butter

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ขัดดอกครั้งที่ 1

ชื่อตอน : ขัดดอกครั้งที่ 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.2k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 11 พ.ย. 2560 17:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ขัดดอกครั้งที่ 1
แบบอักษร

วันนี้เป็นวันที่สองของการเปิดภาคเรียนผมรีบวิ่งกลับบ้านเพื่อที่จะรีบไปทำงานที่ผับNYXหนี้ของพ่อมันเยอะเกินกว่าจะหาได้ภายในเดือนเดียวผมพยายามจะหาเงินไปขัดดอกไว้ก่อน

"อ้าวพีช มาแล้วหรอ"ผมหันไปทางต้นเสียง

"ผมมาแล้วครับพี่ทศ"พี่ทศเป็นรุ่นพี่ในร้านคนนึงที่คอยดูแลผมเวลาผมไม่มีเงินพี่เขาก็ให้ผมยืมพี่เขาเป็นเหมือนพี่ชายผมอีกคนเลย

"ทำไมวันนี้มาเร็วจังเราอ่ะ"

"อ่อ ผมอยากเพิ่มเวลาทำงานอ่ะครับ ผมต้องรีบใช้เงิน"ผมตอบไป

"รีบใช้ขนาดนั้นเลยหรอยืมของพี่ก่อนมั้ย"

"ไม่เป็นไรหรอกครับพี่ ผมกลัวไม่มีเงินคืนอีกนาน ผมไปทำงานก่อนะครับพี่"ผมบอกพี่ก็พยักหน้ารับ


23.40น ณ ผับNYX

"ตอนนี้จะเที่ยงคืนแล้วคนยังไม่ลดลงเลย เห้ออ" ผมบ่นกับตัวเอง

"พีชไปเสิร์ฟโต๊ะVIP4ให้พี่หน่อยสิ"เสียงพี่นนต์ดังขึ้น

"ได้ครับพี่"ผมตอบพี่นนต์ ผมยกถาดที่มีน้ำแข็งและว็อตก้าขวดแพงอย่างระมัดระวัง

"ขออนุญาตเสิร์ฟนะครับ"ผมพูดขึ้นเมื่อเดินไปถึงโต๊ะลูกค้า

"ว้าวว กูพึ่งรู้ว่าลูกน้องร้านมึงงานดีขนาดนี้"เสียงหนึ่งดังขึ้นในกลุ่มลูกค้า

"น้องครับพี่ขอเบอร์หน่อยได้มั้ยครับ"เสียงผู้ชายที่นั่งริมที่นั่งฝั่งผมยืนมือถือมาให้ผม

"อ่ะ...เอ่อ..คงไม่ได้หรอกครับ"ผมตอบเขาไป

"อะไรกัน แค่นี้หวงหรอ"เขาพูดกับเอื้อมมือมาจับต้นแขนของผม

"คุณครับปล่อยผมนะครับ ผมจะรีบไปทำงานต่อ"ผมพูดพร้อมกับแกะมือของเขาออกจากแขนผม

"555555 ไอ้เรย์ลูกน้องมึงนี่บ้างานว่ะ"เขาพูดพร้อมกับหันหน้าไปหาผู้ชายคนน้้น

"ต้องขอโทษจริงๆนะครับ ผมต้องไปแล้ว"ผมรีบวิ่งออกจากตรงนั้นให้เร็วที่สุด

หลังร้าน 00.30

เห้อผมเหนื่อยจังเมื่อไหร่จะเลิกงานนะ พรุ่งนี้ผมก็มีเรียนเช้าผมจะตื่นทันรึป่าวนะผมได้แต่คิดกับตัวเอง ผมท้อใจมากในเวลาหนึ่งเดือนนี้ผมจะหาเงินไปใช้ดอกทันมั้ย ถ้าใช้ไปก่อนเดือนหน้าผมต้องไม่มีเงินใช้แน่ๆ"เห้ออออออ"ผมถอนหายใจไปอีกยาวๆ

"อู้งานรึไง"เสียงที่ไม่คุ้นดังมาจากข้างหลังผม ผมรีบหันกลับไปดูเป็นผู้ชายที่นั่งอยู่โต๊ะที่ผมพึ่งไปเสิร์ฟมาหนิ

"ปะ...ป่าวครับ ผมแค่มายืนพักเท่านั้นเองครับ"ผมตอบไปพร้อมก้มหน้า ผมรู้สึกว่าเขาเงียบนานเกินไปผมเงยหน้าขึ้นหน้าผมเห็นเขากำลังเดินมาใกล้ๆผมด้วยสัญชาตญาณผมเดินถอยหลังอย่างช้าๆทุกครั้งที่เขาก้าวเข้ามาหาผม ตอนนี้หลังของผมไปชนกับอะไรสักอย่างที่ผมคาดว่าจะเป็นกำแพงแต่เขาคนนั้นก็ก้าวเข้ามาอย่างไม่หยุดเขาเดินเข้ามาใกล้ผมมือนึงของเขายันกำแพงข้างหลังของผมไว้ ในรูปร่างที่สูงกว่าผมจนต้องเงยหน้าขึ้นไปดูและในหน้าที่ดูหล่อเหลาของเขาทำให้ผมใจเต้นรัวมาก

"เอ่อ.....คุณครับ คุณจะทำอะไรครับ"ผมถามเก้ๆกังๆ

"หึ เธอนี่น่าสนใจดีนิ"เขาพูดแล้วยิ้มมุมปาก

"ผมขอโทษนะครับ ผมต้องไปแล้ว"ผมพูดแล้วรีบวิ่งสุดชีวิตโดนไม่สนว่าผู้ชายคนนั้นกำลังมองผมไม่คราดสายตาอยู่

..............................................................

อัพแล้วนะคะ ฝากติดตามนิยายเรื่องนี้ด้วยน้าา

ฝากคอมเม้นให้กำลังใจด้วยนะจ๊ะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น