facebook-icon

ไรท์เขียนลงที่ธัญวลัยที่เดียวนะคะ ถ้าใครเห็นนิยายไรท์ไปอัพที่อื่น บอกไรท์ด้วยนะคะ ❤️ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติพุทธศักราช 2557 ห้ามดัดแปลงบทความ คัดลอกและนำไปใช้บางส่วนและนำไปเผยแพร่ไม่ว่ากรณีใดๆทั้งสิ้นโดยไม่ได้รับอนุญาต หากฝ่าฝืนมีบทลงโทษบัญญัติไว้สูงสุดตามกฎหมาย พระราชบัญญัติ 2537

ชื่อตอน : BAD UNFRIEND 5

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 67.8k

ความคิดเห็น : 185

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ม.ค. 2561 00:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
BAD UNFRIEND 5
แบบอักษร


5

@โต๊ะ5

ตอนนี้ผมได้กลับมานั่งที่โต๊ะของตัวเองแล้ว...ส่วนในหัวของผมก็คืดแต่เรื่องที่นูรีนพูด มันเป็นเหมือนที่ฉายหนัง คำพูดของเธอ ฉายซ้ำวนไปวนมาอยู่ในหัวของผม...

“ซีย์!!” เสียงใครสักคนเรียกผมอย่างดังจนผมได้สติ...พอหันไปก็พบว่าคนที่เรียกผมเมื่อแกี้ก็คือ นูรีนนั่นเอง

“เป็นอะไร ฉันเรียกนายตั้งนานแล้วนะ” นูรีนถามผม

“ไม่มีอะไร” ผมตอบเธอไปนิ่งๆ

“อืม ไม่บอกก็ไม่เป็นไร” เธอพูดพร้อมทำหน้างอลๆใส่ผม...

“ออกไปคุยกันหน่อยสิ” ผมจึงตัดสินใจชวนเธอออกไปคุย ยังไงวันนี้ ผมต้องเคลียร์ทุกอย่างให้มันจบ

“อ่อ อืม” เธอตอบผมอย่างงุนงง ก่อนจะเดินตามผมออกมา...

“นายมีอะไรหรอ?” เธอถามผมขึ้น เมื่อเราเดินมาถึงหลังร้านแล้ว

“ฉันชอบเธอ” ผมตัดสินใจพูดมันออกไป

“อืม แล้วไง?” เธอถามผมกลับมานิ่งๆ เหมือนว่าเธอไม่แคร์ความรู้สึกที่ผมมีต่อเธออะไรเลยทั้งนั้น...

“ท่าทีแบบนี้ คืออะไร?” ผมถามเธอออกไปอย่างเริ่มเจ็บและไม่พอใจ ความรู้สึกของผม ไม่มีค่าอะไรขนาดนั้นเลยหรอวะ?

“แล้วนายจะให้ฉันทำแบบไหนละ?” เธอถามผม

“...ก็ฉันไม่ได้ชอบนายนิ” เธอบอกผมมาอย่างไม่แคร์ ไม่แคร์เลยจริงๆ!

“เธอเป็นคนแบบนี้งั้นหรอ?” ผมถามเธอออกไปอย่างรู้สึกผิดหวัง เธอดูใจร้ายมาก มากเกินไป!

“อืม ฉันก็เป็นของฉันแบบนี้แหละ” เธอตอบผมกลับมา...

“เธอไม่ได้รู้สึกอะไรกับฉันเลย งั้นหรอ?” ผมตัดสินใจถามคำถามโง่ๆออกไป ทั้งทีท่าทีของเธอก็ชัดเจนมากพอแล้ว...

“คิดว่าไงละ?” เธอถามผมกลับมา...

“แล้วที่ชอบทักไลน์มา ชวนฉันไปเที่ยว ให้ฉันช่วยเลือกรูป แล้วก็อะไรมากมาย เธอมาให้ความหวังฉันทำไมวะ นูรีน!!” ผมตะคอกถามเธออย่างไม่เข้าใจ 

“หึ ซีย์...ฉันไม่เคยคิดอะไรกับนายเลย นายเองนั่นแหละที่ คิดไปเอง” เธอตอบผมกลับมา...มันทำให้ผมยืนนิ่งหน้าชา...ผู้หญิงคนนี้ใจร้ายมากเกินไปแล้ว!

“ฉันก็ทำแบบนี้กับทุกคนนั้นแหละ...” เธอยังคงพูดต่อ...

“อ่อนแอ...ก็แพ้ไปนะ :)” เธอพูดพร้อมกับแสยะยิ้มส่งมาให้ผมอย่างสมเพช...!!

“นูรีน!!” ผมทนไม่ไหวแล้ว!!

หมับ !

“อ๊ะ อุ๊ป” ผมดึงนูรีนเข้ามาจูบอย่างแรงและดุดันตามอารมณ์ของผมตอนนี้ ผมไม่รู้จะระบายด้วยวิธีอะไรผมเลยเลือกที่จะทำกับเธอแบบนี้ ผมจูบเธออย่างรุนแรงจนได้กลิ่นคาวเลือดออกมาจากปากของเธอ ส่วนนูรีนก็ได้แต่ตกใจ...เพราะเธอไม่เคยเห็นมุมดิบเถื่อนของผมไงละ ปกติผมจะตามใจและยอมเธอทุกอย่างโดยที่ไม่เคยแสดงสิ่งพวกนี้ให้เธอได้เห็นเลย...แต่ต่อไปนี้เธอจะไม่มีได้เจอกับโหมดแสนดีของผมอีกต่อไป เพราะคำพูดและการกระทำของเธอได้ปลุกซาตานในตัวผมออกมาแล้ว!

“อ๊ะ อ่อย!!” เธอยังคงร้องและดิ้น แต่ผมก็ไม่สนใจยังคงจูบเธออย่างดุเดือดอยู่อย่างนั้น

“เอ๊บ อ่อย!” เธอยังคงร้องบอกว่าเธอเจ็บ แต่ผมก็ยังจูบเธออย่างรุนแรงอยู่อย่างนั้น จนกระทั่ง...

เธอเริ่มอ่อนแรงลง...หายใจไม่ออกสินะ...ผมจึงผลักเธอออกอย่างแรง แต่ดีที่เธอยังพอทรงตัวได้ เธอเลยไม่ล้มลงไป

“แก!” เธอเปลี่ยนสรรพนามเรียกผมทันที ก่อนจะมองผมอย่างโกรธจัด!

เพลี๊ย!! เสียงเธอตบหน้าผมอย่างแรง...!

“อยากโดนอีกรึไงวะ!” ผมตะคอกถามเธอไป

“ก็ลองดูสิ ไอ้สารเลว!” เธอท้าผม...พร้อมกับยกมือขึ้นเพื่อจะตบผมอีกครั้ง...

“ถ้าเธอตบฉันอีกรอบนึง ได้ปากแตกเพราะอมของฉันแน่!” ผมพูดออกไป ก็บอกแล้วไง ว่าผมไม่จำเป็นต้องแสนดีกับผู้หญิงคนนี้อีกต่อไป!

“แก!! ต่อไปนี้เราไม่ใช่เพื่อนกัน!!” พอพูดจบ เธอก็เดินออกไปทันที...ส่วนผมก็ได้แต่ยืนนิ่งไป ดีเหมือนกัน เพราะถ้าให้เป็นเพื่อนต่อไป ผมก็คงเป็นแบบเดิมไม่ได้แล้ว ให้มันจบแบบนี้อะ ดีแล้ว...




“พวกมึงรู้ใช่ปะว่าซีย์คิดยังไงกับนูรีน” ขณะที่ผมจะเดินกลับไปที่โต๊ะ ผมก็ได้ยินเสียงเกลพูดดังขึ้นมา...ผมจึงยังไม่เข้าไปและยืนแอบฟัง...

“รู้สิ อาการซีย์ออกซะขนาดนั้น” เสียงลีตอบกลับมา

“เออ ใครก็ดูออกปะวะ” ต่อด้วยเสียงบี

“แล้วนูรีนก็รู้ไม่ใช่หรอ?” เสียงพิมถามออกไป

“รู้สิพิม ก็วันนั้นที่เราไปกินเหล้าที่คอนโดมันจำได้ปะ มันเมามันก็เล่าให้เราฟังกันหมดอะ” เกลพูดขึ้น...เล่าเรื่องอะไร?

“เราคุยกันว่าไงนะ...พิมลืมอะ” เสียงพิมถามออกไป ดีเลย ผมก็อยากรู้อยู่เหมือนกัน

“ก็เรื่องอ่อยไง” เสียงบีบอก อ่อยงั้นหรอ?

“อ่อ ที่นูรีนบอกว่าแค่อ่อยซีย์เล่นๆไม่ได้คิดอะไร แค่อยากบริหารเสน่ห์เฉยๆนะหรอ” !!! คำพูดที่ออกมาจากปากพิม ทำให้ผมหน้าชาและจุกไปกว่าเดิม จริงๆแล้วเธอเป็นคนแบบนี้งั้นหรอ! 

“น่าสงสารซีย์นะ...นูรีนไม่น่าแกล้งให้ความหวังซีย์เลย” เสียงพิมพูดต่อ...

“นูรีน มันก็ทำแบบนี้กับผู้ชายทุกคนแหละ ก็มันสวย” เกลพูดขึ้นขำๆ...และผมทนฟังต่อไม่ไหวเลยเดินมาที่รถและขับกลับคอนโดทันที...

และตอนนี้ผมโคตรรู้สึกเกลียดผู้หญิงคนนั้นผู้หญิงที่ชอบอ่อยและให้ความหวังผู้ชายไปทั่วแบบเธอ ผมเกลียด!!

ความคิดเห็น