nawa

สวัสดีค่ะ ถ้าใครหลงเข้ามาแล้วอย่ากดผ่าน ลองอ่านสักตอนก่อนนะคะ นิยายของNawa อินดี้ที่ไม่ได้มีดีแค่เรื่องลึกลับ

สวาทนางพราย(20+)

ชื่อตอน : สวาทนางพราย(20+)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

คนเข้าชมทั้งหมด : 47.1k

ความคิดเห็น : 38

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ต.ค. 2560 00:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สวาทนางพราย(20+)
แบบอักษร

บทที่25

สายลมพัดกระโชกหนักเสียงหัวเราะแหลมดังลั่น ก้องไปทั่วจากทุกทิศทาง

"ใครเยียบขี้เถ้า"อูเลตวาดลั่นเริ่มบริกรรมคาถาแต่ไม่เป็นผล

"ไอ้แก่มึงคิดลองดีกับกูใช่ไหม กูขอดีๆไม่ให้พวกมึงคอยดู"เสียงนางผีพรายดังกึกก้องลมยังโหมกระหน่ำอยู่ ทุกคนต่างวิ่งหนีจากวงกลมเอาตัวรอด อูเลคว้าแขนลูกชายได้ ส่วนนรินทร์วิ่งไปคว้าปืนมุ่งหน้าขึ้นเหนือ ปกรณ์ยังยื่นตกตะลึงอยู่กลางวงลมพัดแรงเข้าปะทะร่างปกรณ์จนล้มลง คะฉิ่นเห็นปกรณ์ล้มลงจะเข้าไปช่วยแต่ถูกอูเลดึงไว้

"อย่าไปไอ้คะฉิ่น ตอนนี้พิธีแตกแล้ว ข้าปลุกมันขึ้นมาทำให้ฤทธิ์มันแข็งกล้าขึ้น ตอนนี้หนีก่อนเร็ว"อูเลกระชากคอลูกชายวิ่งหลบเข้าป่า คณะเดินทางแตกกระจายกันออก จากการปะทะของนางผีพราย

นรินทร์รีบวิ่งขึ้นทางเหนือเขาคว้ามาได้เพียงปืนเท่านั้น สัญชาตญานทหารพรานบวกกับความเป็นห่วงคนรักทำให้เขามุ่งหน้าไปตามที่นางผีพรายบอก ในความมืดมิดของป่าใหญ่นรินทร์ก้าวย่างไปอย่างรีบร้อนแต่ภูมิประเทศไม่อำนวยทำให้เคลื่อนที่ได้ช้า เขาล้วงหาไฟแช็กที่มีติดกระเป๋าอยู่เสมอจุดขึ้นให้แสงสว่าง คว้ากิ่งสนเขาที่อยู่แถวนั้นจ่อไฟจุดกับยางของไม้ใช้เป็นคบเพลิงชั่วคราวก่อนรีบก้าวต่อไป

ปกรณ์นายทหารขาวตี๋สลบอยู่กลางลานเพียงลำพัง ผีนางพรายสาวหัวเราะชอบใจคว้าร่างชายหนุ่มขึ้นมากอดแนบอกโต

"ก็บอกไปแล้วไงว่าชอบแบบนี้ หนูขอดีๆก็ไม่ให้"นางผีพรายหัวเราะเสียงใสลูบใบหน้าชายหนุ่มอย่างหลงไหล ก้มลงจูบปากชายหนุ่มล้วงลิ้นลึกเข้าในโพรงปาก

ปกรณ์รู้สึกตัวขึ้นลืมตาโพลงพยายามดิ้นรนแต่แรงเขาสู้ผีพรายสาวไม่ได้เลย นี่เขากำลังโดนผีผู้หญิงข่มขืนหรือนี้ ทุกคนหายไปไหนหมดช่วยกรณ์ด้วย ปกรณ์ทำได้แค่คิดในใจเพราะปากถูกนางพรายประกบอยู่

"มีไม่ใครมาช่วยหรอก เป็นของหนูเถอะนะผัวจ้า"นางผีพรายเหมือนรับรู้สิ่งที่เขาคิดหัวเราะแหลมใช้มือกระชากเสื้อชายหนุ่มออก

"ไม่!อีผีชะนีฉันไม่ยอม จะมาเสียความบริสุทธิ์ให้แกได้ยังไงฉันอุตส่าห์ตามพี่นะมาพรมจรรย์ของฉันต้องเป็นของพี่นะคนเดียว"ปกรณ์ตวาดลั่นจนนางพรายตกใจผงะออกปล่อยตัวชายหนุ่ม

"หนูบอกให้ยอมหนูดีๆไง จะเป็นอะไรยังไงก็ช่างยังไงหนูก็จะเอาเป็นผัวให้ได้"นางพรายประกาศก้องอีกพร้อมกระโจนใส่ชายหนุ่มเป่ามนต์สวาทปลุกอารมณ์หื่นกระหายภายใต้จิตใจ

"ยอมง่ายๆแบบนี้ก็ดี อิอิ" นางผีพรายมองร่างเปลือยของปกรณ์แล้วอดใจไม่ไหวคว้าแท่งความเป็นชายรูดขึ้นรูดลง แลบลิ้นยาวพันทั่วร่างชายหนุ่ม ปลายลิ้นวนแท่งแข็งเลยไปจนถึงทวารหนัก

"อ่าห์...ซี๊ด"ปกรณ์ครางออกมาทั้งที่ยังต้องมนต์ ยี้!ไอ้มนุษย์ผิดเพศคอยดูเถอะหนูจะเอาเป็นผัว จนลืมรสนิยมเก่าๆไปเลย ผีพรายสาวคิดลากลิ้นเลื้อยไปทั่วตัว ก่อนป้อนเต้านมขนาดใหญ่เข้าปากชายหนุ่ม

"ดูดสิบอกให้ดูดไง"นางพรายตวาดจิกหัวปกรณ์เข้าหาอกอิ่ม ปกรณ์ผู้ไม่ประสาเรื่องสตรีเพศกัดยอดถันฑ์เข้าเต็มแรง แต่ผีสาวกลับหัวเราะชอบใจใช้มือตีสะโพกชายหนุ่มอย่างรุนแรงจนขึ้นรอยแดง

"ทำอีกสิทำแรงๆ"ผีพรายสาวตะโกนลั่นจับแท่งแข็งแทงเข้ารูคับก่อนขึ้นขย่มอย่างแรง

"ซี๊ด...อ่าห์ดีเหลือเกิน เด้งรับหน่อยสิผัวขา"ร่างผีพรายครางลั่นป่า ร่างปกรณ์ผู้ไม่เคยถูกกระทำและไม่เคยได้รับการปลดปล่อยเกร็งกระตุก น้ำสีขาวขุ่นพุ่งออกมามากมายผีพรายสาวเลียกินอย่างตะกละตะกลาม เมื่อนางพรายเสร็จสมอารมณ์หมายจึงคลายมนต์ออก

"ฮือๆ อีผีชะนีบ้า อีผีโจรปล้นความบริสุทธิ์ฉัน"ปกรณ์ตวาดแวดขึ้น

"โอ๋ๆผัวจ้า อย่าร้องเลยนะเมียผีตนนี้สัญญาว่าจะดูแลปรนิบัติรับใช้ผัวไปทุกที่ ถ้าผัวชอบข้างหลังเมียก็ทำได้นะ"ผีพรายสาวแลบลิ้นยาวเลียเข้าด้านหลังชายหนุ่มจนเขาเผลอสูดปากตาม

"ชอบใช่ไหมล่ะ"ผีสาวหัวเราะคิกคักกอดชายหนุ่มแนบอกใหญ่

"ออกไป!ก็บอกแล้วไงไม่ชอบชะนี"ปกรณ์ดันผีพรายสาวออกแต่ไม่ขยับต้องยอมจำนน ผีพรายสาวได้แต่หัวเราะเสียงใสชอบอกชอบใจ

นรินทร์ส่องไฟหาพิมพลอยไปเรื่อยจนชายหนุ่มนึกท้อ หรือเขาจะโดนผีหลอกของจริงชายหนุ่มได้แต่คิด ยกมือขึ้นพนมบนบานสานกล่าวเจ้าป่าเจ้าเขา

"ขอให้ลูกได้เจอพิมพลอยด้วยเถอะ ถ้าลูกเจอ ลูกจะขอไม่มีสัมพันธ์สวาทกับเธอเจ็ดวัน"ชายหนุ่มยกมือท่วมหัว อาจเป็นเรื่องน่าขันที่เขาบนบานแบบนี้ แต่พรมจรรย์หญิงสาวเป็นของสำคัญเขาต้องอดตั้งเจ็ดวันมันหนักหนากว่าเลิกเหล้าอีกนะเจ้าป่า ชายหนุ่มคิดในใจแล้วมองไปรอบๆก็สะดุดตากับร่างบางที่นอนคดอยู่

"พิมพลอย!"นายทหารหนุ่มรีบถลาเข้าหาร่างบางกอดแนบอก เจ้าป่าเจ้าเขาศักสิทธิ์จริงๆ พรมจรรย์ของหญิงสาวมีค่ามากหรือเขาต้องอดไปเจ็ดวันจริงๆเนี่ย

ดวงตาสีแดงจ้องยังยังร่างของชายหนุ่มและหญิงสาวอย่างโกรธเกรี้ยวแล้วเงาดำก็ค่อยๆหายเข้าพุ่มไม้ใหญ่ไป

**ผู้เขียนแต่งตอนนี้ไปก็ขำไป อะไรก็เกิดขึ้นได้นะคะในเรื่องนี้ หวังว่าผู้อ่านคงจะชอบกัน มาเอาใจคนนอนดึกอีกแล้ว อย่าลืมเม้นกันบ่อยๆนะคะจะได้อัพวันล่ะหลายรอบ

ปล.ไม่มีเจตนาเยียดเพศที่สามแต่ประการใดแต่เพราะชอบมากจึงกลายมาเป็นตัวละครนี้(น้องกรณ์ผู้ถูกกระทำ อิอิ)


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น