สูญองศา

ยินดีต้อนรับสู่นิยายอีโรติด ตลก โปกฮา ติดตามกันเยอะๆน๊าาาา อัฟตามใจคนแต่ง จะมีอีบุคด้วยจร้าา

ชื่อตอน : บทที่ 6 งงใจ 20 %

คำค้น : บันไดมาร นิยายอีโรติค หวานแหวว สวยงาม

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.3k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 13 พ.ย. 2560 12:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 6 งงใจ 20 %
แบบอักษร

บทที่ 6

มันตราลืมตาตื่นขึ้นมาในช่วงสาย เธอมองไปยังรอบห้องเขายังอยู่ แต่ในสภาพที่ปกปิดมิดชิด ไม่เปลือยเปล่าเช่นเธอที่มีเพียงผ้าห่มผืนเดียวคลุมกาย  

หญิงสาวมองคนที่ยกกาแฟสีดำขึ้นดื่มสบายใจ ส่งรอยยิ้มมุมปากทรงเสน่ห์ที่เธอแอบหลงใหลยามชะล่าใจ เป็นรอยยิ้มที่สาวคนไหนไม่ระวังตัวอาจติดร่างแห่โดนเขาสวมกระพรวนจนเชื่อง

จะว่าไปที่เธออยู่ในสภาพนี้ก็ เหตุมันเกิดช่วงใกล้รุ่งนั่นแหละ มารร้ายในคราบเทพบุตรได้กระทำการอันอุกอาจช่วงชิงร่างเธอให้คล้อยตามง่ายดายยิ่งกว่าพลิกฝ่ามือ น่าโมโหที่มิอาจทักท้วง อ่อนระทวยเมื่อเขานำพา ตอบสนองตอนเขาคร่อมกาย ส่ายเสียงเครือเมื่อเอวหนาเคลื่อนขยับ

“ตื่นแล้วหรือ” เขามองเธอที่ปรือตา ส่ายหัวเซื่องซึม “หิวไหม”

“หึม!” เธอพยายามหยัดกายลุก ทว่ายากยิ่ง ร่างสาวปวดระบมแทบฉีกขาด ช่างล่างแทบกระดิกไม่ได้ เธอกัดปากแน่นมองตัวตนภายใต้กางเกงสแล็คสีเข้ม เพราะไอ้นั่นแหละเธอถึงมีสภาพแบบนี้ มันใหญ่เกินปกติชนไปแล้ว ยิ่งเวลานั้นความน่าเกรงขามของเขาไม่เคยปรานีร่างบอบบางเธอเลย ทว่าเป็นเธอมิใช่หรือที่ขอร้องต้องการ

“เจ็บมากไหม”

“อึม” เธอตอบเสียงเอื่อย หันข้างให้เมื่อบังเอิญสบตาคู่คมที่ทอดมองมา

“ผมขอโทษนะ” เขาวางมือบนไหล่เนียน นิ้วสากระลายลูบไล่ผิวเนียนที่ตอนนี้แดงเป็นจ้ำ “แต่มิ้นสวยไปหมด ผมอดไม่ได้”

“....”  ต้องตอบเขาไหม เธอยังไม่มองหน้าตัวต้นเหตุเริ่มหาเหตุผลตีล้างกันไปหมด การถูกคร่าพรหมจรรย์ครั้งแรกทำให้เซลล์ประสาทเชื่อมต่อความคิดยากขึ้นไปอีก 

สิ่งที่หวงแหนราวขึ้นหิ้งถูกพรากไปโดยชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็นเจ้านาย ความรักที่เคยอยากไห้อนาคตคู่ครองเธอดับสูญไปเมื่อคืน จะถามหาสัจธรรมใดเล่าเมื่อเธอให้ความร่วมมือเขาเป็นอย่างดี

“คุณโกรธผมหรือ” เมื่อเธอไม่ว่าอะไร แม้แต่ด่าสักคำก็ไม่มีเป็นความเงียบเพียงเสี้ยววิที่ทำให้เขาหงุดหงิดปนขัดเคืองด้วยไม่เคยเจอสาวนางใดหมางเมินมาก่อน

“ผมต้องเข้าประชุม คุณพักผ่อนเถอะ” ความพยายามใจเย็นทั้งที่ร้อนจนเผาป่าวอด นัยน์ตาสีฟ้ากระจ่างมองคนที่ตอนนี้หันหลังให้ด้วยแววชนิดหนึ่ง ประโยคบอกเล่าเมื่อครู่ไม่ได้รับการตอบสนองใดไปกว่าเสียงแอร์เย็นฉ่ำ

เงียบบรรลัย

ทั้งที่ไม่ชอบการต่อต้านในแนวทางนี้ที่สุดในชีวิต แต่ชายหนุ่มไม่ได้ต่อความยาว ปล่อยเธอให้อยู่ในห้วงความคิดสักพักดีกว่า ไม่อยากทำอะไรรุนแรง แค่นี้เขาก็ทำเธอช้ำเกินทน ด้วยรู้สึกผิดกรายๆ ทั้งที่เป็นครั้งแรก แต่เธอสวยนี่ การหักห้ามใจเนิ่นนานทำให้คนใกล้ลงแดงอยากเสพเธอจนหมดจด

“ผมไปนะ”

เขาจากไปแล้ว หญิงสาวหลับตาพริ้มปวดหนึบกลางกายแปรบปราบเกินกว่าจะลุกไปชำระร่าง จำต้องนอนต่อไม่อยากเชื่อว่าเธอจะหลับได้ ทว่าหลับต่อไม่มองแม้อาหารที่เขาสั่งมาสักนิด  ลมหายใจผ่อนปรน เข้าสู่ห้วงนิทราอีกครั้ง

หลังจากประชุมเสร็จเอริคไม่รอช้าเป็นห่วงเหลือเกินว่าเธอจะเป็นอย่างไร ชายหนุ่มกึ่งเดินกึ่งวิ่งกดลิฟต์โดยสารมาที่ห้องพัก ในความรู้สึกตอนนี้ไม่เคยคิดมาก่อนว่าการห่วงหามันฉุดเวลาให้ช้าลง สุดท้ายคือเข็มนาฬิกาเดินไม่ได้ดั่งใจ ชายหนุ่มหอบหายใจเมื่อหยุดยืนอยู่ในห้องตัวเอง

แกร่ก

นึกโล่งใจที่เธอยังนอนหลับอยู่บนเตียง การประชุมผู้ถือหุ้นวันนี้เขาเหม่อลอยหลายครั้งไม่เป็นตัวของตัวเอง อากับกิริยาประหลาดที่ไม่เคยเกิดขึ้นแก่เอริคทำให้หลายคนฉงน ทั้งที่แต่ก่อนไม่เคยผ่อนปรนและเคร่งจัดชนิดที่ต้องปาดเหงื่อเวลาสนทนา ความเปลี่ยนแปลงนี้คืออะไรกัน?

อย่าว่าแต่พวกนั้นเลยเขาเองยังสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น ใช่ว่าจะไม่เคยมีอะไรกับเพศตรงข้ามมาก่อนเสียเมื่อไหร่ เขามองนาฬิกาบ่อยและหน่ายการรายงานผลประกอบการเต็มทน เสียงพวกนั้นทำให้รำคาญใจยิ่งกว่าอะไรทั้งมวล และกว่าการประชุมจะจบลงก็กินเวลาไปถึงทุ่มกว่า

ชายหนุ่มลูปผมคนที่นอนอยู่ เคลื่อนตัวเข้าหารวบเอวคอดกอดแน่น แขนอีกข้างช้อนหัวเธอขั้นวางบนมัดกล้าม เกยคางสากกับลาดไหล รู้สึกหัวแหนบอกไม่ถูก สงสัยทำรุนแรงไป อาหารที่สั่งยังไม่ได้แตะต้องเลยสักนิด จากที่ผอมอยู่แล้วทำไมรู้สึกว่าเธอผอมลงไปอีกในไม่กี่ชั่วโมง

เขากลายเป็นคน อ่อนไหว จิตตก และกำลังจะคลั่งตาย

“คิดถึงจังเลย” เขาว่าแผ่วเบา แล้วต้องจำใจผละออกจากเธอ 




ความคิดเห็น