nawa

สวัสดีค่ะ ถ้าใครหลงเข้ามาแล้วอย่ากดผ่าน ลองอ่านสักตอนก่อนนะคะ นิยายของNawa อินดี้ที่ไม่ได้มีดีแค่เรื่องลึกลับ

หมู่บ้านกลางป่า

ชื่อตอน : หมู่บ้านกลางป่า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

คนเข้าชมทั้งหมด : 27k

ความคิดเห็น : 22

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ต.ค. 2560 20:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
หมู่บ้านกลางป่า
แบบอักษร

บทที่28

ไม้แห้งที่เตรียมไว้ใช้สำหรับก่อไฟใกล้จะหมด คืนนี้อากาศหนาวเย็นจัด พิมพลอยนอนหลับไปแล้วจากอาการอ่อนเพลียสะสม นายทหารหนุ่มลุกออกนอกโพรงหิน ชายหนุ่มคิดว่าต้องไปเก็บไม้มาเพิ่มไม่เช่นนั้นก่อไฟคงมอดก่อนหมดคืนนี้

ร่างใหญ่สาวเท้าเข้าไปในความมืดมีเพียงไม้ยางสนเขาติดไฟที่ให้แสงสว่าง นายทหาหนุ่มก้าวขาเข้าไปลึกขึ้นเรื่อยๆไม้แห้งหายากเพราะอากาศเย็นชื้น เสียงแว่วเหมือนคนพูดคุยกันอยู่ นายทหารหนุ่มนิ่งหยุดฟัง คล้ายกับมีบ้านคนหรือหมู่บ้านอยู่ไม่ไกลนัก

ขายาวของชายหนุ่มวิ่งไปตามเสียง เมื่่อโผล่พ้นแนวบ้านก็พบกับหมู่บ้านเล็กตั้งอยู่สิบกว่าหลังคาเรือน ชายหนุ่มรู้สึกดีใจที่เจอบ้านคนเสียทีรีบวิ่งเข้าไปขอความช่วยเหลือ

"ช่วยด้วยครับผมกับภรรยาหลงป่า ภรรยาผมเจ็บหนักอยู่ทางโน้น"นายทหารหนุ่มเคาะประตูกระท่อมที่ยังจุดตะเกียงด้านในสว่างอยู่ 

"มีอะไรหรือจ้ะ"สาวน้อยชาวบ้านรูปร่างอ้อนแอ่นเปิดประตูออกมา หน้าตายิ้มแย้ม

"ช่วยผมด้วยครับภรรยาผมป่วยนอนอยู่ในป่า"นรินทร์รีบลุกขึ้นทันที

"พี่อินออกมานี่หน่อยสิจ้ะ พี่รูปหล่อเขามาขอความช่วยเหลือ"

"มีอะไรหรืออร"สาวชาวบ้านอีกคนเดินออกมาหล่อนเป็นคนทรวดทรงอวบอัด เนินอกใหญ่โผล่พ้นผ้าคาดอกขึ้นมา

"ผมขอความช่วยเหลือหน่อยครับ ภรรยาผมบาดเจ็บรออยู่ในป่า"

"ได้สิจ้ะ แต่พี่ชายต้องไปพาเมียมาพักที่นี้นะ ในหมู่บ้านพวกผู้ชายไปตัดไม้ในป่ากันหมดไม่มีใครอยู่เลยจ้ะ"

"ขอบคุณนะครับผมจะไปพาเธอมาเดี๋ยวนี้"นายทหารหนุ่มดีใจที่ชาวบ้านมีไมตรีจิตรีบแล่นออกกลับไปยังโพรงหิน

"คุณพิมพลอยผมเจอชาวบ้านเราไปพักกับพวกเขาก่อนนะ"นรินทร์ปลุกพิมพลอยขึ้นหญิงสาวปรือตามอง พยักหน้าอย่างอิดโรยเพราะพิษไข้จากแผล ร่างใหญ่รวบร่างเธอไว้ในอ้อมแขน อุ้มขึ้นมุ่งตรงไปที่หมู่บ้าน

"วางตรงนี้เลยจ้ะ"อรสาวน้อยชาวบ้านเตรียมปูฟูกไว้รอร้องบอก ชายหนุ่มวางร่างพิมพลอยลงในกระท่อมลูบศีรษะหญิงสาวเบาๆอย่างเป็นห่วง 

"ตัวร้อนจี่เลย"อินเอามืออังหน้าผากหญิงสาวแล้วรีบชักมือกลับ

"คงต้องเช็ดตัว พี่ชายช่วยฉันหน่อยได้ไหมจ้ะ น้ำในโอ่งหมดพอดีไปหาบน้ำกับฉันหน่อยที่ลำธารใกล้ๆนี่เองจ้ะ"อินสาวทรงโตขอแรงชายหนุ่ม นรินทร์พยักหน้ารับลุกตามหล่อนไป

ลำธารเล็กๆอยู่ไม่ไกลนักอย่างที่อินบอกหล่อนเดินถือถังลงไปตักน้ำแล้วยื่นให้นายทหารหนุ่ม แต่ยื่นไม่ถึงทำให้น้ำในถังหกรดลงบนตัวหญิงสาว ผ้าคาดอกที่รัดไว้อย่างหลวมๆหลุดลงเผยให้เห็นอกใหญ่ที่คล้อยลงตามแรงโน้มถ่วง 

"ว๊าย"เสียงแม่สาวชาวบ้านร้องขึ้นนรินทร์ที่ยื่นตกตะลึงอยู่รีบหันหลังให้หญิงสาว

"ผมขอโทษครับ ผมรับไม่ดีเอง"

"ไม่แต่ไรจ้ะแต่ช่วยดึงฉันขึ้นไปได้ไหมจ้ะ"นายทหารหนุ่มส่งมือให้โดยไม่ได้หันกลับไปมอง นางอินสาวชาวบ้านจับมือชายหนุ่มแล้วกระชากลงจากฝั่งเข้าหาตนเอง นรินทร์เสียหลักหน้าฟาดลงกับอกเปลือย หญิงสาวใช้มือโอบรอบคอชายหนุ่มไว้เบียดทรวงอกเขัาชิดเพื่อปลุกไฟราคะของชายหนุ่ม

พิมพลอยรู้สึกเจ็บแผลที่สะโพกจึงค่อยๆลืมตาขึ้นมอง แต่ภาพตรงหน้าทำให้เธอตกใจแทบเสียสติ ร่างเด็กสาวชาวบ้านค่อยๆเอามือเลิกผ้าถุงของเธอขึ้น แลบลิ้นยาวตวัดเลียแผลที่สะโพกเธออย่างหิวโหย ใบหน้าเด็กสาวแปรเปลี่ยนมีเส้นเลือดปูดโปนขึ้นเต็มหน้านัยน์ตาดำสนิทไร้ซึ่งตาขาว

"กรี๊ด..."

นรินทร์เงยหน้าขึ้นจากอกอิ่มที่นางอินกดหน้าเขาแนบไว้อย่างรวดเร็วเมื่อได้ยินเสียงร้องของพิมพลอย ชายหนุ่มรีบถลันลุกขึ้นวิ่งกลับไปที่กระท่อม

"เป็นอะไรครับคุณพิม" ชายหนุ่มถามเมื่อเห็นพิมพลอยนอนตัวสั่นเมื่อชี้ไปที่เด็กสาวพูดไม่เป็นภาษา

"เกิดอะไรขึ้นอร"อินผู้เป็นพี่สาวถามขึ้นเมื่อเดินตามกลับมาถึง

"ไม่รู้เหมือนกันจ้ะ ฉันกำลังทำแผลให้อยู่ดีๆก็ร้องกรี๊ดขึ้น สงสัยจะฝันร้าย"เด็กสาวพูดแล้วจ้องมองสายตามาดร้ายไปที่พิมพลอยโดยนรินทร์ไม่เห็น

"ผี...ผี...ไปจากที่นี้กัน"หญิงสาวชี้มือไปที่สองพี่น้องสาวชาวบ้านแล้วซบหน้าลงบนอกชายหนุ่ม

"คุณคงตาฝาดเพราะพิษไข้ "นรินทร์ลูบหัวปลอบโยน

"ขอผมดูแผลหน่อยนะ"ชายหนุ่มมองดูบาดแผลแล้วถึงกลับตกใจเพราะแผลที่ใกล้จะสมานดีมีเพียงอาการบวมแดงเล็กน้อยบัดนี้เปลี่ยนเป็นสีเขียวคล่ำคล้ายไม่มีเลือดมาหล่อเลี้ยง

"พวกคุณพอมียารักษาไหมครับ"ชายหนุ่มเอ่ยถามอย่างกังวล

"มีจ้ะ เดี๋ยวฉันกลับน้องจะเข้าเอาหมู่บ้านมาให้รออยู่นี้ก่อนนะ"นางอินชวนน้องสาวเดินออกมาจากกระท่อม

"แล้วอย่าลงมาเพ่นพ่านนะจ้ะ ที่นี้งูชุม เดี๋ยวจะโดนฉกเอา"อรผู้เป็นน้องร้องบอกขึ้นอีก พิมพลอยได้แต่มองตามอย่างหวาดระแวง



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น