ไรท์เอ็ม
email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon Line-icon

ลด 30% เมื่อซื้อเป็นชุด

Re - บทที่ 25 The last but not least (END)

ชื่อตอน : Re - บทที่ 25 The last but not least (END)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.6k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 16 มี.ค. 2562 13:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 5,229
× 814,080
แชร์ :
Re - บทที่ 25 The last but not least (END)
แบบอักษร

บทที่ 25 The last but not least (END)

Tonson_

ผมว่าผมเป็นคนที่ค่อนข้างที่จะโชคดีนะ โชคดีกว่าใครหลายคนเลยแหละ มีใครบ้างที่จะแอบชอบใครสักคนหนึ่ง แล้วอยู่ดีๆเขาคนนั้นก็ดันเข้ามาอยู่ในชีวิตของเรา โดยที่เราไม่ได้คาดหวังอะไรมากมายเลยด้วยซ้ำ...

ผมรู้สึกมีความสุข มีความสุขมากๆที่ได้อยู่กับคนที่ผมแอบชอบ แล้วเขาคนนั้นก็กลายมาเป็นแฟนของผม แฟนที่ผมรักและก็แฟนที่รักผม...

"ดีใจไหมที่มีพี่เป็นแฟน?" เสียงทุ้มจากคนที่กำลังนอนกอดผมอยู่ดังขึ้นมาจากทางด้านหลัง ตอนนี้ก็เป็นเวลาเช้าเรียบร้อยแล้ว แต่ทั้งสองก็ยังคงนอนกอดกันอยู่

"ดีใจมากๆอะ" คนตัวเล็กพูดตอบก่อนจะหันไปสบตากับคนตัวสูง ใครจะไม่ดีใจล่ะ เขาโคตรดีใจเลยด้วยซ้ำที่ได้มาอยู่กับคนคนนี้

"ต้องรักษาพี่ไว้ให้ดีๆนะ คนหล่ออย่างพี่มีสาวๆต้องการเยอะ..." พี่มาร์คพูด

"ถ้าไม่รักษาไว้จะยอมอยู่ด้วยกันไหมล่ะ?" ผมถามกลับ ถึงจะรู้ว่าพี่มันพูดออกมาแกล้งเล่นๆก็เถอะ

"ไม่รู้ดิ..." พี่มาร์คตอบพร้อมกับดึงผมไปซบไว้ที่อก

"ความรักมันต้องมีคนสองคนช่วยกันรักษาไว้... ถ้าต้นสนไม่ยอมรักษาไว้ด้วยกันดีๆ พี่ก็จะต้องใช้กำลังบังคับ..." มาร์คพูดพร้อมกับบีบไปที่สะโพกนุ่มเบาๆ

ตุบ...

"จะใช้กำลังกับสนอีกแล้วใช่ไหม?" ผมทุบไปที่อกหนาพร้อมกับพูดถาม แต่พี่มันก็นิ่งเงียบ ไม่ยอมตอบ เอาแต่ลูบๆที่บั่นท้ายของผมเบาๆ เฮ้ออออ...

"จะทำอะไรยังไงสนก็ยอมพี่มาร์คอยู่ดีนั้นแหละ..." ผมพูด ถึงพี่มันจะบังคับ เอาแต่ใจ หรือใช้กำลัง ผมก็ไปจากพี่มันไม่ได้อยู่ดี

"รู้ไหมว่าพี่ทำร้ายสนเพราะพี่รัก..." มาร์คพูด

"รักมากๆด้วย..." มาร์คพูดเสริม

"ปากหวานจัง..."

"ลองชิมดูไหมล่ะ?" คนตัวสูงก้มลงมาสบตากับต้นสน

"พอเลย..." ร่างบางพูดพร้อมกับลุกขึ้นขยับลงไปจากเตียง ร่างเปลือยเปล่าก็ปรากฏอยู่ตรงหน้าของคนที่กำลังนอนอยู่ น้ำรักสีขาวๆค่อยๆไหลลงมาตามเรียวขาเนียน

"รีบไปเข้าห้องน้ำเลยต้นสน ก่อนที่พี่จะทนไม่ไหว..." มาร์คพูด คนตัวเล็กก็ไม่ได้พูดอะไรนอกจากเขาจะรีบเดินเข้าไปในห้องน้ำทันที เพราะก็กลัวว่าพี่มันจะจับเขากด

"เฮ้ออออ... ไม่เคยพอเลยกู..." มาร์คถอนหายใจพร้อมกับพูดออกมา

Rrrrrrrrr

เสียงโทรศัพท์ของคนที่กำลังไปเข้าห้องน้ำดังขึ้น มาร์คก็จึงหันไปมองก่อนที่เขาจะรีบขยับตัวไปหยิบขึ้นมาดู

"โทรมาทำไมวะ..." พอเห็นว่าเป็นกิวที่โทรเข้ามามันก็ทำให้มาร์คหงุดหงิดขึ้นมานิดๆ แต่เขาก็กดรับแล้วก็เอามาแนบหูทันที

"ฮัลโหล..."

"เดี๋ยวนี้มีรับโทรศัพท์แทนกันด้วยเหรอครับ?" ปลายสายพูดถาม

"ก็เป็นผัวเมียกัน..." มาร์คตอบ

"หึ..." ปลายสายก็หัวเราะออกมา

"มึงโทรมามีอะไรก็รีบพูด..."

"คุยกับกูก็เหมือนคุยกับเมียกูนั้นแหละ..." มาร์คพูดเสริม

"ก็แค่โทรมาถามว่าทำไมมันถึงไม่ยอมกลับห้องสักที คงจะหลงลืมผัวเก่าคนนี้ไปแล้วสินะ..." กิวพูดยั่วโมโห

"มึงอยากเจอตีนกูใช่ไหมไอ้กิว?" มาร์คถามเสียงนิ่ง...

"เฮ้อออ... หวงจังนะครับ ฝากบอกมันด้วยว่าอย่าลืมมารับของที่แม่มันส่งมาให้..." กิวพูดก่อนจะกดตัดสายไป

"สัส..." มาร์คก็ด่าคนที่เพิ่งวางสายไปด้วยความหงุดหงิด ทำไมต้องโทรมายั่วโมโหแต่เช้าด้วยวะ ไม่ได้การละ เขาจะต้องให้คนที่กำลังอาบน้ำอยู่ ย้ายมาอยู่ด้วยกันกับเขาซะแล้ว

..

..

ไม่นานต้นสนที่อาบน้ำเสร็จก็เดินพันผ้าออกมาจากห้องน้ำ เขาก็เห็นมาร์คยังคงนั่งอยู่บนเตียงนอนอยู่ แถมร่างสูงก็กำลังมองมาที่เขาด้วยสายตานิ่งๆ

"ต้นสน..." มาร์คเรียกคนที่กำลังจะเปลี่ยนชุด

"หึ?" ร่างบางขานตอบแต่ก็ไม่ได้หันมามอง

"เราย้ายมาอยู่กับพี่ได้ไหม?" มาร์พูดถาม แต่มันก็ทำให้ร่างบางหันมามองทันที

"...."

"ได้ไหม พี่ไม่อยากให้เราไปอยู่กับคนอื่นนอกจากพี่เลยอะ" คนตัวสูงพูดขอร้อง

"ตอนนี้สนก็อยู่กับพี่มาร์คไม่ใช่เหรอ?" ร่างบางพูดตอบ

"โอเค งั้นเดี๋ยวพี่อาบน้ำเสร็จเราไปเก็บของที่เหลือมาเลย..." มาร์คพูดพร้อมกับลงไปเข้าห้องน้ำ

"เดี๋ยวพี่มาร์ค..." ต้นสนจะเรียกแต่ร่างสูงก็ไม่ฟัง

"เฮ้อออออ..." ร่างบางถอนหายใจออกมาก่อนจะรีบเปลี่ยนเสื้อผ้า ตามจริงเขาต้องถามกิวด้วย ไม่ใช่จะย้ายออกมาดื้อๆแบบนี้

Rrrrrrrr

เสียงโทรศัพท์ของต้นสนดังขึ้นมาอีกครั้ง ร่างบางก็รีบเดินไปหยิบขึ้นมารับทันที

"สวัสดีครับพี่จูเนียร์..." ต้นสนกดรับ...

"เป็นไงบ้าง โอเคขึ้นไหม?" ปลายสายถาม

"ก็คุยกันแล้วครับ ฮ่าๆ"

"ดีแล้ว... ตอนนี้เราอยู่ที่ห้องมาร์คใช่ไหม?"

"ใช่ครับ..."

"มาร์คอยู่ใกล้ๆไหมตอนนี้?"

"พี่มาร์คอาบน้ำอยู่ครับ..."

"ดีเลย... ฟังพี่นั่ง...."

..

..

..

ผ่านไปชั่วโมงกว่าๆ ตอนนี้ทั้งสองกำลังอยู่ในลิฟต์ของคอนโดฯของต้นสน รีบมาก... ผมไม่รู้ว่าพี่มันจะรีบไปไหน ของก็ของของผม ห้องก็ห้องผม

"พี่มาร์คเป็นไรเนี่ย?" ผมหันไปถามคนที่ยืนอยู่ข้างๆ

"เปล่า..." คนตัวสูงตอบพร้อมกับเดินออกไปจากลิฟต์ แล้วเขาก็เดินตรงไปเคาะที่ประตูห้องทันที

ก๊อกๆๆ

"รีบจังเลย..." ต้นสนหันไปพูดใส่คนที่กำลังยืนรอที่หน้าประตู แต่มาร์คก็ทำเป็นสนใจเขาแต่อย่างไร

แกร๊ก...

ไม่นานประตูก็เปิดออก พร้อมกับเป็นกิวที่ใส่แค่กางเกงบ็อกเซอร์ยืนทำหน้านิ่งๆมองมาที่พวกเขาทั้งสอง

"กิววววว คิดถึง... อ๊ะ!" ร่างบางกำลังจะโผล่เข้ากอดรูมเมตของเขา แต่มาร์คก็รีบจับดึงไว้ทันที ส่วนกิวก็มองมาด้วยสายตานิ่งๆ ตามจริงแล้วเขากับกิวก็กอดกันเป็นเรื่องปกติ หมายถึงในฐานะเพื่อนนะ ตอนที่ไม่ได้เจอกันนานๆ

"พี่มาร์คอะ..." ร่างบางหันไปทำหน้าใส่คนตัวสูง

"คิดว่าจะติดผัวจนไม่ยอมกลับมาหาเพื่อนของมึงซะอีก..." กิวพูด ก่อนจะหันหลังเดินเข้าไปในห้อง ต้นสนก็ทำเสียงบ่นๆในลำคอก่อนจะเดินตามเข้าไปพร้อมกันกับมาร์ค

"แม่มึงส่งมาให้..." กิวเดินไปหยิบกล่องอะไรสักอย่างมาให้ร่างบาง ต้นสนก็จึงหยิบรับมาดู

"อะไร?" มาร์คถาม

"สนให้แม่ส่งรูปถ่ายมาให้อะ ไม่มีอะไรพิเศษหรอก..." คนตัวเล็กพูดตอบก่อนจะเดินเอาของไปวางไว้ มาร์คก็ไม่ได้ว่าอะไร

"พี่มาร์ค... สนขอคุยกับกิวแป๊บหนึ่งนะ..." ต้นสนหันไปพูดบอกมาร์ค เพราะเขากลัวว่ามาร์คจะโกรธ

"ก็คุยดิ คุยตรงนี้ให้พี่ได้ยินด้วย..." มาร์คพูด

"ไม่ได้... พี่มาร์คไม่เชื่อใจสนใช่ไหม?" ร่างบางหันไปถาม

"...." มาร์คก็เอาแต่มองเขาด้วยสายตานิ่งๆ ไม่ใช่ว่าเขาไม่เชื่อใจต้นสนหรอกนะ แต่เขาไม่ไว้ใจอีกคนที่ยังคงยืนทำหน้าตาเฉยๆอยู่ต่างหาก

"แค่แป๊บเดียว..." ร่างบางพูด

"ถ้ามึงทำอะไรเมียกู มึงตายแน่..." มาร์คหันไปขู่กิว ต้นสนก็รีบเดินไปดึงมือเพื่อนของเขาแล้วก็เดินตรงเข้าไปในห้องทันที มาร์คก็มองด้วยสายตาที่ไม่ค่อยที่จะพอใจแต่เขาก็จำเป็นที่จะต้องอยู่เฉยๆ

"มีอะไร?" กิวถาม

"เราจะย้ายไปอยู่กับพี่มาร์คนะ..." ร่างบางพูด

"กูห้ามมึงได้ด้วยเหรอ..." กิวพูด

"คือนายโอเคใช่ไหมอะ?"

"เราไม่ได้คิดที่จะทิ้งนายไปนะ..." ต้นสนพูดออกมาด้วยสีหน้าที่เป็นห่วง เพราะเขาก็อยู่กับกิวมานานแล้วเหมือนกัน...

"ที่มึงทำอยู่เขาก็เรียกว่าทิ้ง..." กิวพูด

"สรุปไม่โอเคใช่ไหม?" ต้นสนถาม

"กูไม่ใช่เด็กนะต้นสน กูจะมาห้ามไม่ให้มึงไปอยู่กับคนที่มึงรักได้ไง? คนเดียวกูก็อยู่ได้..." ร่างสูงพูด

หมับ...

ต้นสนก็พุ่งเข้ากอดเพื่อนของเขาทันที

"เฮ้อออ... พอๆ เดี๋ยวผัวมึงก็ฆ่ากูหรอก..." ไม่นานต้นสนก็ผละออก

"เราไม่เชื่อหรอกว่านายอยู่คนเดียว..." ต้นสนพูด

"รู้ดี..." กิวพูดตอบเสียงสูง

ก๊อกๆๆ

"นับหนึ่งถึงสาม ถ้ายังไม่ออกมากูจะพังประตูเข้าไป..." เสียงมาร์คพูดขู่ ต้นสนก็จึงเดินไปเปิด

"คุยเสร็จแล้ว..." ร่างบางพูด มาร์คก็มองไปที่อีกคนด้วยสายตานิ่งๆ เขาพยายามจับดูร่างกายของคนตัวเล็กว่ามันมีอะไรผิดไปจากเดิมหรือไม่

"พอแล้วพี่มาร์ค ไปเก็บของ..." ร่างบางพูดก่อนจะรีบเดินไปเก็บของ มาร์คก็ยังคงมองไปที่กิวด้วยสายตานิ่งๆเหมือนเดิมก่อนที่เขาจะยอมเดินตามร่างบางออกไป

..

..

ณ ห้องของมาร์ค

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วจนตอนนี้ต้นสนก็ได้ขนของมาจัดตกแต่งไว้ที่ห้องของมาร์คเรียบร้อยแล้ว ส่วนเรื่องต่างๆเดี๋ยวเขาค่อยบอกครอบครัวของเขาอีกที

เวลา 19:30 น.

ตอนนี้ต้นสนก็กำลังนั่งอยู่บนโซฟา อีกคนก็กำลังอาบน้ำ พวกเขาสองคนยังไม่ได้กินข้าวเลย

วันนี้มาถึงได้ไง...

วันที่เราย้ายของมาอยู่กับพี่มาร์คคิดไปคิดมามันก็ทำให้ต้นสนคลี่ยิ้มออกมา

ก๊อกๆ

เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น ต้นสนก็จึงหันไปมอง ก่อนที่เขาจะลุกขึ้นเดินไปเปิด

แกร๊ก....

ชายหนุ่มสี่คนยืนอยู่หน้าห้องพร้อมกับถือของพะรุงพะรังพะรุงพะลัง คนที่ชะงักเห็นว่าจะเป็นต้นสน นี่เหรอแผนที่วางไว้

"พี่จูเนียร์เอง..." เนียร์พูด

"เอ่ออ... สวัสดีครับ..." ร่างบางยกมือไหว้รุ่นพี่ตรงหน้าของเขา ก่อนจะหลบให้ทั้งสี่เดินเข้ามา

"เดี๋ยวๆ" มาร์คที่ใส่เสิ้อกล้ามกับกางเกงบ็อกเซอร์เดินออกมาก็ตกใจไม่น้อยที่เห็นเพื่อนของเขาทั้งสี่คนอยู่ในห้อง

"ไอ้สัสมาร์ค..." โน่พูดพร้อมกับเดินไปกอดคอเพื่อนของเขามาหา

"ต้นสน..." จูเนียร์เรียกร่างบางคนที่กำลังยืนงงอยู่ ต้นสนก็จึงเดินเข้ามาหารุ่นพี่

"พวกพี่เป็นเพื่อนๆของมาร์คนะ นี่เรน ซี โน่" จูเนียร์พูดแนะนำที่ละคน มาร์คก็ได้แต่ยืนงง

"ผมต้นสนครับ ยินดีที่ได้รู้จัก" ร่างบางยกมือไหว้รุ่นพี่

"พวกมึงมาทำอะไรกันวะ?" มาร์คถาม

"เลี้ยงฉลองวันเกิดย้อนหลังไงมึง..." โน่พูด เรนก็เดินเอาของไปวางไว้

"คิดว่าจะลืมเหรอ วันเกิดเพื่อนอะ..." ซีพูด

"กูบอกพวกมันเอง..." เรนพูดขึ้น

"หึ... กูว่าแล้ว..." มาร์คหัวเราะออกมา

"สัส... ความลับแตก..." โน่พูด เนียร์กับต้นสนก็จึงหัวเราะออกมาเล็กน้อย...

"ช่างมันเถอะ วันนี้กูมาเมาเลยนะมึง..." โน่พูด

"เออๆ" มาร์คตอบ ก่อนที่ทั้งหกคนจะพากันเอาของมาจัดนั่งกินกันเป็นวง วันนี้มีเรื่องอะไรมากวนใจก็ไม่ต้องคิด ขอแค่ปลดปล่อยมันออกมาให้หมด อย่าให้มันเหลือความทุกข์ ใดๆทั้งสิ้น...

..

"มึงไม่ได้ไปช่วยพ่อทำงานเหรอเรน?" มาร์คหันไปคุยกับเรนที่นั่งอยู่ข้างๆกันกับเขา

"ขี้เกียจ..." เรนตอบ

"มึงดื่มเยอะเกินไปแล้วนะไอ้โน่..." ซีพูดบอกแฟนหนุ่มของเขาที่เอาแต่กระดกเหล้าใส่ปาก

"นิดเดียวเอง..." โน่ตอบ

"หยิบโค้กให้หน่อย..." เนียร์พูดบอกเรน ร่างสูงก็จึงหยิบให้ เมียสั่งเขาก็ต้องทำตามเป็นธรรมดา

"แล้วมึงเป็นไง?" เรนหันมาคุยกับมาร์คต่อ

"ก็ดี..." มาร์คตอบก่อนจะยกเหล้าขึ้นดื่ม

"มีคนอยู่ด้วยก็รู้สึกไม่เหงา..." มาร์คพูดพร้อมกับหันไปมองคนที่นั่งอยู่ข้างๆที่ไม่รู้เรื่องว่าเขากำลังพูดถึง

"หึ..." เรนก็แค่ยิ้มออกมา

"ดื่มเข้าไปดื่มให้ตายไปเลย..." ซีพูดด่าโน่ไม่หยุด แต่ก็ดูเหมือนชายหนุ่มจะไม่สนใจเมียของเขาสักเท่าไร...

"มึงยังใช้กำลังกับไอ้เนียร์อยู่ปะ?" มาร์คกระซิบถามเรน

"ถามทำไมวะ?" เรนถามกลับ

"เออ... กูอยากรู้..." มาร์คพูด

"หึ... เดี๋ยวนี้แม่งเริ่มเป็นใหญ่กว่ากูละ..." เรนพูดติดขำ

"คุยอะไรกันอะ?" เนียร์ถาม เพราะเขาเห็นว่ามาร์คกับเรนคุยกันเบาๆ

"เปล่า..." มาร์คตอบ ก่อนที่เรนจะทำเป็นหันไปตักอาหารให้แฟน พ่อบ้านใจกล้าต้องสามัคคีกันไว้

รู้สึกเหมือนตอนนี้แต่ละคนก็ต่างมีคู่เป็นของตัวเอง ในกลุ่มเสียงคนคุยกันก็ดังขึ้นมาตลอดไม่มีหยุด มาร์คก็มองไปรอบๆเพื่อนของเขาก่อนจะหันมามองคนที่นั่งกินลูกชิ้นอยู่ข้างๆ

"อร่อยไหม?" ร่างสูงถาม ต้นสนก็จึงหันมามอง

"อืม... พี่มาร์คกินไหมอะ?" ร่างบางพูดพร้อมกับเสียบลูกชิ้นขึ้นมาให้ ร่างสูงก็จึงขยับหน้าอ้าปากเข้าไปงับ

"อร่อย..." ร่างสูงพูด... ต้นสนก็ยิ้มออกมา

"แต่ไม่เท่าสนหรอก..."

"ทะลึ่ง..." ต้นสนก็จึงใช้ศอกแทงไปที่เอวของคนตัวสูงเบาๆ มาร์คก็ยิ้มออกมาเล็กน้อย

..

เวลา 22:00 น.

เวลาผ่านไปเรื่อยๆจนตอนนี้ก็ดูเหมือนว่าบางคนจะเมาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

พรึบ!

มาร์คลุกขึ้นพร้อมกับดึงต้นสนให้ลุกขึ้นตามเขา ร่างบางก็ตกใจไปนิดๆ

"ไปไหนอะ..." เขาถาม แต่มาร์คก็ลากเขาเข้าไปในห้องนอนก่อนจะปิดประตูล็อกไว้ทันที

"เรามาทำเหมือนไอ้มาร์คกันไหม?" เรนให้ไปถามเนียร์ พร้อมกับขยับใบหน้าเข้าไปใกล้ๆ

"นายเมาแล้วใช่ไหมเรน?" เนียร์พูดพร้อมกับดันหน้าของร่างสูงออก

..

..

ในห้องที่ไม่ได้ถูกเปิดไฟไว้ มีเพียงแค่แสงสว่างจากระเบียงห้องที่สาดส่องเข้ามาบางๆ มาร์คค่อยๆดึงมือของคนตัวเล็กให้ไปยืนชมวิวของตึกสูงต่ำของเมืองหลวงข้างๆร่างของเขาทันที

ต้นสนก็ยังคงยืนงงกับการกระทำของคนตัวสูง เขาไม่รู้ว่าทำไมมาร์คถึงต้องดึงเขาเข้ามาในห้อง ทั้งๆที่ก็มีเพื่อนๆนั่งอยู่ด้วย...

ฟิ้ว~

สายลมเย็นๆที่พัดเข้ามากระทบร่าง มันก็ทำให้ต้นสนต้องหันหน้าออกไปมองวิวของตึกสูงต่ำทันที และมันก็ทำให้เขาค่อยๆหลับตาลงช้าๆ

"สวยไหม?" มาร์คหันมามองเสี้ยวหน้าของคนตัวเล็ก

"...." ร่างบางก็ไม่ได้ตอบ เขาเอาแต่ยืนหลับตารับสายลมเย็นๆที่พัดเข้ามา เพราะมันทำให้เขารู้สึกสบาย... ตอนนี้มีเพียงแค่มือหนาของคนตัวสูงที่มันทำให้เขาอบอุ่น

สักพักร่างบางก็ค่อยๆลืมตาขึ้นมามองอีกครั้ง

"รู้สึกดีอะ..." ต้นสนพูด มาร์คก็คลี่ยิ้มออกมา

"แต่ก่อนพี่ไม่เคยมองว่ามันสวยเลยนะ... จนมีเรามายืนมองมันด้วยกันข้างๆนี่แหละ..." มาร์คพูด ต้นสนก็จึงหันมาสบตากับมาร์ค

"สนไม่รู้หรอกนะว่าพี่มาร์ครักสนมากแค่ไหน... แต่สนโคตรรักพี่มาร์คเลยอะ..." ร่างบางพูดพร้อมกับขยับเอาหัวไปพิงไหล่หนา มาร์คก็เอามือของเขาไปกอดเอวบางไว้

"รักมากแค่ไหนก็ดูที่การกระทำของพี่สิ..." มาร์คพูด สนก็ยังเอาแต่มองไปที่วิวของตึกต่างๆ

"แป๊บ..." มาร์คพูดก่อนจะผละออกจากร่างบางเดินไปหาของอะไรสักอย่างในห้อง ต้นสนก็หันไปมองตาม แต่ไม่นานร่างสูงก็เดินกลับมาคืน

"หลับตา..."

"อะไรอะ?" ร่างบางถาม

"หลับตาก่อน..." มาร์คพูดพร้อมกับจับร่างของคนตัวเล็กให้หันออกไปมองข้างนอก ต้นสนก็จึงยอมหลับตาลง พอเห็นว่าคนตัวเล็กหลับตาลงแล้ว มาร์คก็รีบใส่สร้อยอะไรสักอย่างให้ต้นสนทันที

"ลืมตา..." คนตัวสูงพูด ต้นสนก็จึงค่อยๆลืมตาขึ้นมา ก่อนที่เขาจะหยิบสร้อยที่อยู่บนคอขึ้นมาดู

"พี่มาร์ค..." ร่างบางหันมามองหน้าของคนตัวสูงทันที...

"พี่ฝากไว้เกียร์ด้วยนะ..." ร่างสูงพูด

หมับ...

แต่ร่างบางก็รีบโผล่เข้ากอดเขาทันที

"อืออออ... ทำไมชอบทำให้ซึ้งอะ..." ต้นสนพูดพร้อมกับเอาหน้าไปถูๆที่อกแกร่ง เพราะเขารู้สึกตื่นตันใจ ไม่คิดว่าจะมีหนุ่มวิศวะมาฝากเกียร์ไว้กับเขา

"หึ... ก็รักอะ..." มาร์คพูด

ก๊อกๆๆๆ

"ออกมาได้แล้วครับเพื่อน..." เสียงคนเคาะห้องพร้อมกับตะโกนบอก ทั้งสองจึงหันไปมอง ก่อนจะหันกลับมาจ้องหน้ากัน

"สัญญาว่าจะรักษามันไว้..." มาร์คพูด

"สนจะเก็บรักษาไว้ให้ดีที่สุดเลย..." ร่างบางพูด มาร์คก็คลี่ยิ้มออกมา ก่อนที่เขาจะค่อยๆก้มลงมาจูบที่หน้าผากเนียน

จุ๊บ...

"ไปกันเถอะ..." มาร์คพูด

"ครับ..." ต้นสนตอบ

ก่อนที่ทั้งสองจะจับมือกันไว้

แล้วก็พากันเดินออกจากห้องไป...

ฝากเกียร์...

ฝากใจ...

END

คำนิยามของคำว่ารักมันมีหลายคำนิยาม มันขึ้นอยู่ที่ว่าคนสองคนจะสร้าง และมองมันออกมายังไง....


ไรท์เอ็ม (พรูฟ – 04/08/2018)


Tonson_


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น