หอหมื่นอักษร
facebook-icon Instagram-icon

ไม่ว่าข้าจะเป็นอ๋องปีศาจผู้โง่เง่าผู้นั้นหรือว่าเย่อู๋เฉินในตอนนี้ ข้าก็มีสถานะเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น นั่นก็คือสามีของเจ้า! คือสามีที่สามารถพยุงแผ่นฟ้าทั้งผืนเพื่อเจ้าได้!

ตอนที่ 30 คำนับอาจารย์ (3)

ชื่อตอน : ตอนที่ 30 คำนับอาจารย์ (3)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 21.9k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ต.ค. 2560 13:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 30 คำนับอาจารย์ (3)
แบบอักษร

“ใครว่าเป็นศิษย์ของข้าไม่มีประโยชน์? ข้าให้ทุกสิ่งที่เจ้าต้องการได้ ไม่ว่าจะยาหรือฐานะ ต่อให้ตอนนี้เจ้าบุกเข้าสำนักเมฆเขียวก็ไม่มีผู้ใดกล้าแตะต้องเจ้าแม้แต่ปลายเล็บ” อู๋อวี๋คลี่ยิ้มอย่างมั่นใจ

อยากได้ผลประโยชน์อย่างนั้นหรือ มันช่างง่ายดายยิ่งนัก เขาสามารถมอบทุกอย่างเท่าที่นางต้องการ ตราบใดที่เขายังอยู่ต่อให้เป็นถึงบุตรสาวของเจ้าสำนักยังไม่กล้าล่วงเกินศิษย์ของเขา

มู่หรูเยว่นัยน์ตาเป็นประกาย นางมาอยู่ในดินแดนนี้เพียงลำพัง คงดีไม่น้อยหากมีไม้ใหญ่ให้พึ่งพิง คำหว่านล้อมของชายชรานั้นยิ่งได้ฟัง ยิ่งรู้สึกว่าไม่เลว ยิ่งไปกว่านั้นหากมีอาจารย์อย่างเขาคอยชี้แนะย่อมเป็นผลดีกับการฝึกฝนวิทยายุทธ์ของนางเอง

“อย่างนั้น ข้ายอมตกลงก็ได้”

ยอมตกลง?

อี้ซู่แทบล้มทั้งยืน อู๋อวี๋ต้องการรับนางเป็นศิษย์ แต่นางกลับไม่เต็มใจ? รู้หรือไม่ว่าการได้เป็นศิษย์ของปรมาจารย์อู๋อวี๋นับเป็นเกียรติสูงส่งกว่าเป็นองค์หญิงของแว่นแคว้นตั้งไม่รู้กี่ร้อยเท่า

นางยังกล้าแสดงท่าทางแบบนั้นอีก?

แต่อู๋อวี๋มีหรือจะใส่ใจ ตราบใดที่มู่หรูเยว่ยอมรับเขาเป็นอาจารย์ เรื่องอื่นล้วนไม่สำคัญ

“สาวน้อย ในเมื่อเจ้ามาเป็นศิษย์ของข้า เจ้าบอกชื่อแซ่ให้รู้ได้หรือไม่?” นัยน์ตาของอู๋อวี๋เต็มไปด้วยความตื่นเต้น

ว่ากันตามจริงแล้ว ผู้ใดบ้างไม่ต้องการผู้แข็งแกร่งสืบทอดเจตนารมณ์ของตัวเอง? อู๋อวี๋ตั้งมาตรฐานของตัวเองไว้สูงส่งมาตลอด มีหรือคนทั่วไปจะคู่ควรเป็นศิษย์ของเขา?

ในที่สุดเขาก็หาผู้สืบทอดได้สำเร็จ มีหรือจะไม่ตื่นเต้น?

มู่หรูเยว่ยกมือขึ้นเปิดชุดคลุมที่สวมอยู่ออก เผยให้เห็นใบหน้างดงามของเด็กสาวที่แม้ยังไม่เติบโตเต็มที่แต่ก็งามปานล่มเมืองเสียแล้ว

ผู้อาวุโสจ้าวถอนใจ เด็กสาวคนนี้เป็นยอดอัจฉริยะที่เขาพบเมื่อวันก่อนจริงๆ

“ข้าคือมู่หรูเยว่ คนไร้ค่าอันดับหนึ่งแห่งแคว้นจื่อเยว่ผู้นั้น”

โครม!

อี้ซู่ไม่ทันระวัง ล้มลงกับพื้น ศีรษะของเขากระแทกมุมโต๊ะ เขาทำสีหน้าโง่งมราวกับไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวด

คนไร้ค่าอันดับหนึ่ง…. แห่งแคว้นจื่อเยว่?

อย่าทำผู้อื่นหวาดกลัวได้หรือไม่? ถ้าเด็กสาวผู้นี้เป็นคนไร้ค่า โลกนี้จะยังมีอัจฉริยะอยู่อีกหรือ? ผู้ใดยังกล้าอวดอ้างว่าอัจฉริยะอีก?

“มู่หรูเยว่?” ผู้อาวุโสจ้าวจับจ้องใบหน้างดงามอย่างตะลึงงัน พลางเอ่ยอย่างลังเล “เจ้าคือมู่หรูเยว่? ผู้หญิงที่ถูกเย่เทียนเฟิง ศิษย์ของปรมาจารย์เทียนหยวนยกเลิกการหมั้นหมายผู้นั้น? ครั้งก่อนที่ได้ยินบทสนทนาของปรมาจารย์เทียนหยวนกับเย่เทียนเฟิงว่า มู่หรูเยว่เป็นคนไร้ค่าไม่คู่ควรกับเขา ต่อมาเขารักใคร่ชอบพอกับมู่ถิงเอ๋อร์ มู่ถิงเอ๋อร์ผู้นั้นแม้ว่าพรสวรรค์จะเทียบเคียงไม่ได้กับลูกศิษย์สาวๆ ในสำนักเมฆเขียว แต่ก็ยังนับว่าความสามารถโดดเด่น ใครจะคาดคิดว่า…”

คนที่ถูกดูหมิ่นเหยียดหยามมาตลอดกลับกลายเป็นยอดอัจฉริยะไร้ที่เปรียบ...

ผู้อาวุโสจ้าวคลี่ยิ้ม ดูเหมือนว่าเรื่องบางสิ่งก็ถูกลิขิตให้เป็นเช่นนั้น... หากวันหนึ่งเย่เทียนเฟิงรู้ว่าเขาเป็นฝ่ายยกเลิกการสมรสกับยอดอัจฉริยะระดับนี้จะไม่เสียใจภายหลังอย่างนั้นหรือ?

“ลูกศิษย์ของข้าถูกยกเลิกการหมั้นหมาย?” อู๋อวี๋เอ่ยอย่างโกรธจัด ขมวดคิ้ว “หมอนั่นกล้าดีอย่างไรถึงกับยกเลิกการหมั้นหมายศิษย์ของข้า? คิดว่าอยู่ใต้ปีกเทียนหยวนแล้วจะทำอะไรก็ได้หรือ? หมอนั่นประเมินตนเองสูงเกินไปแล้ว ลูกศิษย์ของข้าดีกว่าเจ้าเด็กนั่นไม่รู้ตั้งเท่าไหร่”

อาวุโสจ้าวสั่นศีรษะ เขารู้ว่าปรมาจารย์อู๋อวี๋โกรธจัด ดูเหมือนว่าคนทั้งสองได้ล่วงเกินปรมาจารย์อู๋อวี๋ ผู้ที่ไม่ควรล่วงเกินที่สุดเข้าเสียแล้ว

นั่นเพราะพวกเขาไม่รู้ว่า มู่หรูเยว่เป็นศิษย์ของปรมาจารย์อู๋อวี๋

ไม่สิ ตอนนั้นปรมาจารย์อู๋อวี๋ยังไม่ได้รับมู่หรูเยว่เป็นศิษย์ หากรู้ว่าจะมีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้น ต่อให้เย่เทียนเฟิงมีความกล้ากว่านี้อีกร้อยเท่าก็ไม่มีทางกล้ากระทำเช่นนี้อย่างแน่นอน

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น