสาวที่ฉลาดเฉลียวอย่างไม่ต้องสงสัย นางใช้เวลาเพียงน้อยนิดก็สามารถมองสถานการณ์ออกอย่างทะลุปรุโปร่ง อีกทั้งยังสามารถคาดได้ว่า คนอย่างมู่หรูเยว่ ไม่ใช่คนประเภทที่ยอมอยู่ในแคว้นเล็กๆ อย่างจื่อเยว่ นางต้องออกเดินทางไปยังดินแดนกว้างใหญ่เป็นแน่

“นี่คือเหตุผลที่ท่านมาหาข้าในวันนี้หรือ?” มู่หรูเยว่ขมวดคิ้ว จีหรูหย่าทำให้นางรู้สึกประทับใจเป็นอย่างมาก หากมู่ฉิงคิดสังหารนางจริง ตระกูลมู่ก็คงหนีไม่พ้นต้องถูกทำลาย

“ถูกต้อง” จีหรูหย่าเหลือบนัยน์ตาคู่สวยขึ้น จ้องมองใบหน้าที่อ่อนเยาว์และงดงามตรงหน้า พลางเอ่ยยิ้มๆ “ข้าหวังเพียงแค่ให้มู่ฉิงได้รับการลงโทษ ให้เขาได้รับรู้ว่าอะไรคือกฎแห่งกรรม ความชั่วช้าที่ทำเอาไว้ต้องได้รับผลกรรมอย่างสาสม ข้าไม่จำเป็นต้องลงมือเองก็ได้ ตอนนี้ข้าเพียงอยากออกผจญโลกกว้างไปกับญาติผู้พี่ของข้า แม่นางมู่ ท่านสัญญากับข้าเรื่องหนึ่งได้หรือไม่? ในอนาคตหากท่านมีกำลังกล้าแข็งเหนือกว่าคนในราชสำนัก ท่านช่วยข้าหนีจากฮ่องเต้ผู้นั้นได้หรือไม่?”

สิ่งที่ญาติผู้พี่กล่าวนั้นถูกต้อง ความโกรธแค้นนั้นปลูกฝังอยู่ในจิตใจของนาง ในเมื่อไม่ช้าก็เร็วมีคนจะจัดการกับตระกูลมู่อยู่แล้ว นางควรจะปล่อยวางความโกรธแค้นนั้นลงและออกไปผจญโลกกว้างกับเขา ในวันที่มู่ฉิงได้รับผลกรรมอย่างสาสม นางจะนำป้ายวิญญาณของบิดามารดาออกมาให้พวกท่านเห็นกับตาว่าจุดจบของศัตรูอย่างเขาจะเป็นอย่างไร

เมื่อเห็นนัยน์ตาที่เป็นประกายด้วยความหวังของจีหรูหย่า มู่หรูเยว่ก็ลอบถอนใจออกมา หย่ากุ้ยเฟยช่างเป็นหญิงที่น่าสงสารนัก เป็นเพราะโชคชะตาเล่นตลก หญิงสาวที่ควรจะมีความสุขกลับต้องมาทนทุกข์อยู่ในสถานการณ์เช่นนี้

“ท่านเคยช่วยเหลือข้าครั้งหนึ่งในวัง ดังนั้นข้ารับปากท่าน ในวันข้างหน้าหากข้ามีกำลังกล้าแข็งเหนือกว่าคนในราชสำนัก ข้าจะช่วยให้ท่านกับคู่หมั้นของท่านหนีออกจากวังอย่างแน่นอน ข้าสัญญาต่อท่าน”

จีหรูหย่านัยน์ตาเป็นประกาย นางลุกขึ้นและเดินมาหยุดเบื้องหน้าของมู่หรูเยว่ โค้งคำนับอย่างตื้นตันใจ “แม่นางมู่ โปรดรับการคารวะจากข้า หากท่านสามารถช่วยพาข้าออกจากวังได้ข้าจะไม่ลืมบุญคุณของท่านเลย นับจากนี้ไปหากท่านต้องการความช่วยเหลือจากข้า จีหรูหย่า จะทุ่มเทช่วยเหลือท่านอย่างสุดความสามารถ”

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น