ณ กัลย์นิลพราย

1ไลค์ 1คอมเม้นท์ = กำลังใจที่สำคัญ.💞 💕 ถ้าชอบกะฝากติดตามผลงานของไรท์ด้วยเน้อเจ้า...🌼 🌷ฝากรอยรักยาตนาไว้ในอ้อมอกอ้อมใจนักอ่านทุกท่านด้วยนะเจ้าคะ...🙏🙏🙏 #ห้ามคัดลอก ก๊อปปี้ผลงานเด็ดขาดนะจ๊ะ👻👻👻 ไรท์เป็นนักเขียนมือใหม่ ทุกคำที่เขียนมาจากหัวใจและมาจากจินตนาการไม่ได้คัดลอกหรือก๊อปปี้ผู้ใดมา...ถ้าหากมีข้อผิดพลาดประการใด ขออภัยมา ณ ทีนี้ด้วยเจ้าค่ะ...🙏🌸🌸🍁🍁

ชื่อตอน : บทนำ

คำค้น : แสงหล้า,มิ่งเมือง,รอยรัก

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.1k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ก.พ. 2562 02:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทนำ
แบบอักษร

>>แนะนำตัวละคร<<​

**บุคคลในภาพไม่มีส่วนเกี่ยวข้องแต่อย่างใดเป็นเพียงจินตนาการของไรท์เพียงเท่านั้น

​เจ้าแสงหล้า/พลอยหยก

เจ้านางน้อยแห่งคุ้มเวียงผา ธิดาองค์เล็กแห่งเมืองเชียงแก้วคำ

" แม้นหากชาติหน้ามีจริง ข้าขออย่าได้เกิดมาพบเจอกับความทุกข์ทรมานเช่นนี้อีกเลย ชาตินี้ข้าจักขอเก็บความทุกข์ทรมานอันขมขื่นนี้ไว้แต่เพียงผู้เดียว อย่าบังคับให้ข้าต้องเลือกเลย....เพราะข้ามิอาจเลือกได้...."



เจ้ามิ่งเมือง

เจ้านางหลวงแห่งคุ้มเวียงผา ธิดาองค์โตแห่งเมืองเชียงแก้วคำ

"เหตุใดเจ้าถึงทำเช่นนี้....เจ้าทรยศต่อข้า....เพียงเพราะเจ้าเห็นผู้อื่นดีกว่าข้าที่รักเจ้าปานดวงใจเยี่ยงนั้นหรือแสงหล้า... หรือเพราะว่าคำสัตย์สาบานนั่นไม่ได้มีความหมายเลยสำหรับเจ้า.... "


เจ้าเมืองราม/ศิลาภพ

เจ้าเมืองแห่งภูเวียงคำ

"เหตุใดเจ้าจึงเห็นแก่ตัวเช่นนี้มิ่งเมือง....ข้ารักแสงหล้า....ใยเจ้าถึงต้องกีดกันความรักของเรา หนึ่งชีวิตแลกกับความเห็นแก่ตัวของเจ้า นี่น่ะหรือสิ่งที่เจ้าบอกว่ารักน้อง เจ้าตอบแทนความรักที่น้องเจ้ามีต่อเจ้าด้วยการกระทำเช่นนี้หรือ....."


**คำโปรย**

​"ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า จงเป็นสักขีพยาน ข้าเจ้ามิ่งเมือง... จักขอตั้งสัตย์ปฏิญานตนข้าจะดูแลและปกป้องคุ้มเมืองด้วยชีวิตแลจักรักและดูแลเจ้าแสงหล้า น้องสาวคนเดียวของข้าตราบจนชีวิตจะหาไม่..."

"ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า จงเป็นสักขีพยาน ข้าเจ้าแสงหล้า.. จักขอตั้งสัตย์ปฏิญานตนข้าจักดูแลและปกป้องคุ้มเวียงผาด้วยชีวิตแลจักรักและเคารพเชื่อฟังเจ้ามิ่งเมื่องพี่สาวของข้า ตราบจนชีวิตจะหาไม่...."

"ข้าทั้งสองจะไม่ทอดทิ้งจากกัน..จะรักและดูแลกันตราบชั่วนิรันดร์กาล....หากแม้นผู้ใด๋ผิดคำสาบาน...จงอย่าได้พบพานกับชีวิตที่มีความสุขติดอยู่ในวังวนความทุกข์ทรมานตลอดไป...."

เมื่อเจ้านางทั้งคู่กล่าวคำสัตย์สาบานพร้อมกันเสร็จสิ้น เจ้านางทั้งสองจึงดื่มน้ำพิพัฒน์สัตยา ถือเป็นอันเสร็จสิ้นพระราชพิธีศรีสัจจปานกาล ซึ่งเป็นพระราชพิธีอันเป็นมงคลแห่งความซื่อสัตย์ที่ใช้น้ำเป็นเครื่องกำหนด

.

.

.

.

.

"แสงหล้า...นั่นเจ้าจะไปตี้ใด...เจ้าแสงหล้า......"

เจ้ามิ่งเมืองเอ่ยเรียกน้องสาวเมื่อเห็นว่าเจ้าแสงหล้าออกไปจากคุ้มในยามวิกาล

"เจ้านางเจ้าเกิดอันใดขึ้นรือ เจ้าคะ?...."

"บ่มีอ่ะหยังดอกคำปอ... สงสัยข้าคงตาฝาดไป๋กระมัง...เจ้าไปพักผ่อนเต๊อะ..คำปอ..."

"เจ้าค่ะ.." เมื่อนางกำนัลออกไปแล้วเจ้ามิ่งเมืองจึงรีบตามหลังเจ้าแสงหล้าออกจากคุ้มไปทันที...

​[ณ ลานหน้าผาหลังเมืองเชียงแก้วคำ]

ใต้ต้นดอกชมพูภูคาบานสะพรั่ง​~ดวงดาวระยิบระยับทอแสงแห่งดวงจันทร์ส่องประกายเจิดจรัสยามคืนข้างขึ้นในวันพระจันทร์เต็มดวง...

"เจ้าเมืองราม!!...."

"แสงหล้า~"

เมื่อเห็นนางอันเป็นที่รักปรากฏกายขึ้นด้านหลังเจ้าเมืองรามก็โผล่เข้ากอดทันทีด้วยความคิดถึง

"พี่คิดถึงเจ้าเหลือเกิน...เจ้าแสงหล้า...."

"เอ่อออ...เจ้าพี่ปล่อยข้าก่อนเต๊อะเจ้า..."

"จะใด๋ก่อล่ะแสงหล้า....เจ้าเป็นย่ะหยังไป..."

"ข้า....ข้า... เฮดผิดต่อเจ้ามิ่งเมือง เจ้าปี้ก่อฮู้ว่ายามนี้เป็นยามวิกาล มันเสี่ยงอันตรายมากแค่ไหนหากคนในคุ้มมาเจอท่านกับข้า อยู่ตี้นี่ถ้าหากเจ้าพี่มิ่่งเมืองทรงฮู้ ข้ากลัว....."เจ้าแสงหล้าเอ่ยขึ้นพร้อมมีสีหน้าไม่สู้ดีนักเมื่อนึกถึงหน้าพี่สาว

"พี่ฮู้ว่าเจ้าลำบากใจ๋...แต่ความฮักมันบังคับกันบ่ได้เน้อแสงหล้า...พี่ฮักน้อง!!...เฮาฮักกั๋นใช่ก่อ?" เจ้าเมืองรามพูดขึ้นพร้อมกับกระชับอ้อมกอดของเจ้าแสงหล้าแน่นขึ้น

"ท่านอู้ถูก~ เจ้าเมืองราม...ข้าฮักท่าน  เฮาฮักกั๋น... แต่ข้าก่อทรยศเจ้ามิ่งเมืองบ่ได้เช่นกัน!!....."

#ฝากติดตามผลงานของไรท์ด้วยเน้อ....🙏

#ฝากนิยายเรื่องรอยรักยาตนาไว้ในอ้อมอกอ้อมใจ๋ทุกคนด้วยหนาเจ้า...

กดไลค์/คอมเม้นท์ช่วยเป็นกำลังใจให้ด้วยเน้อเจ้า😍😍😍😘😘😘


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}