Ranichat

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 16 : พี่กวินทร์ หนูเกล?

ชื่อตอน : บทที่ 16 : พี่กวินทร์ หนูเกล?

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.2k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ต.ค. 2560 01:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 16 : พี่กวินทร์ หนูเกล?
แบบอักษร


เช้านี้ไม่เหมือนทุกเช้าที่อยู่กับหนุ่มเจ้าของไร่ สำหรับเกลินตั้งแต่กวินทร์กลับมาจากกรุงเทพก็เอาแต่เงียบ นี่ขนาดนั่งกินข้าวด้วยกันตอนนี้ยังเงียบเลย

“พ่อเลี้ยงครับพ่อเลี้ยง” เสียงแสบเรียกกวินทร์ทำลายความเงียบที่มีอยู่บนโต๊ะทานข้าวลง เดินเข้ามาในห้องครัว

“มีอะไรไอ้แสบ” คนโดนเรียกตอบรับอย่างรำคาญ

“แสบได้ผลการโหวต ชุดการแสดง แล้วก็ผลิตภัณฑ์แล้วครับ” แสบรีบรายงาน

“รีบพูดมาสิ ฉันมีงานต้องทำเยอะแยะ” กวินทร์เร่ง

“เออ…ครับๆ คือผลิตภัณฑ์นี่เราจะทำเป็นคุกกี้ชาเย็นครับ การแสดงจะเป็นฟ้อนดาบ แล้วก็ผลโหวต เออ…คือ…เออ” คนรายงานไม่กล้ารายงาน

“ใครก็พูดมาสิ จะได้ให้เค้าไปเตรียมตัว” กวินทร์ชักสีหน้า เริ่มจะรำคาญได้ที่

“เออ…คุณเกลินครับ” แสบกลั้นใจตอบเพราะไม่รู้ว่ากวินทร์จะยอมหรือไม่ เห็นหวงกันซะขนาดนั้น

“ก็แค่นั้น ฉันไปทำงานแล้วนะ ป่ะไอ้แสบ วันนี้จะลงแปลงกุหลาบแปลงใหม่” กวินทร์ยอมแต่โดยดี รีบชวนลูกน้องไปทำงานทันที ก็เค้ากับหญิงสาวไม่ได้เป็นอะไรกัน จะมีสิทธิ์อะไรไปห่วงไปหวง

“โอ้ย เป็นอะไรอีกเนี่ย เอาใจย๊ากยาก หนูเกลว่าตัวเองเอาใจยากแล้วนะ เจอพ่อเลี้ยงนี่หนูเกลชิดซ้ายเลย!” เกลินก็ชักจะกินไม่ลงเสียแล้ว คนอะไร อารมณ์แปรปรวนยิ่งกว่าสภาพอากาศ!


ทั้งคู่แยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตน กวินทร์ก็ไปที่ไร่ ไปลงกุหลาบแปลงใหม่ที่พึ่งตัดไปขาย สร้างกำไรได้พอตัว ถึงจะไม่มากแต่ก็ยังดีกว่าปล่อยที่ทิ้งไว้ เกลินก็มาที่รีสอร์ตโดยมีไข่ต้มมาส่ง เพื่อนๆพนักงานพอรู้ว่าเกลินได้เป็นตัวแทนดีใจใหญ่ บอกให้เกลินเตรียมตัวอย่างนู่น เตรียมตัวอย่างนี้ และที่สำคัญบอกให้เกลินระวังยุพินจะมาแกล้ง ก็ตลอดสามปีที่ผ่านมา คนที่ได้เป็นตัวแทนคือยุพิน ก็ตอนนั้นเจ้าหล่อนสวยที่สุด เห็นทีตอนนี้จะไม่ใช่แล้ว เกลินนั้นสวยกว่ายุพินห่างกันเป็นโยชน์ แถมนิสัยก็ต่างกันราวฟ้ากับนรก พนักงานที่รีสอร์ตชอบเกลินมาก หญิงสาวจะดูเป็นคนน่ารัก น่าเอ็นดู แต่ก็ดูสวยสง่าไปในตัว คนเห็นเป็นต้องอิจฉา

หลังเลิกงานเกลินกลับมาที่เรือนก็เจอสาธรกำลังตั้งโต๊ะอาหาร แต่เหมือนจะมีแค่ของเธอคนเดียว

“ป้าสาธรขาา ทำไมมีแค่ที่เดียวหล่ะคะ” หญิงสาวเดินเข้าไปหาแล้วสวมกอดสาธรจากด้านหลัง

“โอ๊ย! ป้าตกใจหมด หนูเกลชอบแกล้งป้า” ว่าพลางแกะมือหันไปคุย

“ก็หนูเห็นป้าสาธรแล้วคิดถึงคุณแม่” จริงๆเธออยากกลับแล้วแหละ แต่เหมือนภาระกิจรักภาระกิจเลิฟยังไม่มีทีท่าจะสำเร็จ อย่างน้อยต้องให้กวินทร์บอกรักตน

“วันนี้มีแต่ของหนูเกลนั่นแหละค่ะ พ่อเลี้ยงเค้าทานมาจากโรงอาหารกับคนงานแล้ว วันนี้ไปลงแปลงกุหลาบมา” สาธรอธิบายให้สาวหน้าสวยตรงหน้าฟัง

“งั้นหนูเกลทานเลยนะคะ จะรีบขึ้นไปอาบน้ำแล้วไปง้อคน ไม่รู้เป็นอะไร ตั้งแต่กลับมาก็เอาแต่ทำหน้าบึ้ง หนูเกลหล่ะเบื่อจริงๆ” เกลินรีบนั่งลงทานอาหารให้เสร็จเรียบร้อย


ขึ้นมาอาบน้ำที่ห้องไม่วายทาครีมฉีดน้ำหอมให้หอมพุ้ง อย่างน้อยได้กลิ่นเธอ คนที่คิดว่าน่าจะงอนอาจจะอารมณ์ดีขึ้น สวมชุดนอนที่เธอชอบใส่ จริงๆก็ไม่ได้ชอบมากมาย แต่มีให้ใส่อยู่แค่แบบเดียว

ก๊อกๆ เกลินมาเคาะประตูห้องกวินทร์ และเป็นไปตามคาดกวินทร์เปิดประตูออกมาแล้วก็จะปิดลง

“เดี๋ยวค่ะพ่อเลี้ยง คุยกันก่อนค่ะ” เกลินรีบยื้อไว้

“ฉันไม่มีอะไรจะพูด ฉันเหนื่อย” เหนื่อยทั้งกายที่ไปทำงานมา เหนื่อยทั้งใจที่ไม่อยากไปชอบคนมีเจ้าของแล้ว เค้าพยายามจะหลบหน้า ไม่อยากเจอและไม่อย่าคุยกับสาวสวยตรงหน้า กลัวอดใจให้ไปรักเธอไม่ได้ เพราะเกลินคือแฟนเพื่อน

“แต่หนูเกลมี” เกลินว่าแต่กวินทร์ก็กำลังจะงับประตูลง เกลินรีบเอามือไปคั่นไว้ ประตูเลยหนีบเข้ากับนิ้วชี้

“โอ้ย!” ถึงกับร้องเสียงหลง

“เป็นอะไรไหมหนูเกล พี่ขอโทษ” กวินทร์ถึงกับลืมตัวด้วยความตกใจ

“เจ็บสิคะ ฮือ” เกลินเจ็บที่นิ้ว ทำหน้าบอกบุญไม่รับ

“นั่งก่อนนะ เดี๋ยวพี่ไปเอาน้ำแข็งมาประคบให้” ชายหนุ่มเจ้าของบ้านจูงแขนเกลินเข้ามาในห้องและจับหญิงสาวนั่งลงที่โซฟาหนังปลายเตียงและลงไปเอาน้ำแข็งอยู่ชั้นล่าง

ดวงตาคู่สวยมองไปรอบๆห้องเพื่อนสำรวจ ห้องของกวินทร์เป็นห้องที่ใหญ่กว่าห้องเธอถึงสามเท่า ตกแต่งเป็นแนวโมเดิลสีดำและขาวสลับกันเรียงราย มีเตียงสีดำขนาดใหญ่ 7 ฟุตตั้งอยู่กลางห้องทำมาจากหนังอย่างดี ในห้องมีอุปกรณ์ให้ความสะดวกมากมาย มีโต๊ะทำงานที่มีกองเอกสารกองอยู่ไม่มากไม่น้อยบ่งบอกว่าคนเป็นเจ้าของห้องทุ่มเทให้กับงานมากแค่ไหน และตู้เก็บหนังสือขนาดใหญ่ด้านหลังโต๊ะทำงานบ่งบอกว่าเขาเป็นหนอนหนังสือใช่เล่น

กวินทร์เดินเข้ามาพร้อมกับยา และกะละมังที่มีน้ำแข็งและผ้าอยู่ด้านใน เดินเข้ามานั่งข้างๆเกลินอย่างรีบร้อน รีบจัดการประคบน้ำแข็งให้คนเจ็บอย่างเบามือ

“ขอโทษนะ” รู้สึกผิดจริงๆ

“ไม่เป็นไรค่ะ ทีนี้หนูเกลพูดเรื่องของหนูเกลได้ยังคะ” คงต้องใช้โอกาสนี้ในการพูด

“…” ได้ยินเพียงเสียงจากเครื่องบอกอากาศตอบเธอกลับมา

“พ่อเลี้ยงโกรธอะไรหนูเกลคะ” ถามมันตรงๆแบบนี้แหละ

“…” เช่นเคย ไม่มีเสียงตอบรับ คนถูกถามยังก้มหน้าก้มตาประคบนิ้วมือให้คนเจ็บ

“ถ้าพ่อเลี้ยงไม่ตอบ หนูเกลจูบนะคะ” เกลินขู่ ด้วยความตกใจกวินทร์รีบเงยหน้าขึ้นมาแต่ยังไม่ทันจะได้เอ่ยอะไร เกลินยื่นหน้าเข้าไปจุ๊บปากกวินทร์ทันที เป็นการจุ๊บที่ไม่นานมาก เป็นการแตะเบาๆ แ่ทำให้ใจสั่นไม่น้อย

“เธอทำแบบนี้ทำไม” กวินทร์ทำหน้าตื่น นี่เธอมีแฟนแล้วนะ!

“แบบไหนคะ ที่เอาปากตัวเองไปโดนปากพ่อเลี้ยงนั่นหรอ” อยากเน้นการกระทำให้คนตรงหน้าเขินกว่านี้

“ก็ใช่น่ะสิ ทำแบบนั้นทำไม” กวินทร์เริ่มจะโมโหกับผู้หญิงตรงหน้า ถึงแม้ใจจะสั่น จะหวั่นไหวแค่ไหน แต่แฟนเพื่อนก็คือแฟนเพื่อน

“ทำไมจะทำไม่ได้ ก็หนูเกลจีบพ่อเลี้ยงอยู่” ก็บอกมันไปโต้งๆนี่แหละ คนอย่างพ่อเลี้ยงต้องเจอหนูเกล

“ก็เธอ…เธอ เธอมีแฟนแล้ว” เสียงเริ่มตะกุกตะกัก

“แฟนที่ไหนคะ พลหรอ” เธอไปมีแฟนตอนไหนกัน พละพลก็เป็นแฟนเก่า

“ไอ้วิทย์ไง นี่เธอลืมแม้กระทั่งแฟนเธอหรอ” นี่มันชักจะไปกันใหญ่แล้วนะ

“ฮ่าๆๆๆ” เกลินขำจนตัวโยน มือที่ตอนแรกเจ็บนี่หายเจ็บเลย

“ตลกอะไร”

“ตลกพ่อเลี้ยงนั่นแหละ คิดได้ยังไงว่าหนูเกลเป็นแฟนกับพี่วิทย์” หญิงสาวยังขำไม่หยุด

“หยุดเลยนะ ก็เธอพูดเอง แล้ววันก่อนที่ไปกรุงเทพฉันเจอไอ้วิทย์ มันก็บอกแบบนี้” กวินทร์เริ่มงงเข้าไปใหญ่

“โอเคค่ะหยุด คืออย่างนี้นะคะ พี่วิทย์กับพี่ตฤณเป็นพี่ชายแท้ๆของหนูเกล วันนั้นที่เจอกันที่สนามบินแค่แกล้งบอกว่าเป็นแฟน แต่หนูเกลก็ไม่รู้ว่าพี่วิทย์จะแกล้งพ่อเลี้ยงต่อทำไม แต่หนูเกลว่าแกล้งต่อก็ดีนะ ดูทำหน้าเข้าสิ” เกลินยังคงหัวเราะไปด้วย อธิบายไปด้วย

“จริงนะ” ชายหนุ่มยังคงไม่เชื่อ

“ตรวจสอบดีเอ็นเอไหมคะ ก็จริงน่ะสิ เลิกทำหน้าเครียดได้แล้ว” เกลินว่าพลางเอามือไปจิ้มแก้มที่มีไรหนวดขึ้น

“เธอไม่ได้แกล้งฉันใช่ไหม” จ้องลงไปในตาเพื่อเค้นหาคำตอบ

“ไม่ได้แกล้งค่ะ ที่จะจีบก็จะจีบจริงๆ ไม่ได้แกล้ง” เกลินจ้องกลับโดนไม่ปิดบังความรู้สึก

“ฉะนั้นก็เลิกงอนได้แล้วนะคะ หนูเกลใจไม่ดีเลย” ปากคลี่ยิ้มบางๆให้

“ค่ะ พี่ไม่งอนแล้ว” กวินทร์เอื้อมมือไปปัดผมสีน้ำตาลเข้มที่ปรกลงมาออกจากใบหน้างาม ใจชื่นขึ้นมาเมื่อได้ยินเช่นนี้

“เปิดใจให้หนูเกลนะคะ” เกลินรู้ดีว่าคนตรงหน้ารักแฟนเก่ามากขนาดไหน จากการคุยกันสนุกปากของพนักงานในรีสอร์ตและจากการบอกเล่าของไข่ต้มกับแสบ

“ต่อไปเรียกพี่ว่าพี่กวินทร์นะคะ” กวินทร์ยอมให้เกลินเรียกชื่อเล่นของตนที่คนสนิทเท่านั้นที่จะเรียกได้

“งั้นเรียกหนูเกลว่าหนูเกลด้วยนะคะ นะ” เกลินยิ้มร่าออกมาให้คนตรงหน้า ทำสีหน้าอ้อนๆ

“นี่แหนะ ขี้อ้อนหนักหรอเรา” คนตัวสูงเอื้อมมือไปหยิกแก้มสาวสวยตรงหน้า นึกอยากจะกดจมูกลงแก้มหอมๆนั่น พึ่งสังเกตว่ากลิ่นคนตรงหน้าช่างน่าเอาจมูกลงไปสูดดมยิ่งนัก นี่คิดจะแกล้งกันใช่ไหม!

“อย่าบีบแรงค่ะ เดี๋ยวแก้มช้ำ ไม่สวยตอนวันประกวดหมด” จริงสิ! เค้าลืมไปเลยว่าเกลินได้เป็นตัวแทน ไม่นะ! เขาไม่ยอม

“ไม่! พี่ไม่ให้หนูเกลประกวดค่ะ” กวินทร์พอนึกขึ้นได้รีบค้าน

“ทำไมคะ หนูเกลสวยไม่สู้คนเก่าหรอ” มันน่าน้อยใจจริงๆ นี่เธอไม่สวยพอจนเขาไม่ยอมรับเลยหรอ

“ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ พี่ไม่อยากให้ใครมามองหนูเกล ไม่ใช่ทุกคนจะเป็นคนดีแบบพี่นะคะ” กวินทร์อธิบาย

“อะไรกันคะ นี่ชมตัวเองว่าเป็นคนดีหรอ” รีบเปลี่ยนเรื่อง

“ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่องเลยค่ะ ยังไงพี่ก็ไม่ยอม” คนรู้ทันสกัด

“ให้หนูเกลแข่งน้า หนูเกลอยากทำเพื่อไร่ น้าาาา” คนอ้อนเก่งรีบอ้อนต่อ เอามือทั้งสองข้างไปกุมมือชายหนุ่มตรงหน้า แล้วดึงมือมากุ้มใบหน้าสวยของตนพร้อมทำตาปริบๆ

“ไม่เอาค่ะ พี่ไม่ยอม” ยังยืนยันคำเดิมแต่ก็ไม่ได้ดึงมือออกจากแก้มคนตรงหน้า

“พี่กวินทร์ หนูเกลจะลงแข่ง อะไรกัน คนในไร่อุตส่าห์ลงเสียงให้หนูเกล สุดท้ายต้องมาผิดหวังเพราะพ่อเลี้ยงผิดสัจจะ” รีบหาข้ออ้างมาทันที

“ไม่เอา พี่ไม่ให้ค่ะ เปลี่ยนคนใหม่” ยังยืนยันคำเดิม

“พี่กวินทร์ ครั้งนี้หนูเกลขอ นะคะ” เธอก็ยังยืนยันคำเดิม

“ก็ได้ๆ แล้วพี่จะได้อะไรคะ” กวินทร์ทำใจต้องยอม ก็ดูอ้อนเข้าสิ นี่ถ้าอนาคตจะอ้อนเอาอะไรอีกคงได้ไปเสียหมด แต่กวินทร์ก็ขอต่อรองอะไรหน่อย

“ก็รางวัลที่หนูเกลชนะไง” เกลินทำหน้างงๆว่าต้องการอะไรอีก

“พี่ไม่ได้อยากได้ หนูเกลนั่นแหละค่ะที่อยากได้” คนเอาแต่ใจกว่าบอก

“แล้วพี่กวินทร์จะเอาอะไรคะ” ทำหน้าบึ้งใส่คนเอาแต่ใจกว่าตน

“เอาอะไรดีน้าาา เอาเดือน เอาดาว หรือเอาอะไรดีน้า” คนอยากได้ทำเสียงยั่วยวน

“พี่กวินทร์! เร็วๆสิคะ อยากได้อะไร” เกลินเริ่มรำคาญคนชอบลีล่า

“พี่ยังคิดไม่ออกค่ะ พี่ค่อยบอกดีกว่า คืนนี้ไปนอนได้แล้วค่ะ ดึกแล้ว” รีบเปลี่ยนเรื่องทันที

“ก็ได้ค่ะ คิดออกแล้วบอกนะคะ หนูเกลไปนอนแล้วน้า” ก่อนที่เกลินจะหันตัวกลับกวินทร์ก็ดึงให้หันกลับมาเสียก่อน

“พี่เปิดใจแล้วนะคะ รอหนูเกลจีบอยู่นะ” กวินทร์ว่าพลางจูบลงบนหน้าผากนูนของหญิงสาว หญิงสาวถึงกับควบคุมจังหวะหัวใจไม่อยู่

“ฝันดีค่ะ หนูเกลของพี่” ทั้งสองยิ้มให้กัน คืนนี้ฝันหวานจนมดขึ้นเพราะทนความหวานนี้ไม่ไหวแน่ๆ

“ฝันดีค่ะ พี่กวินทร์ของหนูเกล”



มาแล้วเด้อออออที่รักกกก

ฉันมาแล้วววว ฉันไม่เททุกคนน้า แค่มาช้า ช่วงนี้เรียนหนักจริงๆ ไม่ไหวล้าวววว

เหนื่อยยยย

ขอบคุณเม้นที่มีให้นะคะ รักคนอ่านทุกคนค่า 💚💚

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น