-[TAKE]-

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 22.6k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 16 พ.ค. 2560 02:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
3
แบบอักษร

"ฮือ ฮือ ฮึก"

เสียงร้องไห้ช่างน่ารำคาญของพียังคงดังไม่หยุด ถ้าเป็นปกติผมก็จะสงสารอยู่หรอกนะ แต่ว่าตอนนี้ความต้องการของผมมันเข้าครอบงำซะแล้วละ...มันก็เลยทำให้ไอ้ความคิดที่ว่าสงสารหายไปทันทีเลย...

ผมปลดซิบกางเกงตัวเองลงมาแล้วร่นลงไปถึงหัวเข่าโดยที่ยังไม่ได้ถอดกางเกงตัวเองออก แล้วใช้มือข้างที่ว่างจับขาของพีให้แยกออกกว้างมากขึ้นกว่าเก่าก่อนที่จะแทรกลำตัวของผมคั่นเจ้าตัวเอาไว้ไม่ให้หุบขาลง...

"ไม่...ฮึก คุณตรี...ฮือ ฮือ สงสารผมเถอะ ฮึก"

สองมือเล็กๆ ยกขึ้นมาพนมมือไหว้ผมเพื่อร้องขอ ผมมองชั่วครู่แล้วหยุดนิ่งนิดหน่อย...

จะเอายังไงดี...จะสงสารดีไหมนะ...

แต่ก็อย่างว่า...ผมมันใจร้าย...เรื่องแค่นี้ทำไมผมจะต้องเห็นใจด้วย ถ้าทำแบบนั้นแล้วมันต้องเป็นผมต่างหากที่จะต้องทรมาน...แล้วเรื่องอะไรที่ผมจะต้องทำแบบนั้นละ...จริงไหม?...

"หึ"

ผมหัวเราะในลำคอเบาๆ แล้วจับไปที่กางเกงของเขาที่ยังอยู่ มันช่างรกหูรกตาผมจริงๆ ผมก็เลยจำเป็นที่จะต้องถอดมันออก...ถึงแม้ว่าเจ้าตัวจะไม่สมยอมก็ตาม

"ม่าย!!!"

"โอ๊ย!"

ผมร้องออกมาด้วยความเจ็บเมื่อริมฝีปากเล็กๆ กัดไปที่มือของผม แต่ผมก็ยังนิ่ง...แล้วมองไปที่ร่างตรงหน้าด้วยแววตาเหี้ยมโหด...ถึงพีจะเป็นฝ่ายทำร้ายผม แต่มันก็แค่แรงเด็กๆ ทำอะไรผมไม่ได้หรอก...

ตุบ!

"อั๊ก!"

หึหึหึ ผมไม่ได้ทำอะไรเลยนะ แค่ชกท้องไปทีนึงก็เท่านั้นแหละ...เจ้าตัวนี่ตัวงอเป็นกุ้งเลย...ผมไม่ได้เอาคืนที่ถูกกัด แต่มันเป็นเพราะความรำคาญต่างหาก...รำคาญที่จะต้องมาคอยจับไม่ให้ดิ้น สู้ทำให้หยุดนิ่งไปทีเดียวเลยดีกว่า...มันง่ายกว่าเยอะ...

"อึก ฮือ ฮือ ปล่อย..."

แหนะ ยังจะมาร้องขอให้ปล่อยอีก...

ถ้าอย่างนั้นคงต้องเปลี่ยนเป็นทำให้พูดอย่างอื่นดีกว่า...ว่าแล้วผมก็จับขาของพีให้แยกออกกว้างๆ ซะเลย...ก่อนที่จะเริ่มสาวของตัวเองสองสามครั้งเพื่อเตรียมความพร้อม แค่ของตัวเองละนะ...

พอมันเริ่มแข็งได้ที่ผมก็จ่อมันไปที่ช่องทางเล็กๆ ตรงหน้า...ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าผมกำลังจะทำอะไร มันเลยทำให้เจ้าตัวถึงกับดิ้นพล่านพยายามหนีผม ทั้งๆ ที่ก็ยังลุกแทบไม่ขึ้น...

แต่ก่อนที่ผมจะทำอะไรไปมากกว่านี้ก็ต้องเตรียมอีกอย่างให้เสร็จซะก่อน...ผมเอาผ้าห่มผืนหนาที่อยู่ข้างๆ ตัวมาอุดปากเล็กๆ นั่น...เพื่อกันเสียงไม่ให้มันดังจนเกินไป...แล้วผมก็สอดใส่ความใหญ่โตเข้าไปที่ช่องทางด้านหลังทันที โดยที่ไม่เตรียมความพร้อมให้กับเจ้าตัวสักนิด

"อื้อ!!!!!!!!!!!!!!!!!"

อา...เป็นอย่างที่คิดจริงๆ พีร้องเสียงอู้อี้ดังลั่น ทั้งๆ ที่มีผ้าปิดปากเอาไว้แล้วแต่ก็ยังได้ยิน...เอาเถอะ ถือซะว่าผมไม่ได้ยินก็แล้วกัน...

แต่พอใส่ได้เพียงแค่ส่วนหัวเท่านั้น เพราะแรงเกร็งของเจ้าตัวทำให้ผมไม่สามารถที่จะใส่ไปได้มากกว่านี้ ผมก็เลยหยุดอยู่นิ่งๆ มองคนใต้ร่างที่ร้องไห้ไม่หยุด

แรงตอดรัดเบาๆ ที่รอบหัวของผมมันทำให้ผมแทบจะเสร็จในทันทีแต่ก็ติดตรงที่ว่าผมไม่สามารถเข้าไปได้สุดลำนี่สิ...ทำไงดีนะ...บางทีก็คงต้องหาอะไรหล่อลื่นสักหน่อย...ผมก็เลยถอดของผมออกมา แล้วบ้วนน้ำลายลงบนฝ่ามือก่อนที่จะทาไปที่แก่นกายของตัวเองจนทั่วก่อนที่จะเริ่มสอดใส่เข้าไปอีกครั้ง

สวบ!

"อื้อ!!!! ฮือ!!!"

แล้วคงเพราะมันมีตัวช่วยผมก็เลยสามารถใส่เข้าไปได้ แม้ว่าจะได้เพียงแค่ครึ่งลำก็เถอะ ส่วนร่างของพีก็หยุดนิ่งอยู่กับทีเพราะความเจ็บ...ก็แน่ละ มันต้องเจ็บมากแน่ๆ ก็เพราะผมเล่นใส่สดแบบไม่มีเบิกทางให้นี่นา

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

"พี่ตรี...ยี่หวาเองนะคะ"

ผมหยุดนิ่งแล้วหันไปตามเสียงเรียกของคนที่กำลังเคาะประตู...รู้สึกโมโหนิดๆ มาเคาะอะไรตอนนี้นะ!

"มีอะไร..."

ผมถามเสียงนิ่งๆ แต่ก็ยังไม่ปล่อยร่างเล็กให้เป็นอิสระ มือของผมก็ยังปิดปากของพีเอาไว้อยู่ เพราะถ้าเกิดว่าเจ้าตัวร้องออกมามันต้องเป็นเรื่องแน่ๆ

"พี่ตรี...เปิดประตูให้ยี่หวาหน่อย"

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เมื่อเห็นว่าผมยังไม่เปิด ยี่หวาเลยร้องเรียกอีกครั้งแล้วเคาะให้ผมเปิด...แต่ผมก็ยังอยู่เฉยๆ

ความใหญ่โตของผมยังคาอยู่ที่ช่องทางเล็กๆ อยู่เลยแม้ว่าจะเพียงแค่ส่วนหัวก็เถอะ แล้วมันก็ทำให้ผมค้างมากๆ ด้วย...สงสัยคงต้องทำอะไรสักอย่างซะแล้วมั้ง...

แอ๊ด...

"ว่าไง"

ผมเปิดประตูให้ยี่หวาแล้วยิ้มออกมาเหมือนปกติ ยี่หวาเธอมองสบตามายังผมแล้วมองลอดไปข้างในก่อนที่จะหันมาถามผมอีกครั้ง

"พีละคะ"

หึ คงเป็นพวกแม่บ้านแน่ๆ ที่เอาเรื่องไปบอกยีหวา ห่วงเด็กนี่สินะ...

"หลับอยู่นะ"

ผมเอี้ยวตัวหลบทำให้ยี่หวาเห็นที่เตียงนอนของผมเต็มๆ ตา ร่างเล็กๆ ของพีนอนหันหลังให้

"คือ...เห็นบอกว่า..." ยี่หวาอ้ำๆ อึ้งๆ ตอบ...

"ตอนนั้นพี่ก็แค่โมโหที่เด็กในบ้านหนีเที่ยว แต่ตอนนี้ไม่มีอะไรแล้ว"

"แต่...ให้ยี่หวาเข้าไปดูพีหน่อยนะคะพี่ตรี"

"อย่าเลย...พีกำลังหลับอยู่" ผมห้ามเจ้าตัวเอาไว้...

ยี่หวามองหน้าผมนิดหน่อยดูเหมือนว่าจะไม่ยอมง่ายๆ แต่ผมก็พูดโน้มน้าวอีกครั้งจนเจ้าตัวยอม...แล้วบานประตูห้องของผมก็ถูกปิดลงอีกครั้ง...

ปัง...

ตุบ ตุบ ตุบ

ผมเดินไปที่เตียงนอนของผมที่มีอีกคนกำลังนอนอยู่...ไม่สิ! กำลังสลบอยู่ต่างหาก! ผมไม่ได้ทำอะไรเลยนะ แค่ชกไปที่ท้องไปทีเดียวเอง...แล้วพีก็หลับไม่รู้เรื่องเลย แต่เป็นแบบนั้นก็ดีสิ...

อะไรๆ จะได้ง่ายขึ้น...

ผมถอดเสื้อผ้าของตัวเองจนหมดแล้วขึ้นคร่อมร่างของพีอีกครั้งแล้วจัดการให้คนตัวเล็กเปล่าเปลือยเหมือนผม ร่างขาวๆ ที่อยู่ตรงหน้ามันทำให้สัญชาตญาณดิบของผมถูกปลุกขึ้นมาในทันที...แล้วหลังจากนั้นผมก็จัดการแยกขาของพีออกกว้างขึ้นกว่าเดิม...

ในเมื่อเจ้าตัวกำลังสลบอยู่ผมก็ไม่จำเป็นที่จะต้องกลัวว่าจะร้องเสียงดังทำให้ใครต่อใครได้ยิน...ขอเสียบสดเลยละกัน...

สวบ!

"อ้า..." ผมเชิดหน้าร้องครางอย่างสุขสมเมื่อความใหญ่โตเข้าไปได้ในที่สุด เพราะไม่มีการเกร็งของกล้ามเนื้อมันก็เลยทำให้ผมสามารถใส่เข้าไปโดยง่าย ถึงจะแค่ครึ่งลำก็เถอะ... แต่ว่าด้วยความคับแน่นและแรงตอดรัดจากด้านในที่เป็นปฏิกริยาของร่างกายมันเลยทำให้ผมรู้สึกมีความสุขพอสมควร...

หึหึหึ...ตื่นมาจะทำหน้ายังไงนะ...

พี...

ผมหัวเราะในลำคอเบาๆ แล้วปัดปอยผมที่ปรกหน้าของพีออก เด็กคนนี้ผมเฝ้ามองมาตั้งนาน...เรื่องอะไรที่ผมจะยกให้คนอื่นๆ ง่ายๆ จริงไหม?

สวบ สวบ สวบ

"อ้า..."

ผมครางออกมาเบาๆ เมื่อสาวสะโพกอย่างเร็วโดยที่เจ้าตัวยังไม่รู้สึกตัว ช่องทางที่คับแคบและตอดรัดมันทำให้ผมรู้สึกมีความสุขและอยากกระแทกเข้าไปแรงๆ มากขึ้นไปอีก

ร่างที่แน่นิ่ง กับผิวขาวๆ ที่สะเทือนไปตามแรงของผม มันทำให้ผมอดไม่ได้ที่จะก้มหน้าไปกัดที่ลำคอขาวๆ ตรงหน้า หน้าอกที่เล็กๆ แต่มันกลับทำให้ผมรู้สึกอยากที่จะดูดและสัมผัส เนื้อตัวที่นุ่มนิ่มราวกับผู้หญิงมันทำให้ผมหมั่นเขี้ยวเลยต้องบีบแรงๆ ถ้าตื่นมาจะเป็นยังไงนะ?...

แล้วมันก็คงจะเป็นอย่างที่ผมคิดแน่ๆ ตื่นมาเมื่อเห็นสภาพตัวเองเป็นแบบนี้ คงจะรู้สึกตกใจมากแน่ๆ ถ้าอย่างนั้น...ก็รีบๆ ตื่นขึ้นมาเร็วๆ สิ...

หึหึหึ...อยากเห็นสีหน้าแบบนั้นจริงๆ...

สวบ สวบ สวบ

"อ่ะ อ้า..."

ว่าแล้วก็กระแทกไปแรงๆ ซะเลย...

"อุ๊ อืม..."

หืม...

ผมมองไปยังเสียงที่เล็ดลอดออกมาเบาๆ โดยที่สะโพกของผมยังทำงานไม่หยุด สีหน้าที่บ่งบอกถึงความทรมานแต่เจ้าตัวก็ยังไม่รู้สึกตัว...

ยังไม่ตื่นสินะ...

ผมถอนแก่นกายของตัวเองออกแล้วจับร่างของพีให้ผลิกคว่ำหน้านอนลงแล้วยกสะโพกเล็กๆ ให้สูงขึ้นจากนั้นก็สอดใส่เข้าไปอีกครั้ง โดยที่ไม่มีการผ่อนปรน...แล้วพีก็ยังนอนนิ่งๆ แม้จะมีเสียงครางออกมาเบาๆ ก็ตาม

"อืม..."

เพี๊ยะ!

ด้วยความหมั่นเขี้ยวผมก็เลยตีไปที่สะโพกของพีเต็มแรงหนึ่งทีจนเป็นรอยแดงตามนิ้วมือของผม จากนั้นผมก็จัดการต่อทันที...

ผมเอื้อมมือไปตรงปากของพีแล้วสอดนิ้วเข้าไป แล้วหยอกล้อเล่นกับลิ้นเล่นๆ ไปมา...พอทำแบบนี้แล้วมันทำให้ผมนึกถึงตอนที่พีกำลังทำแบบนั้นให้กับผม

ลิ้นของเขา สีหน้าของเขา กับท่าทางนั่น...มันทำให้ผมเริ่มตื่นตัว จนทำให้ผมเพิ่มแรงของตัวเองมากขึ้น กระแทกลงไปเน้นๆ และย้ำๆ อย่างเมามัน...แล้วเพียงไม่นานนัก ผมก็ปลดปล่อยออกมา...

อา...เสียวดีจริงๆ...

ช่องทางด้านหลังของพีเต็มไปด้วยน้ำรักของผมและรอยเลือด...ไหลย้อยลงมาตรงง้ามขา ไม่!...ผมไม่สงสาร แต่กลับกัน ร่างที่เปล่าเปลือยของเขาที่นอนหันหลังให้ผมมันทำให้ผมเริ่มอยากที่จะทำอีกครั้งต่างหาก...

สวบ!

ว่าแล้วก็จัดการต่อซะเลย...

"อืม..."

ผมมองร่างเล็กๆ ค่อยๆ ขยับตัวทีละนิดด้วยสีดวงตาแน่นิ่ง แต่ดวงตากลับเต็มไปด้วยรอยยิ้มร้าย...

"จะ เจ็บ! อะ โอ๊ย..." พีร้องบอกก่อนที่จะลืมตาขึ้นมา...

"คะ คุณตรี!!! อะ โอ๊ย! เจ็บๆ"

หึ ทำเป็นตกใจไปได้แค่ตัวเองตื่นมาตอนที่ตัวเองนอนคว่ำหน้าแล้วผมเสียบอยู่ทางด้านหลังเท่านั้นเอง แล้วดูท่าว่าจะไม่จบง่ายๆ ซะด้วย...

[พี]

"ฮือ ฮือ ฮึก"

ผมนอนร้องไห้ท่ามกลางความมืดมิด ร่างกายของผมก็อ่อนล้าและเจ็บแสบไปหมด...แล้วที่ผมเป็นอย่างนี้เพราะคนใจร้ายที่กำลังนอนมองผมอยู่

คุณตรี...เขายังใจร้ายเหมือนเดิม...

ช่องทางด้านหลังของผมก็เลาะเต็มไปด้วยเลือด แม้แต่จะขยับร่างกายก็ยังขยับไม่ไหว มันเจ็บแสบไปหมดเลย

"พี...รู้ไหมเธอทำให้ฉันมีความสุขมากจริงๆ" คุณตรีพูดแล้วโอบกอดผมเอาไว้เต็มอ้อมแขน เขาลูบผมของผมเบาๆ ราวกับทะนุดถนอมแต่การกระทำของเขาไม่ใช่สักนิดเลย...

"แล้วถ้าเรื่องนี้เข้าถึงหูคุณแม่หรือคนอื่นๆ"

"โอ๊ย!" คุณตรีไม่พูดเปล่า เขาจับหัวของผมให้เงยหน้าขึ้นสบตา...

"เตรียมตัวเจ็บหนักกว่านี้ได้เลย...น้องพี"

ผมเม้มปากแน่นได้แต่พยักหน้ารับเบาๆ เท่านั้น...จะให้ผมสู้คุณตรีได้ยังไงในเมื่อเขาใจร้ายกับผม แรงก็เยอะกว่าผม เขาทำร้ายผมซ้ำแล้วซ้ำเล่า...

"กลับไปได้แล้ว เดี๋ยวจะมีคนสงสัยเอา"

คุณตรีพูดแล้วละตัวออกจากผม...แต่ผมก็ยังนอนที่เดิมไม่ขยับไปไหน ถึงแม้ว่าใจจริงแล้วผมอยากจะวิ่งหนีใจแทบขาดแต่เพราะความเจ็บที่ช่วงล่าง ทำให้ผมแทบขยับไม่ได้ มันปวดร้าวทุกครั้งที่ขยับตัวเลยก็ว่าได้

"บอกให้ไปยังไงเล่า! หูหนวกหรือไง!"

"ฮึก!..." ผมสะดุ้งเมื่อคุณตรีตวาด...

"ผมเจ็บ...ฮึก ฮือ ผมเดินไม่ไหว มันเจ็บ"

ให้ตายสิ! ผมร้องไห้อีกแล้ว...พยายามกลั้นน้ำตาแล้วนะ แต่มันก็ยังไหลออกมาอยู่ดี

"โธ่เว้ย! เด็กอะไรอ่อนแอชะมัด!!!" เขาสบถอย่างหัวเสีย...

แต่ไม่ได้คิดเลยว่าคนที่ทำให้ผมเป็นแบบนี้เป็นใคร?...ก็ตัวคุณตรีเองไม่ใช่เหรอ? มันเลยทำให้ผมแทบเดินไม่ได้...อย่าว่าแต่เดินเลย แค่ลุกจะแต่งตัวก็ลำบากแล้ว

"คะ คุณตรี!!! คุณตรีจะทำอะไร!!!"

ผมถามขึ้นด้วยความตกใจพอสมควรเมื่อเห็นร่างหนาๆ กระเถิบเข้ามาใกล้ผม...

"แต่ตัวซะ! จะพาไปส่งที่ห้อง"

ว่าแล้วคุณตรีก็จับผมใส่เสื้อผ้าจนเสร็จ แต่กว่าจะเสร็จผมก็น้ำตาเล็ดอีกรอบ...ขยับตัวทีไรเจ็บทุกที แล้วจากนั้นคุณตรีก็อุ้มผมขึ้นมาจากเตียง ด้วยความกลัวตกผมก็เลยโอบคอคุณตรีไว้แน่น ก่อนที่เขาจะพาผมไปส่งที่ห้องของผม...แล้วหลังจากนั้นผมก็ไม่รู้เรื่องอะไรอีกเลย...

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}