ขอบคุณทุกๆเหรียญที่สนับสนุนผลงานของผมนะครับ รวมไปถึงท่านผู้อ่านทุกท่านเข้ามาอ่าน ทุกๆยอดวิวที่เข้ามาเป็นกำลังใจ ขอบคุณมากครับ

ตอนที่10.2 จบบทที่2

ชื่อตอน : ตอนที่10.2 จบบทที่2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 924

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ต.ค. 2560 03:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่10.2 จบบทที่2
แบบอักษร

ตอนที่10.2 จบบทที่2

 「เยี่ยม。ขอบคุณครับสำหรับข้อมูล。ถ้ามันเสร็จสมบูรณ์แล้วผมจะนำไปให้นะครับ」

「มะ—ไม่เป็นไร เกรงใจ ไอ้ของน่าอายแบบนั้นน่ะ.....」

อาสุกะยิ้มแฮะๆ ตอบยูที่กำลังมองเธอเปลี่ยนชุดอยู่

แล้วหันขวับกลับมาซ่อนใบหน้าแดงๆ

(หะ、เห็นทุกอย่าง。เขาเห็นทุกอย่าง、ของชั้นแล้ว。แม้แต่ตอนชั้นเสร็จ..(Iku  อิคุอิขึ))

อาสุกะนึกขึ้นมาก็หายใจแรงตัวสั่นๆ

แต่ว่าก็ว่าเห็นอาสุกะเป็นแบบนั้นแล้ว ยูโตะก็ยังทำเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

(……ทำเป็นไม่สนสินะ หลอกชั้นไม่ได้หรอก)

ธรรมดาถ้าเห็นเขาทำแบบนี้เธอคงโกรธเขาไปแล้ว แต่อาสุกะรู้นั่นเป็นเพียงอีโก้ของเขา

(ใหญ่、มันยังใหญ่อยู่。ยิ่งกว่าตอนนั้น。.เพราะชั้นสินะ……)

แล้วทำไมเธอถึงต้องดีใจด้วย

กับความรู้สึกของเธอที่ยากจะเข้าใจทำให้อาสุกะทำท่าเหมือนสิ้นหวัง

「ชะ、ชุดแปลกๆอันนี้ถ้าเทียบกับอันอื่น。,ดูเหมือนมันไม่น่าจะป้องกันอะไรได้เลยนะ」

「ไม่หรอกครับ、มันมีพลังแฝงอยู่ในจุดที่คุณไม่รู้、เดี๋ยวถ้ามันเสร็จเรียบร้อยแล้วคุณต้องชอบมันแน่」

ยูโตะฉีกยิ้มหวาน มองอาสุกะแม้ว่าตอนนี้เธอจะไม่ได้สุดชุดนั้นแล้ว

「……เอ่อ、ว่าแต่อาสุกะซามะ。ไม่ได้ไปจับของชิ้นอื่นอีกใช่ไหมครับ? ถึงจะมีแหวนคู่นั้นคุ้มครองคุณอยู่、แต่บางทีอาจมีพลังแฝงสนุกๆหลุดเข้าไปหาคุณก็เป็นได้」

「เห๊ะ!!? เอ่ออ、ดะ—ดูซิ ชะ- ชะ- ชะ-- ชั้นสบายดีเห็นไหม。เพราะชั้นไม่ได้ไปยุ่งกับอย่างอื่นเลยไงล่ะ ฮะๆ」

อาสุกะมองเหลือตามองผ่านยูโตะที่กำลังเดินสำรวจรอบๆห้องทำงานของเขา

ในหัวของอาสุกะนึกขึ้นได้ว่า เธอแอบไปเปิดสมุดของยูโตะที่วาดอุปกรณ์ต่างๆไว้

เธอรีบเม้มปากเข้าปิดปากให้สนิทเท่าที่จะทำได้

「ถ้างั้นวันนี้ก็พอแค่นี้ครับ、แต่อย่าลืมนะครับว่าอย่าเข้ามาในห้องนี้อีกถ้าผมไม่ได้สั่ง」

「ขะ、เข้าใจแล้วน่ะ。……อะโน、โทษทีนะ。เอโต、ขะ—ขอบคุ…ณ 」

คำหลังๆอาสุกะพูดเบาๆกลัวยูโตะจะได้ยิน

「ห๊ะ? เมื่อกี้ว่าไงนะครับ?」

「มะ、ไม่มีอะไร! งั้น、ไปนะ!」(นะ-นันเดโมไน--จา...จาเนะ --งั้น แล้วเจอกัน)

พอตอบยูโตะเสร็จแล้ว อาสุกะก็ส่ายหน้าแดงๆรีบวิ่งออกจากชั้นใต้ดิน

ทิ้งยูโตะให้สงสัย “ตูทำอะไรผิดฟะ” ขณะมองตามหลังเธอไป

 ◆  ◆  ◆

「……กะ、เกือบไปแล้วสิ」

เมื่อแน่ใจว่าอาสุกะออกห่างไปจากห้องทำงานแล้วแน่ๆ ยูโตะก็หย่อนตัวนั่งบนเก้าอี้หมดแรง

เขาก้มหน้าแดงปั๊ดของตัวเองลง ฟังสียงหัวใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะ

「มะ、ไม่เป็นไร มันต้องไม่เป็นไร。เธอไม่รู้อยู่แล้วจริงจริงไหม?」

พอได้ยินเสียงสั่นๆของตัวเอง ยูโตะจึงจับหน้าตัวเองไว้ไม่ให้กระดุกระดิก

เพราะอาสุกะยกแขนมาปิดไว้มากไป ทำให้ยูโตะยิ่งอยากมอง จนสุดท้ายก็ไม่อาจระงับความปรารถนาของตัวเองได้

「โชคดีที่เป็นห้องใต้ดิน」

ยูโตะรู้สึกโล่งพูดเบาๆออกมา

เพราะความมืดช่วยไว้ อาสุกะจึงไม่อาจรู้ได้เลยว่ายูโตะทำหน้าแบบไหนอยู่ในตอนนั้น

มิเช่นนั้นแล้ว ยูโตะคงไม่ได้มีโอกาสมานั่งยิ้มอยู่ในตอนนี้

「ต้องไปรบกวนชาช่าอีกแล้วสินะ、ชั้นนี่มันเลวจริงๆ」

ขณะที่เขานึกถึงเหตุการณ์ระทึกขณะซ่อนตัวอยู่ ไอ้ตรงนั้นก็ตั้งเด่ขึ้นมาอีกรอบ

ดูเหมือนว่าวันนี้ ความอดทนของเขาจะถูกใช้ไปจนหมด เพราะแท่งเนื้อตอนนี้มันปวดซะเหลือเกิน

「……นี่มัน..เธอ.เห็นแล้ว?」

ยูโตะที่กำลังคิดเพลินๆ ต้องสะดุ้งเมื่อเหลือบตาไปเห็นสมุดร่างอุปกรณ์ของเขาเปิดอยู่

โธ่เว้ย!! ยูโตะหงุดหงิดขยี้หัวแรงๆ

พรึบ เขารีบลูบหน้ากระดาษให้เรียบ หน้านั้นคือแบบชุดและอุปกรณ์ของอาสุกะ

ยูโตะจ้องมองมันตาเขม็ง เขากังวลบางสิ่งนอกจากแบบชุดที่ไม่อยากให้เธอเห็น

แต่โชคยังดีที่อย่างน้อยเธอก็อ่านภาษาญี่ปุ่นไม่ออก

「จะให้เธอรู้ไม่ได้เด็ดขาด!!」

ยูโตะหน้าแดงส่ายหัวไปมา ตอนมองข้อความตรงมุมของกระดาษ

ต้องเป็นสีแดงเท่านั้น เพราอาสุกะเธอสวยที่สุดตอนใส่สีแดง!!

 “ชั้นต้องเก็บมันให้ดีกว่านี้”

ยูโตะรีบสร้างลิ้นชักพร้อมกุญแจเพื่อล็อคความลับนี้ไว้อย่างแน่นหนา

 ・・・ ・・・ ・・・

ชุดชั้นในลามก (Ecchi na Underwear)

พลังป้องกัน:Z 

พร้องป้องกันเวท:E 

ระดับความเซ็กซี่:A 

ระดับความแรร์:E

เป็นอุปกรณ์เสริมจากจินตนาการของยูโตะ

“ชุดอะไรที่อาสุกะใส่แล้วอายที่สุด”

เขาสร้างมันขึ้นด้วยแนวคิดนั้น

ถึงแม้มันจะไม่มีพลังป้องกันเลย แต่อย่างน้อยมันก็เป็นชุดจากทักษะของยูโตะเลยมีความพิเศษอยู่บ้าง  ความสามารถของมันคือ สามารถขจัดกลิ่น คราบเหนียวติดแน่น หรือสิ่งสกปกออกไปได้ด้วยตัวมันเอง อีกทั้งยังป้องกันไวรัส และแบคทีเรียได้อีกต่างหาก มันจึงสะอาดและอ่อนโยนเหมาะสำหรับคุณผู้หญิงทุกคน

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว