มอมิ้น

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Part15

คำค้น : Ficรักที่ถูกลืมเลือนPart15

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 20.4k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ธ.ค. 2557 14:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Part15
แบบอักษร

Part15

"ไอ้กะละมัง" "หะ...หา??"

 ตาเรียวสวยจ้องมองคนตรงหน้าอย่างงุนงงก่อนที่คนหน้าหวานจะหลุดเสียงหัวเราะออกมาอย่างขำขัน

*ไอ้มิว!!...เฮ้*

 เสียงโวยวายที่ดังมาจากหน้าห้างเรียกให้ร่างสองร่างอดจะหันมองไม่ได้เช่นเดียวกับคนตัวเล็กที่ถึงกับชะงักเมื่อเห็นกลุ่มเด็กหนุ่มตรงหน้า

 "กูรอตั้งนานไอ้สัส.."

 คนตัวสูงเดินเข้าไปหากลุ่มเพื่อนของตัวเองด้วยรอยยิ้มน้อยๆแตกต่างจากคนตัวเล็กที่กำลังกอดสุนัขตัวน้อยแน่นด้วยความกลัว

*หวัดดีครับ..พี่ไอติม..*

 เสียงของเหล่าเด็กหนุ่มที่เอ่ยทักทายคนตัวเล็กทำเอาร่างน้อยๆเผลอก้าวเท้าถอยหลังอย่างลืมตัว

"...ฮึก"

ใบหน้าหวานซบลงกับสุนัขในอ้อมแขนก่อนที่ปากอิ่มจะเริ่มเม้มเข้าหากัน

*บ๊อกๆๆๆ..!*

 เสียงเห่าที่เหมือนไม่พอใจของเจ้าสุนัขตัวเล็กขนปุยทำเอาไอติมถึงกับรีบกอดสุนัขในอ้อมแขนแน่น

 "ไปหาไรแดกเหอะ..กูหิววะ"

 ทันทีที่เสียงทุ้มของมิวสิคดังขึ้นคนตัวเล็กก็รีบวิ่งเข้าไปหาร่างสูงทันที

 "เบียดกูทำเชี่ยไร.."

 "..."

 ไร้เสียงตอบมีเพียงแค่คนตัวเล็กเท่านั้นที่พยายามเดินใกล้ร่างสูงของมิวสิคให้มากที่สุด

 *พี่ไอติมครับ..มาเดินกับผมสิไปเบียดไอ้มิวทำไม*

เสียงทุ้มของหนึ่งในเด็กหนุ่มทำเอาคนตัวเล็กถึงกับรีบซบหน้าลงกับสุนัขในอ้อมแขน

*หมับ*

 "ยะ..อย่าจับกูนะ!!"

สัมผัสที่ไม่คุ้นเคยทำเอาคนตัวเล็กหลุดหวีดร้องออกมาด้วยความกลัวเช่นเดียวกับมือเล็กที่เริ่มกำชายเสื้อของมิวสิคแน่น

"มึงอย่ากระแดะนักได้มั้ย"

 เสียงทุ้มที่ดังขึ้นข้างหูทำเอาร่างเล็กๆของไอติมรีบถอยห่างออกจากคนตัวสูง "กู..จะกลับบ้าน"

 "กูอณุญาตหรอ..?"

 "ไอ้..มิว..ฮึก"

 ร่างเล็กกอดสุนัขในอ้อมแขนแน่นพร้อมๆกับขาเรียวที่รีบวิ่งหนีออกจากกลุ่มเด็กหนุ่ม

*หมับ..!*

*ปึก...!!*

*เอ๋งๆๆๆ..หงิงๆๆ..!!*

 เพราะแรงกระชากของคนตัวสูงจึงเป็นเหตุให้สุนัขตัวน้อยหล่นลงจากอ้อมกอดของคนหน้าหวานทันที

 "..กะละมัง.."

 เสียงหวานเอ่ยออกมาแผ่วเบาเช่นเดียวกับน้ำใสๆที่เริ่มคลอในตาเรียวสวย

 *หงิงๆๆๆ..*

"....ฮึก"

 คนตัวเล็กค่อยๆอุ้มสุนัขตัวน้อยที่กำลังร้องเจ็บปวดมาไว้ในอ้อมแขนทั้งน้ำตา "ไปเหอะ..กูรำคาญวะ...ปล่อยแม่งไว้นี่แหละ.."

 *พี่มึงทั้งคนน่ะนะ*

 "..."

ไร้เสียงตอบมีเพียงแค่คนตัวสูงมี่ก้าวเท้าออกไปเท่านั้นเช่นเดียวกับเจ้าของร่างเล็กที่มองตามอีกร่างจนลับตา

"เจ็บมั้ย..หื้ม"

 คนตัวเล็กเอ่ยออกมาเบาๆกับสุนัขในอ้อมกอดเช่นเดียวกับมือขาวบางที่ลูบหัวของเจ้าลูกหมาตัวน้อยอย่างปลอบประโลม

 "เราถูกทิ้งซะแล้ว"

 "..."

"ไม่เป็นไรเนอะ..เดี๋ยวไอติมพากะละมังกลับแท็กซี่ก็ได้"

 *บ๊อกๆ..หงิก~*

คนตัวเล็กถึงกับหลุดหัวเราะเมื่อได้เจอปฎิกิริยาออดอ้อนของสุนัขตัวน้อย

"คึคึ...ไอ่กะละมัง"

 คนหน้าหวานหัวเราะคิกคักอย่างถูกใจเช่นเดียวกับขาเรียวที่ก้าวเดินออกไปหน้าห้าง

 "....!"

 ไอติมถึงกับชะงักตกใจเมื่อพบว่าตนเองไม่ได้หยิบกระเป๋าสตางค์ออกมาด้วย "โทรศัพท์ก็ไม่มี..เชี่ย"

 ตาเรียวสวยก้มมองสุนัขตัวน้อยที่นั่งรออยู่บนพื้นอย่างเป็นกังวลก่อนที่ร่างน้อยๆจะทรุดตัวลงเพื่ออุ้มลูกสุนัขขนปุย

"เดี๋ยวไปเดินหามิวในห้างก็ได้"

 พูดเองเออเองเสร็จสรรพขาเรียวเล็กก็รีบก้าวเดินเข้าไปด้านในห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่อีกครั้ง

 "อยู่ไหนน้า..กะละมังช่วยหาด้วยนะ"

 *บ๊อก..!*

 เสียงตอบรับจากเจ้าสี่ขาตัวน้อยทำเอาปากอิ่มถึงกับหลุดยิ้ม

 "เฮ้อ...ไปดูที่ลานจอดรถดีกว่า"

 คิดได้ดังนั้นร่างน้อยๆก็รีบย้ายตัวเองไปยังที่หมายทันทีแต่แล้วร่างทั้งร่างก็ต้องชะงักเมื่อพบว่าทีที่อีกคนเอารถมาจอดเมื่อเช้าตอนนี้กลับว่างเปล่า

 ".....มิว"

"......"

 "นี่มึงกล้าทิ้งกูจริงๆน่ะหรอ"

#

#

 #

 คนตัวเล็กหน้าหวานที่ตอนนี้กำลังนั่งปักหลักอยู่หน้าห้างถึงกับเริ่มจะใจเสียเมื่อพบว่าสิ่งที่ตนกำลังรอดูจะว่างเปล่า

"กะละมัง..หนาวมั้ย"

*หงิง*

 "อดทนหน่อยนะเดี๋ยวมิวก็มารับแล้ว..แป๊บเดียวๆ"

คนตัวเล็กมองรอบๆตัวที่ตอนนี้เริ่มมืดและเริ่มมีผู้คนบางตาเพราะอากาศที่เริ่มเย็นจึงเป็นเหตุให้คนตัวบางเริ่มกระชับกอดลูกหมาตัวเล็ก

 *หงิงๆ~*

 "อื้อ..รอแป๊บเดียวนะกะละมัง"

 มือเล็กลูบหัวเจ้าขนปุยเบาๆพร้อมๆกับตาเรียวสวยที่เริ่มมองหาคนที่ตนรอ "เฮ้อ..จะขึ้นแท็กซี่ไป...แต่พอไม่มีเงิน..เขาก็ไมาให้ไป...แย่จังเนอะกะละมัง"*บ๊อกๆ..หงิง*

 ปากอิ่มยิ้มให้ไอ้ตัวเล็กบางๆพร้อมๆกับมือขาวบางที่เริ่มเขี่ยดินเล่นอย่างไม่มีอะไรทำ

*20.00*

"เดี๋ยวก็มาแล้ว.."

 *22.00*

"กะละมังอย่างอแงสิ...เดี๋ยวมิวก็มา.."

 *00.00*

 "ฮึก..กะละมัง..อย่างอแงสิบอกว่าเดี๋ยวมิวก็มาไง"

*02.00*

 "ฮือ..ฮึก..ไอ้เหี้ยมิว..ไอ้สัส*

 

 #####

อย่าเพิ่งด่วนสรุป55555

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น