หอหมื่นอักษร
facebook-icon Instagram-icon

ไม่ว่าข้าจะเป็นอ๋องปีศาจผู้โง่เง่าผู้นั้นหรือว่าเย่อู๋เฉินในตอนนี้ ข้าก็มีสถานะเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น นั่นก็คือสามีของเจ้า! คือสามีที่สามารถพยุงแผ่นฟ้าทั้งผืนเพื่อเจ้าได้!

ตอนที่ 52 ความรู้สึกที่เกิดขึ้นในใจ (3)

ชื่อตอน : ตอนที่ 52 ความรู้สึกที่เกิดขึ้นในใจ (3)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 22.8k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ต.ค. 2560 13:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 52 ความรู้สึกที่เกิดขึ้นในใจ (3)
แบบอักษร

หลังกลับจวนตระกูลมู่ มู่ฉิงให้หญิงรับใช้ทั้งสองคอยดูแลมู่ถิงเอ๋อร์ เขาแทบไม่อยากจะเหลือบสายตามองนางด้วยซ้ำ หลังจากที่นางทำให้เขาอับอายขายหน้าจะให้เขาเอ็นดูนางเหมือนก่อนได้อย่างไร? ตอนนี้ที่เขายังไม่ทอดทิ้งนางก็เพราะตอบแทนครอบครัวของนาง ที่ตอนนั้นบิดาแท้ๆ ของนางยอมสละชีวิตเพื่อช่วยเหลือนายหญิงตระกูลมู่เอาไว้

"เหตุใดมู่หรูเยว่ถึงได้เปลี่ยนไปได้ถึงเพียงนี้?"  มู่ฉิงขมวดคิ้ว

นับจากที่มู่หรูเยว่เปิดเผยว่าตัวเองเป็นผู้ฝึกวิทยายุทธ์ขั้นสาม เขารู้สึกโกรธที่นางปิดบังเรื่องนี้กับเขา แต่เมื่อได้เห็นถึงความสามารถที่แท้จริงของนาง เขากลับรู้สึกเสียดาย หากรู้ว่าเรื่องจะเป็นเช่นนี้ เขาคงไม่ขับไล่นางออกจากตระกูล มานึกเสียดายเอาตอนนี้ก็สายเกินไปเสียแล้ว...

ในตอนนั้น มู่ฉิงได้ยินเสียงเอะอะเบื้องนอกจวน เขาไม่ทันได้ส่งข้ารับใช้ไปออกไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น เหล่าขุนนางและฮูหยินต่างก็พากันเดินเข้ามาในห้องโถง

"ประมุขตระกูลมู่ ยินดีด้วย ยินดีด้วย"

บุคคลแรกที่พูดขึ้นมาคือจางหลินเจ้ากรมการคลัง เขาเดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มกว้าง เอ่ยแสดงความยินดี

มู่ฉิงหัวเราะขื่นๆ "มีเรื่องอันใดให้น่ายินดีกัน?"

"บุตรสาวคนโตของท่าน มู่หรูเยว่ได้รับชัยชนะในการประลอง อีกทั้งยังได้รับการยอมรับจากสำนักเมฆเขียว นี่ย่อมไม่ใช่เรื่องน่ายินดีหรอกหรือ?" จางหลินจ้องมองมู่ฉิงอย่างแปลกใจ

มู่ฉิงถอนใจอย่างอดไม่ได้ พลางสั่นศรีษะ "ท่านจางคงยังไม่ทราบว่า ยัย​เด็กดื้อนั่นถูกขับไล่ออกจากตระกูลไปแล้ว ตอนนี้ไม่อาจนับนางเป็นคนของตระกูลมู่ได้อีก"

ใครจะรู้ว่าหลังจากได้ยินคำพูดนั้นจางหลินจะยังไม่จากไป เขากลับเอ่ยยิ้มๆ "ประมุขตระกูลมู่ มีคำกล่าวว่าเลือดย่อมข้นกว่าน้ำ แม่นางมู่หรูเยว่จะจากตระกูลมู่ไปได้อย่างไร? หากท่านไปเกลี้ยกล่อมนางเสียหน่อย ด้วยฐานะพ่อแท้ๆ ของแม่นางมู่หรูเยว่ มีหรือนางจะไม่ยอมกลับมา"

คำพูดของจางหลินฟังมีเหตุผล มู่ฉิงคิดใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่ง ค่อยรับการแสดงความยินดีจากคนอื่นๆ ดูเหมือนว่าหากเขายอมลดตัวไปเกลี้ยกล่อมมู่หรูเยว่ นางย่อมยอมกลับมาที่ตระกูลมู่

หลังจากนั้นไม่เพียงเหล่าขุนนางในเมืองเฟิงเฉิงเท่านั้น ยังมีคนจากสำนักเมฆเขียวแวะมาเยี่ยมเยือน บางคนถึงกับต้องการรับนางเป็นศิษย์ แต่มู่ฉิงไม่รู้ว่าตอนนี้นางอยู่ที่ไหน เขาจึงทำได้แค่ส่งคนออกไปตามหานาง

นับจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น มู่หรูเยว่ไม่ได้ก้าวเท้าออกจากบ้านอีกเลย นางย่อมไม่รู้ว่าตระกูลมู่แทบจะพลิกแผ่นดินตามหานางอยู่ นางเก็บยาที่เพิ่งหลอมเสร็จวันนี้ไว้ในแหวนสะสม รู้สึกว่าไม่ได้ไปพบอู๋อวี๋มาพักใหญ่แล้ว นางจึงเก็บอุปกรณ์ในการหลอมยาต่างๆ ให้เรียบร้อยก่อนออกจากบ้าน

เจ้าของหอร้อยสมุนไพรคุ้นเคยกับมู่หรูเยว่เป็นอย่างดี เมื่อเห็นหน้ามู่หรูเยว่ก็นำนางไปยังห้องหลอมยาโดยทันที

ภายในห้องหลอมยา เมื่ออู๋อวี๋เหลือบเห็นมู่หรูเยว่เข้ามาในห้อง เขาเบิกตากว้างเล็กน้อย รีบลุกขึ้นและตรงเข้ามาหานาง

"สาวน้อย เจ้ามาทำไมหรือ?"

"ข้าแค่แวะมาดูเฉยๆ" มู่หรูเยว่กระพริบตา ขณะกวาดสายตาสำรวจไปรอบๆ​ "อาจารย์ท่านกำลังทำอะไรอยู่หรือ"

"หึหึ ไม่มี​อะไร​หรอก​แค่สมุนไพรของหอร้อยสมุนไพรใกล้จะเฉาตาย ข้ากำลังหาวิธีรักษามันอยู่"

อู๋อวี๋เอ่ยพลางเหลือบตามองสมุนไพรบนโต๊ะ มู่หรูเยว่มองตามสายตาเขา เห็นสมุนไพรลักษณะคล้ายกับดอกบัวแปดกลีบวางอยู่บนโต๊ะ ส่วนเกสรสีเหลืองขนาดเท่าเมล็ดถั่วเปล่งแสงจางๆ ในขณะที่ส่วนกลีบลู่​ลง​ เห็นได้ชัดว่ากำลังจะตาย

"บัวหิมะแปดกลีบ?" มู่หรูเยว่รู้สึกตื่นเต้น บัวหิมะแปดกลีบเป็นวัตถุดิบที่ใช้ในการหลอมโอสถชำระไขกระดูกขั้นกลาง นึกไม่ถึงว่านางจะได้พบมันที่นี่

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น