หารัก

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

แสบนักเดี๋ยวจัดให้ 24 100%

ชื่อตอน : แสบนักเดี๋ยวจัดให้ 24 100%

คำค้น : โหด,แสบ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.6k

ความคิดเห็น : 27

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ต.ค. 2560 21:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แสบนักเดี๋ยวจัดให้ 24 100%
แบบอักษร

**​:::แสบนักเดี๋ยวจัดให้:::**​


ทันทีที่ถึงเซฟเฮ้าส์แทนก็อุ้มแสบขึ้นไปที่ห้องนอนแล้ววางแสบลงที่เตียงอย่างเบามือ แทนดึงผ้าห่มมาคุมตัวของแสบเอาไว้แล้วเดินออกไปนอกห้องนอน

"ไปเอาอุปกรณ์ทำแผลมา"แทนพูดสั่งไคที่ยืนรออยู่ด้านนอก

"ให้ผมไปตามหมอให้ไหมครับนาย" ไคเสนอความคิดเห็นเพราะว่าสภาพของแสบน่าจะเจ็บอยู่ไม่น้อย

"ไม่ต้อง" แทนพูดเสียงเข้มไคได้แต่ก้มหน้าลงรับฟังคำสั่งของผู้เป็นนาย

"ครับ" ไครับคำแล้วเดินลงไปเอาอุปกรณ์ทำแผลที่ด้านล่าง แทนเดินกลับเข้าไปในห้องอีกครั้งก็เห็นว่าแสบเริ่มจะรู้สึกตัวแล้ว

"ฮึก..ฮื้ออ..ปล่อย..พี่แทน.." แสบร้องผวาออกมาทั้งที่ยังหลับตาอยู่ แทนรีบเดินเข้าไปหาแสบแล้วรั้งร่างบางมากอดไว้แน่นพร้อมกับมือหนาที่ลูบหัวของแสบไปมาเบาๆ

"ชู่ว์..กูอยู่นี่แล้วหยุดร้อง" แทนพูดปลอบร่างบางในอ้อมกอดที่ตัวสั่นไปทั้งตัว

"ฮึก..เจ็บ..ฮื้อ..พี่แทนแสบเจ็บ" แสบพูดออกมาด้วยน้ำเสียงหวาดกลัว

"ไม่เป็นอะไรแล้วนะ..ไม่มีอะไรแล้ว"แทนพูดเสียงนุ่มแล้วกดจมูกไปที่ผมนุ่มของแสบอย่างอ่อนโยน แสบเมื่อรู้สึกว่าตนเองปลอดภัยแล้วก็ค่อยๆลืมตาขึ้นมา

"พี่แทน."แสบพูดแล้วกอดแทนเอาไว้แน่นโดยที่แทนก็กอดรัดร่างบางให้แน่นขึ้นเหมือนกัน

"เจ็บมากไหม"แทนพูดถามคนในอ้อมกอดตนเอง แสบพยักหน้างึกงักอยู่ที่ไหล่ของแทน

"กูขอโทษ" แทนพูดแล้วจูบไปที่ขมับของแสบ

"แสบ..ฮึก..โดนพวกมัน..ฮื้อ.." แสบร้องสะอื้นจนตัวโยนเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ 

"..เงียบ..กูไม่มีทางปล่อยให้มันเป็นแบบนั้นหรอกน่า"แทนพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังเขารู้ว่าแสบกำลังจะพูดอะไร

"แต่ว่า..พวกมัน..ฮึก."แสบยังคงสะอื้นพูดออกมาเสียงสั่น แทนจับตัวแสบออกจากอ้อมกอดแสบขัดขืนเล็กน้อยแต่ก็ยอมปล่อย นิ้วเรียวเช็ดน้ำตาที่เปื้อนแก้มของคนตรงน่าออกแล้วกดจูบลงที่ริมฝีปากบางที่สั่นเล็กน้อยจากการร้องไห้ แทนค่อยๆดูดดึงที่ริมฝีปากนิ่มอย่างอ่อนโยนแล้วผละออก

"มึงคิดว่ากูจะปล่อยให้มันทำอะไรมึงรึไง"แทนพูดบอกแสบที่ยังคงกังวลอยู่ แทนขยับไปนั่งพิงหัวเตียงแล้วดึงแสบให้เอนหลังเข้ามาหาตนเองแล้วโอบกอดเอวบางเอาไว้

"แสบยังไม่..โดนพวกมันทำอะไรใช่ไหม"แสบถามย้ำเพื่อความแน่ใจ

"อืม..กูไปช่วยทัน"แทนบอกเสียงนิ่ง ทำให้แสบครายสะอื้นลงได้บ้างเมื่อรู้ว่าตนเองยังไม่โดนพวกนั้นทำอะไร

!! ก๊อกก!! !!ก๊อกก!! เสียงเคาะประตูจากด้านนอกทำให้แสบสะดุ้งไปนิดจนแทนต้องกอดกระชับเอวบางเอาไว้

"เข้ามา" แทนพูดเสียงนิ่งแล้วมองไปที่ประตูโดยที่มีร่างสูงของไคที่ถืออุปกรณ์ทำแผลเข้ามา

"อุปกรณ์ทำแผลได้แล้วครับนาย" ไคพูดแล้ววางกล่องยาไว้ที่โต๊ะ 

"อืม..ออกไปได้แล้ว" แทนหันไปพูดสั่งไค 

"ครับ" ไคก้มหัวให้ผู้เป็นนายแล้วเดินออกไปทันที แทนขยับตัวออกแล้วจับแสบพิงไปที่หัวเตียง 

"พี่แทนจะไปไหน.." แสบขวาแขนของแทนเอาไว้แน่น

"กูจะทำแผลให้ ไม่ไปไหนหรอก"แทนบอกแสบที่นั่งทำหน้าหงอยๆ แสบจึงปล่อยมือที่จับแขนของแทนออกช้าๆแทนเดินไปหยิบอุปกรณ์ทำแผลแล้วลากเก้าอี้มานั่งลงข้างเตียง 

"เจ็บไหม" แทนถามแสบขณะที่เช็ดแผลบริเวณมุมปากของแสบ

"นิดหน่อยครับ" แสบพูดบอกแล้วนั่งจ้องหน้าแทนที่ทำแผลให้ตนเองอยู่ 

"พี่แทน..ถ้าเกิดว่าพี่แทนไปช่วยแสบไม่ทันแล้วแสบโดนพวกนั้น.." แสบพูดแล้วเงียบไป เพราะถ้าเกิดร่างกายเขาสกปรกพี่แทนจะยังรักเขาอยู่ไหมจะรังเกลียดเขารึเปล่า 

"ถามอะไรโง่ๆ ต่อให้ตอนนั้นกูไปช่วยมึงไม่ทัน มึงคิดว่ากูจะทิ้งมึงรึไง"แทนพูดเสียงนิ่งพร้อมกับเก็บอุปกรณ์ทำแผลใส่กล่อง แสบทำปากยู้นิดๆ

"ก็แสบอยากรู้"แสบพูดบอกแทน

"รู้แค่ว่ากูจะไม่มีทางปล่อยให้มันเกิดเหตุการณ์แบบนั้นขึ้นก็พอแล้ว"แทนบอกแสบแล้วลุกขึ้น

"พี่แทน" แสบเรียกแทนเอาไว้เมื่อเห็นว่าแทนลุกขึ้น

"เช็ดตัวก่อน แล้วค่อยนอน" แทนพูดแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป แทนเดินออกมาพร้อมกับกระมังน้ำและผ้าเช็ดตัวผืนเล็ก แทนเดินมานั่งที่ข้างเตียงแล้วเอื้อมมือไปปลดกระดุมเสื้อของแสบออก

"แสบทำเองก็ได้" แสบพูดเสียงติดขัด แทนปลายตามองแสบนิดๆ

"อยู่เฉยๆ" แทนพูดบอกเสียงเข้ม แทนปลดกระดุมจนหมดแล้วถอดเสื้อของแสบออก

"สัส"แทนสมทบออกมาอย่างหงุดหงิดเมื่อที่ตัวของแสบมีรอยที่พวกนั้นมันทำไว้ แสบมองหน้าแทนด้วยดวงตาสั่นไหวเพราะกลัวว่าแทนจะรังเกลียด

"หยุดคิดเลยนะมึง" แทนพูดขัดแสบขึ้นมาเมื่อรู้ว่าแสบกำลังคิดอะไร แสบก้มหน้าลงทันที

"กูแค่โมโหที่มันมาทำรอยบนตัวมึง..อยากฆ่ามันซ้ำชะมัด"แทนพูดออกมาอย่างโมโห

"เดี๋ยวแสบทำเอง"แสบบอกแทน

"ไม่ต้อง" แทนพูดเสียงเข้มแล้วเช็ดไปตามตัวของแสบ ด้วยแววตาที่แสบเองก็ไม่กล้าขัด เมื่อเช็ดตัวให้แสบเรียบร้อยแล้วแทนก็เอาเสื้อผ้ามาสวมใส่ให้แสบ

"หิวรึเปล่า"แทนถาม

"ไม่ครับ" แสบตอบกลับแทน

"งั้นก็นอนพัก" แทนพูดบอกแสบ

"พี่แทน..มานอนกับแสบได้ไหม" แสบพูดด้วยน้ำเสียงอ่อยๆ แทนไม่ได้พูดอะไรแต่ขยับขึ้นไปนอนบนเตียงข้างแสบๆโดยที่แสบขยับเข้ามาหาแล้วซุกไปที่อกของแทนทันทีแทนจึงโอบกอดแสบเอาไว้

"นอนได้แล้ว"แทนพูดแล้วจูบลงที่หน้าผากของแสบแล้วผละออก

"พี่แทน" 

"หืม.." แทนตอบรับในลำคอแล้วก้มหน้าลงไปหาแสบที่เงยหน้าขึ้นมา

"อย่าทิ้งแสบไปไหนนะ" แสบพูดออกมาแล้วจูบไปที่ปากหนาของแทนเบาๆ

"นอนเถอะ"แทนขยับตัวนอนตะแคงแล้วกอดแสบเอาไว้แน่นในอ้อมกอด แสบจึงค่อยๆหลับตาลงไปช้าๆเพราะรู้สึกว่าอ้อมกอดนี้คือที่ที่ปลอดภัยที่สุด เมื่อแสบหลับสนิทแล้วแทนจึงค่อยๆขยับตัวลงจากเตียงแล้วดึงผ้าห่มมาคุ้มตัวให้แสบ แทนเปิดประตูออกจากห้องนอนแล้วเดินลงไปชั้นล่างทันที แทนหยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบแล้วนั่งไขว้ห้างอยู่ที่โซฟาตัวใหญ่

"จับตัวมันได้รึยัง"แทนถามเคนและไคเสียงเรียบนิ่ง

"เรียบร้อยครับนาย"เคนบอกเจ้านายตนเองโดยที่ไคยืนอยู่ข้างๆ

"ดี..ไคอยู่เฝ้าเมียกูส่วนมึงไปกับกู" แทนพูดบอกลูกน้องตนเองแล้วพ่นควันบุหรี่ออกมา

"ครับ" ไคกับเคนตอบรับ



​...ต่อนะ...

เคนพาแทนเดินเข้ามาที่ตึกร้างหลังท่าเรือ ซึ่งท่าเรือตรงนี้จะไม่มีใครกล้าเข้ามายุ่งหรือล้ำเขตเพราะพื้นที่ตรงนี้และบริเณใกล้เคียงเป็นของแทนทั้งหมด เคนหลีกทางให้แทนเดินเข้าไปด้านในซึ่งมีร่างบางของโยชิสลบอยู่ที่พื้นโดยมีโซ่ล่ามไว้ที่ข้อเท้า แทนเดินไปหยุดอยู่ตรงด้านหน้าของโยชิที่เริ่มรู้สึกตัวแล้ว โยชิกระพริบตาช้าๆและเงยหน้ามองคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าโยชิเม้มปากเข้าหากันแน่นเมื่อเห็นคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าตนเอง

"ว่าไงตื่นแล้วเหรอ" แทนถามโยชิเสียงเรียบทั้งที่มือยังอัดบุหรี่เข้าปอดอยู่ โยชิมองแทนด้วยสายตาหวั่นกลัว แทนย่อตัวนั่งลงด้านหน้าของโยชิแล้วพ่นควันบุหรี่ใส่หน้าโยชิ จนโยชิต้องหันหน้าหนีแต่แทนกลับกระชากผมที่ท้ายทอยของโยชิให้หันหน้ามาหาตนเอง

"อยากจะพูดอะไรไหม" แทนถามโยชิเสียงนิ่งแต่มือยังคงดึงรั้งผมของโยชิเอาไว้

"มันตายรึยัง" โยชิถามแทนออกมาอย่างอวดดีถึงเขาจะกลัวแทน แต่เขาก็เกลียดแสบเหมือนกัน

"มึงพูดว่าอะไรนะ" แทนทิ้งก้นบุหรี่ลงที่พื้นแล้วหันกลับมาถามโยชิเสียงเข้ม

"โยชิถามว่ามันตายรึยัง..อ๊ะ.." !!เพลี๊ย!! แทนตบเขาไปที่ใบหน้าของโยชิจนใบหน้าของโยชิหันไปอีกด้านหนึ่ง โยชิเงยหน้ามองแทนอย่างตกใจ แทนไม่เคยตบตนเองเลยสักครั้งแต่ทำไมเพราะผู้ชายคนนั้นพี่แทนถึงได้กล้าทำเขาขนาดนี้

"มึงนี่มันไม่สำนึกจริงๆสินะ"แทนพูดออกมา

"ถ้าพี่แทนยอมกลับมาคบกับโยชิเหมือนเดิมโยชิก็ไม่ทำแบบนี้หรอก"โยชิพูดออกมาเสียงสั่น  แทนจ้องหน้าโยชินิ่ง

" ต่อให้ไม่มีไอ้แสบกูก็ไม่มีทางกลับไปคบกับมึง อย่าพยายามเรียกร้องในสิ่งที่มันไม่มีทางเป็นไปได้ แต่มีสิ่งหนึ่งที่กูสามารถให้มึงได้ก็คือนรก "แทนพูดออกมาเสียงเรียบนิ่งแต่แฝงไปด้วยความเย็นชาและเลือดเย็นจนทำให้โยชิรู้สึกกลัวแทนขึ้นมาจริงๆ เพราะตอนแรกเขาคิดว่าแทนคงไม่กล้าทำอะไรตัวเอง แทนปล่อยมือที่กำผมไว้ออกแล้วเลื่อนมือมาบีบที่ปลายคางของโยชิอย่างแรงจนใบหน้าเชิดขึ้นมา


"กูเคยเตือนมึงแล้วนะ อย่าหาว่ากูใจร้ายก็แล้วกัน กูจะทำให้มึงรู้ว่าการกระทำของมึงมันทำให้คนรอบข้างมึงต้องเดือนร้อนแค่ไหน" แทนพูดเสียงนิ่งแล้วลุกขึ้นยื่น 

"พี่แทนจะทำอะไร "โยชิถามแทนเมื่อคำพูดของแทนมันทำให้เขานึกเป็นห่วงอาซขึ้นมา

"หึ..เคนไปเอาตัวมันมา" แทนไม่ได้ตอบคำถามของโยชิแต่หันไปสั่งเคนให้นำตัวอีกคนเข้ามาด้านใน ทันทีที่โยชิเห็นว่าคนนั้นเป็นใครก็ทำให้โยชิน่าซีดลงไปทันที แทนได้สั่งคนให้ไปจัดการกับอาซก่อนที่เขาจะมาที่นี่

"พะ..พี่อาซ" โยชิพูดออกมาอย่างตกใจเมื่อเห็นสภาพของพี่ชายตนเอง ที่ใบหน้าบวมช้ำแถมตามร่างกายยังมีรอยช้ำเต็มไปหมด

"โยชิเป็นอะไรไหม"อาซทันทีที่เห็นโยชิก็ถามออกมาอย่างเป็นห่วง 

"พี่อาซ..ฮึก..โยชิขอโทษ" โยชิร้องไห้ออกมาอย่างรู้สึกผิดที่ทำให้อาซต้องมาเดือดร้อนกับสิ่งที่ตนเองก่อเอาไว้

"อย่าร้องพี่ไม่เป็นไร"อาซถึงแม้จะเจ็บแค่ไหนก็ยังเป็นห่วงคนตรงหน้าอยู่ดี  

"ฮึก..พี่แทนปล่อยพี่อาซไปเถอะนะ..พี่..ฮึก..พี่อาซไม่เกี่ยวอะไรด้วย"โยชิหันไปมองแทนอย่างขอร้อง

"ไม่ได้ยินที่พี่มึงบอกรึไงว่าไม่เป็นไร "แทนพูดออกมาอย่างไม่สนใจว่าโยชิจะร้องอ้อนวอนยังไง

"ไอ้เหี้ยแทนปล่อยน้องกูไป..แล้วมึงจะทำอะไรกูก็ทำ"อาซพูดออกมาเสียงดัง โยชิส่ายหน้าไปมาทันทีที่อาซพูด

"กูไม่ทำอะไรน้องมึงหรอก" แทนพูดออกมา โยชิเงยหน้าขึ้นมองแทนอย่างงงๆ แทนเดินไปลากเก้าอี้มานั่งตรงหน้าทั้งคู่

"เคน" แทนเรียกเคนเสียงเข้ม เคนที่จับอาซอยู่หันมาหาแทนทันที

"ครับนาย" เคนตอบรับแทนอย่างนอบน้อม แทนหันหน้าไปมองอาซที่ดูจะเป็นห่วงน้องมาก

"รู้ใช่ไหมว่ากูต้องการให้มึงทำอะไร" แทนถามเคนเสียงเรียบ เคนรู้ดีว่าเจ้านายตนเองต้องการให้ตนเองทำอะไรถึงแม้เขาจะไม่อยากทำก็เถอะ

"รู้ครับ"เคนพูดบอกแทน

"งั้นก็เริ่มเลยแล้วกัน กูชักจะเบื่อแล้ว"แทนบอกเคน พร้อมกับเอนตัวพิงเก้าอี้มองการกระทำของลูกน้องตนเอง เคนพยักหน้ารับคำสั่งของแทนแล้วผลักอาซลงกับพื้นโดยที่อีกคนยังไม่ทันตั้งตัว  อาซมองเคนที่เดินเข้ามาหาตนเองแล้วคร่อมร่างของตนเองไว้

"มึงจะทำอะไร" อาซถามเคนเสียงแข็ง อาซพยายามผลักเคนออกแต่ร่างกายของเขาตอนนี้แทบจะไม่มีแรงเลยด้วยซ้ำ

"พี่แทนจะทำอะไรพี่อาซ" โยชิหันมาถามแทนทันที 

" อยากรู้งั้นเหรอ งั้นมึงก็รอฟังเสียงพี่มึงครางให้ดีล่ะเดี๋ยวมึงก็รู้ว่ากูจะทำอะไร" โยชิอึ้งไปทันทีที่ได้ยิน  ซึ่งอาซก็นิ่งไปทันทีเช่นกัน

" ไอ้พวกเหี้ยปล่อยกู" อาซร้องโวยวายและพยายามดิ้นหนี แต่เคนก็จับข้อมือของอาซกดเอาไว้ที่พื้นจนอาซขยับหนีไม่ได้ 

"ถ้าจะโทษก็ต้องโทษน้องมึงที่เสือกมายุ่งกับกู"แทนพูดออกมาเสียงเยือกเย็นและเรียบนิ่ง 

"ขอร้อง..โยชิขอร้องอย่าทำอะไร..ฮึก..พี่อาซเลยนะครับ" โยชิร้องไห้ออกมาพร้อมทั้งขอร้องอ้อนวอน

"กูเคยเตือนมึงแล้วนะโยชิ กูไม่อยากจะใช่วิธีนี้หรอกนะถ้ามึงไม่ยุ่งกับคนของกู แล้วกูก็เคยบอกมึงแล้วว่าต่อไปนี้อย่ามาหวังความเห็นใจจากกูอีก เพราะกูไม่มีให้" แทนบอกโยชิด้วยท่าทีที่นิ่ง 

"ไอ้เหี้ยปล่อยกู.." อาซร้องออกมาเมื่อเคนก้มลงซุกไซท์ไปตามซอกคอของอาซอย่างรุนแรง

" พี่อาซ..ฮึก.." โยชิร้องไห้ออกมาเมื่อทำอะไรไม่ได้ อาซดิ้นหนีมือของเคนที่ลูบไล้ไปตามตัวของเขา

"โอ้ยย..ไอ้แทนมึงปล่อยกู..ไม่เอา.." อาซพูดออกมาอย่างหวาดกลัวแต่แทนกับนั่งมองเคนที่กำลังเล่นบทรักที่เร้าร้อน โยชินั่งร้องไห้ปานจะขาดใจที่ช่วยอะไรพี่ชายตนเองไม่ได้ เคนจับอาซถอดเสื้อผ้าจนหมอส่วนเคนแค่ลนกางเกงมาไว้ที่ข้อเท้าเท่านั้น เคนจับขาของอาซถางออกแล้วเอาแกร่งกายเข้าไปที่ช่องทางด้านหลังของอาซทันที 

"อ้าาก..เอาออกไป..อย่าทำกู" อาซร้องออกมาอย่าทรมารเมื่อเคนเริ่มขยับ

"ฮื้อ..พอแล้ว..โยชิจะไม่ยุ่งกับพี่แทนแล้ว..ได้โปรดพอสักที" โยชิก้มหน้าลงกับเข่าตนเองแล้วร้องไห้ออกมาเขาไม่อยากเห็นภาพของพี่ชายตนเอง

"โอ้ยย..ฮื้อ.." แทนดึงผมของโยชิขึ้นมาให้มองภาพตรงหน้าที่อาซกำลังโดนเคนกระแทกใส่ โยชิหลับตาลงทันที

"ดูเอาไว้ นี่ผลที่มึงทำแต่ถ้ามึงยังยุ่งกับไอ้แสบอีกล่ะก็ กูรับรองว่าพี่มึงจะไม่ได้แค่ไอ้เคนเป็นผัวหรอกนะ" แทนพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่ทำให้คนฟังไม่กล้าที่จะมองหน้าของเขา เคนถอนแกร่งกายออกจากตัวของอาซที่น้องสลบไปแล้วเคนดึงกางเกงขึ้นแล้วใส่จนเรียบร้อย โยชิไม่กล้าขยับไปไหนได้แต่นั่งร้องไห้จนตัวสั่นไปหมด 

"หวังว่าจะไม่ได้เจอกันอีกนะ" แทนพูดบอกโยชิ แล้วเดินออกไปทันทีซึ่งมีเคนเดินตามออกไป

"ฮึก..ฮื้อ..พี่อาซโยชิขอโทษ" โยชิพูดแล้วมองอาซที่นอนสลบอยู่ที่พื้นอย่างเจ็บปวด


เคนทันทีที่ขับรถกลับมาถึงเซฟเฮ้าท์ก็เดินลงมาเปิดประตูให้แทนทันทีที่ถึง

"เคน" แทนเรียกเคนที่ปิดประตูหลังจากที่ตนเองลงมาแล้ว

"ครับนาย" เคนตอบรับแทน

"กูให้มึงไปพักผ่อนอาทิตย์หนึ่งแล้วค่อยกลับมาทำงาน"แทนพูด

"ไม่เป็นไรครับนาย" เคนพูดปฏิเสธแทนเพราะเขารู้ว่าแทนอยากให้เขาพักเพราะเรื่องเมื่อสักครู่นี้ แต่สำหรับเขาต่อให้แทนสั่งให้เขาไปตายเขาก็จะไป

"มึงโอเครรึไง" แทนถามกลับเสียงนิ่งพร้อมกับยืนกอดอกพิงประตูรถมองลูกน้องตนเอง

"ครับ" เคนตอบ 

"ตามใจมึง แต่จะไปก็บอกกูแล้วกัน" แทนบอกเคนลูกน้องคนสนิท

"ขอบคุณครับนาย" เคนก้มหัวให้แทนอย่างขอบคุณ 

"นายครับ..รีบไปที่ห้องเถอะครับ"ไคที่เห็นรถของเจ้านายขับเข้ามาในตัวบ้านก็รีบเดินเข้ามาหาทันที

"มีอะไร" แทนถามเสียงเข้ม

"นายขึ้นไปดูเองเถอะครับ" ไคพูดบอก แทนพยักหน้าให้ลูกน้องของตนเองให้ออกไป แล้วเดินเข้าไปในบ้านและตรงไปยังห้องนอนทันที พอแทนเปิดประตูเข้าไปก็เห็นว่าแสบนอนคลุมโปร่ง พร้อมกับตัวที่สั่งดูก็รู้ว่าร้องไห้ แทนเดินเข้านั่งที่เตียง

"เอาผ้าคลุมแบบนี้หายใจออกรึไง" แทนถามแสบ

"....."แสบเงียบไม่ยอมตอบ แทนจะดึงผ้าออกแต่แสบก็กำเอาไว้แน่น

"เป็นอะไรไหนบอกกูสิ"แทนถามแสบด้วยน้ำเสียงที่นุ่มและอบอุ่น แต่นั่นยิ่งทำให้ไหล่บางสั่นหนักกว่าเก่า

"ออกไปเลยนะ..ฮึก.." แสบบอกเสียงสั่น ทำให้แทนยิ้มมุมปากออกมานิดๆที่แสบยอมพูด

"จะให้กูออกไปไหนก็นี่มันห้องกู" แทนบอก แสบลุกขึ้นนั่งทันที

"งั้นแสบไปเองก็ได้..ฮึก.." แสบจะลุกขึ้นแต่ถูกแทนดึงจนล้มลงมาบนตัวของแทน

"ปล่อย" แสบทั้งดิ้นทั้งร้องไห้

"หยุด"แทนพูกออกมาเสียงดุที่แสบไม่ยอมอยู่เฉยๆ แสบหันหน้าหนีไปอีกทางทันที

"เฮ้อ..เป็นอะไรจะบอกกูได้รึยัง" แทนพยายามพูดด้วยน้ำเสียงปกติ

"ไปไหนมา..ทำไมแสบตื่นมาแล้วไม่เห็น" แสบหันหน้ามามองแทนทันทีด้วยใบหน้าที่เปื้อนคราบน้ำตาเต็มไปหมด แทนใช้นิ้วเรียวปาดน้ำตาที่เปื้อนแก้มของแสบออกเบาๆแล้วยกมือไปพาดที่เอวของแสบ

"ไปจัดการอะไรมานิดหน่อย " แทนพูดบอก

" จัดการอะไร" แสบถามออกมา

"อย่าสนใจเลย แล้วที่งอนกูสรุปแล้วคืออะไร"แทนถามร่างบางที่นอนเอาคางเกยหน้าอกตนเองอยู่

"ก็แสบตื่นมาแล้วไม่เห็นพี่แทน รู้ไหมว่าแสบกลัวแค่ไหน แสบกลัวว่าจะเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นมาอีก"แสบพูดออกมา 

"กูขอโทษ " แทนบอกแสบแล้วจับหัวของแสบให้ซบลงมาที่อกของตนเอง

"อย่าหายไปไหนโดยที่ไม่บอกแสบอีกนะ" แสบพ฿ดออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่น

"หืม.."แทนตอบรับในลำคอ แล้วจับแสบพลิกลงไปอยู่ใต้ร่างแล้วขึ้นคร่อมแสบเอาไว้

"พี่แทนจะทำอะไร" แสบถามแทน

"ลบรอย" แทนพูดแค่นั้นก็ประกบปากจูบปากนิ่มทันที

😚😚มาลงให้ครบแล้วนะ อาจจะแต่งออกมาไม่ค่อยดีเท่าไรนะค่ะ ยังไงก็ทนๆอ่านไปก่อนเนาะเขาสัญญาว่าจะพยายามขึ้น5555( รออ่านเม้นอยู่นะ..กำลังใจ555 ยังไม่ได้ตรวจคำผิดนะค่ะ )🤗🤗 






แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}