สูญองศา

ยินดีต้อนรับสู่นิยายอีโรติด ตลก โปกฮา ติดตามกันเยอะๆน๊าาาา อัฟตามใจคนแต่ง จะมีอีบุคด้วยจร้าา

บทที่ 5 ทะเลและสองเรา 60 %

ชื่อตอน : บทที่ 5 ทะเลและสองเรา 60 %

คำค้น : บันไดมาร นิยายอีโรติค หวานแหวว สวยงาม

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.4k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 01 พ.ย. 2560 10:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 5 ทะเลและสองเรา 60 %
แบบอักษร



“มาทำอะไรตรงนี้” น้ำเสียงคุ้นเคยดังขึ้น เจ้านายหนุ่มก้มมองก้อนกลมคุดคู้ ผมสลวยเกาะกันเป็นก้อนยุ่ง

“คือ” เธอกัดปากน้ำตาปริ่ม ไม่เคยอ่อนไหวแต่สภาวะนี้หยุดไม่ได้  เธอตัดสินใจลุกขึ้นหันหลังออกเดิน ด้วยไม่เคยให้ใครเห็นน้ำตาเลยสักครั้ง แต่บทจะแย่มันก็แย่ไปหมด

แต่โดนคนมือไวคว้าแขนเอาไว้ได้

เขาดึงเธอเขาสู่อ้อมกอด ไม่รู้หรอกว่าไปทำอะไรมาถึงชุ่มโชคได้ขนาดนั้น แต่น้ำตาของเธอทำเขาใจหล่นวูบ เป็นห่วงว่าจะโดนใครรังแก  

“เด็กน้อยเอ๋ย” เขาว่าลูบหัวแล้วกดหน้าผากเธอชิดอก “เป็นอะไรครับคนดี” เคลื่อนมือแผ่วเบาปลอบประโลม “ใครทำอะไรให้ บอกผมสิ”

 ลมหายใจอุ่นรินรดกระหม่อมบาง

“ฮึก!” เธอปล่อยให้น้ำตาไหลพรากออกมา

ไม่เข้าใจตัวเอง !!

นานแค่ไหนที่ไม่เคยทำตัวอ่อนแอ ทุกสิ่งประดังเข้ามาราวห่าฝนตอนนี้ไม่ใช่แค่เรื่องคีย์การ์ดเสียแล้ว เธอหอบเอาความกดดันทุกอย่างทุ่มลงตรงหน้า ราวทำนบพังปล่อยโฮออกมาลืมอาย

“เป็นอะไร” เขาถามซ้ำ คำตอบของเธอคือส่ายหน้าเหมือนลูกข้างหมุนติ้ว มือเล็กปาดน้ำตาเหมือนเด็กประถมทำ

“เข้าห้องก่อนมา” เขาโอบเอวบางเปิดประตูห้อง ไม่ชอบเลยที่เห็นคนตัวเล็กเป็นแบบนี้หญิงสาวเปรียบเสมือนดอกไม้สวยสด ทว่าตอนนี้เหี่ยวเฉารดตัวเองด้วยน้ำตาเค็มเกลือ ทั้งที่ไม่เคยใจอ่อนให้น้ำตาจากผู้หญิงคนไหนพอมาเป็นเธอทำไมเขาถึงรู้สึกขึ้นมา

“หนาวไหมเปลี่ยนเสื้อก่อน” หยิบผ้าขนหนูมาซับผมเบามือ ขยำเช็ดความชื้นให้ออกไป

หญิงสาวเม้มปากแน่น กลั้นใจตอบ “ฉันทำคีย์การ์ดหาย”

“เดี๋ยวผมลงไปเอามาให้ใหม่” เขาก้มลงเกือบชิด 

ไม่เธอว่าหรอก!!

เพราะเหตุผลมันอาจมีมากกว่านั้น นิ้วสากระคายปาดน้ำตาจากแก้มให้เหือดแห้ง 

เธอ....น่ารัก จิ้มลิ้ม เรียวปากอิ่มอยู่แค่คืบ 

ลมหายใจผะผ่าว 

ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนไหวระริกหวาดหวั่น  

ร่างนุ่มนิ่มตรงหน้า ที่ยังไม่แม้จะแตะต้อง ก็การันตีความพึงพอใจแค่ตาเห็น

ริมฝีปากหนาแนบแน่นลงเรียวปากนิ่มสนิท ละมุนละไม อ่อนหวานราวปลอบประโลม ค่อยๆขบเม้มบางเบาไปทั่ว ลิ้นหนาลากสำรวจซอกฟันขาวกัดริมฝีปากหยอกเอิน มันตราปล่อยให้เขาทำอย่างที่ต้องการ ไม่ทักท้วงขัดขืน

ใจดวงน้อยระส่ำไหว เธอปล่อยให้เขารุกรานเรียวปากจนพอใจ เคลิ้มฝันเมื่อเข้าชิดจมูกลงแก้มเนียน นี่คืออาชยากรรมทางจิตอันสมบูรณ์แบบ

เขาถอนริมฝีปากออกเพียงเสียวนาที

ก่อนเข้าครอบครองมันอีกครั้งคราวนี้ดุดัน ราวกับคนละโมบ ดูดดื่มฉกฉวยปลายลิ้น ลากไล่ไปทั่ว ตะไต่ตามกระพุ้งแก้ม รัดหมุนเรียวลิ้นเล็กพัวพันอยู่อย่างนั้นเนิ่นนาน ฮึกเหิมเมื่อเธอสนองไม่เป็นประสา ทว่าเร้าใจยิ่งกว่าจูบนางแบบสาวเลื่องชื่อ

พึ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่าเธอผิดมหันต์ที่คิดว่าจูบบนหอคอยนั่นคือที่สุดแล้ว เพราะตอนนี้แทบหายใจไม่ออก แม้เขาจะผ่อนปรนบ้างบางจังหวะก็ตามที เริ่มดูดื่มเอาแต่ใจและแปลเปลี่ยนกลืนกินตะกระตะกลาม กระนั้นยังอ่อนโยนคลายปุยนุ่นไม่หยาบคาย

 “อึม” เธอหลับตาพริ้ม รับสัมผัสเร่าร้อน เพียงจูบเขาก็ทำเธอโหวงไปทั่วช่องท้อง ขนอ่อนตื่นชันขึ้นเพียงมือหนาลูบไล้ ร่างเพรียวระทวยปวกเปียก หลงลืมตัวตนไปชั่วขณะ

เขาไม่อยากเอาเปรียบในช่วงที่เธออ่อนแอ มันอาจเป็นอาชยากรรมทางเพศที่อยากฉกฉวย แม้ว่าร่างกายคับแน่นจนแทบระเบิดตูม

“ห้ามผมสิ” เขาพูดขณะลมหายใจร้อนผ่าวรินรดต้นคอ ริมฝีปากหนาจูบซับตามซอกคอขาว จรดปาดไล่ซอกอกอิ่ม หนุนหนันจมูกคมกำซาบกลิ่นสาว ถ้าเธอเป็นนางพรายที่คอยล่อลวงคนลงทะเลแห่งนี้ เขายอมให้กระชากวิญญาณไปเลยด้วยความเต็มใจ  ริมฝีปากหนาแทบไม่อยากผละออก ดูดกลืนอีกฝ่ายไม่อยากถอน

“ห้ามผม” เสียงเข้มพร่าต่ำ  ลำคอแห้งผาก

“อึม” เธอมีเสียงอื้ออ้าไม่เป็นภาษา สมองเบลอจนไม่มีความคิด

“ห้ามทำไม” เธอหรี่ตาปรือ คล้ายเพ้อฝัน จดจ้องใบหน้าคมคายในเมื่อมาไกลก็ต้องไปให้สุด


เขาฉกฉวยริมฝีปากบางอีกครั้ง คราวนี้จาบจ้วง หนักหน่วงกว่าเดิมมือหนาปลดเปลื้องเสื้อชื้นน้ำให้ออกจากเธอ มือหนานวดเฟ้นบราเซียที่โอบอุ้มความอ่อนอวบภายใน ชั่วขณะนาทีตะขอแน่นได้ปลดออกจากกันเผยให้เห็นความละลานตาที่เฝ้าคอย มือหนานวดเน้นความยวบหยุ่นสู้มือ เล็บร้ายกาจสะกิดปลายยอดจนเธอกระตุกตึกตัก

“ผมหยุดไม่ได้แล้วเอาไงดี” ขอสารภาพจากใจ ก่อนดึงตัวเธอยืนขึ้นดึกกระโปรงและชั้นในออกคราวเดียว ช้อนร่างอรอ้อนแอ้นลอยหวือขึ้นกลางอากาศ พิศมองดวงหน้าแดงจัดงัวเงียเหมือนพึ่งตื่น

เขาวางเธอบนเตียงหนานุ่ม หญิงสาวรู้ถึงแผ่นหลังที่สัมผัสเตียงแทบจม แววตาคู่หวานมองใบหน้าท่านประธานหนุ่ม ที่คร่อมร่างเธออยู่ เขารวบกระดุมรวดเร็ว สักพักเสื้อลอยปลิวจากกายกำยำล่ำสัน ซิกแพคเป็นลอนงามน่าลูบไล้ สัดสวนทองคำนั่นทำให้ใบหน้าเธอเห่อร้อนจัด

เขาบดเบียดแก่นกายร้อนผ่าวภายใต้ชันในสีขาวกับตัวเธอ ตะโบมดูดกลืนบัวตูบ เกลี่ยก่ายหมุนวนแทบขยำฐานจนเธอบิดเร้าทั่วสรรพางค์กาย

“อื๊อ อะ อะ อย่ากัด” เสียงเครือห้ามหวงเมื่อเขาขบไรฟันเข้ายอดอ่อนไหว “อื๊อ” เธองับริมฝีปากล่าง หลับตา มือเล็กขยำผ้าห่มจนยับยู่เมื่อเขาเคลื่อนต่ำ ครูดลำกายภายใต้ชันในกับจุดอ่อนไหวสีชมพู

ชายหนุ่มระดมจูบลูบไล่ เรื่อยลงมาซาบสะดือก่อนเคลื่อนต่ำลงไปอีกจนชิดดอกไม้สวยสดที่เขาหวังเชยชมมานาน มือหนายกปลีกน่องเธอขั้นพาดไหล่ก่อนขมเม้นเรียวขานวลเนียนทั้งสองข้าง 

เขาหยุดแล้วลากมันวนจุดอ่อนไหว กดย้ำแล้วกระหวัดความอ่อนนิ่มขึ้นลง จนร่างอรชรบิดเร้าเขาเหลือมมองใบหน้าหวานที่กัดริมฝีปากล่างด้วยความพอใจ ภาพนั้นปลุกความอยากชะงักนัก



มันอาจจะค้างๆหน่อย แต่จะมาให้บ่อยนะครัช

NC++ จะมีเรื่อยๆทุกตอน ดังนั้นจะไม่บอกกน้าตอนว่าตอนไหนNC

จุบุๆ รักนักอ่านนะจ๊ะ 

ผิดพลาดตรงไหนคอมเม้นได้จร้า หรือจะให้กำลังใจก็ดีงาม 

ถ้าเขียนจบว่าจะทำอีบุค ครัช

ความคิดเห็น