มอมิ้น

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Part17

คำค้น : Ficรักที่ถูกลืมเลือนPart17

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 20.3k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ธ.ค. 2557 19:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Part17
แบบอักษร

Part17

 "กูไม่ชอบใช้ของร่วมกับใครโดยเฉพาะ..ไอ้เซนต์"

 เสียงทุ้มนิ่งๆที่เอ่ยออกมาเป็นเหตุให้คนหน้าหวานที่ได้ยินถึงกับไม่พอใจ "...กูไม่เคยเอากับไอ้เซนต์..!"

คนตัวเล็กตวาดออกมาอย่างไม่พอใจเช่นเดียวกับตาเรียวสวยที่หันมองร่างสูงข้างกายนิ่งๆ

 "มึงไม่เคยเอากับไอ้เซนต์"

 "..."

 "แต่มึงเคยเอากับกู...ใช่มั้ย?"

 "ควยไรหละสัส..!"

สียงหวานเหวใส่คนตัวสูงด้วยน้ำเสียงไม่พอใจเช่นเดียวกับแก้มใสที่แอบขึ้นสีอย่างน่ามอง

 "ไม่จริงหรอ...หรือมึงไม่เคยโดนกูเอา.."

 เสียงทุ้มนิ่งๆที่มาพร้อมกับร้อยยิ้มเล็กๆที่มุมปากของร่างสูงเป็นเหตุให้คนหน้าหวานถึงกับแสดงอาการอึกอัก

 "ใครเคยเอากับมึงกัน.."

 "งั้นเอากันตอนนี้เลยมั้ย?"

 "...ไอ้เชี่ยมิว!!!"

 คนตัวเล็กตวาดออกมาอย่างอายๆจนเป็นเหตุมห้สุนัขตัวน้อยที่หลับอยู่ถึงกับสะดุ้งตื่น

 *บ๊อก...หงิง~*

"อย่าร้องๆ..ไม่เสียงดังแล้ว"

 เสียงหวานพึมพำกับสุนัขตัวน้อยเบาๆเช่นเดียวกับมือเล็กที่ลูบหัวเจ้าขนปุยเบาๆ

 "....มิว"

"...?"

"แล้วเพื่อนมึงเอากระเป๋ากูไปทำไมวะ..?"

 "มันกะจะให้มึงตามมาเอาคืน..แต่มึงเสือกโง่กว่าที่คิด"

 คำตอบที่เหมือนหลอกด่าของร่างสูงเป็นเหตุให้คนตัวเล็กถึงกับเบ้หน้าไม่พอใจ

 "แล้วมันแกล้งกูทำไมวะ"

 "ชอบมึงมั้ง"

 ทันทีที่ได้ยินคำตอบของร่างสูงเจ้าของใบหน้าหวานก็ถึงกับมองอีกคนอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์

 "กูไม่ใช่เกย์นะสัส..."

"แต่มึงก็เคยเอากับกูไง"

 "...แล้วมึงจะวกมาเรื่องนี้ทำไม!ไอ้เหี้ย!"

เสียงแว้ดๆที่ดังอยู่ข้างๆเป็นเหตุให้คนตัวสูงถึงกับหลุดขำออกมาเบาๆ

 "ไอ้เชี่ยมิว..แม่ง"

 *ปึก..*

 มือเล็กเปิดประตูรถออกพร้อมๆกับย้ายร่างของตัวเองลงจากตัวรถแทบจะทันทีที่ถึงที่หมาย

"กะละมัง..ตื่น"

 คนตัวเล็กที่กำลังเดินเข้าบ้านเอ่ยเรียกสุนัขในอ้อมแขนเบาๆ

"...ไอติม"

"เชี่ยไร..?"

 คนตัวเล็กเหลืิอบตามองร่างสูงด้านหลังอย่างสงสัยเช่นเดียวกับมือเล็กที่ยื่นสุนัขตัวน้อยให้อีกคน

"อุ้มมั้ย.."

 "ไม่..."

 เสียงทุ้มเอ่ยออกมาเรียบๆพร้อมๆกับคนตัวสูงที่ก้าวขาของตนผ่านร่างขาวบางไปอย่างนิ่งๆ

 "อะไรวะ..เรียกกูแล้วก็ไม่พูด"

 คนหน้าหวานพึมพำออกมาเบาๆเช่นเดียวกับขาเรียวที่ค่อยๆก้าวเดินไปยังห้องของตนเอง

"กะละมัง"

*บ๊อก..!*

"คึคึ..น่ารักวะสัส"

 คนตัวเล็กค่อยๆทิ้งตัวเองลงบนที่นอนพร้อมๆกับมือเล็กที่วางเจ้าขนปุยลงข้างตัว

"ตีสามกว่าแล้ว...ไม่ต้องอาบน้ำหรอกเนอะ"

 *บ๊อก..หงิง*

เจ้าหมาขนปุยสีน้ำตาลค่อยๆใช้หัวเล็กๆของตนเองถูเบาๆกับอกของคนหน้าหวานอย่างอ้อนๆ

"...ฝันดีน้า..กะละมัง"

 #

 #

 คนตัวเล็กที่ยืนอยู่หน้ากระจกค่อยๆเซตผมของตัวเองเบาๆเช่นเดียวกับมือน้อยๆที่ค่อยๆจัดเนคไทน์ของตัวเอง

 "คนเหี้ยไรวะ..หล่อฉิบหาย"

 พูดเองเออเองพร้อมๆกับร่างขาวบางที่ค่อยๆย้ายตัวเองลงบนเตียงนอนที่มีเจ้าสุนัขขนปุยนอนอยู่ปลายเตียง

 *แกร้กก..!*

"หิ้อ..?"

เสียงประตูห้องที่ดังขึ้นเป็นเหตุให้เจ้าของหน้าหวานอดจะหันมองร่างสูงของคนที่เพิ่งเข้ามาไม่ได้

"...อะไร"

"ทำไมไม่ยอมลงไปซักที"

เสียงทุ้มที่ติดจะไม่พอใจเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบๆเช่นเดียวกับตาคมที่จ้องมองร่างเล็กที่อยู่บนเตียงด้วยแววตานิ่งๆ

 "กูไปเองได้..รถกูมี.."

 "แล้วกูบอกหรอ...ว่าจะให้มึงไปเอง"

 เสียงทุ้มที่ติดจะเอาแต่ใจของอีกคนเป็นเหตุให้ร่างเล็กเริ่มจะไม่พอใจ

 "มึงต้องการอะไรวะมิว"

"...."

 ไร้คำตอบ มีเพียงแค่เจ้าของร่างสูงเท่านั้นที่ย้ายร่างของตนเองขึ้นคร่อมทับคนตัวเล็ก

"อะไรของมึงไอ่มิว!"

 คนตัวเล็กที่อยู่ใต้ร่างเริ่มโวยวายออกมาอย่างไม่พอใจเช่นเดียวกลับตาเรียวสวยที่จ้องมองใบหน้าหล่อของคนบนร่างอย่างไม่สบอารมณ์

"มิวปล่อยกู..อะไรของมึงเนี่ย!"

 "เอากันก่อนไปเรียนมั้ย"

 ##### 

หวาน-..-

เม้นหน่อยสิครับบ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น