__ Ice Princess __

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

CHAPTER 3 : Who are you ?? [ณ จุดเกิดเหตุ]

ชื่อตอน : CHAPTER 3 : Who are you ?? [ณ จุดเกิดเหตุ]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 31.4k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ก.ค. 2561 22:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CHAPTER 3 : Who are you ?? [ณ จุดเกิดเหตุ]
แบบอักษร


image


“ฮึ...ปากบน หรือ ปากล่างดี??? หึหึ...”


ฉันเกลียดเสียงหัวเราะในลำคอของเขา ตอนนี้ฉันได้แต่นิ่ง ปากก็ยังโดนไอ้บ้านี่ปิดอยู่ หมดแรงจะดิ้นแล้วด้วย ฉันเริ่มสำรวจว่าเขาเป็นใคร จากสถานการณ์ตอนนี้ฉันมองเห็นแค่มือข้างขวาที่เขาใช้ปิดปากฉันอยู่ แล้วก็ข้อมือ....

‘รอยสัก’

เขามีรอยสักเป็นเหมือนอักษร แต่ฉันเห็นไม่ชัดว่ามันอ่านว่าอะไร แต่ที่แน่ๆ คนที่ฉันเคยรู้จักไม่มีใครมีรอยสักบริเวณนี้สักคน แล้วผู้ชายคนนี้เป็นใคร ต้องการอะไรจากฉัน

“ฉันจะเอามือออก แล้วห้ามแหกปาก คนอย่างฉันไม่เคยพูดเล่น รู้ใช่มั๊ย????” ฉันพยักหน้าทันที


ทันทีที่เขาปล่อยมือ ฉันก็รีบดีดตัวออกจากอ้อมกอดเขาทันที


“อ๊ะ.....นี่ คนบ้า ปล่อยนะ อ๊ะ....อือออออออ” 

แต่ทว่าในจังหวะที่ฉันผละออกจนอยู่ในระยะที่เขาจะเอื้อมไม่ถึง มือหนาก็คว้าข้อมือฉันกระตุกแขนเข้าหาตัว กลายเป็นว่าฉันหันมาเผชิญหน้ากับเขา เขาโอบฉันปะทะร่างฉันเข้ากับอกแกร่งอย่างแรง และทันทีที่ฉันประท้วง เขาก็ประกบริมฝีปากหนาลงมา “อือออออออออ ฮึก อือออ”

ฉันเบิกตากว้าง ตกใจกับการกระทำอันอุกอาจของไอ้ผู้ชายป่าเถื่อน มืออีกข้างของเขายกขึ้นมากดท้ายทอยฉันไว้แน่น


เขาเริ่มสอดลิ้นเข้ามา


ฉันเริ่มหายใจไม่ออก


เขารุกรานลิ้นเล็กๆ ของฉัน ดูดดึงเรียวลิ้นจนต้านทานไม่ไหว ต้องโอนอ่อนผ่อนตาม เขาหลอกล่อฉันอย่างร้ายกาจ พอเริ่มหมดแรงจะต่อต้าน เขาก็สลับมาดูดดึงกลีบปากอ่อนนุ่มของฉัน



เขา......เริ่มมีอารมณ์

ฉันรู้ เพราะเขาเริ่มหอบหายใจแรง เขาจูบฉันดูดดื่มและรุนแรงเรื่อยๆ เสียงจูบดังจนฉันคิดว่าถ้ามีคนอยู่ข้างนอกเขาคงได้ยิน หน้าท้องฉันถูกดุนดันด้วยของแข็งบางอย่าง

แขนข้างที่รวบฉันไว้ลูบไล้ไปมาทั่วแผ่นหลัง จนฉันรู้สึกว่าหน้าอกโล่งนิดๆ แล้วเขาก็ย้ายมือมาด้านหน้า ฉวยจังหวะที่ฉันเคลิ้มกับการจูบของเขา เลื่อนมือมาบีบคั้นหน้าอกหน้าใจภายใต้บราตัวบาง

“ใหญ่มากกกก นุ่มมือออ ฉันจะเป็นบ้าแล้วให้ตายเถอะ” เขาถอนจูบแล้วกระซิบชิดริมฝีปากฉัน ฉันได้แต่ยืนเคลิ้มกับอารมณ์ปรารถณาที่ถูกก่อขึ้น “เธอชื่ออะไร” เขาถามเสียงกระเส่า

“ค...อึก คิร่า” ฉันตอบเสียงกระเส่าไม่ต่าง 

เราคุยกันทั้งที่มือเขาก็ไม่หยุดเล่นกับหน้าอกฉัน

“คิร่า” เขาทวนชื่อฉัน ฉันเพิ่งสังเกตว่าเขาเป็นผู้ชายที่หล่อมากๆ ร่างกายสูงใหญ่ ผิวขาวสะอาดเข้ากับเสื้อนักเรียนที่น่าจะเป็นของไทย มันทำให้เขาดูเด็ก แถมเป็นเด็กขี้เล่นด้วยสิ


“คิร่า ฉันชื่อ....”


“เนม มึงจะจีบยัยนี่อีกนานมั้ยวะ” เสียงเข้มๆ เสียงนึงดังแทรกการแนะนำตัวของเนม เขาชื่อเนมสินะ เสียงเข้มที่ดังมาจากข้างหลังดูหงุดหงิด เขาเป็นใครอีกแล้วล่ะ

เนมค่อยๆ ละมือออกจากหน้าอกฉัน ฉันรีบเอามือกอดอกเพราะยกทรงที่น่าจะหลุดจากฝีมือคนตรงหน้า แถมตรงยอดปลายก็แข็งมากแล้ว ...... ฉันมีอารมณ์

เนมยืนล้วงกระเป๋ากางเกงแล้วยิ้มให้คนมาใหม่นิดๆ “ว่าไง ถึงกับต้องมาตามเลยหรอ หึ”

ฉันไม่กล้าหันไปมองคนมาใหม่ ฉันสัมผัสได้ว่าเขาน่ากลัว เผลอๆ น่ากลัวกว่าเนมอีก “รีบๆ พาไปได้แล้ว” ฉันรู้สึกว่าคนนั้นเดินออกไปแล้ว

“เนม จะพาฉันไปไหนหรอ” ฉันถามด้วยเสียงหวาดๆ ฟังจากการสนทนาของพวกเขาตะกี้ คงต้องการตัวฉันไปทำอะไรสักอย่าง นี่วันแรกของการมาโรงเรียนไง ทำไมชีวิตฉันมันวุ่นวายอย่างงี้

“ฮ่าๆๆๆๆ ทำไมต้องทำหน้าหวาดกลัวด้วย พวกฉันไม่ทำอะไรหรอก” เขาหัวเราะลั่น สงสัยจะตลกหน้าฉันมากสิ ฉันมองเลยไปด้านหลังตัวเขา กระจกบานใหญ่สะท้อนใบหน้าผู้หญิงหน้าซีดคนนึง เออ......ตลก “ฉันชอบหน้าเธอตอนมีอารมณ์มากกว่า จุ๊บ” เนมก้มลงมากระซิบข้างหู แล้วจุ๊บที่ซอกคอฉันทีนึง “ฮ่าๆๆๆ เขินหรอ เธอนี่เปลี่ยนอารมณ์เร็วชะมัด ฉันชอบเธอ น่าสนุกดี มาเถอะ คนอื่นรออยู่” เขากำลังจะโอบฉันออกไป ไม่ได้นะ

“ค...คือ”

“หืมมมม !!! อ่อ มาสิ เดี๋ยวฉันใส่ให้ หึหึ”

“ม ... ไม่ต้อง ฉัน....”

“มาเหอะน่า ฉันเป็นคนถอด ฉันรับผิดชอบเอง..................ได้มั้ย” ท้ายประโยคเขาก้มลงมาพูดด้วยแววตากรุ้มกริ่ม

ทำไมฉันมีลางสังหรณ์ไม่ดีนะ คำว่า ‘ได้มั้ย’ ของเขาเหมือนจะไม่ได้มีเจตนาถามเรื่องใส่เสื้อในให้ฉัน ไอ้นี่ต้องคิดอะไรทะลึ่งแน่ๆ เลย

“น...เนม อ่ะ เฮือกกกก เนม รีบเถอะค่ะ เพื่อนรอ” ฉันไม่ไหวกับเขาแล้วนะ ทำไมมือไม้เขาถึงได้ซุกซนแบบนี้เนี่ย

“ก็หลังคิร่าเนียนมากเลยอ่ะ แถมมมมม........” เขาก้มมากระซิบกับฉัน มือเขาก็ใส่ตะขอให้ฉันไม่เสร็จสักที ทีตอนถอดล่ะ ฮึ่มมมม

“แถมอะไร???” ฉันถามห้วน เพื่อกลบเกลื่อนความเขินอาย

“แถมมองจากข้างหลังแล้วยังน่า Doggy Style ซักยก หึๆๆๆ”


เกลียดดดดด ฉันเกลียดเสียงหัวเราะนี้ อยากเอาเล็บข่วนหน้าหล่อๆ นั่น


ฉันเห็นตัวเองผ่านกระจก ฉันหน้าแดงมาก แดงยันหู เขาที่ติดตะขอเสร็จก็กุมมือฉันออกจากห้องน้ำ เรามาถึงจุดนี้ได้ไง เมื่อไม่กี่นาทีก่อนยังโดนเขาลากมาทั้งที่ไม่รู้จัก แต่ตอนออกไปกลับจับมือเหมือนคู่รักกันซะงั้น


‘คนนั้นใครอ่ะ ไม่เคยเห็น’

‘เด็กใหม่หรอ ทำไมมากับพี่เนมอ่ะ’

‘แฟนพี่เนมป่ะวะ เพราะปกติพี่เค้าไม่ควงใครออกนอกหน้าขนาดนี้’

‘ดูหน้าก็รู้ว่าแรด คงอ่อยเนมล่ะสิ’

‘ก็รู้ๆ อยู่ เด็กญี่ปุ่น......กร้านโลก’

‘อ๊ายยยย สามีช้านนนนนนน’


ตลอดทางที่เดินผ่านมา ฉันตกเป็นเป้าซุบซิบของผู้หญิงหลายกลุ่ม ส่วนผู้ชายได้แต่แอบมอง ฉันไม่รู้ว่าเนมมีอิทธิพลขนาดไหน ถึงทำให้พวกผู้ชายไม่กล้ามองฉันตรงๆ

ฉันไม่สนคำแซะ คำนินทาหรอก ดูเนมก็ไม่ค่อยสนเหมือนกัน เขาเดินจูงมือฉันมาเรื่อยๆ ไกลเหมือนกันแฮะ ฉันเริ่มเหนื่อย เนมหยุดเดิน หันมามองฉัน เขายิ้ม

“เหนื่อยหรอ???” คะ.....เขารู้ได้ไง??? “เห็นหายใจดัง เริ่มหอบนิดๆ ด้วย หน้าแดงหมดเลย” 

กรรม ฉันทำให้เขารู้เอง 

เหอะ !!!!!  ก็นึกว่าใส่ใจเรา........ อ๊ะ .................ฉันคิดบ้าอะไรเนี่ย

เขายกมือขึ้นมาพัดหน้าให้ แถมยังใช้หลังมืออีกข้างซับเหงื่อที่หน้าผากให้ฉัน

‘ตุบ ตุบ ๆๆๆๆๆๆ’

บ้าไปแล้ว ทำไมฉันใจเต้นแรงแบบนี้ล่ะ คงไม่ใช่ว่า......ฉัน

“เสียงหัวใจเต้นแรงเลย หึ” เขายิ้ม เขายิ้ม เขายิ้มๆๆๆๆ เนมยิ้ม เขาจะฆ่าฉันใช่มั้ย ??? ไม่น๊า

“อีกไกลมั้ยอ่ะ” ฉันถามเรื่องอื่นกลบเกลื่อนอาการไม่ปกติของหัวใจตัวเอง เขายิ้มนิดๆ รอยยิ้มที่ไปถึงดวงตา มันยิ่งทำให้เขาโคตรหล่อ 


อ๊ายยยยย !!! แม่ขา หนูเจอลูกเขยแล้วค่ะแม่ ><


“เป็นไร...ทำหน้าประหลาด ไม่ไกลแล้ว พ้นตึกนี้ก็ถึง ไปเถอะ” เขาคว้ามือฉันเดินต่อ ฉันเห็นมุมปากเขายกนิดๆ เขายังยิ้มอยู่หรอ ‘ตุบ ตุบๆๆๆๆ’ ฉันยกมือข้างที่ว่างขึ้นมากุมหน้าอกตรงตำแหน่งหัวใจ อานุภาพทำลายล้างของเนมสูงมาก

ฉันเดินมาหยุดตรงหน้าอาคารไม่ใหญ่ไม่เล็ก การตกแต่งดูหรูหรา มีป้ายเขียนว่า


‘VIP Only’ 'For Asmodeus'


'ที่นี่.............................ที่ไหน'




image


ที่นี่....ที่ไหน เนมพาคิร่ามาที่ไหน ทำอะไร มาหาใคร

แล้ว Asmodeus​ คืออะไร งง????


-------------------------------------------


จบไปอีกตอนแล้วววววว ผู้ออกมากี่คนแล้วน๊าาาาาา???? สงสัยๆๆ

คิร่า จะเจอกับอะไร เนมคือพระเอกรึเปล่า อุ๊บบบบส์ รถไฟมาแล้ว ไปล่ะ 55555

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น