หอหมื่นอักษร

ไม่ว่าข้าจะเป็นอ๋องปีศาจผู้โง่เง่าผู้นั้นหรือว่าเย่อู๋เฉินในตอนนี้ ข้าก็มีสถานะเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น นั่นก็คือสามีของเจ้า! คือสามีที่สามารถพยุงแผ่นฟ้าทั้งผืนเพื่อเจ้าได้!

ตอนที่ 55 ความรู้สึกที่เกิดขึ้นในใจ (6)

ชื่อตอน : ตอนที่ 55 ความรู้สึกที่เกิดขึ้นในใจ (6)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 20.5k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ต.ค. 2560 14:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 55 ความรู้สึกที่เกิดขึ้นในใจ (6)
แบบอักษร

"ไปกันเถอะ"

มู่ฉิงหมุนตัวและมุ่งหน้าออกไปยังนอกคฤหาสน์ เขาจึงไม่ทันสังเกตเห็นแววตาชั่วร้ายที่ปรากฏวูบหนึ่งในนัยน์ตาของเด็กสาว นางหญิงชั่ว มู่หรูเยว่ ทำร้ายพี่ถิงเอ๋อร์จนมีสภาพย่ำแย่ถึงเพียงนี้ นางยังมีสิทธิ์อะไรกลับมาที่ตระกูลมู่อีก? นางย่อมไม่มีทางยอมให้นางหญิงชั่วกลับมาเหยียบตระกูลมู่โดยเด็ดขาด

ยิ่งไปกว่านั้น...

มู่อี้เสวี่ยนึกถึงเด็กหนุ่มหน้าตาหล่อเหลา ท่าทางใสซื่อผู้นั้น ความเกลียดชังในใจที่มีต่อมู่หรูเยว่ยิ่งเพิ่มขึ้น


ที่เรือนมู่ มู่หรูเยว่นอนเอามือหนุนศีรษะทอดกายบนเก้าอี้ยาวอย่างเกียจคร้าน แสงแดดจากดวงอาทิตย์ทำให้นางลืมตาไม่ขึ้น นางจึงทำได้เพียงหรี่ตามองท้องฟ้าที่สว่างสดใส

"ชายา ชายา..."

ทันใดนั้น น้ำเสียงสดใสดังมาจากบริเวณด้านหน้า เมื่อนางเหลือบสายตามองไปทางต้นเสียง ก็พบว่าเย่อู๋เฉินกำลังวิ่งตรงมาหานาง ใบหน้าหล่อเหลาของเขาดูใสซื่อและประดับไปด้วยรอยยิ้ม นัยน์ตาใสบริสุทธิ์ดูเปี่ยมล้นไปด้วยความสุข

"ชายา ท่านดู... ข้านำของมาฝากท่านด้วย!"

เย่อู๋เฉินคลายฝ่ามือออก เผยให้เห็นสร้อยคอที่ทำจากลูกปัดหยกในฝ่ามือ เขายื่นสร้อยคอให้มู่หรูเยว่ "ชายา ข้าเห็นว่าลูกปัดพวกนี้ดูสวยดี จึงนำมาร้อยเป็นสร้อยมอบเป็นของขวัญให้ท่าน ชายา... ท่านชอบหรือไม่?"

มู่หรูเยว่รู้สึกประทับใจในความคิดของเย่อู๋เฉินจึงรับสร้อยมาไว้ในมือ นางเลื่อนสายตาลงจับจ้องลูกปัดหยกเหล่านั้น ลูกปัดพวกนี้ดูแตกต่างจากลูกปัดทั่วไป เนื้อหยกที่โปร่งใสเปล่งประกาย อีกทั้งยังมีพลังชีวิตอ่อนๆแผ่ออกมา

"ผลต้นอัญมณี? พวกนี้คือผลต้นอัญมณีหรือ?"

แม้รูปลักษณ์ภายนอกของมันดูไม่ต่างจากลูกปัดทั่วๆ ไป แต่ความจริงแล้วมันคือผลของต้นอัญมณี

มู่หรูเยว่ดึงผลต้นอัญมณีออกจากสร้อย เอ่ยถามอย่างตื่นเต้น "อู๋เฉิน เจ้าไปหาผลต้นอัญมณีมาจากที่ไหน?"

เย่อู๋เฉินกระพริบนัยน์ตากลมโต เอ่ยถามมู่หรูเยว่อย่างสงสัย "อะไรคือผลต้นอัญมณีหรือ?"

"ผลต้นอัญมณีเป็นผลไม้ที่สะสมพลังชีวิตเอาไว้ภายใน แตกต่างจากสมุนไพรทั่วๆ ไป โดยทั่วไปแล้วผู้ฝึกวิทยายุทธ์จะไม่กินยาสุ่มสี่สุ่มห้าเพื่อเลื่อนระดับของตัวเอง เพราะจะมีผลข้างเคียงที่กระทบต่อการฝึกฝนในอนาคต แต่ผลต้นอัญมณีนั้นแตกต่างออกไป เมื่อกินเข้าไปแล้ว ผู้ฝึกวิทยายุทธ์สามารถเลื่อนสู่ระดับถัดไปได้ทันที"

ถ้าไม่เพราะเหตุนั้น นางคงไม่ตื่นเต้นถึงเพียงนี้ หลังพูดจบ มู่หรูเยว่อดไม่ได้ต้องหัวเราะพลางสั่นศีรษะไปมา ไม่ว่านางจะอธิบายเท่าไหร่ เย่อู๋เฉินก็คงไม่มีทางเข้าใจนาง เป็นไปดังคาดเย่อู๋เฉินกระพริบตาปริบๆ จ้องมองมู่หรูเยว่อย่างงุนงง

"ข้าไม่รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับผลต้นอัญมณี ข้าเจอลูกปัดพวกนี้ก่อนหน้า จึงเก็บเอาไว้ตั้งใจว่าจะมอบเป็นของขวัญแก่ว่าที่ชายา ในเมื่อท่านเป็นชายาของข้า สร้อยเส้นนี้ย่อมมอบให้ท่าน"


ภายในเงามืด ชายชุดดำที่ติดตามเย่อู๋เฉินได้ยินประโยคนั้นแทบล้มลงกับพื้น

'นายท่านของข้า... ท่านพยายามอย่างยากลำบากตามหาผลต้นอัญมณีเพื่อมอบเป็นของขวัญให้ว่าที่นายหญิง แต่ท่านกลับใช้เหตุผลแย่ๆ อย่างมอบให้เป็นของขวัญแก่ว่าที่ชายาเป็นข้ออ้าง? ดูเหมือนว่าก่อนที่ท่านจะได้เจอนายหญิงตรงหน้า ท่านไม่เคยมีความคิดที่จะแต่งงานเลยด้วยซ้ำ'

'ยิ่งไปกว่านั้น ดูเหมือนนายหญิงจะยังไม่ยอมรับนายท่าน ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่นายท่านสามารถเรียกหานางว่าชายาได้อย่างเป็นธรรมชาติถึงเพียงนี้? หากเป็นเช่นนี้​ ต่อไปตำหนักอ๋องปีศาจคงจะน่าอยู่ยิ่งขึ้น...'

ในตอนนั้นเอง ร่างของใครคนหนึ่งวิ่งเข้ามาจากทางหน้าบ้าน เมื่อหลี่ลู่เห็นมู่หรูเยว่ เขาก็ถอนใจออกมา ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงคับข้องใจ "นายหญิง ท่านไม่ต้องการให้ข้ารับใช้ท่านแล้วหรือ? ท่านหายตัวไปจากงานประลองและปล่อยให้ข้าตามหาท่านเสียนาน หากไม่เพราะมีคนพบร่องรอยของท่าน ข้าคงไม่สามารถตามหาท่านได้รวดเร็วถึงเพียงนี้"

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น