my angel

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

EP.2 เหยื่อรายใหม่

ชื่อตอน : EP.2 เหยื่อรายใหม่

คำค้น : "

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 26k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 11 พ.ย. 2561 23:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.2 เหยื่อรายใหม่
แบบอักษร

ณ ผับ YYY

"มาแล้วเหรอไอ้เหี้ยดรีฟ กูนึกว่ามึงจะนอนกก น้องกายคนสวยอยู่ที่ห้องซะอีก" คำทักทายดังมาจากไททันหนุ่มร่างสูง ที่มีความหล่อไม่เป็นรองใคร และนี่เองเป็นสาเหตุที่ทำให้ไททัน ฮ๊อตในหมู่สาว ๆ หรือแม้แต่หนุ่ม ๆ ด้วยกันเองยังมาเสนอตัวให้ไททันฟรี ๆ หึ แล้วคนอย่างไอ้เหี้ยไททันเนี่ยนะ เป็นโรคที่ปฏิเสธใครไม่เป็น มันยังเคยบอกผมเลยว่า เมื่อมีคนเสนอ ก็ต้องมีคนสนอง ผมก็ว่าจริงของมันนะ ถ้ามันไม่สนอง คนแรด ๆ สูญพันธ์กันพอดี

"ไอ้เหี้ยทัน มึงลืมอะไรไปรัเปล่า นี่มันครบกำหนด 3 เดือนที่ไอ้ดรีฟมันคบกับน้องกายแล้วนะเว้ย" อีกเสียงดังมาจาก ช้อนทอง หนุ่มหน้าสวยประจำกลุ่ม แต่เห็นมันหน้าสวยอย่างนี้ มันเป็น "รุก" แต่ผมว่ามันไม่เหมาะที่จะเป็นรุกหรอก อย่างมันเหมาะเป็นรับซะมากกว่า

"เออ ว่ะกูลืมไป หมดเวลา Game Over แล้วนิหว่า นี่แสดงว่าที่มานี่ไม่ใช่อะไร มาหาเหยื่อรายใหม่ว่างั้น"

"หึ พวกมึงนี่รู้ทันกูจริง ๆ" ร่างสูงพูดพร้อมกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ผับ เพื่อหาเหยื่อรายใหม่ของเขา

"พูดอย่างกับเป็นคนอื่นคนไกลกันไปได้นะมีง แค่มีงอ้าปากกูก็เห็นไปยังลำไส้ใหญ่มึงล่ะ" ช้อนเงินว่าอย่างขำ ๆ ก็มันจริงนิ ทั้งช้อนเงิน ไททัน และ ดรีฟ เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่อยู่ในท้องแม่เลยก็ว่าได้ พ่อของพวกเขาสนิทกันมาก ทำให้ไปมาหาสู่กันอยู่บ่อย ๆ แล้วจะไม่ให้พวกเขาสนิทกันได้ยังไง

"หึ ไอ้ทัน ไอ้ช้อน กูว่ากูเจอเหยื่อคนใหม่แล้วว่ะ" ร่างสูงพูดพร้อมกับจ้องร่างบาง ที่นั่งอยู่เงียบ ๆ คนเดียวที่อีกด้านหนึ่งของผับ ร่างบางเป็นหนุ่มน้อยที่จัดได้ว่าน่ารักสำหรับเขา ผมสีฟ้าที่ถูกเซตอย่างลวก ๆ ทำให้ร่างบางดูมีเสน่ห์เข้าไปอีกในสายตาของเขา เสื้อคอวีที่ควานลึกจนทำให้มองเห็นไปถึงไหนต่อไหน ตัวเล็ก ๆ เอวบาง ๆ แบบนี้ ถ้าจับมากระแทกแรง ๆ เอวของร่างบางจะหักรีเปล่า แต่ของอย่างนี้ไม่ลองมันก็ไม่รู้จริงไหม

"ไม่คอยไวเลยนะมึงเรื่องหาเหยื่อ เนี่ย" เสียงแซวของไททันดังขึ้น หลังเงยหน้าขึ้นมาจาก แม่สาวโคนมที่นั่งอยู่ข้าง ๆ

"ไม่ต้องไปแขวะไอ้ดรีฟมันเลยมึงนะ นี่ถ้ามึงไม่เงยหน้าขึ้นมาพูด กูคิดว่ามึงเอากันจนเสร็จไปล่ะ แทบจะรวมร่างกันน้องเขาอยู่แล้ว" ช้อนทองสวนไททันอย่างรวดเร็ว

"มึงก็เห็นนิครับไอ้คุณช้อนทองที่เคารพ ว่าน้องเขาน่าเอา อกเป็นอก เอวเป็นเอวขนาดเนี่ย พอดีแม่น้องเขาให้มาเยอะ ถ้าไม่เอามาใช้เสียของแย่ กูก็เลยว่าจะช่วยน้องเขาใช้ กูผิด" ไททันพูดขึ้น

"เออ ก็จริงของมึง" เมื่อเถียงกับไททันเสร็จช้อนทองก็หันไปหาดรีฟทันที

"ไอ้ดรีฟ ถ้ามึงจะจ้องน้องเขาขนาดเนี่ย ถ้าน้องเขาเป็นปลากัดคงท้องลูกตั้งทีมฟุุตบอลได้หลายทีมล่ะ อยากได้เหยื่อก็ต้องตะครุบสิวะ มัวมานั่งมอง น้องเขาคงตรัสรู้หรอกนะว่ามึง อยากเอา เขา" ช้อนทองพูดขึ้นหลังจากที่เห็นดรีฟมัวแต่นั่งจ้องคนที่นั่งอยู่อีกด้านหนึ่งอย่างไม่วางตา

"หี ถึงมึงไม่พูด กูก็รู้อยู่แล้ว ว่าถ้าอยากได้เหยื่อ ก็ต้อง ตะครุบเหยื่อกูเข้าไปทักว่าที่ของเล่นชิ้นใหม่หน่อยดีกว่า"ร่างสูงพูดพร้อมกับเดินไปยังทิศทางที่ร่างบางนั้งอยู่ พร่างกวาดสายตามองร่างบางไม่วางตา

เมื่อเดินไปถึงเป้าหมายร่างสูงก็ทิ้งตัวลงนั่งที่โซฟาข้าง ๆ อย่างถือวิสาสะแล้วเอยปากถามร่างบางที่นั่งดื่มโดยไม่สนใจเขาเลยแม้แต่นิดเดียว  "มึงชื่ออะไร"

ร่างบางเงยหน้าขึ้นมาจากแก้วที่ตัวเองถืออยู่ มองร่างสูงตรงหน้า พรางคิดในใจว่ากับไอ้แค่มากินเหล้า มันจะอะไรกะนักกะหนา อยากจะอยู่สงบ ๆ คนเดียวไม่ได้เลยใช่ไหม เพราะตั้งแต่เขาเข้ามาในผับนี้มีคนเดินเข้ามาขอทำความรู้จักเขาอย่างไม่ขาดสาย แต่เขาไม่อยากรุู้จักกับใคร จึงตอบปฏิเสธไปอย่างนุ่มนวล ในเมื่อกินอย่างสงบ ๆ ไม่ได้ เขาก็จะไม่กินมันแล้ว เมื่อคิดได้ดังนั้นร่างบางจึงควักเงินค่าเหล้ามาวางไว้บนโต๊ะ แล้วลุกขึ้นเดินออกไปโดยไม่สนใจร่างสูงที่พูดกับตนเองอยู่เลยสักนิด

เมื่อเห็นร่างบางเดินออกไป ทำอย่างกับเขาไม่มีตัวตน ทำให้ร่างสูงได้แต่คิดว่า ร่างบางที่เดินจากไปนั่นเห็นเขาเป็นอะไร ปกติดรีฟเป็นหนุ่มเนื้อหอม อยู่เฉย ๆ ก็มีคนเข้ามาเสนอตัวให้ฟรี ๆ โดยไม่ต้องออกแรงหาให้เหนื่อย เมื่อร่างบางเดินออกไปโดยไม่สนใจเขามันทำให้เขายิ่งสนใจร่างบางมากยิ่งขึ้น เพราะทุกคนที่เข้าหาเขานั้นร่างสูงมองว่าง่าย ในเมื่อเสนอให้เอาง่าย ๆ ยื่งได้ง่ายยิ่งเบื่อง่าย แต่ร่างบางที่เดินออกไปเมื่อครู่ทำให้เขารู้สึกว่าเกมที่เขาจะเล่นนั้นมันดูน่าสนใจขึ้นเยอะ คิดได้ดังนั้นร่างสูงจึงลุกขึ้นเดินตามร่างบางออกมาบริเวณลานจอดรถของผับแล้วคว้ามือร่างบางไว้อย่างรวดเร็ว

ขวับ ร่างสูงคว้ามือร่างบางเอาไว้แล้วถามคำถามเดิมที่เขายังไม่ได้คำตอบ "มึงนะชื่ออะไร"

ร่างบางมองมือของตนเองที่ร่างสูงจับอยู่พรางสะบัดออก "มึงถามใคร"

"ตรงนี้มึมึงกับกูอยู่สองคน เออ แล้วก็หมาอีกหนึ่งตัว หรือมึงคิดว่ากูถามหมา" ดรีฟพูดพร่างมองสำรวจร่างบางอีกครั้งยิ่งมองใกล้ ๆ ยิ่งสวย

"ก็นึกว่าใช่ ท่าทางจะพันธ์ุเดียวกัน" ทุกคนที่เข้ามาหาเขาใช่ว่าเขาจะไม่รู้ว่าพวกนั้นต้องการอะไรในต้วเขา

"ปากดีอย่างนี้ สนใจเป็นเมียพี่มั๊ยครับน้อง" ดรีฟพูดขึ้นอย่างเริ่มโมโหนิด ๆ ไม่คิดว่า เหยื่อ ตรงหน้าจะ ตะครุบ ยากขนาดนี้

"ใครน้องมึง กูลูกคนเดียว" ร่างบางตอกกลับร่างสูงในทัน

ต่อ

"มึงคงอยากจะเปลี่ยนจาก น้อง มาเป็น เมีย กูงั้นสิ" เมื่อร่างสูงเห็นว่าเริ่มพูดกับร่างบางตรงหน้าไม่รู้เรื่อง เขาจึงไม่คิดที่จะพูดดี ๆ กับร่างบางตรงหน้าอีก สำหรับเขา ถ้าของเล่นชิ้นไหนที่เขาอยากได้ เขาต้องได้ เท่านั้น

"ท่าทางมึงคงจะจบปริญญาเอก สาขามโน จบโท ด้านจินตนาการ แค่เรื่องง่ายแค่นี้ยังไม่เข้าใจ ในเมื่อทำให็เห็นแล้วยังไม่เข้าใจ กูจะบอกให้ก็ได้ว่า ที่กูเดินออกมาจากข้างใน เพราะว่ากูไม่อยากรู้จักมึง และที่กูไม่บอกชื่อมึง เพราะกูไม่อยากรู้จักมึงและกูคิดว่ากูคงไม่ซวยซ้ำซวยซ้อน ต้องมาเจอกับคนอย่างมึงอีก กูคิดว่าคนอย่างมึงคงจะฉลาดพอที่จะเข้าใจในสิ่งที่กูพูดนะ" ร่างบางพูดขึ้นอย่างเหลืออด

"หึ" ร่างสูงเข้าใจที่ร่างบางพูด แต่ในเมื่อใช้วิธีนุ่มนวลแล้วไม่ได้ผล เขาคงต้องใช้ไม้แข็งกับร่างบางตรงหน้า

เชิญ ร่างสูงพูดขึ้น เขาต้องยอมเพื่อรอจังหวะ

เมื่อเห็นร่างสูงตรงหน้ามีท่าทีที่อ่อนลง ร่างบางจึงคิดว่าร่างสูงเข้าใจในสิ่งที่เขาพูด เมื่อเห็นว่าทุกอย่างเรียบร้อย ร่างบางจึงหมุนตัวเพื่อจะเดินไปที่รถ

เป็นไปตามแผน ในจังหวะที่ร่างบางหันหลังให้เขา ร่างสูงจึงอาศัยความเร็วใช้สันมือสับลงไปที่คอของร่างบางในทันที

Part  "ต่อต้าน"

สวัสดีครับทุกคน ขอแนะนำตัวก่อนนะครับ ผมชื่อต่อต้านครับ ผมอายุ 25 ตอนนี้ผมยึดอาชีพประธานบริษัทส่งออกเสื้อผ้าที่ได้รับมรดกตกทอดมาจาก คุณพ่อ  คุณแม่ที่เคารพรัก เลี้ยงปากเลี้ยงท้อง ผมเป็นคนที่ค่อนข้างมีโลกส่วนตัวสูง ผมชอบอยู่คนเดียว ไม่ชอบความวุ่นวาย ส่วนเพื่อน ผมไม่ค่อยมีเพื่อนหรอกครับ ก็บอกแล้วไงง่าผมชอบอยู่คนเดี่ยว

และวันนี้ก็เป็นอีกวันที่น่าเบื่อ ทุกวันในชีวิตผมก็มีแต่งาน งาน งาน แล้วก็งาน ผมไม่ค่อยมีแพลนที่จะไปทำอย่างอื่นมากนัก แต่วันนี้ผมว่าจะไปหาอะไรกระแทกปากสักหน่อยผมไม่ได้ดื่มมานานมากแล้วเหมือนกัน

part "ต่อต้าน"

ณ ผับ YYY

ตอนนี้ผมนั่งดื่มอยู่ในผับ ตั้งแต่ก้าวแรกที่ผมเดินเข้ามาในนี้ ผมเห็นผู้คนมากมาย กำลังเต้น กิน ดื่ม กันอย่างสนุกสนาน ผมว่าสถานที่แบบนี้ คลายเครียดของคนเราได้ดีเหมือนกัน ทุกคนที่มาที่นี่ ไม่ต้องคิดอะไรมาก ทุกคนเป็นเพื่อนกันได้ ไม่ต้องแข่งขันกัน ถึงจะเป็นมิตรภาพที่ฉาบฉวยแต่มันก็ทำให้เรามีความสุขในช่วงเวลาหนึ่ง แต่ยังไงผมก็ไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายกับผมอยู่ดี มีคนผู้ชายมากมายเดินเข้ามาทักทายผม หึ ทำไมผมจะไม่รู้ว่าพวกเขาต้องการอะไร ไม่ต้องแปลกใจหรอกครับ ฟังไม่ผิดหรอก มีแต่ผู้ชายเดินเข้ามาทัก ผมชินแล้วล่ะครับ เพราะผมเป็นผู้ชายที่สวย มากกว่าหล่อในสายตาของหลาย ๆ คน อันที่จริงผมก็ว่าเกือบทุกคนคิดว่าผมสวย  และอีกอย่างที่พวกคุณยังไม่รู้ ผมเป็นเกย์ ครับ แต่ถึงผมจะเป็นเกย์และเป็นเกย์รับ พวกคุณคงไม่คิดว่าสวยอย่างผมจะเป็นเกย์รุกนะแต่ถึงผมจะเป็นเกย์ผมก็ไม่ง่ายนะครับ ถ้าผมจะให้ใคร เอา ผมเลือก ไม่ใช้ว่าผมเป็นคนที่ เอา ไม่เลือก และสิ่งที่ผมเกลียดที่สุดคือ คนที่เอาไม่เลือก แค่มีรูให้เอากูเอาหมด

ผมนั่งดื่มอยู่สักพักก็มีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาทัก ผมโครตอิจฉามันเลย ผู้ชายเหี้ยอะไรหล่อสัด ๆ กูไม่หล่อบ้างให้มันรู้ไป แต่ก็อีกนะแหละไอ้เหี้ยนั้นเดินเข้ามาทักแล้วชวนผมคุย  แต่ผมไม่อยากคุยกับมันนี่ แค่มองหน้าก็รู้แล้ว หน้ามันบอกมาแต่ใกล้เลยว่า กูจะเอามึง เหี้ย อาการออกเยอะไปนะบ้างที และที่สำคัญวันนี้ผมไม่มีอารมณ์อยากให้ใครเอา ดังนั้นผมก็ไม่ควรจะเสวนากับมันให้เสียเวลา ผมว่าผมน่าจะกลับบ้านได้แล้วล่ะ

เมื่อผมเดินออกมาที่ลานจอดรถ ไอ้ผู้ชายคนนั้นเดินตามผมออกมา มันพยายามทำความรู้จักกับผม แต่ตอนนี้ผมไม่มีอารมณ์อยากจะรู้จักกับใคร เรายืนเถียงกันสักพัก เมื่อผมเห็นว่ามันเริ่มเข้าใจในสิ่งที่ผมกำลังจะสื่อสาร ผมจึงหันหลังจะเดินไปที่รถ แล้วทุกอย่างก็ดับวูบลง

เอาไปแค่นี้ก่อนนะ  เดี๋ยวมาลงให้ใหม่

ความคิดเห็น