Ranichat

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 15 : ตัวแทน?

ชื่อตอน : บทที่ 15 : ตัวแทน?

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.7k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ต.ค. 2560 23:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 15 : ตัวแทน?
แบบอักษร

ทางด้านเกลินที่ทำงานอยู่ในรีสอร์ตของไร่กวินทร์ก็ตั้งใจทำหน้าที่ของตนเป็นอย่างดี พนักงานในรีสอร์ตดีกับเกลินมาก ให้ความช่วยเหลือและสอนงานเธอเป็นอย่างดี รอบนี้หญิงสาวเซฟตัวเองให้มากที่สุด อย่างน้อยก็เปลี่ยนชุดที่ใช้ทำงานเป็นชุดของรีสอร์ตเกือบจะสองอาทิตย์แล้ว แต่ไม่มีวี่แววว่าคนเป็นเจ้าของไร่จะกลับมาเสียที ทุกเช้าไข่ต้มจะเป็นคนมาส่งแทน ทานข้าวก็ได้ทานคนเดียว ไม่มีใครมากวนใจเหมือนเดิม จริงๆก็คิดถึงอยู่ไม่น้อย อย่างน้อยก็น่าจะโทรหาป้าสาธรบ้าง ไม่ใช่เงียบไปแบบนี้ เดี๋ยวยึดไร่เลยนี่!

“พวกเธอคิดว่าปีนี้ใครจะได้เป็นตัวแทนไร่เรา” ขณะที่พนักงงานในส่วนของพนักงานต้อนรับประมาณ 5-6 คนรวมเกลินนั่งทานอาหารเที่ยงอยู่ที่ห้องพักของพนักงาน ก็มีหญิงสาวคนหนึ่งถามขึ้น

“ฉันว่าก็น่าจะเป็น ยัยนักสาวบัญชีคนเดิมนั่นแหละ” สาวสวยที่มีแว่นตาเป็นตาอีกคู่ตอบ

“แต่ฉันว่าครั้งนี้เปลี่ยน” สาวที่มีรูปร่างสูงกว่าเพื่อนแต่น้อยกว่าเกลินค้าน

“ใช่! ฉันว่าครั้งนี้้เปลี่ยน อย่างน้อยก็ฉันคนนึงที่เลือก” สาวน้อยร่างบางขอออกความคิดเห็นบ้าง

“ใครหรอ” หญิงที่เปิดประเด็นถามอีกครั้ง

ทุกสาวตาจับจ้องมาที่เกลินซึ่งนั่งฟังบทสนทนานี้อย่างเงียบๆ ไม่ค่อยจะเข้าใจว่าคุยอะไรกันแต่ก็ไม่อยากถามขัด

“มองอะไรหรอ มีอะไรติดหน้าหนูเกลหรอ” เกลินเอื้อมมือไปคลำหาสิ่งแปลกปลอมบนหน้าตน

“ไม่ได้มีอะไรติด แต่มีความหวังพวกเราติดอยู่” หนึ่งสาวเอ่ยขึ้น

“ความหวัง หมายความว่ายังไงหรอ หนูเกลไม่เข้าใจ” เกลินยิ้มเจือนๆ เพราะอยู่ๆก็มีคนมาคาดหวัง

“ปีนี้ฉันจะทำให้หนูเกลเป็นตัวแทน ทุกคนที่รีสอร์ตต้องเลือกหนูเกล ฉันรำคาญยัยยุพิน แค่ได้เป็นตัวแทนสามปีซ้อนก็ทำเป็นอวด ไม่เห็นชนะสักปี” สาวสวมแว่นเอ่ย

“ตัวแทน” เกลินพูดพร้อมหันไปหาคนที่พึ่งพูดจบเป็นเชิงบอกว่าช่วยอธบายให้ฟังที

“คือยังงี้นะหนูเกล ทุกปีจะมีงานของภาคซึ่งมันเกี่ยวกับการจัดงานเฟ้นหาสินค้าดี สินค้ามีคุณภาพทั่วทั้งภาค ก็จะคล้ายๆงานโอทอปอะไรอย่างนี้ แต่มันจะเน้นไปทางผลิตภัณฑ์จากไร่ต่างๆมากกว่า เพราะที่ภาคเรามีการทำไร่กันเยอะ ก็จะมีการประกวดสาวสวยที่เป็นตัวแทนของไร่แต่ละไร่ การประกวดการแสดง และก็การประกวดผลิตภัณฑ์จากไร่ ซึ่งบอกเลยงานนี้ไม่ธรรมดา มันถือเป็นการโปรโมตไร่ของเราไปด้วย เพราะบริษัทที่จัดงานเป็นบริษัทส่งออกสินค้าไทย ถ้าเราชนะด้านผลิตภัณฑ์ เราก็จะได้ส่งออกสินค้าของไร่เราตลอดระยะเวลา 1 ปี”

สาวสวยคนหนึ่งอธิบายยาวเหยียดให้แก่เกลิน ได้ฟังดังนั้นก็ถึงกับพยักหน้ารับทราบ แล้วคือบอกจะให้ตนเป็นตัวแทนหรอ

‘ไม่นะ! แต่เดี๋ยว ยุพินได้แข่งมา 3 ปีซ้อนเลยหรอ หน้อย! ผู้หญิงหน้าหมั่นไส้คนนั้นจะเกินหน้าเกินตาหนูเกลไม่ได้ แต่!

“มันจะดีหรอ หนูเกลไม่น่าจะสู้ยุพินเค้าได้นะ” คิดอีกอย่าง แต่กลับพูดอีกอย่าง เรื่องอะไรจะออกตัวแรงว่าจะทำหล่ะ เสียงภาพพจน์หมด!

“ดีสิหนูเกล หนูเกลสวยขนาดนี้ ผู้หญิงด้วยกันยังอิจฉาเลย ไม่แปลกใจที่เป็นคนพิเศษของคุณกวินทร์”

“อะไรนะคะ คนพิเศษของพ่อเลี้ยงหรอคะ” เกลินถาม

“ก็ใช่น่ะสิ คุณกวินทร์เค้าไม่เคยดูเป็นห่วงใครมาก่อนนอกจากแฟนคนก่อนเค้า ดูสายตากับการกระทำวันนั้นแล้วอิจฉาอ่า” สาวล่างเล็กว่าพร้อมทำหน้าเพ้อฝัน

“ค่ะ แหะๆ” ยิ้มแยะๆออกไป ทุกคนจะรู้ถึงสถานะของชายหนุ่มกับเจ้าหล่อนไหมนี่


หลังจากเสร็จสิ้นเวลางานของเกลินแล้วก็เป็นเวลาช่วงเย็นๆ ไข่ต้มมารับเกลินเร็วกว่าปกติ

“ไข่ต้ม ทำไมมารับเกลินเร็วผิดปกติแบบนี้หล่ะ” เกลินถาม มือก็หยิบหมวกกันน็อคมาสวม

“วันนี้จะพาไปตลาด!” ไข่ต้มทำเสียงตื่นเต้น

“จริงหรอ! ที่ไหนอ่ะ” เกลินก็พลอยตื่นเต้นไปด้วย

“ในตัวเมืองนู่น” พูดไม่พอ ทำปากยื่นๆ

“จริงหรอ! ไปเร็วๆ หนูเกลอยากไปๆ” คนได้ฟังก็ตื่นเต้นมาก ตั้งแต่มาอยู่นี่ก็เกือบจะเดือนแล้ว ยังไม่ได้ออกไปไปนสักที อยู่แต่ไร่กับรีสอร์ต

ทั้งสองกลับมาที่เรือนเพื่อจะให้เกลินเปลี่ยนเสื้อผ้าและอาบน้ำให้เรียบร้อย เพราะวันนี้อาจจะกลับมาดึก หลังจากนั้นเกลินและไข่ต้มก็ไปขึ้นรถที่ทางไร่จัดเตรียมให้ 2 คัน ซึ่งทุกวันศุกร์ก่อนสิ้นเดือนจะพาคนงานออกจากไร่เพื่อไปตลาด

ตลาดที่พามาจะอยู่ในตัวเมือง จะว่าว่ามันคือตลาดก็ไม่เชิง มันเป็นถนนคนเดินที่ติดกับตลาดย่อมๆ จะให้เวลาคนงานถึง 3 ทุ่มแล้วจะนัดรวมกันที่จอดรถเพื่อนั่งรถกลับ

“ไข่ต้ม ทำไมทางที่เราออกมาถึงมีถนนหล่ะ” เกลินสงสัย ก็ตอนที่ตนมาและตอนที่กวินทร์พาไปโรงพยาบาลนั่นไม่ใช่ทางนี้

“ก็ทางเข้าหน้าไร่ไง คนเค้าก็ใช้ทางนี้ทั้งนั้น ทำไมหรอ” ไข่ต้มถามกลับ

“เปล่า ไม่มีอะไรหรอก” นี่ถ้าไม่ได้ยินไข่ต้มบอกนะ จะต้องคิดว่าทางเข้าไร่มันลำบากอะไรขนาดนี้ ก็สงสัยอยู่ตั้งนานว่าถ้าทางเข้าลำบากขนาดนี้จะมีแขกมาไร่เยอะอะไรขนาดนั่น ที่แท้ก็แกล้งกัน

‘พ่อเลี้ยงนะพ่อเลี้ยง กลับมาจะงอนให้ง้อยากกว่าครั้งที่แล้วอีก คอยดู!’

มาถึงที่หมายแล้วคนงานก็ค่อยๆ ทะยอยลงจารถ รวมถึงไข่ต้มและเกลิน

“อ้าว มาด้วยหรอคะ คุณเกลิน” พยายามเน้นเสียงคำว่าคุณเกลินอย่างหนัก ก็ครั้งที่แล้วไม่ยอมให้เรียกชื่อเล่น

“ค่ะ คุณยุพินก็มาด้วยหรือคะ ว้า ฉันว่าวันนี้คงไม่สนุกซะแล้ว” ประโยคหลังทำหน้าเสียดายหันไปหาไข่ต้ม

“นี่แกว่าฉันหรอ” ยุพินเริ่มโมโห

“ฉันพูดกับไข่ต้ม ไม่ได้พูดกับคุณ แต่ถ้าอยากรับก็เชิญค่ะ ฉันยินดี” พูดไม่พอ ยิ้มหวานให้คนตรงหน้า

“นี่แก” คนระงับสติอารมณ์ไม่อยู่ง้างมือขึ้น

“หยุดนะ อย่ามาทำอะไรเกล ไม่งั้นหน้าแกได้แหกแน่!” ไข่ต้มเข้ามาขวางหน้าเกลินไว้

“คอยดูเถอะแก ระวังไว้ว่าศพจะไม่สวย!” ก่อนจะหันหลังเดินไป

“แกนั่นแหละนางยุพิน จะตายเพราะปาก!” ไข่ต้มตะโกนกลับ

“พอแล้วไข่ต้ม คนมองหมดแล้ว” เกลินเอื้อมมือไปจับแขนไข่ต้ม เพร่ะตอนนี้คนที่อยู่แถวนี้หันมามองกันหมด

“คนอย่างนั่นอย่าไปต่อล้อต่อเถียงด้วย เสียงสุขภาพจิต!” ไข่ต้มว่า

“เอาเถอะไข่ต้ม หนูเกลไม่ใช่คนที่จะยอมให้ใครมารังแกหรอก ขอบคุณนะที่เป็นห่วง”


หลังจากนั้นทั้งสองก็พากันเดินซื้อของต่างๆติดไม้ติดมือมามากมาย ไข่ต้มคงไม่มีอะไรให้ซื้อเท่าไหร่ แต่เกลินนี่สิ ตื่นตาตื่นใจกับอาหาร ของซื้อของขายมากมายตรงหน้าที่มองแล้วสุดลูกหูลูกตา ก็คนมันไม่เคย ของที่เห็นก็ไม่ได้แพงมากมาย เกลินจึงซื้อของมาเต็มไม้เต็มมือ และที่ขาดไม่ได้คือเสื้อผ้า

เกลินเข้ามาในเรือนด้วยใบหน้าแป้นยิ้มของคนมีความสุข มือก็ถือของมาเยอะแยะ

“ถืออะไรมาเยอะแยะคะหนูเกล” สาธรที่เดินออกมาจากครัวร้องทัก

“หนูเกลไปตลาดมาค่ะ คนเยอะมาก ของก็เยอะค่ะ”

“พ่อเลี้ยงกลับมาแล้วนะคะ” รู้ว่าคนตรงหน้าอยากเจอกวินทร์

“จริงหรือคะ” ได้ยินดังนั้นก็ตื่นเต้นกว่าเดิม

“อยู่ด้านบนค่ะ” พูดเพียงเท่านี้

คนฟังก็รีบวิ่งขึ้นไปด้านบนทันที พอดีกับที่กวินทร์เปิดประตูออกมา

“พ่อเลี้ยงกลับมาแล้ววหรอคะ นี่ดูนี่สิ หนูเกลไปตลาดมา ได้ของมาเยอะแยะเลย” ชูถึงที่ถืออยู่ในมือพะรุงพะรัง

“อืม” กวินทร์ตอบกลับคำเดียวแล้วเดินผ่านเกลินไป

‘เป็นอะไรของเค้า ผีเข้าหรือไง! เราพูดตั้งยาว ตอบกลับแค่ อืม ไม่คุยก็ไม่คุย เชอะ!’ คนอารมณ์เสียเดินตึงตังเข้าไปในห้องของตน คนอุตส่าห์คิดถึง ดูทำเข้า!


image

ไข่ต้มเองงง


มาแล้ววว เมื่อวานเรียนหนักก กลับมานอนเป็นตายเลย5555555

ขอโทษที่ไม่ได้ลงเมื่อวานค่า เดี๋ยวจะหาอะไรมาทดแทนน้า

คิดถึงทุกคนจ้าาา 💚💚💚




แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น