IT'S .

คอมเม้นท์ของคุณแค่ 1 เม้น เป็นกำลังใจให้นักเขียนได้มากเลยค่ะ ^-^ ติดตามนิยายเรื่องอื่นได้ด้วยการกดชื่อ It's หรือเข้าไปที่เฟสบุ๊คเพจ @itsitsoff ได้เลยค่าา

ตอนที่ 4 : ร่วมรักกับซาตาน

ชื่อตอน : ตอนที่ 4 : ร่วมรักกับซาตาน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 35.5k

ความคิดเห็น : 49

ปรับปรุงล่าสุด : 06 มี.ค. 2561 16:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 4 : ร่วมรักกับซาตาน
แบบอักษร

ตอนที่ 4 : ร่วมรักกับซาตาน


“ผมจะร่วมรักกับคุณครับ”



ชั่วพริบตาซาตานแสยะยิ้มขึ้นก่อนจะกลับมามีสีหน้าตามเดิม



“ถอดเสื้อผ้าออกสิ”



“........”



ลอนดอนหน้าเหวอ จู่ๆจะให้ถอดเสื้อผ้าออกเลยมันก็ยังไงอยู่นะ ชายหนุ่มคิดว่าไม่มีการเล้าโลมให้เขามีอารมณ์ร่วมหน่อยรึไง



แต่เขาก็ไม่ได้ปริปากบ่นแต่อย่างใด ลอนดอนถอดเสื้อผ้าออกทีละชิ้นจนสุดท้ายก็เหลือเพียงชั้นในแค่ตัวเดียว แต่กลับไม่เป็นที่พอใจของซาตาน นัยน์ตาสีแดงจดจ้องแต่เพียงชั้นในของลอนดอนเท่านั้นจนชายหนุ่มรู้สึกร้อนวูบที่หน้า



“อย่ามองสิครับ จ จะทำอะไรก็ทำเถอะ.....”



แค่ต้องมาเปลือยต่อหน้า ยอมมอบกายถวายตัวแลกกับชีวิตเขาก็รู้สึกอายแทบอยากแทรกแผ่นดินแล้ว



“ถอดออก”



“ครับ?”



“ข้าบอกให้เจ้าถอดออก อย่าให้ต้องพูดหลายๆครั้ง ข้ารู้ว่าเจ้าโง่ แต่อย่าหูตึงด้วยข้าขอ”



“............”



ทำไมกันนะ ลอนดอนรู้สึกไปเองหรือเปล่าว่าซาตานนี่ปากคอเราะร้ายจริงๆ อ้าปากทีไรเป็นต้องด่าเขาทุกที



ชายหนุ่มเลิกสนใจคำด่าของซาตาน เขาค่อยๆถอดชั้นในออกจากตัว ตอนนี้เขาไม่เหลืออะไรปกปิดร่างกายอีกแล้วจนต้องยกมือมาปิดส่วนอ่อนไหวเอาไว้ รูปร่างผิวพรรณกับกล้ามท้องลอนนิดๆของลอนดอนก็เป็นที่พอใจของซาตานอยู่ไม่น้อย



หมับ!



“อึก! ...... อุ๊บ!”



ไม่รอให้ลอนดอนได้ทักท้วงอะไร ซาตานก็ยกมือขึ้นบีบคอลอนดอนแน่นก่อนกระชากเข้ามาประกบจูบด้วยสัมผัสรุนแรงจนลอนดอนแสบปากไปหมด ยิ่งซาตานขยับริมฝีปากมากเท่าไหร่ลอนดอนยิ่งเจ็บมากเท่านั้น บวกกับมือที่กำคออยู่ยิ่งทำให้ลอนดอนหายใจอย่างยากลำบาก



หากแต่บนความเจ็บปวดนั้นกลับมีสัมผัสที่หอมหวาน เย้ายวน และน่าหลงใหล มันยากที่จะปฏิเสธว่านี่เป็นรสจูบอันร้อนแรงและน่าค้นหา จนทำให้ลอนดอนเคลิ้มและอ้าปากรับลิ้นร้อนจากซาตาน



“อืมมม...”



ไม่มีความรู้สึกน่ากลัวหรือน่ารังเกียจเลย กลับกัน มันทำให้ความต้องการของลอนดอนมีเพิ่มขึ้นจนแทบทนไม่ไหว ลอนดอนจูบตอบซาตานจนเกิดเสียง ริมฝีปากทั้งสองต่างดูดเม้มและแลกลิ้นกันอย่างไม่มีใครยอมใคร ลอนดอนแทบจะหลอมละลายคามือของซาตาน



“อื้อ....”



เสียงครางเบาๆของลอนดอนบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าเขาชอบรสจูบนี้มากแค่ไหน แม้ซาตานจะกำคอชายหนุ่มอยู่แต่เขากลับไม่สนแต่อย่างใด ลมหายใจร้อนของซาตานทำให้ลอนดอนอยากจูบให้มากกว่านี้ เขายกสองแขนขึ้นคล้องที่คอของซาตานราวกับโหยหาและปรารถนามากกว่านี้



“อื้อ......”



ลอนดอนครางเพราะทนความเสียดเสียวจากหน้าอกไม่ไหว เพราะซาตานกำลังใช้มือข้างที่ว่างเขี่ยยอดอกชูชันของชายหนุ่มเล่นอยู่ เล็บสีดำของซาตานไล้วนรอบๆอยู่อย่างนั้นและเปลี่ยนมาบีบขยี้มันจนชายหนุ่มสะท้านไปทั้งอก ทั้งจูบและสัมผัสที่ยอดอกทำให้ลอนดอนแทบถึงฝั่งฝัน



ลอนดอนกำลังลุ่มหลงกับมนตร์สะกดของซาตาน



พรึ่บ



“อ๊ะ อื้อ.....”



ชายหนุ่มถูกมือหนานั้นกระชากออกจากจูบก่อนจะถูกกดให้นอนราบลงกับเตียงนุ่ม ริมฝีปากสวยกำลังจูบวนบริเวณต้นคอและหน้าอกของลอนดอน ทั้งแรงดูดและแรงกัดทำให้ลอนดอนต้องซี้ดปากไปหลายต่อหลายครั้งพร้อมกับจิกแผ่นหลังของซาตานด้วย



“ซี้ด......”



เขาไม่เคยคิดเลยว่าการถูกกระทำจะทำให้มีความต้องการมากขนาดนี้



“อ๊ะ!”



ซาตานเริ่มดูดและกัดไปทั่วทั้งตัวของลอนดอน ร่างสูงไล้จากต้นคอลงมาหน้าอก ตวัดลิ้นเลียและขบกัดหน้าท้อง เอว และต้นขา จนตามตัวเต็มไปด้วยรอยฟันและรอยแดงเป็นจ้ำ ซาตานชื่นชอบกับการได้เห็นร่องรอยของตนบนตัวลอนดอน และชอบเสียงครางของลอนดอนด้วย



แควก! แควก!



ภาพลอนดอนอ้าขาออกกว้างและมองมาด้วยดวงตาฉ่ำปรือทำให้ร่างสูงแสยะยิ้ม ซาตานกระชากเสื้อผ้าที่ใส่อยู่ของตนออกจนมันขาดวิ่น ก่อนกระชากกางเกงส่วนล่างออกด้วย ความคับใหญ่ดีดผึงออกมาจนลอนดอนลอบกลืนน้ำลาย แต่ถึงอย่างนั้นความลุ่มหลงที่มีต่อเสน่ห์ของซาตานก็ไม่ได้ทำให้จิตใจส่วนอ่อนไหวของลอนดอนทำงาน



“ข้าขอรับเจ้าเป็นเจ้าสาวของข้า”



สิ้นสุดเสียงพูดของซาตาน นัยน์ตาสีแดงก็ประกายขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มชั่วร้าย ซาตานยกขาทั้งสองข้างของลอนดอนขึ้นพาดไหล่ของตนก่อนยัดแท่งเอ็นร้อนทิ่มพรวดเข้าไปในช่องทางคับแคบรวดเดียว



“โอ๊ย!!!!! ซี๊ดดดด.....”



เพราะช่องทางหวานไม่เคยมีใครลุกล้ำและยังไม่ถูกเบิกทางก่อน ทำให้มันฉีกขาดจนมีเลือดไหล ถ้าเป็นลอนดอนในตอนปกติคงจะร้องเจ็บเจียนตาย



ปึกๆๆๆๆ!



“อ๊ะ อ๊ะ! อ๊ะ!!”



ซาตานหยัดแท่งร้อนกระแทกกระทั้นเข้าออกในช่องทางคับแคบแทบจะทันที แรงกระแทกทำให้เกิดเสียงเนื้อกระทบกันและตัวลอนดอนโยกคลอนไปตามแรงนั้น



“อ๊า....!”



ปึกๆๆๆ!



ลอนดอนครางเสียงดังเมื่อถูกความใหญ่โตกระแทกโดนจุดกระสันด้านใน มือทั้งสองข้างที่คล้องอยู่บนคอของซาตานจิกแน่นด้วยความเสียวซ่าน ชายหนุ่มขยับสะโพกตามจังหวะของซาตานพลางข่วนแผ่นหลังแกร่งระบายความเสียดเสียวนั้น



“ข้าชอบตัวเจ้า”



ซาตานรู้สึกสุขสมไม่ต่างจากลอนดอนตอนนี้เลย คราบเลือดที่ติดกับแท่งร้อนของซาตานขณะกระแทกเข้าออกนั้นช่างเย้ายวนเหลือเกิน เช่นเดียวกันกับลอนดอนที่รู้สึกว่าการอยู่ใต้ร่างซาตานนั้นทำให้รู้สึกดีมาก



“อ๊ะ....อ อัลเลน...อ๊า!”



ลอนดอนมองหน้าซาตานด้วยสายตาหยาดเยิ้ม ดวงตาของลอนดอนแสดงความต้องการออกมาอย่างชัดเจน ซาตานยิ่งเห็นก็ยิ่งขยับกระแทกเข้าออกไม่ยั้ง



ปึกๆๆๆ!



“อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ!”



“อ่า.....”



ซาตานหลุดครางออกมาบ้าง แรงตอดรัดจากลอนดอนทำให้ซาตานบ้าคลั่งซอยถี่ไม่หยุด ลอนดอนเองก็ทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากส่ายสะโพกรับแรงกระแทกจากซาตาน



ปึกๆๆๆ!



“อ๊ะ อ๊าาาา!”



“......อ่า”



ไม่กี่นาทีต่อมาซาตานก็ปลดปล่อยเข้าไปในตัวของลอนดอน เช่นเดียวกันลอนดอนก็ปลดปล่อยความต้องการออกมาโดยไม่ได้แตะที่แก่นกายเลยแม้แต่น้อย



ซาตานขยับย้ำในช่องทางรักอีกไม่กี่ทีก็ถอนแท่งเอ็นออก ร่างสูงจับชายหนุ่มพลิกให้นอนคว่ำ ยกสะโพกของลอนดอนให้ขึ้นสูงก่อนกระแทกแท่งเอ็นเข้าไปจนสุดอีกครั้ง ลอนดอนที่รับความใหญ่โตอีกถึงกับสะดุ้งเฮือก



“อึก!!!!!!”



“ข้าชอบใบหน้าลุ่มหลงในกามารมณ์ของเจ้า....”



ซาตานโน้มตัวทาบทับลอนดอนเอาไว้พร้อมกระซิบข้างหูจนชายหนุ่มหน้าขึ้นมีระเรื่อ ลอนดอนเหลือบตามองซาตานผู้กำลังแสยะยิ้มเจ้าเล่ห์สมกับเป็นซาตาน ก่อนแก่นกายนั้นจะเริ่มกระแทกเข้าออกช่องทางหลังของลอนดอนอีกครั้ง



“อะ อ่าาา.....”



ลอนดอนหลับตาเคลิ้มรับสัมผัสจากแก่นกายใหญ่ มือหนาของซาตานกำลังบีบเค้นแผ่นอกของลอนดอนไปด้วย ไม่พอซาตานยังทรมานชายหนุ่มด้วยการตวัดลิ้นเลียใบหูลอนดอนเล่นจนเขาเสียวสะท้าน ยิ่งเห็นลอนดอนแสดงความต้องการมากเท่าไหร่ซาตานยิ่งกระตุกยิ้มอย่างชอบใจ



“อ่ะ อ อัลเลน....มะ ไม่ไหว....อ๊า!”



“แต่สะโพกเจ้ายังขยับตามข้าอยู่เลยนะ”



ซาตานยกยิ้มก่อนผละมือข้างหนึ่ง จับใบหน้าของลอนดอนให้หันมารับจุมพิตจากตน



“ฮื่ออ.....”



ทั้งลิ้นร้อนชื้นที่เกี่ยวกระหวัดรับกันและช่องทางที่ถูกเต็มเติมด้วยแท่งเอ็นนั้นทำให้ลอนดอนมีหยาดน้ำตาแห่งความสุขสมไหลออกจากหางตา ชายหนุ่มรู้ตัวว่าตนเองไม่ไหว แต่ร่างกายไม่ยอมหยุดขยับเลย



เขายังต้องการอัลเลนมากกว่านี้.....



“อ่ะ อื้อออ..”



เสียงเปียกแฉะจากเลือดและน้ำรักของซาตานที่คั่งค้างอยู่ทำให้ลอนดอนเกิดอารมณ์มากกว่าเดิมแม้จะเจ็บแสบช่องทางหลังแค่ไหนก็ตาม ซาตานถอนจูบออก เขาสอดนิ้วชี้กับนิ้วกลางของตนเข้าไปในปากให้ชายหนุ่มได้ดูดเลีย ส่วนตนก็ขยับเน้นซอยเอวตัวเองไม่ยั้งเช่นกัน



“รุ่งเช้าเจ้าจะเป็นเจ้าสาวของข้าอย่างสมบูรณ์”



“อ๊าาา”



ซาตานกระซิบข้างหูพร้อมเร่งกระแทกแท่งร้อนระรัว ลอนดอนก็ตอดรัดแก่นกายของซาตานอยู่ตลอดจนปลดปล่อยครั้งแล้วครั้งเล่า



ทั้งคู่ร่วมรักกันเรื่อยๆจนถึงเช้า



ในวันถัดมา



ลอนดอนลืมตาขึ้นมาในตอนเช้า ชายหนุ่มยังมึนๆอยู่เลยว่าเกิดอะไรขึ้น เขามองเพดานห้องก็รู้ว่าที่นี่เป็นบ้านของอัลเลน และนี่ก็คงจะเป็นห้องนอนของอัลเลนด้วย



“ตื่นแล้วเหรอเมีย”



เสียงเรียบดังขึ้นจากที่ข้างๆ ลอนดอนหันไปมองก็เห็นว่าเป็นอัลเลนนอนหนุนแขนต่างหมอน โดยที่ท่อนบนไม่ได้สวมอะไรเลย มองเห็นแผ่นอกแกร่งและกล้ามท้องได้อย่างชัดเจน



เหมือนกล้ามท้องที่ทาบทับอยู่บนตัวเขา....




“เห้ยซาตาน! โอ๊ย!!!!”



ลอนดอนหน้าเหยเกทันทีเมื่อตั้งใจจะลุกขึ้นหนีด้วยความตกใจเพราะคิดว่าอัลเลนอยู่ในร่างซาตาน



“โอย.....”



ลอนดอนโอดครวญพลางจับที่สะโพกตัวเอง เขาปวดสะโพกและเจ็บตรงส่วนนั้นเป็นอย่างมากจนล้มเลิกความตั้งใจที่จะลุกขึ้นอีก



“นี่มัน.....”



“มึงเพิ่งเป็นเมียกูไปวันก่อน ถึงกับสลบไปวันนึง”



อัลเลนเลิกคิ้ว พอลอนดอนลองมองดีๆถึงได้รู้ว่านี่คืออัลเลนในร่างมนุษย์ต่างหากเลยโล่งใจไปหน่อย แต่สภาพที่ไม่ได้ใส่อะไรเลย ตามเนื้อตัวมีแต่รอยดูดและรอยฟัน แถมยังปวดสะโพก....ไม่ใช่ความฝันเลย



“เจ็บ....”



“ไม่เป็นไร อีกหน่อยก็หาย”



อัลเลนว่าอย่างสบายๆ ลอนดอนขมวดคิ้วมองอย่างสงสัย



“มันเจ็บมากเลยนะ มันจะหายเร็วขนาดนั้นได้ยังไง นี่มันฉีกขาดเลยนะเว้ย!”



“มึงเป็นเมียกูนะ แผลแค่นี้รอสักพักก็หาย”



“ไม่เข้าใจ” ลอนดอนยังคงขมวดคิ้วไม่เลิก อัลเลนถึงกับหรี่ตาแล้วถอนหายใจ



“มึงมีพลังกูอยู่ในตัว เดี๋ยวร่างกายก็ฟื้นฟูน่า แต่ทนเจ็บอีกหน่อยละกัน ก็เป็นมนุษย์นี่นะ หายปุบปับเหมือนกูไม่ได้หรอก”



“อ๋อ.....”



ลอนดอนพยักหน้าเข้าใจก่อนจะเงียบไป พอสายตากลับมาโฟกัสที่รอยแดงจ้ำบนตัวเขาเองอีกครั้งเขาก็เกิดหน้าร้อนขึ้น ลอนดอนมองใบหน้าด้านข้างของอัลเลนก่อนจะถามเสียงเบา



“อัลเลน ตกลงที่มีอะไรกันมัน...หมายถึงมึงก็มีอะไรกับกูด้วยรึเปล่า”



“แหงดิ ก็นั่นมันกูเอง”



“...........” ลอนดอนหน้าเหวอไปเลย



“มึงเป็นเมียกูนั่นแหละว่าง่ายๆ”



“.............”



ลอนดอนแทบน้ำตาตกใน เขาคิดว่าเป็นเมียซาตานก็จะไม่เกี่ยวกับอัลเลนซะอีก แล้วแบบนี้ลอนดอนควรทำตัวยังไงกับอัลเลนในร่างมนุษย์ดี เพราะบรรยากาศของทั้งสองคนไม่เหมือนกันเลยในความรู้สึกของลอนดอน



อัลเลนเป็นเพื่อนสนิทนิสัยสมคุณชาย ที่ลอนดอนไว้ใจและพึ่งพาได้ตั้งแต่เด็ก เขาไม่กลัวอัลเลนเลยแม้แต่น้อย กลับกันเวลาเจอซาตานลอนดอนจะเกร็งและรู้สึกร้อนๆหนาวๆ มักโดนทำสีหน้าท่าทางรำคาญใส่อยู่เสมอ เหมือนลอนดอนมองหน้าใครก็ไม่รู้ที่อาศัยอยู่ในร่างอัลเลน



“มึงก็ทำตัวปกตินั่นแหละ เมียกูก็คือเมียกู มึงมีอะไรกับกูก็เหมือนมีกับซาตานด้วย”



“อ้าว! แล้วตอนนั้นมึงบอกว่าถ้ากูมีอะไรกับมึงก็ไม่รอดตายอยู่ดีนั่นล่ะ” ลอนดอนเบิกตากว้าง เขาคิดว่าอาจจะโดนซาตานอำเข้าแล้วก็ได้



“ก็ไม่รอดน่ะสิ บอกแล้วไงว่ามึงต้องมีกลิ่นอายซาตาน เอากับกูก็ไม่มีประโยชน์เพราะกูอยู่ในร่างมนุษย์ มึงจะเอากับกูไหมล่ะ แต่โดนกูเอาฟรีนะ” อัลเลนเลิกคิ้วข้างเดียวมองมาที่ลอนดอน



“เอ่อ...ไม่ดีกว่า”



แค่นี้ลอนดอนก็อายจะแย่อยู่แล้ว



ลอนดอนไม่มีอาการเจ็บที่หัวใจเลยตั้งแต่เจอกับซาตานในคืนนั้น ซึ่งเขาก็คิดว่าดีแล้วที่ไม่เป็นอะไร เขายังอยากมีชีวิตและสร้างอนาคตที่ดี หากต้องมาตายคงน่าเสียดายชีวิตที่เหลือแย่



“อ อัลเลน”



“หืม”



“กู...ถามอะไรหน่อยดิ” ลอนดอนถามอ้อมแอ้ม อัลเลนหันมามองก่อนเลิกคิ้ว



“ถามมาดิ”



“มึงกับซาตาน....ทำไมเหมือนไม่ใช่คนเดียวกันเลยวะ”



“กูมีจิตใจร่วมกันครึ่งหนึ่ง เรียกง่ายๆพวกกูมีจิตใจสามส่วน”



“...........”



เพราะลอนดอนทำหน้างงอัลเลนเลยอธิบายต่อ



“อ่ะคิดตาม จิตใจกูมีด้านมนุษย์ จิตใจด้าน x ที่ใช้ร่วมกัน แล้วก็จิตใจด้านซาตาน เวลากูในร่างมนุษย์ออกมาก็จะมีจิตใจด้านมนุษย์กับด้าน x แต่จะสื่อสารกับจิตใจด้านซาตานได้ ก็เหมือนกัน ถ้ากูในร่างซาตานออกมาก็จะมีจิตใจด้านซาตาน กับด้าน x ด้วย”



“อ่า....”



ลอนดอนลองคิดภาพตามในหัว ซึ่งไม่นานเขาก็เข้าใจ มิน่าเขาถึงคุ้นเค้ยกับอัลเลนเหมือนเดิม แต่กับร่างซาตานเหมือนคุยกับคนละคนเลย



“เลิกทำหน้าโง่สักที ข้าเห็นแล้วรำคาญ”



“โอ๊ย!!!”



ลอนดอนสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงเข้มจากร่างซาตาน จนมันสะเทือนสะโพกทำให้เผลอร้องด้วยความเจ็บปวด



“ซ ซาตาน...ทำไม....ถึง.....” ชายหนุ่มเสียงสั่นอย่างช่วยไม่ได้อีกแล้ว



“ข้าแค่ออกมาหาเมียข้า มีปัญหารึไง” นัยน์ตาดุดันจ้องมองลอนดอนจนชายหนุ่มไม่กล้าสบตา



“เอ่อ....ผมอยากอยู่กับอัลเลนมากกว่า.....” ลอนดอนตอบเสียงเบาเพราะไม่กล้าให้ซาตานได้ยิน แต่ซาตานก็ได้ยิน



“ข้าก็อัลเลน!”



“ค ครับ!”



ลอนดอนหดคอลงเพราะกลัวเสียงตวาดของซาตาน เขาแค่อยากอยู่กับอัลเลนที่ดูกันเองมากกว่าอยู่กับซาตานจอมโมโหร้ายนี่เท่านั้น



“เลิกกลัวข้าได้แล้ว ข้าเป็นผัวเจ้านะ ยังจะกลัวอะไร”



“เอ่อ........”



พูดตรงๆแบบนี้ลอนดอนก็ไปไม่เป็นเหมือนกัน แต่ชายหนุ่มก็ดันหน้าขึ้นสีเพราะคำพูดของซาตานนี่แหละ



“แล้วช่วงล่างเจ้าเป็นยังไงบ้าง”



“ก็ยังเจ็บอยู่ครับ....” ลอนดอนตอบเสียงเบา เขาไม่คิดว่าซาตานจะเป็นห่วงเขาด้วย



“สมน้ำหน้า”



“............ครับ”



ลอนดอนอยากจะร้องไห้จริงๆ ซาตานนี่จะออกมากวนประสาทเขาทำไม สู้อยู่เงียบๆในร่างของอัลเลนไปนั่นแหละดีแล้ว



“ข้าแค่จะบอกว่าเจ้ากำลังมีเคราะห์หนัก ระวังชีวิตของเจ้าด้วย อย่าให้เป็นอะไรไป”



เสียงเรียบของซาตานทำให้ลอนดอนชะงักไป สีหน้าและน้ำเสียงทำให้ชายหนุ่มรู้ได้ในทันทีว่าซาตานพูดเรื่องจริง



“เคราะห์อะไร ผม...จะเป็นอะไร” ลอนดอนถามด้วยความกังวลเพราะเขากำลังกลัว



“ระวังตัวเอาไว้แล้วกัน อย่าให้ใครมาทำอะไรเจ้าได้ เจ้าเป็นเมียของข้า จงรักษาชีวิตเอาไว้ดีๆ”



“ผม....จะตายรึเปล่า”



“มันอยู่ที่ตัวเจ้า”



ลอนดอนได้แต่เงียบหลังจากถูกซาตานเตือน เขาไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเขา และร้ายแรงมากแค่ไหน แต่หากซาตานถึงกับเตือนเขาก็ต้องระวังตัวเอาไว้หน่อยแล้ว



“ขอบคุณนะครับที่เตือน”



ลอนดอนส่งยิ้มบางให้กับซาตานจนร่างสูงนิ่งไปเพียงชั่วครู่ เขาไม่คิดว่าจะได้รับรอยยิ้มจากมนุษย์โดยเฉพาะกับชายคนนี้ที่กลัวเขายิ่งกว่าอะไร



“อืม...”



ซาตานเพียงตอบรับเบาๆเท่านั้น

.

.

.

ความคิดเห็น