หอหมื่นอักษร
facebook-icon Instagram-icon

ไม่ว่าข้าจะเป็นอ๋องปีศาจผู้โง่เง่าผู้นั้นหรือว่าเย่อู๋เฉินในตอนนี้ ข้าก็มีสถานะเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น นั่นก็คือสามีของเจ้า! คือสามีที่สามารถพยุงแผ่นฟ้าทั้งผืนเพื่อเจ้าได้!

ตอนที่ 22 โอสถมรกต

ชื่อตอน : ตอนที่ 22 โอสถมรกต

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 23.1k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ต.ค. 2560 12:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 1,000
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 22 โอสถมรกต
แบบอักษร

“เฟิงเอ๋อร์!”

เทียนหยวนขมวดคิ้ว ลูกศิษย์ของเขาเก่งกาจสามารถ ติดอยู่ก็แต่ไม่สามารถควบคุมอารมณ์ตนเองได้

เย่เทียนเฟิงพลันนึกขั้นได้ว่าอาจารย์ของเขายังอยู่ที่นี่ เขาจึงข่มความโกรธเก็บไว้ในใจ “อาจารย์ ก่อนหน้านี้ศิษย์โมโหเกินไป ศิษย์...”

“เรื่องนั้นไม่สำคัญหรอก แต่ด้วยอารมณ์ของเจ้า ยากนักที่จะทำการใหญ่ เจ้าควรควบคุมอารมณ์ให้ดีกว่านี้” เทียนหยวนถอนใจ “จริงสิ อัจฉริยะที่เพิ่งถูกค้นพบในงานทดสอบพรสวรรค์ก่อนหน้านี้ เป็นอัจฉริยะระดับที่สามารถทำให้ปรมาจารย์อู๋อวี๋นึกอยากรับคนผู้นั้นเป็นศิษย์”

เย่เทียนเฟิงมีท่าทางประหลาดใจ

เขาอยู่ในสำนักเมฆเขียวมานานหลายปี มีหรือจะไม่รู้นิสัยใจคอของปรมาจารย์อู๋อวี๋ ชายชราผู้นั้นมีสายตาสูงส่ง ไม่เคยไว้หน้าใคร เดิมทีเขาอยากฝากตัวเป็นศิษย์ของปรมาจารย์อู๋อวี๋ แต่ถูกปฏิเสธกลับมาทันที

ด้วยสถานะของปรมาจารย์อู๋อวี๋ในสำนักเมฆเขียว ลูกศิษย์ของเขาย่อมได้รับสถานะที่สูงส่งไม่น้อย

“ใครกันที่มีพรสวรรค์ถึงกับทำให้ปรมาจารย์อู๋อวี๋ถึงขนาดยอมรับเป็นศิษย์?”

เขาสงสัยมากว่าคนที่อยู่ในสายตาปรมาจารย์อู๋อวี๋นั้นเป็นคนแบบไหนกัน...

“เป็นเด็กสาวคนหนึ่ง” เทียนหยวนยิ้ม “ตอนนี้เรายังไม่รู้ชื่อแซ่และตัวตนของนาง ข้าไม่ได้บอกเรื่องนี้เพื่อให้เจ้าไปสืบหานาง ถึงอย่างไรเจ้าก็เป็นศิษย์สำนักเมฆเขียว หากกระโตกกระตากไป สำนักอื่นอาจสงสัยได้ ยิ่งไปกว่านั้นปรมาจารย์อู๋อวี๋สั่งแล้วว่าเรื่องนี้ไม่อาจแพร่งพรายออกไปเด็ดขาด ที่ข้าบอกเรื่องนี้กับเจ้าก็เพื่อให้เจ้าเข้าใจว่ามีอัจฉริยะผู้หนึ่งอยู่ที่นี่ อาจจะเป็นเรื่องยากที่หญิงคนรักของเจ้าจะสามารถชนะการลองที่กำลังจะถึง”

เย่เทียนเฟิงรู้สึกใจหาย “ปรมาจารย์เทียนหยวน ถึงแม้ถิงเอ๋อร์จะได้ที่สอง เสด็จปู่ก็คงไม่ใส่ใจนัก”

“ถูกต้อง” ปรมาจารย์เทียนหยวนพยักหน้า “แต่เจ้าคิดหรือไม่ว่าหากนางต้องการเข้าสำนักเมฆเขียว ทางเดียวคือนางต้องได้รับอันดับแรกจึงจะสามารถเทียบเคียงกับฐานะองค์รัชทายาทจิ่งอ๋อง และเป็นศิษย์สำนักเมฆเขียว เจ้าไม่อยากให้นางชนะหรอกหรือ? ไม่ต้องกังวลไป อาจารย์มีวิธีช่วย”

เย่เทียนเฟิงจ้องมองเทียนหยวนอย่างตื่นเต้น “อาจารย์หมายความว่า...”

“หึหึ!” เทียนหยวนลูบเคราพลาง คลี่ยิ้ม “ข้าจำที่เจ้าพูดได้ว่าหญิงคนนั้นเป็นผู้ฝึกวิทยายุทธ์ระดับสาม ข้ามีโอสถที่สามารถเพิ่มพูนความสามารถของนาง ไปกันเถอะ... อาจารย์จะไปกับเจ้าเพื่อดูว่านางคู่ควรกับศิษย์ของข้าหรือไม่”

โอสถมรกตที่สามารถช่วยผู้ฝึกวิทยายุทธ์ที่ต่ำกว่าระดับที่ห้าเลื่อนระดับขั้นของตัวเองได้ แต่สามารถใช้ได้เพียงครั้งเดียวในชีวิต

เย่เทียนเฟิงรู้สึกตื่นเต้น เขาลอบกลืนน้ำลายลงคอพลางเอ่ย “ศิษย์ขอขอบคุณอาจารย์แทนถิงเอ๋อร์ด้วย”

ภายในตระกูลมู่เต็มไปด้วยความสุขนับตั้งแต่มู่ฉิงกลับมา

มู่ถิงเอ๋อร์และมู่เสวี่ยเอ๋อร์ที่อยู่ใกล้ๆ มู่ฉิงสนทนากันอยู่ครู่หนึ่งก็พากันก็หัวเราะเสียงดัง ทันใดนั้นใครคนหนึ่งก็สังเกตเห็นมู่หรูเยว่เดินเข้ามาจากด้านนอกจวน ริมฝีปากพลันคลี่ยิ้มกว้าง

“ข้าเคยบอกแล้วว่าใครบางคนไม่คู่ควรกับองค์รัชทายาทจิ่งอ๋องแต่ก็ไม่ยอมฟัง เป็นอย่างไรล่ะ ตอนนี้นางกำลังจะสมรสกับคนโง่ ฮ่า ฮ่า! ได้ยินว่าคนผู้นั้นสติไม่ค่อยสมประกอบ รูปร่างหน้าตาก็อัปลักษณ์จนข้ารับใช้พากันหวาดผวา มาเดากันเถอะ ว่าในวันสมรส นางจะกลัวอ๋องปีศาจจนเป็นบ้าหรือเปล่านะ?”

‘รูปร่างอัปลักษณ์?’

มู่หรูเยว่เลิกคิ้ว นึกถึงท่าทางใสซื่อและใบหน้าหล่อเหลาสะกดใจผู้คนของเขา...

‘ถ้าคนหล่อเหลาปานนั้นกลายเป็นคนอัปลักษณ์เหมือนภูตผี ย่อมต้องเป็นอิทธิพลจากข่าวลือแน่’

อาจเป็นเพราะเขาไม่ค่อยออกไปไหนมาไหนนอกตำหนัก ไม่เคยมีใครช่วยเขาแต่งตัว นานวันเข้าผู้คนจึงเข้าใจว่าเขาอัปลักษณ์เสียจนไม่อาจพบหน้าผู้คน

‘ใครจะรู้ว่าเขามีใบหน้าหล่อเหลาเสียจนทำให้โลกทั้งใบหมองหม่น’

มู่หรูเยว่ทำเป็นไม่เห็นเด็กสาวแต่ใครจะรู้ว่าพวกนางกลับไม่ยอมปล่อยตัวนางไป? ตอนที่นางพยายามจะเดินกลับห้อง ร่างบอบบางก็ยืนขวางนางไว้

“มู่หรูเยว่ เจ้าหูหนวกหรืออย่างไร? ไม่ได้ยินหรือว่าข้าพูดถึงเจ้า?”

มู่หรูเยว่จ้องมองเด็กสาวที่มีใบหน้าขาวราวกับหิมะ นางถาม “เจ้าพูดกับข้าหรือ?”

“เจ้า...”

มู่อี้เสวี่ยใบหน้าแดงจัดด้วยความโกรธ ตอนที่ตั้งใจจะยกมือตบหน้ามู่หรูเยว่ มู่ถิงเอ๋อร์ก็รั้งนางไว้ “พอได้แล้วเสวี่ยเอ๋อร์! นางเป็นพี่สาวแท้ๆ ของเจ้า ไม่ว่าอย่างไรก็ห้ามทำร้ายพี่สาวเจ้าเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นข้าจะไม่พูดกับเจ้าอีก”

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น