Hunny Exo

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รุ่นพี่ ครั้งที่29 สุดท้ายก็ได้ไป

ชื่อตอน : รุ่นพี่ ครั้งที่29 สุดท้ายก็ได้ไป

คำค้น : รุ่นพี่เซ็กส์เฟรน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 25.8k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ต.ค. 2560 16:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รุ่นพี่ ครั้งที่29 สุดท้ายก็ได้ไป
แบบอักษร

​(เกล พาท)




"ห้ะ!...จะไปจริงหรอ.."

"อืม..."

หลังจากที่ผมหยุดร้องไห้ให้กับความสับสนตัวเองอยู่นานก็ตัดสินใจแล้วว่าผมจะย้ายไปอยู่กับพ่อผมทำเอาไอเฟมตกตะลึงถึงการตัดสินใจของผมแบบงงๆ

"ย้ายไปต่อมหาลัยที่อเมริกา...เห้ย...จะไม่รอให้มันจบเทอมก่อนหรอค่อยย้ายอ่ะ.."ผมที่กำลังนั่งดูรายการในทีวีก็ต้องละสายตามามองไอเฟมทันที

"ไม่เป็นไรหรอก...กูคิดดีแล้วหล่ะ..."ถ้าให้พูดถึงการไปเรียนมหาลัยที่ต่างประเทศก็ดีเหมือนกันมันคงไม่แตกต่างอะไรจากเมืองไทยเท่าไหร่ ก็แค่ไปเรียนเพื่อหยุดปัญหาล้วนๆ

"มึงก็ต้องรอน้ามานะ...ต้องคุยกับท่านก่อน.."ผมพยักหน้าหงึกๆก่อนจะนั่งดูรายการทีวีรอแม่ผมกลับมาจากทำงาน น่าแปลกไปมั้ยว่าทำไมพ่อกับแม่ผมท่านทั้งสองถึงต้องแยกกันทำงานและยังทำงานคนละประเทศอีกต่างหากก็จะว่าไงดีล่ะ แม่ผมท่านไม่อยากทำงานที่ต่างประเทศกับพ่อผมสักเท่าไหร่คือท่านรักบ้านเกิดท่านก็คือเมืองไทยนี่แหละ ส่วนพ่อผมก็ไปทำงานกับพ่อของไอเฟมทั้งสองคู้ซี้กันอยู่แล้วเลยตกลงพากันไปทำงานที่อเมริกา

​"เห้อ...กูอยากให้แม่ไปด้วยอ่ะ...คิดถึงอ่ะแค่คิดจะไปกูก็คิดถึงอ่ะ..."ขนาดผมยังไม่ทันจะคุยหรือจะทำอะไรต่างๆนาๆ ในใจก็คิดถึงแม่อยากให้แม่อยู่กับผมไปตลอด

"เอ้า...อะไรของมึง...อยากไปแต่ก็อดคิดถึงน้าเค้าไม่ได้...เชื่อกูเหอะ..อยู่นี่แหละมึงอ่ะ..อะไรของมึงกันแน่ว้ะ.."ไอเฟมส่ายหัวเบาๆส่วนผมก็นั่งเบ้ปากเอาไงดีในใจก็ถามซํ้าๆยํ้าไปยํ้ามาว่าจะไปหรือจะอยู่ดี

"เห้อออออออ...เอาไงดี..."ผมถอนหายใจออกมายาวเยียดก่อนจะหันหน้าไปถามไอเฟมที่นั่งข้างผมอีกครั้ง

"แล้วแต่มึงเลยสิ..ถ้ามึงอยู่นี่กูก็จะอยู่เหมือนกัน...แต่ถ้ามึงจะไปกูก็จะไปเหมือนกัน.."ไอเฟมยักไหล่ให้ผมก่อนจะมองที่ทีวีอีกครั้ง ส่วนผมหรอก็คิดสมองแทบจะระเบิดแล้วอยากไปก็อยาก อยากอยู่ก็อยาก


บรื้นนนนน

ในขณะที่ผมนั่งคิดเรื่องที่จะย้ายอยู่ผมก็ขวับพร้อมกับไอเฟมที่มองออกไปทางหน้าต่างเพราะได้ยินเสียงรถเหมือนกัน ก็คือเเม่ผมกลับมาแล้วผมรีบลุกไปเปิดประตูบ้านทันที

"ไงเกล...แม่เห็นรถเฟมด้วย..เฟมมาหาหรอ..."ทันทีที่แม่เดินเข้ามาก็ส่งยิ้มให้ผมก่อนจะพูดถึงไอเฟมที่มาหาผมแล้วก็กำลังนั่งดูทีวีอยู่ พอแม่ผมเดินเข้ามาภายในบ้านมันก็เดินมาทักทายแม่ผมทันที

"น้าสวัสดีครับ...พึ่งกลับมาหรอครับ.."ไอเฟมเดินมายืนข้างๆผมแล้วยกมือไหว้แม่ผมด้วยความเคารพ ก่อนที่แม่ผมกำลังหันหลังเก็บของและจะหันมาอีกทีพร้อมกับเสียงร้องที่ทำเอาผมสะดุ้งโหยง

"ว้าย!!..ตาย!!!ๆๆๆ..ตายแล้ววว!!..หน้าเฟมไปโดนอะไรมา..ไหนให้น้าดูซิ...ไหนๆหันมาดูซิ...ใครทำเนี้ยเฟม...ห้ะ..บอกน้ามาซิ!.."แม่ผมรีบปรี่ตัวเข้าไปจับหน้าผมกำสำรวจไปรอบๆใบหน้า ไอเฟมยิ้มแหยะทันทีเพราะแม่ผมเล่นจับหน้ามันหันซ้ายหันขวาทำเอาผมที่ยืนมองเสียวแทนมันเลย

"แหะๆ...พอดีผมทะเลาะกับเพื่อนนะครับ..เลยต่อยกันนิดหน่อย..ใช่มั้ยเกล..ใช่ป้ะๆ.."ไอเฟมพยักหน้าทำส่งสายตาให้ผมตามบทมันแม่ผมหันหน้ามามองผมทันที นี่กูต้องเออตามมึงด้วยหรอว่ะ

"เอ่อ...ครับแม่..ใช่ๆ..พอดีเฟมมันมีปัญหากับเพื่อนในห้องอ่ะครับ...เลยมีเรื่องกันนิดหน่อย..."

"แต่แผลนี่มันดูยังไงก็ไม่ใช่ชกกันหรือต่อยนะ...แม่ว่าต้องโดนรุมกระทืบต่างหาก..ดูสิ..แผลเต็มหน้าเชียว..เด็กสมัยนี้ทำไมไม่มีเหตุผลพากันคุยดีๆละเนี่ย...เอ๊ะ!..แล้วเกลทำไมไม่ช่วยเฟมละ.."ผมเบิกตากว้างพร้อมกับไอเฟมทันที ไอเฟมทำตัวเลิ่กลั่กทันทีผมก็ไม่ต่างกับมันเหมือนกัน

"เอ่อ..คือผมนัดกันตัวต่อตัวอ่ะครับน้า..ผมไม่ได้บอกเกลมัน..วันนี้ผมเพิ่งมาบอกเองครับ..แหะๆ.."ไอเฟมหัวเราะกลบเกลื่อนทันทีผมก็ถอนหายใจพลางโล่งอกไปที ส่วนแม่ผมก็ปล่อยมือออกจากหน้าไอเฟม

"ทายาบ้างรึยังละเฟม..หาหมอมั้ยเดี๋ยวแม่พาไป.."แม่ผมจับมือไอเฟมพร้อมออกแรงดึงเหมือนจะพาไอเฟมไปหาหมอด้วยกันแต่ไอเฟมก็บอกว่าไม่เป็นไรทันที

"อ่า...เอ่อ..ไม่หรอกครับน้า..ผมไม่ค่อยเจ็บเท่าไหร่ครับ..ไม่เป็นไรครับ..คือผมเกรงใจ.."

"จ่ะ..ถ้าเกิดเป็นอะไรขึ้นมาบอกน้านะ..ข้าวเย็นวันนี้เฟมอยู่กินด้วยกันกับน้าดีมั้ยจ๊ะ.."

"เอ่อครับๆ..ขอบคุณนะครับ"ไอเฟมตกลงจะกินข้าวเย็นที่บ้านผมวันนี้พร้อมกับจะคุยเรื่องการย้ายที่เรียนของผมเหมือนกัน ผมรีบคว้ามือไอเฟมแล้วพาไปยังห้องนอนของผมพร้อมกับปิดประตูทันที

"เห้อออออออออ...กูตัดสินแล้วว่ะ...กูจะย้าย...แต่ก่อนอื่นต้องบอกแม่ก่อนว่ะ.."ผมปิดประตูได้พร้อมกับถอนหายใจยาวเยียดดด พร้อมกับตัดสินใจพูดให้ไอเฟมฟังทันที

"อืม....ตามนั้น..เดี๋ยวกูช่วยคุยด้วย.."

"ขอบใจมึงมากไอเฟม.."







​เวลา 18:30น.

หลังจากผมพาไอเฟมนั่งเล่นอยู่บนห้องผมอยู่นานก็ได้เวลากินข้าวเย็นที่วันนี้ไอเฟมจะมากินข้าวเย็นกับผมด้วย ผมรีบลงมาจัดอาหารพร้อมกับไอเฟมที่มาช่วยเหมือนกันพอจัดกันเสร็จสับก็นั่งกินข้าวเย็นกันทันทีพร้อมพูดคุยเรื่องต่างๆนาๆ

"คือ...แม่ครับ...คือเกลอยากจะขอ...เอ่อ..คือ.."หลังจากผมนั่งกินข้าวกันเสร็จพอดีกับไอเฟมที่กินเสร็จแล้วเหมือนกัน ผมเลยเปิดประเด็นที่จะขอไปเรียนต่างประเทศ

"ว่าไงจ้ะ...มีอะไร.."แม่ว่างช้อนซ้อมลงแล้วหยิบกระดาษทิชชู่มาเช็ดที่ปากพลางถามผมที่อํ้าอึ้งอยู่นานก่อนทีจะสบตากับไอเฟม ส่วนไอเฟมก็ส่งสายตาให้ผมพูดไปเถอะ

"เกล...เกลอยากจะไป..เอ่อ...เกลอยากจะไปเรียนต่อมหาลัยที่อเมริกากับพ่ออ่ะครับ...จะเป็นอะไรมั้ย..ถ้าแม่จะไม่ว่าอะไร...ผมอยากจะไปเรียนที่นั่นกับเฟมมันอ่ะครับแม่..."ผมพูดพร้อมกับสบตาแม่อยู่ตลอดเวลา แม่ผมได้ยินแล้วก็หยุดเงียบไปก่อนจะมองผมกับไอเฟมสลับกันไปมา

"อันที่จริง...แม่ก็เคยบอกเกลแล้วนะว่าพ่อเค้าก็อยากให้ไปเรียนที่นั่นเหมือนกัน...แต่เกลบอกอยากเรียนที่เมืองไทยนิ..แล้วทำไมตอนนี้ถึงเปลี่ยนใจกะทันหันแบบนี้ละ..หืมอ์..อธิบายให้แม่ฟังหน่อยได้มั้ย..."ผมเอามือจับท้ายทอยของตัวเองแล้วลูบเบาๆ ตอนนี้ทั้งหมดกำลังตกอยู่ในความเงียบคงต้องเป็นผมแล้วหล่ะเพื่ออธิบายเรื่องนี้

"ผมไม่อธิบายได้มั้ยครับแม่...คือผมมีเหตุผมส่วนตัวจริงๆนะครับ...เเต่เกลสันญานะ...เกลจะตั้งใจเรียนนะครับ.."

"ครับน้า...ผมก็เพื่อนเกลนะครับอยากจะคอยช่วยดูแลมันแทนน้าไงครับ...ผมสันญาด้วยครับ..ผมกับเกลจะตั้งใจเรียน..และจะช่วยดูแลมันไม่ให้นอกลู่นอกทางด้วยครับ..."แม่มองหน้าผมและไอเฟมสลับกันไปมาพักใหญ่ก่อนที่จะถอนหายใจแล้วมองหน้าผมอีกครั้ง

"โอเคร...ถ้าเกลอยากไปอยู่กับพ่อแม่ก็ไม่ว่าอะไร..."ผมมองหน้าไอเฟมแล้วฉีกยิ้มดีใจกันทันทีแต่ต้องหุบยิ้มอีกครั้งเมื่อแม่ผมเอ่ยขึ้นมา

"แต่!!..เกลลูกไปอยู่นั่นห้ามทำให้พ่อเขาเป็นห่วง...และอย่าดื้ออย่าซน..ตั้งใจเรียน..ส่วนเฟม..บอกแม่ของเฟมด้วยนะรู้มั้ยเค้าจะได้ไม่เป็นห่วง...และอย่าทำให้พ่อต้องผิดหวังกันด้วยนะทั้งสองคนเลย...เเละพากันไปเรียนนะห้ามไปเที่ยวเตร็ดเตร่นะรู้มั้ย..."ผมกับไอเฟมหุบยิ้มไปพักนึงก่อนที่จะลุกขึ้นแล้วลุกขึ้นไปนั่งลงตรงข้างแม่ผมนั่งลงฝั่งแขนซ้ายของแม่ส่วยไอเฟมนั่งตรงข้ามผมแล้วกอดแม่ผมพร้อมกัน

"เกลสันญาครับ/เฟมก็เหมือนกันคร้าบบบบบ.."

ผมกอดแม่พร้อมกับไปเฟมทีเดียวพร้อมกันก่อนที่จะพากันสันญาว่าจะตั้งใจเรียน แม่ลูบหัวผมกับไอเฟมอย่างเอ็นดูแล้วท่านก็ยิ้มให้ผมกับไอเฟมด้วยความรักที่ผมเคยได้รับมันทุกๆวัน

"งั้น...แม่จะโทรไปบอกพ่อเราทั้งสอง..แล้วแม่จะช่วยเตรียมพาทสปอรต์ของเราทั้งสองด้วย..แล้วทั้งสองก็ต้องไปยื่นใบลาออกให้ทางมหาลัยก่อนนะ..เข้าใจมั้ย"

"ครับแม่/ครับน้า"












​ติดตามตอนต่อไป

​มาต่อกันจ้ะ สุดท้ายเกลก็ไปจริงๆด้วยอ่าาาา แล้วชายมันจะเหงามั้ยเนี้ยยย??

ตอนหน้าไรท์ว่าจะทำพาทของเฟมด้วยใครเห็นด้วยกับไรท์เมนท์บอกกันด้วยน้าาา


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น