หอหมื่นอักษร
facebook-icon Instagram-icon

ไม่ว่าข้าจะเป็นอ๋องปีศาจผู้โง่เง่าผู้นั้นหรือว่าเย่อู๋เฉินในตอนนี้ ข้าก็มีสถานะเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น นั่นก็คือสามีของเจ้า! คือสามีที่สามารถพยุงแผ่นฟ้าทั้งผืนเพื่อเจ้าได้!

ตอนที่ 38 หายนะของมู่ถิงเอ๋อร์ (2)

ชื่อตอน : ตอนที่ 38 หายนะของมู่ถิงเอ๋อร์ (2)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 23.3k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 08 พ.ย. 2560 16:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 38 หายนะของมู่ถิงเอ๋อร์ (2)
แบบอักษร

สีหน้าของมู่ฉิงซีดเผือด เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับมู่ถิงเอ๋อร์ เด็กสาวที่ว่านอนสอนง่ายมาตลอดกลับพูดวาจาชั่วร้ายพรรค์นั้นออกมา

เมื่อได้ยินเสียงวิพากษ์วิจารณ์รอบตัว มู่ถิงเอ๋อร์จึงค่อยๆ ฟื้นคืนสติ นางจำได้ว่าเมื่อครู่นางพูดอะไรออกไป สีหน้าของนางเปลี่ยนกะทันหันพลันทรุดร่างลงกับพื้นอย่างหมดแรง

‘ทำไม? เกิดเหตุการณ์เช่นนี้ได้อย่างไร?’

ตอนนี้ภาพลักษณ์ของมู่ถิงเอ๋อร์ดูราวกับนางปีศาจร้าย ‘ข้าเผลอพูดความคิดที่มักจะเก็บไว้ในใจมาตลอด’

ภายในโรงเตี๊ยม อู๋อวี๋ที่เห็นเหตุการณ์มาตลอดก็กระดกเหล้าเข้าปากอย่างชอบใจ เขาแทบหยุดหัวเราะไม่ได้ พลางเอ่ย “ไม่คิดว่านางจะใช้โอสถวาจาสัตย์ที่นางเพิ่งปรุงขึ้นเพื่อการนี้ ต่อให้บอกว่าตนถูกใส่ร้าย ย่อมมีหลายคนที่ไม่เชื่อ... ด้วยพลังของคำพูด นังเด็กตระกูลมู่นั่นต้องได้รับผลกรรมนับจากนี้เป็นต้นไป”

ดูจากลักษณะนิสัยของมู่หรูเยว่ นางย่อมไม่ยอมให้คนในตระกูลมู่รังแกอีกต่อไป

“ไม่จริง!” มู่ถิงเอ๋อร์กุมศีรษะ ร้องไห้ออกมาท่ามกลางฝูงชน “ข้าไม่ได้พูดเช่นนั้น! ไม่จริง นั่นไม่ใช่ข้า!”

“ถิงเอ๋อร์!”

เย่เทียนเฟิงกระวนกระวายจนไม่สนใจเทียนหยวนอีกต่อไป เขาวิ่งไปอยู่เคียงข้างมู่ถิงเอ๋อร์ โอบกอดนางแน่น “ถิงเอ๋อร์ สงบสติอารมณ์เสียก่อน!”

น้ำตาของมู่ถิงเอ๋อร์ไหลพราก “องค์รัชทายาท นั่นไม่ใช่ข้า ใครบางคนใส่ร้ายข้า ต้องมีคนใส่ร้ายข้าอย่างแน่นอน องค์รัชทายาท ท่านต้องช่วยข้าล้างมลทิน”

“ตกลง อย่าได้กังวลไป ข้าย่อมช่วยเจ้าสืบหาความจริงและคืนความบริสุทธิ์ให้เจ้า”

‘ถิงเอ๋อร์ของเขาจิตใจดีถึงเพียงนี้ นางจะพูดคำชั่วร้ายแบบนั้นออกมาได้อย่างไร? ต้องมีคนใส่ร้ายนางแน่นอน’

เมื่อฟังคำพูดของมู่ถิงเอ๋อร์ มู่ฉิงค่อยคลายอาการตื่นตะลึง เขาชี้ไปที่มู่หรูเยว่ และตะโกนว่า “เป็นเจ้าใช่หรือไม่! เจ้าทำอะไรกับถิงเอ๋อร์? ต้องเป็นเจ้าที่อิจฉาจึงใส่ร้ายป้ายสีถิงเอ๋อร์เป็นแน่”

อุ๊บ!

คิดไม่ถึงว่าทันทีที่มู่ฉิงพูดจบ เสียงหัวเราะขบขันก็ดังขึ้น

จีหรูหย่าไม่เคยได้ยินเรื่องขบขันเช่นนี้มาก่อนในชีวิต นัยน์ตาของนางพราวระยับด้วยความขบขัน “แปลกจริงๆ มู่หรูเยว่อยู่ห่างจากมู่ถิงเอ๋อร์ตั้งไกล นางจะใส่ความมู่ถิงเอ๋อร์ได้อย่างไร? ประมุขมู่ มู่ถิงเอ๋อร์เป็นลูกสาวแท้ๆ ของท่าน ขณะที่มู่หรูเยว่เป็นเด็กที่ถูกเก็บมาเลี้ยงหรือ? เท่าที่ทราบมาเด็กที่ถูกเก็บมาเลี้ยงคือมู่ถิงเอ๋อร์ไม่ใช่หรือ? ฝ่าบาท หม่อมฉันเข้าใจผิดไปหรือไม่?”

“สิ่งที่สนมรักพูดย่อมถูกต้อง”

ฮ่องเต้จื่อเยว่กำลังตกอยู่ในภวังค์กับน้ำเสียงชวนหลงใหลของจีหรูหย่า ไม่ว่านางจะพูดอะไรย่อมถูกเสมออย่างแน่นอน...

“ประมุขมู่ เห็นหรือไม่ว่าฝ่าบาทยังเห็นด้วยกับข้าเลย” จี้หรูหยาหัวเราะอย่างมีเสน่ห์

นัยน์ตาของมู่ฉิงหม่นแสงลงเล็กน้อย เขามีความรู้สึกว่าหย่ากุ้ยเฟยกำลังช่วยเหลือมู่หรูเยว่อยู่

‘ทำไม?’

‘เขาจำได้ว่ามู่หรูเยว่แทบไม่เคยออกไปนอกจวน นางจะสนิทสนมกับหย่ากุ้ยเฟยได้อย่างไร? ด้วยนิสัยของหย่ากุ้ยเฟยย่อมไม่ช่วยเหลือผู้อื่นพร่ำเพรื่อ’

“ท่านพ่อ!” มู่ถิงเอ๋อร์ยกมือปิดหน้า ยังคงร้องไห้ไม่หยุด

นี่เป็นการดูหมิ่นที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตของนาง ยิ่งไปกว่านั้น มู่ถิงเอ๋อร์รู้ว่านับจากนี้ไปนางต้องถูกผู้คนในแคว้นสือเยว่นินทา นางจะทนได้อย่างไร?

มู่ถิงเอ๋อร์ตอนนี้รับรู้แล้วว่าความรู้สึกของการถูกผู้อื่นเหยียดหยามนั้นเช่นอย่างไร เหมือนกับมู่หรูเยว่ตอนเด็กๆ ที่ถูกนางลอบวางยาพิษ เป็นเหตุให้พรสวรรค์อัจฉริยะถูกกลบฝังไป

“คุณหนูจาง...” หลังมู่ถิงเอ๋อร์สบตากับจางหย่าซิน หัวใจก็หล่นวูบ รู้สึกอับจนคำพูดกะทันหัน

จางหย่าซินแค่นเสียงอย่างเย็นชา “คุณหนูมู่ทั้งอ่อนโยน จิตใจดี และสติปัญญาล้ำเลิศ คนโง่อย่างข้าจะคู่ควรสนทนากับท่านได้อย่างไร? ทางที่ดี อย่าให้ความโง่เง่าของข้าแปดเปื้อนคุณหนูมู่อีกเลย”

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น