จุดสีเขียว

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนร้า ถ้าชอบก็อย่าลืมกดติดตามเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนร้า หรือถ้าชอบที่สุดถึงที่สุดก็อย่าลืมให้ดาวไรท์นร้า #เสียงหัวใจที่ไม่มีใครต้องการได้ยิน #คิมหันต์ #เจ้านาย

ชื่อตอน : ขาดใจ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.1k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ต.ค. 2560 21:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ขาดใจ
แบบอักษร








เจ้านาย-





ผมถูกคุณคิมขังผมไว้ในในห้องใต้หลังคาของบ้าน เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ อากาศในนี้มันก็ร้อนขึ้นมากเท่านั้น..............






หิวน้ำจังเลย







ก๊อก!!!!!!!!! ก๊อก!!!!!!!!







" ปะ....ปล่อยผม ฮึก!!!!!! "






ใครจะคิดบ้างล่ะว่านี่อาจจะเป็นเสียงสุดท้ายที่หลุดออกมาจากปากของผม.......






ผมนอนลงบนพื้นของห้องที่เต็มไปด้วยฝุ่นและใยแมงมุม ภาพความทรงจำที่ทำให้ผมเจ็บปวดมันถูกฉายอยู่ในสมองของผมตลอดเวลา....





" พะ..พี่คิมเคยบอกว่ารักผมแต่ทำไมถึง!!!! "






" ก็มึงมันโง่ไง กูไม่เคย รักมึงเลยสักนิด!!! "






น้ำเสียงเข้มที่ทำร้ายจิตใจของผมจนมันแทบไม่เหลือชิ้นดี






และความทรงจำตอนที่คุณพ่อทุบตีผม เมื่อตอนที่ผมยังเด็กๆ






ฮึก!!!!!!!!!





" คุณพ่อครับผมเจ็บ!!!!!! "






ฮึก!!!!!!!!





" ผมทำอะไรผิดหรอครับ? "






ฮึก!!!!!!!!






" มึงผิดที่มึงเกิดมาไง!!!! "






คำนี้มันเหมือนกับคมดาบที่ตัดเส้นประสาททั้งหมดของร่างกายผม ความเจ็บปวดที่ถูกทุบตี มันจางหายไปเพราะคำคำนี้ หัวใจที่บริสุทธิ์ของผมกลับรู้สึกเจ็บเหมือนกับกำลังถูกควักออกมา





ผมผิดที่เกิดมางั้นหรอ?






ที่ผมมีชีวิตอยู่มาได้เพราะคำพูดของคนคนนี้







พี่สัญญาน๊ะว่าจะกลับมาหา






พี่กันต์ไม่ได้ทำผิดคำสัญญา แต่ พี่เค้าคงจะ ไม่ว่าง






ผมไม่โทษคุณคิมหรอก!!!!!! ผมมันโง่เอง ผมโง่ที่คิดว่าคนที่เกลียดผมจะเปลี่ยนใจมารักผม มันชั่งน่าสมน้ำหน้าสะจริงๆ






คนบนโลกนี้มีแต่คนใจร้าย ไม่เคยมีใครรักผมจริงๆเลยสักคนนอกจากพี่กันต์






ตอนนี้ลมหายใจของผมเริ่มแผ่วเบาลงทุกขณะ!!!!!






เบาลง





เบาลง





เบาลงจนมันแทบจะขาดใจ







แกร๊ก!!!!!!!!





ผมเหลือบสายตาไปที่ประตูบานใหญ่ที่ผมรอคอยให้มันเปิดออก ตอนนี้มันถูกเปิดออกแล้วโดยหญิงวัยกลางคนคุ้นหน้า






ป้าสา......






" หนูนาย เป็นยังไงมั่ง ลุกขึ้นมาเร็วคุณคิมให้ป้าขึ้นมาเปิดให้ออกไปกินข้าวเย็น คุณคิมน่ะเค้าน่ะไม่ได้ตั้งใจ...... "






" ผะ...ผมขอน้ำหน่อยครับ!!! "







ผมพูดด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่า เพราะวันนี้ทั้งวันไม่มีน้ำตกถึงคอผมเลยสักหยดนึง!!!!!!






" ไปค่ะ ค่อยๆลุกขึ้นน๊ะ "






ป้าสาพูดพร้อมกับใช้มือบางประคองผมให้ลุกขึ้นยืนเพื่อพาผมออกไปจากขุมนรกขุมนี้!!!!!!






ขณะที่ผมกำลังลุกขึ้นยืน จู่ๆหน้าผมก็เกิดมืดขึ้นมา จนพาป้าสาล้มลงไปกองกับพื้นพร้อมกับผม........






โครม!!!!!!!!!!






คิมหันต์-







ป้าสาเดินผ่านหน้าผมไปอย่างลุกลี้ลุกรนโดยที่ขาของแกเดินแบบผิดปรกติ ต่างไปจากเดิม!!!!!






" ขาเป็นอะไรหรอครับ? แล้วไอ้นายล่ะ "







" เมื่อกี้ป้าประคองหนูนายให้ลุกขึ้นแต่หนูนายเป็นลมและล้มลงไป ป้าเลยล้มลงไปด้วย ป้าว่าจะไปตามให้ลุงมิ่งไปอุ้มหนูนายลงมาที่ห้อง "







ไอ้คนไร้ประโยชน์ ชอบทำให้คนอื่นเดือดร้อนอยู่เรื่อย!!!!






ผมบ่นพึมพำกับตัวเองก่อนที่จะเปลี่ยนไปพูดกับป้าสา






" เดี๋ยวผมขึ้นไปพามันลงมาเอง "






" คะ...ค่ะ "






ผมลุกขึ้นจากโซฟาและเดินขึ้นไปที่ห้องใต้หลังคาของบ้าน






" เฮ้ย!!!!! ตื่น!!!!! "





ผมพูดเสียงดังพร้อมกับใช้เท้าเขี่ยร่างบางที่นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้นที่เต็มไปด้วยฝุ่นและใยแมงมุม





" ไอ้นาย!!!! กูบอกให้ตื่นไง!!!! "





คราวนี้ผมนั่งยองๆแล้วใช้มือแกร่งตบรัวๆไปที่หน้าขาวซีดของไอ้นายอย่างเบามือ....






หลังจากไม่มีสัญญาณตอบรับจากบุคคลที่อยู่ตรงหน้า ผมใช้มือทั้ง2ข้างอุ้มมันลงมาไว้ในห้องนอนของมัน





ผมสัมผัสได้ถึงไอร้อนที่พวยพุ่งออกมาจากร่างกายของมัน





" สงสัยจะเป็นไข้อีกล่ะสิ!!!! อ่อนแอชิบหาย "






ผมเดินลงไปชั้นล่างของบ้าน เพื่อที่จะตามให้ป้าสาไปดูแลไอ้นาย.........





" ป้าสาครับ!!!! เดี๋ยวขึ้นไปเช็ดตัวให้ไอ้นายทีน๊ะครับ "





" คะ...ค่ะ "





หญิงวัยกลางคนพูดขึ้นพร้อมกับพยักหน้ารับเบาๆ






----------------------




ตอนนี้อาจจะสั้นไปหน่อยนร้า อยากให้อ่านแก้ขัดไปก่อน ช่วงที่ผ่านมาไรท์ติดธุระนิดหน่อย






1คอมเมนต์ + 1 ถูกใจ = 1ล้านกำลังใจให้ลงตอนต่อไป



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น