nawa

สวัสดีค่ะ ถ้าใครหลงเข้ามาแล้วอย่ากดผ่าน ลองอ่านสักตอนก่อนนะคะ นิยายของNawa อินดี้ที่ไม่ได้มีดีแค่เรื่องลึกลับ

ชื่อตอน : ผิดใจ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

คนเข้าชมทั้งหมด : 31.7k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ต.ค. 2560 21:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ผิดใจ
แบบอักษร

บทที่18

นรินทร์แอบลุกออกมาเงียบๆหลังจากที่หญิงสาวหลับไปแล้วเพียงไม่นาน จิตใจของชายหนุ่มว้าวุ่น เขาเดินกลับไปยังบ้านของอูเลในความมืดมีเพียงแสงจันทร์เท่านั้นที่ส่องทาง นายทหารหนุ่มนั่งลงบนแคร่ตัวเดิมที่หน้าบ้านบัดนี้วงเหล้าแตกไปแล้วเหลือเพียงไหเหล้าที่ว่างอยู่ นรินทร์ยกไหเหล้าขึ้นกระดกลงคอ สุรามีจะมีฤทธิ์ช่วยให้ลืมคนใจดำได้บ้างหรือไม่เขาไม่แน่ใจ แต่ถ้าเมาแล้วไม่เจ็บเขาก็จะดื่ม เมื่อแรกที่พบพิมพลอยเขารู้สึกแค่เพียงชอบแต่เมื่อยิ่งได้รู้จักความรู้สึกนั้นก็เริ่มเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆจนเมื่อมีวิธีที่จะทำให้เขาผูกมัดเธอเอาไว้ได้ เขาก็ไม่รีรอที่จะรีบคว้ามันไว้แม้ต้องบังคับใจเธอก็ตาม 

​พิมพลอยรู้สึกตัว ตื่นขึ้นเมื่อมะเมียะมาปลุกในเช้ามืด มะเมียะหลุบตาลงต่ำหน้าแดงไม่มองเธอสงสัยเด็กสาวยังอายกับเรื่องเมื่อคืนอยู่แต่พิมพลอยทำตัวเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเพื่อลดความกระดากอายของสาวน้อย

"วันนี้ต้องทำอะไรบ้างหรอ"พิมพลอยถามแต่ตามองไปที่ข้างเตียงเธอไม่รู้เลยว่าเขาลุกออกไปตอนไหน

"เดี๋ยวหมอพิมแต่งตัวนะจ้ะฉันเตรียมไว้ให้แล้ว แต่หมอพิมไม่สบายหรือเปล่าจ้ะดูตาบวมๆ"

"แค่เหนื่อยนิดหน่อยจ้ะ"พิมพลอยฝืนยิ้ม รับเสื้อผ้าชุดพื้นเมืองที่มะเมียะยื่นให้แล้วไปอาบน้ำ

หมู เห็ด เป็ด ไก่ ถูกฆ่าเพื่อเซ่นสังเวยบวงสรวงเป็นคู่ๆ ดอกไม้ป่านานาชนิดถูกจัดตกแต่งไว้กลางลานส่งกลิ่นหอมอบอวล ผู้เฒ่าผู้แก่ในหมู่บ้านและชาวบ้านต่างมารวมตัวกันเป็นสักขีพยานในงานแต่ง พิมพลอยในชุดสีขาวของชาวพื้นเมืองที่คอมีสร้อยพลอยเพทายสีฟ้าเม็ดใหญ่สมบัติดูต่างหน้าของพ่อที่เธอไม่ค่อยได้หยิบมาใส่ประดับอยู่ ผมยาวสลวยถูกเกล้าขึ้นเป็นมวยทัดแซมด้วยดอกไม้ ใบหน้างามอย่างธรรมชาติสร้างสรรค์ให้ จนนรินทร์ตะลึงในความงามถูกสะกดแทบเกือบลืมหายใจเมื่อหญิงสาวย่างกายเข้ามา

"ณ เวลานี้เป็นฤกษ์ดีแล้วขอให้คู่บ่าวสาวจุดธูปไหว้บวงสรวง ขอขมาเจ้าป่า เจ้าเขา ผีปู่ ผีย่า ผีบรรพบุรุษ "พิมพลอยและนรินทร์รับธูปมาอธิฐานแล้วปักลงดิน ผู้เฒ่าผู้แก่ต่างพากันผูกข้อมือของทั้งคู่และอวยพรตามด้วยชาวบ้านทุกคนในหมู่บ้าน พิมพลอยยิ้มรับทุกคำอวยพรน้ำตารื่น นรินทร์เองก็เช่นกันมันเหมือนช่วงเวลาในฝันเลยที่เดียว เมื่อทุกคนผูกขัอมือทั้งคู่เสร็จ อูเลจับมือทั้งคู่ให้มาจับกัน

"ต่อจากนี้ขอประกาศให้ทุกคู่เป็น..."

"นี่มันเรื่องอะไรกันคะ!"

เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นทำให้ชาวบ้านทุกคนหันจับจ้องไปยังต้นเสียงเป็นตาเดียว ร่างระหงษ์ยืนอยู่กับทหารอีกสองคนเบื้องหลัง ใบหน้างามแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางราคาแพง ตาสวยเฉี่ยวจมูกโด่งรั้นขึ้นปากกระจับเผยอขึ้นดูเซ็กซี่แบบสาวชาวกรุง

"ลดา"เสียงชายหนุ่มดังขึ้น

"คุณมาที่นี่ได้ยัง"

"ลดาก็มาตามหานะไงค่ะ คุณไม่ติดต่อกลับมาเลย พอลดาสืบจนรู้ว่าคุณอยู่ไหนแต่พวกทหารบอกว่าคุณหายเข้าไปในป่า ลดาให้พวกเขารีบตามหา"

"คุณมีธุระอะไร"นรินทร์ถามหญิงสาวผู้มาใหม่ตรงหน้า

"เรื่องของเรามันยังไม่จบนะคะ ทำไมนะหนีมาแบบนี้"

"เรื่องของเรามันจบไปแล้วเพราะผมกำลังจะแต่งงาน"นรินทร์คว้าข้อมือพิมพลอยจับขึ้นมาแสดงให้ลดาเห็น

"กับแม่สาวชาวบ้านนี้เหรอคะ"ลดาชายตามองพิมพลอยหัวจรดเท้าด้วยสายตาเยียดๆก็สวยอยู่หรอกแต่แบบจืดๆหล่อนคิดในใจ

"นะเมาหรือเปล่าคะกลิ่นเหล้าหึ่งเชียว หรือชาวบ้านพวกนี้มอมเหล้าคุณแล้วบังคับให้นะแต่งงานกับแม่นี่ใช่ไหม ร้ายจริงนะ"ลดาทำจมูกฟุดฟิดดมชิดจนถึงซอกคอชายหนุ่มก่อนเขาจะพละออกห่าง พิมพลอยได้ที นรินทร์ตกใจปล่อยมือจึงวิ่งหนี

"คุณพิม!"

"หมอพิม"มะเมียะตะโกนไล่หลังวิ่งตามพิมพลอยไปชาวบ้านในพิธีต่างตกตะลึงจนไม่มีใครพูดคำใดออกมา สถานการตอนนี้เรียกได้ว่าเลวร้าย

"อ่อเป็นหมอหรอคะสงสัยจะพวกหมอตำแยหมอผี หรือว่ามันทำเสน่ห์ยาแฝกใส่นะ"

"คุณตามผมมานี้เดี๋ยวนี้เลย"นรินทร์ดึงแขนลดาเลี่ยงหลบออกมาก่อนก้มหัวเป็นเชิงขอโทษชาวบ้านทุกคน

"นี่มันอะไรกันครับ"นายทหารหนุ่มหน้าเคร่งถามเมื่อแยกลดาออกมาได้

"ลดาต้องถามนะมากกว่าค่ะว่าอะไร นะทะเลาะกับลดาก็ย้ายหนีมาเกือบครึ่งปีเลยนะคะ "

"เราเลิกกันแล้วคุณจำไม่ได้หรอลดา"

"ลดาไม่เลิก ลดาได้ไม่ได้พูดมีแต่นะที่พูด นะไม่อยากอยู่หน่วยนั้นบอกลดาก็ได้นี่ค่ะ ไม่เห็นต้องทำแบบนี้เลย"

นรินทร์นิ่งเงียบมองหน้าอดีตคนรักแล้วคิดย้อนถึงความทรงจำเก่า เขาเคยรักผู้หญิงคนนี้มากเพราะคนอย่างลดาลูกสาวนายพลกับเด็กวัดอย่างเขาต่างกันราวฟ้ากับเหว ทั้งชนชั้น ฐานะ รสนิยมแต่ลดายังลดตัวมาคุยกับคนอย่างเขาก็นับว่าเหมือนฝัน แต่ช่วงหลังลดาได้เป็นนางแบบหน้าใหม่ดาวรุ่งเธอก็พยายามยัดเยียดทุกอย่างให้เขาดูสมฐานะกับเธอ เขารู้สึกเหมือนที่ลดาทำดีกับเขาเพราะเธอแค่หลงรูปลักษณ์ภายนอกของเขาเท่านั้น และเรื่องที่ทำให้เขาหมดความอดทนกับเธอ คือลดาขอร้องพ่อของเธอให้เลื่อนยศให้เขาและให้เขาย้ายไปคุ้มกันรัฐมนตรีที่พ่อเธอรู้จักเพื่อจะได้ทัดเทียมกับเธอ แต่ไม่มองถึงศักดิ์ศรีของเขาเลย 

"ผมว่าผมคุยกับคุณรู้เรื่องแล้วนะลดา ผมจะไม่ย้ายไปหน่วยไหนทั้งนั้น อ่อแล้วอีกอย่างผมก็แต่งงานแล้ว คุณควรเลิกยุ่งกับผมสักที"

"ลดาไม่เข้าใจแม่นั้นดีกว่าลดาตรงไหน"นรินทร์ยิ้มเมื่อนึกถึงผู้หญิงอีกคนที่ถูกพาดพิงถึงแล้วพูดเสียงดังว่า

"อย่างน้อยเขาก็ยอมรับในสิ่งที่เป็นตัวผม"


*ปั่นสุดๆช่วงตอนนี้จะดราม่าหน่อยแต่อย่าพึ่งเบื่อน๊า รับรองว่าตอนหน้ามีมาให้ฟินกันแน่นอน 

**คอมเม้นกันเยอะๆนะคะอยากรู้ความคิดเห็นของทุกคน

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น