email-icon Twitter-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Ep. 12 ผู้หญิงของมังกร

ชื่อตอน : Ep. 12 ผู้หญิงของมังกร

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 100.1k

ความคิดเห็น : 53

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ต.ค. 2560 15:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep. 12 ผู้หญิงของมังกร
แบบอักษร

หลังจากที่ผมเลิกเรียนเสร็จ ผมก็เก็บของใส่กระเป๋า ตรงดิ่งไปยังบางแสน ตอนนี้ผมเดือดมาก อย่าให้เจอนะ จะหยิกแก้วให้หลุดออกไปข้างเลย ผมคาดโทษคนที่ทำให้ผมกระวนกระวายแบบนี้ แต่ผมจะกระวนกระวายไปทำไม ในเมื่ออออ!!!

ผมใช้เวลาในการขับรถไม่นานก็มาถึง ผู้คนช่วงนี้เยอะ ผมจึงเดินออกมาผ่านเคาท์เตอร์ไป ก่อนที่สายตาจะเห็นเจ้ากับเพื่อนเธอคนนึง....

ผมจึงเดินเข้าไปทักทาย เธอก็ทำท่าตกใจเหมือนกัน...

"อ้าววว!!!มังกร...นายมาได้ไงเนี้ย..." ผมยิ้มให้อย่างเป็นมิตร ก่อนที่จะทักทายเพื่อนอีกคน ส่วนผู้ชายอีก2คนคงไม่ต้องอธิบาย...

"ฉันมาหา...พลอยไพริน มีเรื่องด่วนจะคุยกับเธอ"  ผมที่เอ่ยขึ้น 

"อ่อ...ห้องA202 พลอยน่าจะอยู่ห้อง" ก้อยเพื่อนยัยบ๊องเอ่ยบอกผม ก่อนที่ผมจะยักคิ้วให้และยิ้มให้อย่างขอบคุณ ผมมาหยุดที่หน้าห้อง ตอนนี้ไม่อยากจะเคาะ อยากพังเข้าไปด้วยซ้ำ 

ก๊อกๆๆๆๆ เสียงผมเคาะประตูรัว สักพักเสียงของประตู

แก๊ก!!!!! 

"ดรากอน..."  ยัยบ้าเนี้ยทำหน้าตกใจไม่น้อย ผมเห็นหน้าแล้วนึกถึงเรื่องเมื่อวานทันที ก่อนที่ผมจะแทรกตัวเข้ามาในห้อง เธอจึงรีบปิดประตู แต่ก็ไม่ได้เดินเข้ามาหาผม 

ผมใช้สายตาที่สำรวจไปทั่วห้อง แล้วสำรวจร่างกายของเธอ เสื้อสีขาวตัวบางที่คลุมเรือนร่างไว้ ข้างในก็ยังมีซับในซ้อนทับ ผมจึงกระตุกยิ้มที่มุมปาก เธอจึงรีบยกมือขึ้นปิดทรวงอกไว้...

"นายมองอะไร...."  ฉันที่เอ่ยถามอย่างกล้าๆกลัวๆ เพราะฉันไม่ชอบสายตานี้เอาซะเลย

"ทำไม...ต้องให้ผู้ชายคนอื่นมองอย่างเดียวหรือไง"  ผมเอ่ยขึ้นอย่างหัวเสีย เหยียดยิ้มให้เธอ แล้วเดินเข้ามาประจันหน้าเธอ ดวงตากลมโตสั่นระริก เธอรีบถอยหลังหนีผม...

"นายพูดอะไร....."  ฉันไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาพูด มาถึงก็มาใส่กันแบบนี้ เขาเป็นพวกปีศาจกลับชาติมาเกิดหรือไง คุ้มดีคุ้มร้าย...

"อย่าทำเป็นไขสือ ไม่รู้เรื่องหน่อยเลย ชอบนักหรือไงโชว์วับๆแวมๆ คนนู่นคนนี้มาดู เปิดตรงนั้นเปิดตรงนี้...ห้ะ" เขาตอนนี้บ่นฉันอย่างเดียวเลย ฉันได้แต่อ้าปาก เพราะเถียงเจาไม่ทัน พึ่งจะรู้นะที่แท้ที่มาก็เรื่องรูปลงไอจี...แต่ว่า....ทำไม...

ไวเท่าความคิด เธอคงจะคิดว่าผมหึงเธอละมั้ง....

"นี่!!!...อย่าคิดว่าที่ฉันมาเนี่ย..เพราะหึงหรืออะไรหรอกนะ ฉันแค่มาเตือนด้วยความหวังดี ยังเห็นว่าเราเป็นเพื่อนกันอยู่"  ผมเอ่ยขึ้น แต่สายตากลับไม่จ้องหน้ายัยนี่สักนิด วันนี้ผมเป็นอะไร ยิ่งเห็นหน้ายัยนี่ยิ่งมีอารมณ์...

"โทรมาบอกก็ได้มั้ง...ไม่เห็นต้องมาให้เสียเวลาเลย"  ฉันที่เอ่ยขึ้น อย่างไม่คิดอะไร ก็จริงที่ฉันพูด...

"ก็เธอปิดเครื่อง..." ผมที่มองหน้ายัยบ๊องนี่ ก่อนจะแอบยิ้มออกมา แล้วหุบยิ้มเมื่อยัยบ๊องเงยหน้าขึ้นมามองผม ก่อนที่เธอจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู แล้วทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้

"นายก็ไม่จำเป็นต้องมาถึงบางแสนเลย..."  ผมที่ตอนนี้ทำหน้าไม่ถูก ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองจะเดือดร้อนแทนเธอทำไม ยิ่งสายตาเธอจับจ้องมองตาผมอย่างไม่เข้าใจ...

ผมจึงเปลี่ยนหัวข้อการสนทนา เพราะเกียจสายตาจับผิดยัยบ๊อง...

"เอาเป็นว่าฉันจะมาด้วยเหตุใดก็ตาม...แต่ต่อไปเธอห้ามใส่วับๆแวมอีกเป็นอันขาด นี่คือคำสั่ง"

เธอมองหน้าผมอย่างไม่เข้าใจ...ก่อนที่ผมจะจ้องมองเธออย่างคาดโทษ

"นายมีสิทธิ์อะไร...มาสั่งฉัน..."  ตอนนี้ผมหน้าขึ้นสีเลย มองเธออย่างเอาเรื่อง เธอแบบนี้จะไม่ฟังกันใช่ไหม

"เธอแน่ใจใช่ไหม...ว่าฉันไม่มีสิทธิ์" ผมที่ลุกจากเก้าอี้แล้วเดินเข้าหายัยบ๊องที่ตอนนี้ถอยหลังจนติดกับประตูระเบียงห้อง...

"นะ...นายจะทำอะไร"  เธอที่มองหน้าผม  อย่างกลัวๆ หันซ้ายหันขวา...

"หึหึหึ...อีกอย่างตอนนี้ฉันเริ่มอยากจะแสดงสิทธิ์แล้วซิ" ผมที่เดินเอามือมาคล้ำกับประตูไว้ แล้วโน้มใบหน้าเข้าไปกระซิบที่ข้างหูขาวสะอาด กลิ่นกายอ่อนทำให้อารมณ์ดิบเถื่อนมันพุ่งสูงขึ้น...

"ดรากอน...อย่า..." ฉันที่พยายามดันแพงอกกว้างให้ห่างตัว หันหน้าหนีจากปากร้อนที่ตอนนี้คลอเคลียที่ซอกคอฉัน จนอยู่ดีๆเขาก็หยุด แล้วลากฉันมานั่งทับเขาบนเก้าอี้เครื่องแป้ง...

"ดรากอน!!!"  ฉันที่ร้องท้วงเมื่อเขาจับฉันนั่ง ทั้งที่หันหน้าเข้าไปประจันหน้ากับเขา... ทั้งเขินทั้งอายก็ไอ้ดุ้นใหญ่มันดันที่ก้นของฉัน...

"ที่ฉันพูดทุกอย่างคือเรื่องจริง...ถ้าเธอไม่ทำตามคำสั่งฉัน รับรองเธอโดนแน่ เข้าใจไหม"  ผมที่ยื่นมือจับที่จมูกเล็กเชิดรั้น อย่างหมั่นเขี้ยว 

"อื้อ...เจ็บน่ะ" ฉันที่ทำหน้ายักษ์ใส่เขา ก่อนจะเอามือมาลูบที่จมูกเล็กเบาๆ ก่อนจะยื่นมือไปดึงแก้วเขาทั้งสองข้าง อย่างหมั่นไส้...

"โอ๊ยยยยย!!! นี่กล้ายิกแก้มฉันหรอ...หึ" ผมที่ดึงหน้าเล็กเข้ามาบดจูบ เธอดิ้นขลุกขลักในอ้อมกอดผม ผมจึงถอนจูบออก...

"บ้า...."  ฉันที่พูดอย่างอายๆ ก่อนจะทุบที่อกเขาหนึ่งครั้งอย่างอายๆ

"อื้อ....อ่อย...(ปล่อย)" ผมที่บดจูบเธออีกครั้ง โพรงปากทั้งหวาน ทั้งนุ่ม ยิ่งจูบยิ่งหลงไหล  ผมจึงยอมผละจูบออก เดี๋ยวห้ามใจไม่ไหว...

"ไม่รักไม่ชอบ...มาจูบเราทำไม" ฉันที่เอ่ยขึ้น เป็นสิ่งที่ฉันอยากรู้...มาตลอดเรื่องความสัมพันธ์ของเรา...

"ฉันก็ยังไม่ได้บอกหนิ..." ผมเอ่ยขึ้น มองดวงตาที่แอบสงสัยปนเศร้าของเธอ ยัยบ๊องชอบคิดอะไรเอาเองไปเรื่อย...คิดเองเออเอง ไม่ถามอะไรให้มันชัดเจนก่อน

"นายหมายความว่า...." ยังไม่ทันที่ฉันได้พูดจบ

"อย่างที่พูด...." ผมก็เอ่ยขึ้นสวนทันที ก่อนที่จะปล่อยคนในอ้อมกอด เปลี่ยนเป็นให้เธอเผชิญหน้ากับผม ก่อนที่ผมจะอุ้มเธอไปยังเตียงกว้าง..

"อุ้ยยยย...ดรากอนเดี๋ยวตก" ฉันร้องอุทานเมื่อเขาอุ้มฉัน แล้วพาเดินไป จนตอนนี้รู้สึกว่าตัวเองถูกวางอยู่บนเตียง จังหวะที่เขากำลังจะถอดเสื้อ ฉันจึงใช้โอกาสนั้นในการรีบวิ่งลงจากเตียง แต่ก็ช้ากว่าเขาอยู่ดี...

"ว้ายยยยย!!!! ดรากอน....อื้อ.." ฉันที่พยายามดิ้นให้หลุดจากมือเขา แต่ยิ่งดิ้นเขายิ่งกดมือลงแนบกับเตียงกว้าง...

ปากร้อนก็ชกชิมปากเรียวอย่างกระหาย...จูบอย่างละเมียดปนเร้าร้อน ตอนนี้ฉันรู้สึกว่าเรียวปากฉันเจ็บไปหมด ลิ้นเล็กที่เก้ๆกังๆ ตามลิ้นหนาไม่ทัน ทั้งจูบทั้งดูด จนตอนนี้ฉันต้องร้องท้วงเมื่อจะขาดอากาศหายใจ...

"อื้อ...." เขาถอนจูบออก ก่อนที่จะค่อยๆเลื่อนริมฝีปากลงมาที่เนินอกอวบ...

ก๊อกๆๆ

"แหม่ง!!!..." ฉันใช้จังหวะนั้นผลักเขาออกแล้วรีบจัดการตัวเองแล้วเดินไปเปิดประตู...

"ทำไรอ่ะ...เคาะตั้งนาน" ยัยก้อยที่โผล่หน้ามาพูดเย้าแหย่ฉัน ก่อนที่จะชะโงกหน้าเข้าไปในห้อง...

"มีไรเนี้ย..." ฉันเอ่ยถาม

"คืนนี้อย่าลืมนะ ปราตี้กัน " ฉันพยักหน้ารับ ก่อนที่ยัยก้อยจะยิ้มอย่างมีเลศนัยให้ฉัน ฉันจึงรีบปิดประตู จึงเดินไปหาเขาก่อนที่จะเห็นเขายุกยิกกับโทรศัพท์ฉัน...

"ดรากอน โทรศัพท์ฉัน..." ฉันรีบเดินเขาหมายจะหยิบจากคนชอบแกล้ง แต่เขากับไม่ให้ฉันอย่างง่ายๆ

"เอามา.." ฉันที่พยายามยื้อแย่งกับเขา เขาก็รำคาญจึงดึงฉันนั่งลงที่ตักอีกครั้ง...

"ต่อไปนี้...เธอเป็นผู้หญิงของมังกร...ไม่ต้องไปโชว์ให้ใครดู..."  เขาไม่พูดเปล่ายื่นมือมาติดกระดุมเสื้อให้ฉัน ตอนนี้หน้าฉันเริ่มร้อนผ่าวขึ้นอย่างบอกไม่ถูก ก่อนที่เขาจะหยิบโทรศัพท์ฉันขึ้นมาแล้วเอ่ยขึ้น

"ผู้หญิงของฉันต้องเชื่อฟังฉัน...มือถือก็เช่นกัน เมื่อฉันโทรมาก็ต้องรับ ถ้าเธอไม่รับหรือตัดสาย ฉันจะลงโทษเธอ ไม่รับสายหรือตัดสาย1ครั้ง แลกกับการที่เธอต้องนอนอ้าขาให้ฉัน1ยก..."

ฉันที่อ้าปากฟัง ที่ตอนนี้เถียงเขาไม่ทัน นี่เขาเป็นพ่อฉันหรือไงกัน

"ทำไหมฉันต้องทำ...นายเป็นพ่อฉันหรือไงกัน"

ฉันที่เอ่ยขึ้นอย่างหมั่นเขี้ยว เขากับยกยิ้มที่มุมปาก ทำเอาฉันต้องฟาดที่ต้นแขนใหญ่...

"ใช่....ฉันเป็นพ่อเธอ...พ่อทูลหัวไง"

ฉันจึงฟาดมือเล็กที่ต้นแขนเขา ชอบพูดอะไรลามปาม จนเขาต้องเอามือขึ้นมาลูบที่ต้นแขน

"โอ๊ยยย!!! เปลี่ยนจากตี เป็นให้ฉันปี้น่าจะ   โอเครกว่านะ" ฉันที่รีบถลึงตาใส่เขา ยิ่งคุยเขายิ่งวนเวียนกลับมาเรื่องใต้สะดืออีกอยู่ดี...

เขาจึงหยิบโทรศัพท์ฉันขึ้นมา แล้วเปิดกล้องหน้า ฉันไม่เข้าใจ ว่าเขาจะถ่ายรูปทำไม...

"และนี้ก็เป็นอีกอย่างที่ทุกคนต้องรู้ว่าเธอคือผู้หญิงของใคร" ฉันรีบปฏิเสธเขา แต่เขากลับไม่ยอม

"ไม่เอาอ่ะ ฉันไม่ได้เป็นผู้หญิงของนายสักหน่อย" เขามองหน้าฉันอย่างระอา ด้วนความเหนื่อยใจ...

"ถ้าเธอไม่ทำ ก็ไม่ต้องไปไหนคืนนี้ อยู่กันที่เตียงทั้งคืนทั้งวันนี่แหละ" เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง ทำเอาฉันต้องหน้ามุ้ยใส่ ก็จะให้ทำไงไม่มีทางเลือกหนิ...

"หอมแก้มฉัน...เร็ววววว!!!!"  เขาเอ่ยขึ้น ที่ยังถือสมาร์ทโฟนอยู่ ฉันก็อายเป็นนะ ตอนนี้ฉันนั่งหันหน้าหาเขา เขาก็เอียงหน้าให้ฉัน 

"ดรากอน....ไม่" ยังไม่ทันที่ฉันจะพูดจบ

"จะจูบหรือจะหอม" เขามองหน้าฉันอย่างเอาเรื่อง ก่อนที่ฉันจะกลั้นลมหายใจแล้ว ยื่นหน้าไปใกล้แก้มใสของเขา ก่อนที่จะฝังจมูกลงไป เขาจึงใช้มือข้างที่ไม่ได้ใช้สมาร์ทโฟนเลื่อน ขึ้นมากดศีรษะฉันไว้ ก่อนที่เขาจะกดถ่ายภาพ ฉันจึงรีบชักใบหน้าออก เขาก็ปล่อยฉัน ให้ลุกออกจากตัก แล้วยื่นโทรศัพท์ให้ฉัน...

"เอาภาพที่ถ่ายเมื่อกี้ เปลี่ยนเป็นโปรไฟล์ทุกแอป" ฉันจึงคิ้วขมวดเข้าหากัน ไม่มีทางแน่นอน

"ไม่อ่ะ...มันสิทธิ์ของฉัน นายอย่ามาบังคับให้ยากเลย" เขาตอนนี้หน้าขึ้นสีด้วยความโกรธ...

"นี่...ยัยบ๊อง" ฉันที่แอบยิ้มแล้วยักคิ้วใส่เขาเชิงท้าทาย...

"ไหนบอกว่ารักฉันไง...พูดแต่ปาก หึหึ...แค่เปลี่ยนรูปภาพโปรไฟล์แค่นี้เธอยังไม่กล้า...แล้วฉันจะเชื่อได้ยังไงว่าเธอรักฉัน" ฉันที่มองใบหน้าคมอย่างไม่เข้าใจ เจาโกรธฉันหรอ สายตาคมที่ฉายออกมาอย่างตัดพ้อ ทำเอาฉันต้องหน้าถอดสี...

"ดรากอน...คือ...ฉัน" ไม่ทันที่ฉันจะพูดจบ เขาก็เดินหันหลังให้ฉัน  ฉันรู้สึกว่าเขาโกรธฉันเรื่องแค่นี้หรอแล้วฉันต้องทำไงเนี้ย...ฉันที่คิดในใจ

"ดรากอน!!!" 

ผมที่ได้ยินเธอเอ่ยชื่อผม ตามหลัง สายตาง่อยๆหน้าซีดๆด้วยความตกใจ มันทำให้ผมต้องยิ้มออกมาเมื่อหันหลังให้เธอ...

"เธอเสร็จฉันแน่ พลอยไพริน"







อร้ายยยยย!!!คือไร...

​#เฮีย เฮีย หลอกดาว555

​#1เม้น1ล้านกำลังใจ

​#1ไลค์100ล้านความรัก








ความคิดเห็น