nawa

สวัสดีค่ะ ถ้าใครหลงเข้ามาแล้วอย่ากดผ่าน ลองอ่านสักตอนก่อนนะคะ นิยายของNawa อินดี้ที่ไม่ได้มีดีแค่เรื่องลึกลับ

ความลับในใจ(20+)

ชื่อตอน : ความลับในใจ(20+)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

คนเข้าชมทั้งหมด : 42.9k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ต.ค. 2560 09:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ความลับในใจ(20+)
แบบอักษร

บทที่23

ชายทั้งห้าคนต่างช่วยกันขนไม้แห้งมาฌาปนกิจศพให้กระเหรี่ยงหนุ่ม นรินทร์ก้มพิจารณาดูซากศพใกล้ๆยังเขายังสงสัยว่า ซากศพใกล้เน่านี้จะสามารถลุกขึ้นเดินได้จริงๆหรือ

"ผมว่าเรารีบเผามันเถอะครับเห็นแล้วสยอง"ปกรณ์ว่าพลางลูบแขนที่ขนลุกชัน

"ใช่ๆนายทหารเผาเถอะคะฉิ่นกลัวว่ามันจะลุกขึ้นมาเดินได้อีก"

"ซากศพนี่มันจะเดินได้จริงๆหรอ"นรินทร์ยังสงสัยเพราะมันค้านกับหลักวิทยาศาสตร์ของโลกที่เจริญแล้ว

"ได้สิจ้ะ ไม่งันมันคงในมาอยู่ในป่านี่ได้หรอก ฉันเป็นคนฝั่งมันกับมือ"

"แต่สัตว์คงขุดศพแล้วลากมาก็ได้"

"นายทหารดูที่ตีนของศพสิจ้ะ โคลนหุ่มเต็มไปหมดเหมือนมันเดินลุยมา แล้วอีกอย่างที่ซากไม่มีรอยกัดแทะของสัตว์เลย แสดงว่าวิญญาณนั้นพึ่งจะละจากร่างนี้ไปเมื่อรุ่งสางนี้เอง"อูเลเดินมาไขข้อข้องใจให้นรินทร์ 

"ถ้าอย่างนั้นก็เผามันซะเถอะ"

"จ้ะ"คะฉิ่นรอเวลานี้มานานยิ้มขึ้นมุมปากก่อนจุดไฟที่กองไม้ พระเพลิงยังทำหน้าที่ชำระล้างได้ดีเสมอร่างซากศพของกระเหรี่ยงค่อยๆเผาไหม้ไปจนเหลือแต่ซากดำๆ 

คณะเดินทางได้โอกาสพัก คิดหาทางไปต่อพอดี อูเลเอาข้าวเหนียวกับเนื้อแห้งออกจากย่ามมาให้ทุกคนรับประทาน ปกรณ์เมินหน้าหนีไม่แตะเนื้อแห้งซักนิด เพราะการนั่งกินข้าวข้างเชิงตะกอนเผาศพทำให้นายทหารหนุ่มรุ่นน้องกลืนไม่ลง

"แล้วถ้ามันทิ้งร่างไปแบบนี้ แล้วพิมพลอยจะอยู่ที่ไหนล่ะ"

"มันอาจสิงร่างใหม่แล้วพาหมอไปก็ได้นะนายทหาร"

"ใช่ๆปัญหาอยู่ที่ว่าเราไม่รู้ว่ามันไปสิงใครแล้วเดินไปทางไหน"คะฉิ่นออกความคิดเห็นด้วยอีกคน

"อาเชว่าหมอต้องอยู่ในป่านี้แหละ"

พิมพลอยเดินโซซัดโซเซใช้ท่อนไม้แห้งยันกายเดิน ปากและคอหญิงสาวแห้งเป็นผง เนื้อตัวซีดเซียวจากการขาดน้ำ ท้องน้อยๆร้องประท้วงร่างบาง

"โอ๊ย!"กิ่งไม้คมที่หญิงสาวใช้มีดตัดก้านออก แทงเข้าข้างสะโพกเนียนจนผ้าถุงขาดเลือดไหล พิมพลอยล้มลงกับพื้นด้วยความเจ็บ กัดฟันไม่ส่งเสียงร้องฉีกแขนเสื้อพลิกเอาด้านในปิดปากแผล ถ้าเธอยังออกจากป่าไม่ได้ภายในวันนี้ต้องแย่แน่ๆ หญิงสาวคิดตามหลักพยาบาลที่เรียนมา ถ้าเธอไม่ตายเพราะขาดน้ำกับอาหารก็คงต้องเป็นแผลติดเชื้อตาย ไหนจะสัตว์ป่ากับไอ้ผีร้ายนั้นอีกล่ะ พิมพลอยคิดแล้วค่อยๆหมดสติไป

ลดาอาการดีขึ้นมากสามารถลุกขึ้นเดินได้แล้ว หญิงสาวไม่อยากรบกวนมะเมียะมากเพราะรู้ว่าเด็กสาวไม่ค่อยชอบเธอ จึงชวนทรงยศกลับไปพักที่บ้านพักของนรินทร์ซึ่งอยู่ข้างบัานของพิมพลอย

"เดินไหวไหมครับคุณลดา"ทรงยศถามอย่างเป็นห่วง

"ไหวจ้ะ ฉันพอจะไหว"ลดายิ้มตอบ ใช้แขนจับไหล่ของทรงยศเพื่อพยุงตัว

"ถ้าคุณลดาดีขึ้นแล้วผมจะพาคุณกลับออกไปจากหมู่บ้านนี้นะครับ"

"ยังหรอกยศ ฉันยังอยากรู้ข่าวของนะกับภรรยาเขาอยู่"

"นี่คุณยังคิดจะ..."ทรงยศนึกตบปากตัวเองที่ปากไวอีกคนแต่เขาก็อดคิดไม่ได้ว่าลดาจะกลับไปหานรินทร์อีกถ้าภรรยาของนรินทร์ตาย

"ไม่ใช่แบบที่นายคิดหรอกยศ ฉันแค่เป็นห่วงอยากให้เขาทั้งคู่รอดปลอดภัย ฉันทำผิดกับพวกเขาสองคนไว้มาก"ลดาพูดเศร้าๆทรงยศได้แต่ใช้สายตาปลอบโยนเพราะไม่สามารถทำอะไรได้มากกว่านี้ เขาคิดถึงวันที่เขาดักรอพูดกับนรินทร์หลังจากกลับจากน้ำพุร้อน

​'พวกนายสองคนพาลดาขึ้นมาบนนี้ได้ยังไงในเมื่อถนนขาด'

​'พวกเราจอดรถไว้ด้านล่างแล้วเดินลุยน้ำส่วนที่แคบที่สุดข้ามมาครับ'

​'แล้วที่มานี้มีอะไรกัน อย่าบอกนะว่าพวกนายเป็นห่วงฉัน ทีฉันหายเข้าป่าเป็นเดือนไม่มีใครตามหา'

'ผู้หมวดครับเห็นใจคุณลดาด้วยเถอะครับเธออุตส่าห์ขึ้นเขามาตามหาผู้หมวดถึงทึ่นี่'

'ยศฉันรู้ว่านายจะพูดอะไร แต่ฉันกับลดาเราจบกันไปแล้ว นายก็รู้นี่ว่าฉันแต่งงานแล้ว'

​'ครับผมทราบ แต่คุณลดาเธอต้องการผู้หมวดนะครับ​​'**

​'​ยศ เรื่องของฉันกับลดามันเป็นไปไม่ได้ ฉันรู้ว่ายังมีคนที่รักและเป็นห่วงลดาอีกคน ฉันเอาใจช่วยนายนะยศ'

​ทรงยศพยุงลดามาจนถึงบ้านพัก เขาให้เธอนั่งบนเตียงในห้องก่อนจะรินน้ำในเหยือกยื่นให้เธอ

"ขอบใจมากนะยศ เธอช่วยฉันมาตลอดเลย"

"ถ้ามีอะไรที่ผมช่วยได้ผมก็จะช่วย หรือมีอะไรที่สามารถทำแทนผู้หมวดได้ผมก็จะทำครับ"ทรงยศตัดสินใจบอกความในใจของเขาไปอย่างจริงจัง แล้วหันหลังก้าวออกมา

"เดี๋ยวก่อนสิ อยู่เป็นเพื่อนฉันก่อน"ลดาส่งเสียงแผ่วเอ่ยร้องขอร่างสูง

"ครับ"ทรงยศเดินกลับมานั่งลงที่พื้นด้วยความเคยชิน

"ยศ ขึ้นมานั่งด้านบนสิ"ลดารั้งแขนชายหนุ่มขึ้นนั่งข้างกายบนเตียง เธอลืมคนที่แสนดีอย่างทรงยศไปได้อย่างไร ทรงยศเป็นเพื่อนเล่นกับเธอมาตั้งแต่เด็กๆ พ่อของทรงยศเป็นทหารรุ่นน้องพ่อเธอที่เสียชีวิตในสงคราม ทางบ้านเธอจึงให้งานแม่ของทรงยศและให้เขามาอยู่ในบ้านในฐานะแม่บ้าน ทรงยศค่อยเป็นห่วงเป็นใยเธอเสมอเป็นเหมือนองครักษ์คอยคุ้มกันเธอ พวกเราเติบโตมาด้วยกันจนวันที่ทรงยศสอบติดนายร้อยเดินตามรอยพ่อของเขา และทำให้เธอได้เจอกับใครอีกคน นรินทร์นักเรียนนายร้อยหนุ่มหน้าตาดีรุ่นพี่ของทรงยศ ทำให้เธอกับทรงยศค่อยๆห่างกันไปแต่เขาก็ยังค่อยดูแลเธออยู่ห่างๆเสมอมา

"ไม่เป็นไรดีกว่าครับ"

"เธอรังเกียจฉันหรือยศ"ลดาพูดเสียงเบาทำหน้าสลดลง ทรงยศค่อยๆเลื่อนตัวขึ้นนั่งบนเตียง

"ทำไมเธอไม่ตอบล่ะ เธอรังเกียจคนใจง่ายที่ท้องกับใครก็ไม่รู้อย่างนั้นใช่ไหม"

"เปล่านะครับผมแค่คิดว่า..."

"คิดว่าอะไร คิดว่าฉันมันน่ารังเกียจไม่น่าเข้าใกล้ใช่ไหม"หยาดน้ำตาใสร่วงลงจากตาคู่สวย ทรงยศเจ็บแปลบที่หัวใจเมื่อเห็นน้ำตาของหญิงสาว นิ้วเรียวยกขึ้นบาดน้ำตาบนแก้มใส ลดาช้อนตาขึ้นมองแพรขนตาหนากระพริบถี่

"ถ้าเธอไม่ได้รังเกียจจูบฉันสิยศ"ลดาส่งสายตาเว้าวอน ร่างสูงของทรงยศโน้มลงแตะริมฝีบาง ประทับจูบอย่างอ่อนหวานลงบนปากหญิงสาว ลิ้นเย็นสอดแทรกเข้าในปากลิ้มรสหอมหวานภายใน มือใหญ่ประคองศีรษะหญิงสาวเข้าใกล้พรมจูบไปทั่วใบหน้าหญิงสาว มือหนาเลื่อนเกาะกุมหน้าอกนุ่มบีบเคล้นคลึงอย่างถนุถนอม ปากเลื่อนต่ำลงไซ้ซอกคอขาวจนลดาเสียวซ่าน

"ซี๊ด..ยศ..ลดาเสียว"ร่างบางสั่นระริกกับความเสียวซ่านที่ชายหนุ่มบรรจงมอบให้

"คุณลดาครับ ผมรักคุณลดามาตลอด รักมานานแล้ว"ชายหนุ่มพูดเหมือนพร่ำเพ้อ มือใหญ่เลื่อนปดเสื้อผ้าของหญิงสาวออก ร่างกายขาวเนียนขาเรียวยาวของนางแบบอย่างเธอทำให้เขาลุ่มหลง จ้องมองร่างเปลือยด้านหน้าราวกับจะกลืนกิน สิ่งที่เขาฝันมาตลอดกำลังจะเป็นจริงแล้ว

"อย่ามองมากสิ ลดาอายนะ"หญิงสาวเปลี่ยนสรรพนามแทนตัวยิ่งทำให้ชายหนุ่มแข็งขันชูชัน เขาก้มลงจูบเท้าเรียวลิ้นเลียไล้จากปลายเท้าไปที่ต้นขางาม ลดาบิดเร่ากับความเสียวซ่านที่ชายหนุ่มมอบให้ เขาจุมพิศเบาๆตรงที่แสดงความเป็นหญิงของเธอ ลิ้นเปียกลิ้มเลียกลีบบางอย่างไม่รังเกียจ ไม่เคยมีใครทำแบบนี้ให้เธอเลยแม้แต่นรินทร์เอง

"อ่าห์...เสียวแรงอีกนิดยศ"ลดาร้องเสียงหลงจับศีรษะทรงยศกดลงมือจิกเข้าในผมของเขา

"ดีไหมครับ"

"จ้ะ ดี"ลดาหอบถี่หลังจากที่เธอถึงจุดสุดยอดโดยที่เขายังไม่ได้ปลดปล่อยเลย

"ให้ลดาช่วยนะยศ"ลดารูดซิบกางเกงทหารลง ความเป็นชายคับแน่นด้านในดีดออกมาโชว์ ลดาตาโต ถึงจะเล็กกว่าของนรินทร์นิดหน่อยแต่ก็ใหญ่กว่ามาตรฐานชายไทยมาก หญิงสาวก้มลงดูดเลียอย่างไม่รังเกียจ ทรงยศได้แต่สูดปากเสียวครางต่ำในลำคอ เขาไม่เคยคาดคิดว่านางในฝันกำลังดูดเลียให้เขาอยู่

"อ่าห์..."ความเสียวกระสันถาโถม ทรงยศจับลดานอนหงายบนเตียงแล้วขึ้นคร่อมจับความเป็นชายสอดแทรกเข้าด้านในอ่อนนุ่มและชื้นแฉะ

"เบาๆนะยศ"ลดาร้องบอก จากขนาดแล้วลดากลัวกระทบกระเทือนลูกในท้องของเธอ

"ครับ ผมจะทำให้เขาเป็นลูกของเรา" ทรงยศสอดใส่อย่างนิ่มนวล บิดเอวหมุนวนสร้างความเสียวซ่านให้กับอีกฝ่าย

"เร็วๆเถอะยศลดาใจจะขาดแล้ว"ลดาจิกเล็บลงที่หลังของชายหนุ่มเอ่ยปากเร่งเร้ายกเอวรับจังหวะแรงขึ้นและแรงขึ้น

"อ่าห์..."

"อ่ะ..อ่าห์"ร่างหญิงสาวสั่นทิ่มเมื่อน้ำอุ่นฉีดเข้าภายใน ทรงยศหมดร่างทรุดตัวซบลงกับอกคู่งาม

"ลดาคิดว่าลดารักยศนะ"ลดาจูบที่หน้าผากของชายหนุ่ม ทรงยศยิ้มหวานกอดร่างบางไว้แน่น


*พักเรื่องตื่นเต้นกันซะหน่อย เอ๋ หรือว่าตื่นเต้นกว่าเดิมน๊า ในป่ากำลังวุ่นวายเลยเบรกอารมณ์ให้สักหน่อย กลัวจะได้เปลี่ยนจากนิยายอีโรติกเป็นนิยายสยองขวัญสั่นประสาทเลยจัด20+ให้อ่านก่อน ตอนหน้าจะเข้าป่ากันยาวๆเลยค่ะ อย่าลืมคอมเม้นกันเยอะๆและกดถูกใจด้วยจะได้มีแรงปั่นให้อ่านกันเร็วๆ😍😍



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น