กนกรส มาศอุไร กัมพู

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ค้างแรม(รีไรท์5)จบบท

ชื่อตอน : ค้างแรม(รีไรท์5)จบบท

คำค้น : ขคราช มารตรี

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ต.ค. 2560 08:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ค้างแรม(รีไรท์5)จบบท
แบบอักษร

​วางจำหน่ายในรูปแบบ ebookแล้วใน meb - ookbee - Hytexts.

​ ต่อ...

มารตรีกำลังยืนทอดสายตาอ่อนหวานของตัวเอง  แล้วแหงนเงยดวงหน้างดงามไม่เป็นสองรองใคร จับจ้องดวงอาทิตย์ในยามเช้าแห่งรุ่งอรุณของวันใหม่ด้วยความรู้สึกเพลิดเพลินอุรา ดีกว่าให้เธอต้องทนนอนตัวแข็งทื่อ  ซึ่งดูแล้วไม่ต่างจากหมอนข้างให้กับมนุษย์ผู้มีนิสัยเอาแต่ใจกกกอดเป็นไหนๆ เมื่อเขาก่ายกอดร่างกายของเธอยังไม่สาแก่ใจเขายังทำกับเธอไม่ต่างจากสิ่งไร้ชีวิตจิตใจ โดยการขยับกายขยุกขยิกไปมาเพื่อให้ผิวแท้ของเขาเสียดสีไปมากับร่างกายอ่อนนิ่มของเธอ  ส่วนปลายจมูกโด่งสันของเขามันก็ช่างแสนซุกซนจนน่าจะหยิกให้มันหักติดมือไปเสีย ข้อหาบังอาจเอาแต่ไถลมาเคลียคลออยู่ไม่ห่างจากวงหน้าของเธอด้วยนี่น่ะสิ มันเป็นความรู้สึกที่แย่ที่สุดเลย เขาคงเห็นเธอเป็นสิ่งของใกล้มือถึงได้คิดทำอะไรเอาแต่อำเภอใจของตัวเองนัก เขาจะคิดบ้างไหมนะ ไอ้สิ่งที่เขากระทำกับเธออยู่แบบนี้ มันไม่สมควรเลย ในเมื่อเธอกับเขาก็ไม่ได้เป็นอะไรกันสักอย่างเดียว แม้แต่คนรู้จักเขาคงไม่อยากเป็น...

  เมื่อแอบคิดบ่นพึมพำต่อว่าคนบางคนอยู่ในใจเงียบๆคนเดียว  ใบหน้าหวานจึงพลันเปลี่ยนเป็นซับสีเลือดจางๆขึ้นมาทันตา สองแก้มผ่องร้อนผ่าวไปหมด  ผู้ชายคนนี้นอกจากจะมีนิสัยเอาแต่ใจอย่างร้ายกาจที่สุดแล้ว แถมเขายังหาความเป็นสุภาพบุรุษไม่ได้สักนิด เอะอะเป็นถึงเนื้อถึงตัวเธอตลอดเวลายามมีโอกาส แล้วใช่เป็นฝ่ายเธอไปยั่วยวนให้ท่าเขาก่อนอย่างปากเขาที่มักจะพ่นต่อว่าใส่หน้าเธออยู่บ่อยๆเสียเมื่อไหร่  หากเขามีหัวคิดและไม่อคติกับเธอมากจนเกินไปนัก เขาจะต้องคิดได้ ในเมื่อทุกครั้งที่ต้องมีเรื่องให้ชิดใกล้กัน ก็เป็นตัวเขาเองไม่ใช่หรือไง ที่มักจะหาเรื่องดึงเธอเข้าไปหาอยู่เรื่อยเลย...

และไม่รู้ตอนนี้เขาจะตื่นนอนขึ้นมาแล้วหรือยังด้วย  เมื่อตอนเธอค่อยๆแกะมือปลาหมึกของเขาออกจากร่างกายของเธอ เขายังนอนหลับตาพริ้มจนเธอกลัวเขาจะตื่นขึ้นมาตอนนั้นแทบตาย แต่ไอ้ที่ขุ่นใจจนไม่อยากเห็นหน้าเขาให้เสียอารมณ์สุขในยามเช้าอันสดใส ก็เมื่อนึกถึงตอนที่เขาขับไล่ไสส่งเธอให้ลงไปนอนด้านล่างของพื้นห้องแสนเย็บเฉียบ  ด้วยสาเหตุอันใดเธอก็ยังไม่รู้แน่  แต่ก็คงไม่หนีพ้นความเอาแต่ใจของเขาอีกตามเคย แต่ก็ไม่รู้ทำไมอีกเช่นกันเมื่ออยู่ดีๆเธอดันตื่นขึ้นมานอนบนเตียงเดียวกันกับเขาเสียได้ แถมในอ้อมแขนของเขาด้วย มันทำให้เธอนึกแปลกใจอยู่ไม่น้อย จะบอกว่าเธอละเมอแล้วปีนขึ้นไปนอนเองก็คงไม่น่าจะใช่ แต่จะอะไรก็ตามแต่ตอนนี้เธอไม่อยากจะเห็นหน้าเขาเลยให้ตายสิ...

 ยืนดูพระอาทิตย์ขึ้นยังจะดีกว่าเห็นหน้าผู้ชายนิสัยเสียอย่างเขาเป็นไหนๆเน่อะ...

 มารตรีรีบหยุดความคิดเกี่ยวกับเรื่องของผู้ชายนิสัยแย่  แล้วจับจ้องดวงอาทิตย์ยามเช้าตาใสแป๋ว หญิงสาวนึกชอบใจเจ้าดวงอาทิตย์ลูกกลมโตดั่งคล้ายเปลือกผลส้มผิวเกลี้ยงเกลาในยามที่มันสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าโดยไม่ต้องหรี่ตาดู ซึ่งมันกำลังค่อยๆทอลำแสงสีนวลอ่อน ก่อนจะค่อยๆอวดความอหังการของตัวมันเองในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าให้ชาวโลกได้ประจักษ์ชัดถึงอานุภาพอันร้อนแรง   แววตาของหญิงสาวจึงเรืองรองเป็นประกายเจิดจ้าเหมือนได้ดูของที่ถูกใจ  จึงยิ่งส่งผลให้ร่างงามสะพรั่งผุดผาดไปทั้งเนื้อทั้งตัวนั้น ดูไม่แตกต่างจากเด็กหญิงตัวน้อยๆเลยสักนิดเดียว

และทุกอิริยาบถทุกการกระทำของสาวเจ้าก็ไม่อาจรอดพ้นสายตาของเจ้าชายผู้เอาแต่ใจตัวเองไปได้เช่นกัน จึงส่งผลทำให้คนแอบมองอยู่บนระเบียงของตัวโรงแรม ได้แต่ยืนกัดกรามกรอดๆใบหน้าหล่อคมเข้มบึ้งตึงจนแดงก่ำเพราะความโกรธ เขารึอุตส่าห์เดินตามหาเจ้าหล่อนเสียตั้งนาน ที่แท้แม่ตัวดีของเขาก็แอบมายืนโพสต์ท่าอวดสายตาหื่นกระหายของใครต่อใครอยู่ตรงริมชายหาดนี่เอง...

“คอยดูนะ เธอได้โดนดีแน่ แม่ร้อยเล่ห์...” 

คนมีน้ำโหแอบคาดโทษอยู่ในใจเงียบๆ คนเดียว ก่อนจะสาวเท้าก้าวพรวดพราดหน้าตาบูดเบี้ยวตรงไปหาคนโดนคาดโทษอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว อารมณ์ของขคราชในยามนี้ดูแล้วไม่ต่างจากพายุเมื่อช่วงค่ำนี้ที่ผ่านมานัก เมื่อมันพร้อมจะทำลายล้างได้ทุกสิ่งทุกอย่างหากใครหน้าไหนเผลอเสนอหน้าเข้ามาขวางทางเขาเข้า คงได้กระเจิงกันเป็นแถวๆเป็นแน่แท้

แม้แต่พนักงานในโรงแรมบางคน  เมื่อต้องเดินสวนทางกันกับคนเจ้าอารมณ์หน้ายักษ์ ยังต้องพากันหลบสายตากันวูบวาบตลอดเส้นทางเดิน เมื่อดวงตาแดงก่ำที่มาพร้อมกับใบหน้าถมึงทึงช่างดูน่ากลัวจนขนลุกขนพองสยองเกล้าไปหมด...

“เป็นเพราะอยากจะออกมาล่าเหยื่อแบบนี้นี่เอง เธอถึงได้ไม่ยอมรอตื่นขึ้นมาพร้อมกันกับฉัน เธอได้เจอดีแน่มารตรี...”

เมื่อตอนขคราชตื่นนอนขึ้นมาแล้วข้างกายพบแต่ความว่างเปล่า  โดยไร้วี่แววของแม่ตัวดีที่เขาฉกฉวยโอกาสกกกอดร่างหอมชื่นใจตลอดทั้งค่ำคืนอยู่นั้นกลับหายไปไหนเสียแล้วก็ไม่รู้ ใจเขาจึงกระตุกวูบด้วยนึกระแวงแคลงใจ แวบแรกนั้นนึกโกรธที่เจ้าหล่อนไม่ยอมรอตื่นพร้อมกันกับเขา แต่อีกแวบก็เกิดนึกสงสัย แล้วนี่มารตรีหายไปไหนแต่เช้า   ตื่นนอนก่อนแล้วทำไมถึงไม่ยอมปลุกเขา จะได้ลงไปด้านล่างพร้อมกัน หรือแม่นั่นกำลังอาบน้ำอยู่ และเมื่อมองเข้าไปยังประตูห้องน้ำแต่กลับไม่ได้ยินเสียงใดเล็ดลอดออกมาให้ได้ยิน นั่นก็แสดงว่าแม่ตัวดีของเขาไม่ได้อยู่ในห้องนี้แล้วเหมือนกัน แล้วมารตรีจะหายไปไหนได้หรือว่าจะแอบไปหาไอ้หน้าปลาไหลพนักงานของโรงแรมผู้นั้นกันแน่...

นี่เธอกล้าทิ้งเขาแล้วแอบไปหาไอ้ผู้ชายหน้าปลาไหลนั่นเชียวหรือมารตรี ทำไมนะ หรือเงินที่เขาพร้อมจะเสนอให้เธอมันยังดูน้อยเกินไปไม่ถึงใจเธอเหมือนกับของรักกินขโมยกิน  แล้วเขาสู้ไอ้พวกนั้นไม่ได้ตรงไหน คนเอาแต่คิดในแง่ร้ายรีบสะบัดผ้าห่มออกจากร่างเปลือยเปล่าท่อนบน แล้วเดินตรงดิ่งไปยังห้องน้ำปิดประตูเสียงดังตามอารมณ์ของตัวเอง พร้อมกับรีบชำระร่างกายด้วยความรวดเร็วตามใจที่ร้อนระอุดั่งแผดเผาใจเขาไม่อยากจะเสียเวลาทำอะไรนานนัก เมื่อมันร่ำๆอยากจะรีบไปขัดขวางแผนการยั่วยวนผู้ชายของมารตรีจนอกแทบระเบิด ก่อนจะรีบเดินออกจากห้องพัก  เพื่อไปตามหาแม่ตัวดีร้อยเล่ห์ด้วยความรู้สึกไม่ต่างจากระเบิดเวลา  ที่มันพร้อมจะระเบิดขึ้นมาตอนไหนหรือเมื่อไหร่ก็ได้...

และเมื่อมาเจอภาพงดงามสะดุดตาของคนที่ทำให้ใจเขาแทบลุกเป็นไฟ กำลังยืนโพสต์ท่าสวยให้บรรดาหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ทั้งหลายได้จับจ้องมองกันตามันวาว ขคราชเห็นแล้วก็แทบเต้นเป็นผีเข้า อยากจะกระโจนลงไปด้านล่างแล้วฉุดรั้งแม่จอมยั่วมาลงทัณฑ์เสียเดี๋ยวนั้นให้รู้แล้วรู้รอดไป  นี่เจ้าหล่อนไม่รู้ตัวเลยหรือไง  ไอ้ชุดบางเบาที่เขาให้พนักงานโรงแรมจัดหามาให้ใส่เมื่อค่ำคืน มันบางเบาจนเห็นทะลุไปถึงไหนๆ  ถ้ามารตรีไม่รู้ตัวก็คงจะเป็นแผนการล่าเหยื่อของเจ้าหล่อน คอยดู!เธอไม่ได้ตายดีแน่มารตรี...

*************************

เปิดจอง นิยายเรื่อง เสน่หาสายใยรัก (ทำมือรอบ2) รายละเอียดตามด้านล่างเลยนะคะ.


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น