Ranichat

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 9 : นานๆนะ

ชื่อตอน : บทที่ 9 : นานๆนะ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 5k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ต.ค. 2560 10:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 9 : นานๆนะ
แบบอักษร


image


หลังจากที่เกลินร้องไห้จนเหนื่อยแล้วเผลอหลับไป เวลาล่วงเลยจนมาถึงค่ำ เกลินก็ตื่นมาด้วยความงัวเงีย เวลานี้หญิงสาวไม่รู้สึกปวดหัวแล้ว ตอนนี้รอบๆห้องมืดแต่ยังมีแสงไฟสลัวๆที่ลอดผ่านม่าน เป็นจังหวะเดียวกับที่สาธรเปิดประตูห้องเข้ามา


“หนูเกลของป้าเป็นยังไงบ้างคะ หายปวดหัวหรือยัง” ถามพร้อมกดสวิตช์เปิดไฟ

“หนูเกลดีขึ้นแล้วค่ะ”คนบนเตียงว่าพลางคลียิ้มบางๆให้

“ดีเลยค่ะ พ่อเลี้ยงจะได้หายห่วง ลงไปกินข้าวกันค่ะ พ่อเลี้ยงรออยู่”

“ห่วงหรือคะ รอหนูเกลหรือคะ” ที่ป้าสาธรพูดนั้นหมายความว่าอย่างไร

“ค่ะ ตลอดทั้งวันพ่อเลี้ยงไม่ลงไปที่ไร่เลยค่ะ ปกติไม่เคยเป็นแบบนี้ แล้วที่เรือนนี้ทานข้าวเย็นตั้งแต่ทุ่มนึงแล้วค่ะ นี่ก็ปาไปสองทุ่มครึ่งแล้ว พ่อเลี้ยงยังไม่ให้ตั้งโต๊ะ รอให้หนูเกลตื่นมาทานพร้อมกัน” สาธรร่ายยาว

“ค่ะ งั้นลงไปทานข้าวกัน” ได้ยินดังนั้นก็รีบลุกออกจากเตียง หัวใจของหญิงสาวมันเหมือนมีน้ำมาชะโลมเลี้ยง นึกแปลกใจตัวเองว่าทำไมการกระทำ คำพูดของชายหนุ่มมีผลต่อตนเองได้มากเพียงนี้ ‘เป็นเอามากนะหนูเกล’




ทั้งสาธรและเกลินเดินลงมาจากชั้นสองก็เห็นไข่ต้มและแสบขน ไม่สิ ใช่คำว่าแบกกระเป๋าของหญิงสาวเข้ามาในเรือน

“ไข่ต้ม! เอากระเป๋าของหนูเกลมาที่นี่ทำไม อย่าบอกนะว่าพ่อเลี้ยงเค้าไล่หนูเกลกลับ” คนพึ่งหายจากป่วยรีบวิ่งลงมาจากบันไดถามหน้าตาตื่นตกใจ

“ฉันสั่งให้เอามาเองแหละ ต่อจากนี้เธอจะมานอนที่เรือนนี้ อ่อ แล้วไม่ต้องเข้าใจผิดคิดว่าฉันห่วงเธอ ฉันห่วงตัวเอง ถ้าพ่อรู้เข้าว่าเธอเป็นอะไร ฉันคงได้เป็นอะไรตามเธอไปติดๆ” ยังไม่ทันที่ไข่ต้มจะตอบคำถาม คนห่วงตัวเองก็เดินเข้ามาตอบข้อสงสัยของเกลินแทน

“คำก็ห่วงตัวเอง สองคำก็ห่วงตัวเอง ไม่เป็นไรค่ะ สักวันหนูเกลจะทำให้พ่อเลี้ยงห่วงแต่หนูเกล” กวินทร์นึกดีใจขึ้นมานิดๆที่หนูเกลคนเดิมกลับมาแล้ว ส่วนแสบและไข่ต้มที่ไม่รู้อะไร ได้แต่ทำตาโตมองหน้ากันปริบๆ

“ไป ไอ้แสบ ไข่ต้ม ไม่มีธุระอะไรแล้วก็กลับ พรุ่งนี้ไข่ต้มมาเรือนใหญ่ตอนเช้า ฉันจะพาเกลินไปทำงาน” คนเป็นเจ้าของไร่สั่ง

“ไปครับป้าสาธร ตั้งโต๊ะอาหารเลย” ยังไม่วายหันไปสั่งสาธร

“ให้ป้าตั้งอาหารที่ไหนคะ” ระเบียง ในครัว หรือบนชั้น 2 สาธรสงสัย

“ชั้น 2 แล้วกันครับ” เกลินจะรู้ไหมว่า ที่ให้ทานอาหารชั้น 2 เพราะคนชอบสั่งไม่อยากให้หญิงสาวต้องตากไอน้ำ เดี๋ยวจะไม่สบายอีก


กวินทร์เดินนำหน้าร่างบางไปที่ชั้น 2 ระหว่างรอสาธรตั้งโต๊ะก็หยิบหนังสือเกี่ยวกับการลงทุนมาอ่านฆ่าเวลาที่โซฟาหนังหน้าโทรทัศน์ มีหรือหญิงสาวจะปล่อยเวลานี้ผ่านไป เดินมานั่งข้างชายหนุ่มติดๆ ติดชนิดที่ว่าแทบจะนั่งตักเลยก็ว่าได้

“คิดถึงหนูเกลไหมคะ” หญิงสาวเอียงคอถามชายหนุ่ม

“ฉันจะคิดถึงเธอทำไม แล้วก็ไม่ต้องมาเบียดขนาดนี้ โซฟาออกจะกว้าง” กวินทร์ว่าพร้อมขยับออกห่างพอสมควร แต่เกลินก็ขยับตัวมาเบียดชายหนุ่มเหมือนเดิม

“ก็หนูเกลหลับไปตั้งหลายชั่วโมง มันต้องมีคิดถึงบ้างนั่นแหละค่ะ” เกลินว่าพลางจะเอียงคอไปซบชายหนุ่ม แต่คนโดนเบียดกลับลุกทันที ก่อนที่หัวของเกลินจะถึงไหล่

“วันนี้ทำอะไรให้ทานครับป้าสาธร” ว่าแล้วก็เดินไปหาสาธรที่กำลังจัดอาหารใกล้จะเสร็จ

“วันนี้มีไข่คว่ำ ไส้อั่ว แล้วก็น้ำพริกหนุ่มกินกับแคปหมูค่ะ หนูเกลไม่ต้องห่วงนะคะ ป้าไม่ทำเผ็ดค่ะ”

“หูยยย น่าท่านจังเลยค่ะ กินกันเลยดีกว่าค่ะพ่อเลี้ยง” ทันทีที่หญิงสาวได้ฟังและเห็นอาหารหลายอย่างบนโต๊ะอาหารก็ทำตาลุกวาวเหมือนเด็กจะได้กินขนมชิ้นโปรด กวินทร์ส่ายหัวและแอบลอบยิ้มให้หญิงสาวตรงหน้า

“พรุ่งนี้พ่อเลี้ยงจะให้หนูเกลทำอะไรคะ” หญิงสาวเงยหน้าจากการกินอาหารถามแต่ในปากยังคงเคี้ยวข้าวอยู่

“จะให้ไปคัดชา” คนตอบเอื้อมมือไปหยิบข้าวที่ติดอยู่บนปากของคนถามอย่างลืมตัว

“เออ…” หญิงสาวถึงกับพูดไม่ออกในการกระทำที่อ่อนโยนนั้น

“ขอโทษที ลืมตัวน่ะ” กวินทร์นึกตกใจว่าทำไมตนถึงทำเช่นนั้น กับผู้หญิงตรงหน้าไม่เคยห้ามการกระทำและคำพูดของตนได้เลย

“ลืมตัวบ่อยๆนะคะ หนูเกลชอบ แต่กับแค่หนูเกลคนเดียวเท่านั้นนะ กับคนอื่นหนูเกลหวง” เกลินนึกโกรธถ้าหากชายหนุ่มไปทำแบบนี้กับใคร ‘ไม่ๆ ที่หนูเกลพูดไปเพราะทำให้นายนั่นตายใจเฉยๆ’

“ฉันอิ่มแล้ว” คนโดนหยอดกลัวว่าถ้านั่งนานกว่านี้มีหวังคนตรงหน้ารู้กันพอดีว่าเขานั้นใจสั่นมากแค่ไหน

“หนูเกลยังไม่อิ่มเลย นั่งกินเป็นแฟน เอ้ย! เป็นเพื่อนก่อนสิคะ หนูเกลไม่ชอบนั่งทานข้าวคนเดียว” เกลินยื่นมือไปคว้ามือของคนที่กำลังจะลุกหนี

“ปล่อย” กวินทร์พูดหน้านิ่งมองไปยังมือตนที่ถูกมือเล็กกุมไว้ แต่ก็ยอมนั่งลงโดยดี

“อุ้ย ลืมตัว” เกลินขอลืมตัวบ้าง

“ทำไมไม่ชอบนั่งทานคนเดียว” ชายหนุ่มเบี่ยงเรื่องคุย ไม่เช่นนั้นเกลินคงหยอดใส่เขาไม่หยุด

“จริงๆก็ไม่ใช่ว่าไม่ชอบขนาดนั้นหรอกค่ะ แต่เวลานั่งทานคนเดียวมันทำให้นึกถึงอดีตที่เคยมีร่วมกับคนๆนึง หนูเกลเจอเค้าตอนนั่งทานข้าวคนเดียวที่คณะ แล้วก็เลิกกับเค้าตอนที่นั่งทานข้าว สุดท้ายโดยทิ้งให้นั่งทานคนเดียวในร้านซะงั้น” ใช่ เธอกำลังพูดถึงแฟนเก่าของเธอ แฟนเก่าที่ทำให้เธอต้องหนีไปไกลถึงอังกฤษ

“ไอ้วิทย์หรือที่เธอพูดถึง” ชายหนุ่มถามถึงคนที่เกลินพูดถึง

“ไม่หรอกค่ะ สำหรับพี่วิทย์ เค้าไม่ทิ้งหนูเกลแน่ๆ” เกลินพูดถึงวิทย์ด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม

“เธอคงรักไอ้วิทย์มากสินะ แล้วคำพูด การกระทำที่เธอ… เออ… ใช้กับฉันหล่ะ มันหมายความว่ายังไง” กวินทร์เผลอพูดในสิ่งที่คิดออกไป นึกได้ก็อยากกัดลิ้นตัวเอง ‘ไอ้กวินทร์ คำพูดฆ่าตัวเองชัดๆ’

“ใช่ค่ะ หนูเกลรักพี่วิทย์ม๊ากมาก แหนะ! หึงหนูเกลหรอคะ” ยิ้มอย่างคนได้เปรียบ

“ฉันจะเข้าห้อง ฉันเหนื่อย” คนโดนถามรีบลุกและเดินออกจากตรงนั้นทันที ใจเต้นแรงอย่างควบคุมไม่ได้

“คิดว่าหนูเกลไม่รู้หรอว่าเขินน่ะพ่อเลี้ยง คนอะไร เขินน่ารักมากเวอร์” วันนี้หญิงสาวคงนอนหลับฝันดีแล้วแหละ ได้แกล้งคนตีหน้าขรึมได้ทำหน้าเขิน


เช้าวันรุ่งขึ้นเกลินตื่นเช้าขึ้นมาด้วยความสดชื่นผิดกับเจ้าของห้องที่อยู่ถัดไป เมื่อคืนกว่าจะได้หลับก็ปาไปเกือบเช้า ใจว้าวุ่นคิดถึงแต่ใบหน้าสวยที่คอยพูดเย้าแหย่ตน


“อรุณสวัสดิ์ค่ะพ่อเลี้ยงของหนูเกล” เกลินพูดขึ้นเมื่อเห็นชายหนุ่มเดินลงมาจากชั้น 2

“มาทานข้าวเช้ากันค่ะ จะได้ไปทำงานกัน” วันนี้เกลินอยู่ในชุดเสื้อยืดสีเทาเข้ารูปที่ถูกสวมทับด้วยเสื้อยีนแขนยาวพับแขนขึ้นมากับกางเกงยีนเข้ารูปเน้นขายาวเรียวสวย

“อรุณสวัสดิ์ครับป้าสาธร” กวินทร์ไม่สนใจในสิ่งที่เกลินพูด

“เมินหนูเกลหรอ ชิ” ทำปากยื่นๆใส่คนไม่สนใจ

“แต่งตัวอะไรของเธอ ไปทำงานที่ไร่นะ ไม่ได้ไปเก็บองุ่นทามกลางหิมะ” นึกขัดใจการแต่งตัวของหญิงสาว ทำไมตนนึกหวงเกลิน ไม่อยากให้ใครเห็นความสวยของเจ้าหล่อน

“โห ดูถูกหนูเกลไปอี๊ก หนูเกลเป็นถึงดีไซเนอร์ชื่อดังนะ ดูถูกแฟชั่นของหนูเกลหรอ”

“หึ แล้วทำไมไม่ไปทำงานที่เธอถนัดหาเงินมาใช้หนี้แทนหล่ะ”

“ตอนแรกก็คิดแบบนั้นค่ะ พอมาเจอพ่อเลี้ยงแล้วไม่เอาดีกว่า อยู่กับพ่อเลี้ยงดีกว่า” พูดไปโดยไม่ได้สนใจคนตรงหน้านัก

‘งั้นก็อยู่ไปนานๆนะ อย่าพึ่งไปไหน’ กวินทร์พูดในใจไม่ให้สาวสวยตรงหน้าได้ยิน ใจเต้นแรงกับประโยคของเกลิน




เริ่มอ่อนไหวแล้ว หนูเกลนี่ก็หยอดไม่เลิก ร้ายจริงๆ


ไรท์มีกำลังใจแต่งต่อแล้ววววววว ขอบคุณรีดที่เม้นมากกก 💚💚

เม้นอีก ชอบบบบบบ 💓💓

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น