Hunny Exo

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รุ่นพี่ ครั้งที่30 หวัง

ชื่อตอน : รุ่นพี่ ครั้งที่30 หวัง

คำค้น : รุ่นพี่เซ็กส์เฟรน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 24.6k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ต.ค. 2560 09:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รุ่นพี่ ครั้งที่30 หวัง
แบบอักษร

​เช้าวันต่อมา~



​(เกล พาท)


​ตอนนี้ผมได้กลับมาที่มหาลัยอีกครั้ง มหายลัยที่ยังไม่ทันได้ใช้ชีวิตอย่างสนุกในรั้วแบบนี้มันก็น่าเสียดายอยู่ แต่จะทำยังไงได้ผมเป็นคนเลือกเองอีกด้วยว่าผมจะไปจากที่นี่เองด้วยซํ้า

"ทั้งสองคนรออยู่แถวๆนี้นะ...เดี๋ยวแม่กับน้าพิมจะเข้าไปคุยขอยื่นใบลาออกก่อน.."ขณะที่ผมกับไอเฟมเดินตามผู้เป็นแม่ของผมมาพร้อมกับน้าพิมซึ่งเป็นเเม่ของไอเฟมที่มาพร้อมกันวันนี้ด้วย

"ครับน้า...ไม่ต้องห่วงครับ..ผมกับเกลเดี๋ยวจะเดินเล่นเเถวๆนี้ครับ.."แม่ผมพยักเป็นอันว่าตกลงก่อนจะเดินเข้าไปในห้องธุรการของโรงเรียนพร้อมกับน้าพิม

"ไง...ตอนนี้มีความสุขอยู่หรือเสียใจอยู่ล่ะ..ไปเดินเล่นกันเหอะ..."ไอเฟมที่จับไหล่ผมเบาๆก่อนที่ผมจะเดินเล่นไปพร้อมกับมัน ลึกๆแล้วมันก็ดีใจอยู่หรอกแต่ถ้าอีกใจนึงมันก็น่าเสียดายแทบแย่อดได้ใช้ชีวิตในมหาลัยที่ผมใฝ่ฝันมาตั้งนาน

"เกล...มีคนมาหามึงว่ะ..."ผมที่เดินก้มหน้าก้มตาเดินมาพร้อมกับไอเฟมที่กระซิบข้างๆหูผมทำให้ผมต้องหยุดมองคนที่อยู่ตรงหน้าของตัวเองตอนนี้ทันที

"เอ่อ...ฟ้า.."

"ไงเกล..ไม่เจอกันนานเลยนะ.."

หญิงสาวผู้ดูน่ารักและดูสดใสอยู่ตลอดเวลากว่าใครๆที่ผมเคยรักตอนนี้ได้ยืนอยู่ตรงหน้าผมแล้วพร้อมกับกล่าวทักทายและอมยิ้มที่แสนคุ้นเคยให้ผมเห็นอีกครั้ง

"มึงคุยได้เลยนะ...เดะกูรอตรงม้านั่งตรงนู้นนะ.."ผมพยักหน้าให้ไอเฟมก่อนที่มันจะเดินไปนั่งที่ม้านั่งใกล้ๆผมไม่ไกลมาก ผมมองหน้าฟ้าอีกครั้งก่อนที่เธอจะยิ้มให้ผมอีกครั้งเช่นเดิม

"คือฟ้ารู้แล้วนะ..เอ่อ..ว่าเกลจะย้ายไปเรียนที่อื่นแล้ว..เกลจะไปเรียนต่อที่ไหนหรอ.."ฟ้าถามผมด้วยท่าทีเป็นมิตรทั้งที่ก่อนหน้านี้ที่เราจบกับไปหลังจากนั้นเราก็แทบจะไม่เจอกันเลย แต่วันนี้ก็คงจะเป็นความโชคดีละมั้งที่ผมได้เจอคนรักเก่าเข้ามาทักทายกันเเบบนี้

"ใช่พอดีเราจะย้ายไปเรียนต่อที่อเมริกาหน่ะ...วันนี้แม่เลยพามายื่นใบลาออกหน่ะ..."ผมยิ้มแหยะๆให้ฟ้าก่อนที่ฟ้าจะทำสีหน้าเศร้าๆก่อนจะยิ้มให้ผมอีกครั้ง

"เกลจะไปอยู่ที่นั่นกี่ปีหรอ...แล้วจะกลับมาเมื่อไหร่หรอ.."ฟ้าเปลี่ยนท่าทีจากดูเศร้าๆก็กลับมาร่าเริงอีกครั้ง ผมที่ยืนคุยกันอยู่สองต่อสองก็ใจก็ยังคงเต้นแรงอยู่แต่ความรู้สึกที่เคยรู้สึกกับฟ้าก่อนหน้านี้มันไม่ใช่และมันไม่เหมือนตอนนี้แล้ว

"ไม่รู้สิ..เอ่อ..อาจะเรียนจบพอดีมั้งถึงจะกลับมาอีกที.."ผมพูดไปด้วยความไม่แน่ใจเหมือนกับก็อาจจะเรียนจนจบเลยก็ได้ ฟ้ามองหน้าผมพร้อมกับร้อยยิ้มบนหน้าที่ผมเห็นอยู่เสมอ

"โชคดีนะเกล...เอ่อคือ..ส่วนเรื่องที่ฟ้าบอกเลิกเเล้วทำให้เกลต้องรู้สึกไม่ดี...ฟ้าต้องขอโทษด้วยนะ..ขอโทษจริงๆ.."ผมมองฟ้าที่ทำหน้ารู้สึกผิดผมก็แทบอยากจะดิ้นตาย เห้อออ มันผ่านมาแล้วนิจะไประลึกถึงมันอีกทำไม

"ไม่เป็นไรหรอกฟ้า...เกลเข้าใจดี...คู่อ่ะต่างฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง..ถ้าฝ่ายใดรู้สึกว่ามันไม่ใช่..มันก็ไม่ใช่อยู่ดี...ถึงแม้ฝ่ายนึงจะรู้สึกแค่ข้างเดียวว่ามันใช่..แต่ฝ่ายนึงรู้สึกว่ามันไม่ใช่..ขืนยังอยู่ต่อกันไปเรื่อยๆ...มันก็ไม่มีประโยนช์อะไรหรอก.."

"นั่นสิเกลพูดถูก...มันก็จริงอย่างที่ว่า..ไม่ใช่ก็คือไม่ใช่..เห้อ..จากนี้ไปเกลก็ตั้งใจเรียนนะสู้ๆ..."ฟ้ากำหมัดแล้วยกขึ้นมาเหมือนให้กำลังใจผมพร้อมกับส่งยิ้มหวานๆนั้นให้ผมเห็นอีกครั้ง

"ขอบคุณนะ...ฟ้สก็เหมือนกันนะสู้ๆ..ตั้งใจเรียนหล่ะ.."ผมก็ฉีกยิ้มให้กับฟ้าไปเหมือนกัน ถึงวันนี้ผมจะไม่ใช่สำหรับฟ้าหรือแม้เเต่ฟ้าจะไม่ใช่สำหรับผมก็ไม่เป็นไร ผมเพื่อใจไว้สำหรับเรื่องพวกนี้มากพอแล้วหล่ะ

"ก่อนจะไป...ฟ้าขออะไรอย่างสิเกล..แค่ครั้งนี้ครั้งเดียว..."ฟ้าเอามือลงแล้วมองหน้าผมพร้อมกับขออะไรสักอย่างที่ผมไม่รู้เหมือนกันว่าฟ้าจะขออะไร ผมได้แต่พยักหน้าจู่ๆฟ้าก็เข้ามากอดผมทำเอาผมตกใจมากแทบจะอุทานออกมาเป็นคำหยาบ

"เอ่อ...ฮ่ะๆๆ..อะไรกันอ่ะฟ้า...มากอดเราทำไมอ่ะ.."

"ทำไมล่ะ...จากนี้ต่อไปก็จะไม่ได้เจอกันแล้วนะ..ฟ้าขอแค่นี้แหละ...ขอเเค่ได้กอดเกลฟ้าก็ดีใจแล้ว..ฟ้าจะรอนะ...ฟ้าจะรอวันที่เกลกลับมาในถานะเพื่อนคนนึงนะ.."ผมกอดตอบฟ้าไปพลางเอามือลูบผมที่นํ้าตาลอ่อนของฟ้าที่ผมเลิกสัมผัสมันมานานมากเเล้ว ตอนนี้ผมเข้าใจแล้วก้าวออกมาจากสถานะแฟนและยอมรับสถานะของเพื่อนคนนึง

"อืม...ขอบคุณนะที่รอเกล...ไม่ต้องห่วงนะ...ถึงวันนั้นเราอาจจะเจอกันอีกก็ได้..ในถานะเพื่อนสนิทคนนึง.."ผมผละอ้อมกอดออกจากฟ้าก่อนที่จะยิ้มให้ฟ้าอีกครั้ง ฟ้าก็ดูเหมือนจะร้องไห้ผมเลยเงียบไว้ไม่อยากจะพูดอะไรมาก

"ดีใจจังเกลพูดเเบบนี้...ฟ้าต้องไปแล้วนะ...บ๊ายบ่าย.."ฟ้ายกมือบ๊ายบ่ายผมก่อนจะค่อยๆเดินห่างออกไปแล้วหยุดและหันหน้ามามองผมอีกครั้ง

"โชคดีนะเกล..."ฟ้ายกมือบ๊ายบ่ายผมพร้อมกับส่งยิ้มที่ดูน่ามองมาให้ผม ผมก็บ๊ายบ่ายฟ้ากลับไปเหมือนกันผมมองฟ้าจนเดินหายเข้าไปในตึกคณะจนลับตา

"ไงมึง...คงดีแล้วละเนอะ.."ไอเฟมที่แทบไม่ได้มาอยู่ในการสนทนาระหว่างผมกับฟ้า ในใจตอนนี้มันพูดเหมือนคำตอบตัวของผมเองที่อยู่ในใจตอนนี้

"ใช่..มันคงดีแล้วหล่ะ...ไปกันเถอะมึง..แม่กับน้าพิมเสร็จเเล้วมั้ง..."ผมวิ่งไปกระโดดเอาแขนคล้องคอไอเฟมพร้อมกับเดินเล่นไปด้วยกันตลอดทาง











​ณ บ้านของเกล

"เกลกลับมาแล้วไปเตรียมกระเป๋าเก็บเสื้อผ้าไป...แม่โทรบอกพ่อเค้าแล้ว..พ่อเค้าให้ไปขึ้นเครื่องพรุ่งนี้ตอนแปดโมงนะ.."

"โอ้โห...แม่..เกลนึกว่าอีกวันสองวันถึงจะไป...ทำไมมันเร่งรัดจังอ่ะครับ.."

แม่ส่ายหน้ากับผมทันทีที่ผมอุทานออกมา มันจริงอ่ะพึ่งไปลาออกจากมหาลัยวันนี้พรุ่งนี้ก็ต้องไปและ อะไรมันจะเร่งรัดทำเอาผมไม่ทันตั้งตัวเเบบนี้

"แม่จะไปรู้หรอ...เอกสารต่างๆแม่ก็เตรียมพร้อมหมดแล้ว...อีกอย่างพ่อเค้าก็ดีใจอยากให้รีบไปหาไวๆด้วยละมั้ง..."ก็คงงั้นแหละผมไม่ได้เจอกับพ่อมาหลายปีแล้วด้วยไอเฟมก็เหมือนกันท่านก็คงคิดถึงไม่น้อย

"งั้นเกลไปจัดกระเป๋าก่อนนะครับ..."จบคำแม่พยักหน้ารับรู้ผมก็รีบวิ่งขึ้นมาบนห้องหยิบกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ออกมาพร้อมกับเปิดกระเป๋าและเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าพร้อมกับหยิบเอาเสื้อผ้าต่างๆนาๆออกมาผับใส่กระเป๋าเดินทาง

"อืม...โทรหาไอเฟมหน่อยดีกว่า...อ้ะ...โทรศัพท์..โทรศัพท์อยู่ไหน.."ผมจับที่กระเป๋ากางเกงตัวเองพลางนึกคิดถึงโทรศัพท์ตัวเองว่าผมลืมไปวางไว้ไหนอีก

"ลืมไว้ที่ห้องไอนั่นนี่หน่า...เห้อ..อะไรต่ออะไรอยู่ในนั้นหมดเลยด้วยสิ..ค่อยซื้อใหม่ก็ได้ว้ะ..."

ผมเกาหัวเเกร๊กๆกับความสับเพร่าของตัวเองดันลืมของตัวเองไว้ที่นั่นก่อนจะวิ่งหนีออกมาก่อนซ้ะอีก เบื่อตัวเองชะมัดแต่วันนี้ไปมหาลัยไม่เจอมันเลยแหะ เอ้า!! แล้วทำไมต้องอยากเจอมันด้วยหล่ะ ถ้าจะบ๊องไม่ก็เสียสติไปแล้วแน่เลยตัวกู เห้ออออ

"หวังว่าจะจบกันเท่านี้นะ...หยุดแค่นี้ก็พอ...^-^"








​ติดตามตอนต่อไป

​ชิลๆต่อไปจร้าาา มาต่อกันแล้วจร่ะฝากติดตามและคอมเมนต์กันได้น้าาา 


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น