หอหมื่นอักษร

ไม่ว่าข้าจะเป็นอ๋องปีศาจผู้โง่เง่าผู้นั้นหรือว่าเย่อู๋เฉินในตอนนี้ ข้าก็มีสถานะเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น นั่นก็คือสามีของเจ้า! คือสามีที่สามารถพยุงแผ่นฟ้าทั้งผืนเพื่อเจ้าได้!

ตอนที่ 63 เทียนหยวนมาเยือน

ชื่อตอน : ตอนที่ 63 เทียนหยวนมาเยือน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 20.7k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ต.ค. 2560 14:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 63 เทียนหยวนมาเยือน
แบบอักษร

ภายในห้องโถงตระกูลมู่ เทียนหยวนได้ยินเสียงสิ่งของแตกกระจายดังมาจากที่ไกลๆ เขาขมวดคิ้วพลางเอ่ยอย่างแดกดัน "บุตรสาวของท่านช่างอารมณ์ร้อนเสียจริง แค่เสียงทำลายชุดเครื่องชายังดังมาไกลขนาดนี้"

มู่ฉิงสีหน้าแดงก่ำไม่รู้จะตอบอย่างไรดี ทำได้แต่คลี่ยิ้มพลางเอ่ย "ปรมาจารย์เทียนหยวน ลมอันใดหอบท่านมาถึงที่นี่?"

เขาวางถ้วยน้ำชาลง เทียนหยวนเหลือบมองมู่ฉิงด้วยสายตาเฉยเมย "ข้ามาตามหามู่หรูเยว่ ท่านชวนนางกลับตระกูลมู่แล้วไม่ใช่หรือ?"

"เรื่องนั้น..." มู่ฉิงปาดเหงื่อเย็นเฉียบ ก่อนจะเอ่ยอย่างนอบน้อม "ข้าตามหานางเจอแล้ว แต่นางไม่ยอมกลับมา ดูเหมือนว่านางจะคำนับชายชราท่าทางไม่น่าแยแสผู้หนึ่งเป็นอาจารย์ ชายชราผู้นั้นไม่ยอมให้นางยุ่งเกี่ยวกับตระกูลมู่อีก ยิ่งไปกว่านั้นเขายังไม่ไว้หน้าสำนักเมฆเขียว ถึงกับกล่าวว่าหากคนของสำนักเมฆเขียวมา เขาจะทำให้คนพวกนั้นต้องร่ำร้องขอความเมตตาให้เขาไว้ชีวิต"

เทียนหยวนคลี่ยิ้มเย็น เขาไม่รู้ว่าคำพูดของมู่ฉิงเชื่อถือได้แค่ไหน แต่เด็กสาวผู้นั้นต้องเป็นของสำนักเมฆเขียวเท่านั้น ผู้ใดก็ไม่อาจแย่งชิงนางไปได้

"บอกข้ามาว่านางอยู่ที่ใด"

มู่ฉิงรู้ว่าเทียนหยวนไม่ได้เชื่อถือคำพูดของเขาทั้งหมด แต่ยังคงตั้งใจจะแวะไปหานาง ดูเหมือนว่าชายชราผู้นั้นต้องรับผลกรรมที่สาสมแล้วเมื่อคิดเช่นนั้น มู่ฉิงรีบร้อนบอกที่อยู่ให้แก่เทียนหยวน เทียนหยวนไม่รู้ว่าอู๋อวี๋มีบ้านพักอยู่ในเมืองเฟิงเฉิง เขาย่อมไม่คาดคิดว่าชายท่าทางไม่แยแสผู้นั้นที่จริงแล้วคือปรมาจารย์อู๋อวี๋ สายตาของปรมาจารย์อู๋อวี๋สูงส่งถึงเพียงไหน? ถึงแม้ว่าพรสวรรค์ของมู่หรูเยว่ไม่ถึงกับแย่ แต่ก็ยังห่างชั้นอีกไกลหากจะอยู่ในสายตาของชายชราผู้นั้น


ภายในเรือนมู่ มู่หรูเยว่ที่เพิ่งตื่นนอนกลับได้พบแขกที่ไม่ได้รับเชิญ บางทีอาจเป็นเพราะความสัมพันธ์ของเย่เทียนเฟิงและมู่ถิงเอ๋อร์ทำให้นางไม่มีความรู้สึกดีๆ ต่อเทียนหยวน ในเมื่อนางไม่รู้ว่าเขามาที่นี่ทำไม นางจึงรีบร้อนเรียกสัตว์อสูรของนาง เหยียนจิ้น ออกมา

ไม่นานนัก เงาร่างสีดำพุ่งสู่อ้อมกอดของมู่หรูเยว่ เหยียนจิ้นจ้องมองมู่หรูเยว่อย่างขุ่นเคืองที่เด็กสาวทอดทิ้งเขาไว้ที่ตระกูลมู่เสียนาน และเพิ่งเรียกเขามาในตอนนี้

"สาวน้อยตระกูลมู่ ข้าอยากรับเจ้าเป็นศิษย์ เจ้ามีความคิดเห็นอย่างไร?" เทียนหยวนไม่สนใจจะเหลือบสายตามองสัตว์อสูรสีดำในอ้อมกอดของนางด้วยซ้ำ เขาเพียงแค่จ้องมองเด็กสาวที่อยู่ตรงหน้า

ดูจากท่าทางหยิ่งยโสของเขา ดูเหมือนว่าสำหรับเขาแล้ว การได้เป็นลูกศิษย์ของเขานับเป็นเรื่องน่ายกย่องเป็นอย่างมาก

"ต้องขอโทษด้วย แต่ข้ามีอาจารย์อยู่แล้ว" มู่หรูเยว่คลี่ยิ้มมุมปาก ก่อนจะหัวเราะอย่างเย็นชา "ดังนั้นข้าจึงไม่อาจคำนับท่านเป็นอาจารย์ได้"

เทียนหยวนขมวดคิ้วครู่หนึ่ง พลางเอ่ย "เรื่องนั้นง่ายมาก ข้าแค่มอบโอสถเลื่อนระดับปฐพีขั้นต้นให้เขา เพื่อแลกกับการให้เจ้ามาเป็นศิษย์ของข้า ดีหรือไม่?"

ระดับของโอสถถูกแบ่งออกเป็นขั้น เริ่มจากระดับสามัญ ระดับปฐพี ระดับโลกา ระดับสวรรค์ และระดับเซียน การหลอมยาระดับเซียนออกมาได้นั้นเรียกว่าเป็นไปไม่ได้ ขนาดผู้ที่สามารถหลอมยาระดับสวรรค์ออกมาได้นั้นยังสามารถนับได้ด้วยมือข้างเดียว แค่เพียงยาระดับปฐพีก็นับว่าเป็นสิ่งล้ำค่าในหมู่คนทั่วไปแล้ว ดังนั้นเทียนหยวนจึงเชื่อมั่นในยาของเขามาก

"ยาเลื่อนระดับปฐพีขั้นต้นยอดเยี่ยมถึงเพียงนั้นเลยหรือ?" มู่หรูเยว่คลี่ยิ้มให้เทียนหยวน นางสามารถปรุงยาระดับนั้นออกมาได้มากมายในการหลอมยาเพียงครั้งเดียว

"ยาระดับปฐพีนั้นยอดเยี่ยมมาก ไม่เพียงสามารถรักษาอาการบาดเจ็บ ยังสามารถฟื้นฟูพลังและช่วยเลื่อนระดับวิทยายุทธ์สู่ขั้นถัดไป ตอนนี้อาจารย์ของเจ้าอยู่แห่งใด? พวกเราไปหาเขากัน"

มู่หรูเยว่รู้สึกขบขันจึงสั่นศีรษะไปมา ในตอนที่นางกำลังจะเอ่ยตอบ น้ำเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากทางหน้าบ้าน "ผู้ใดต้องการพบข้า? เจ้าตามหาข้าทำไม?"

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น