IT'S .

คอมเม้นท์ของคุณแค่ 1 เม้น เป็นกำลังใจให้นักเขียนได้มากเลยค่ะ ^-^ ติดตามนิยายเรื่องอื่นได้ด้วยการกดชื่อ It's หรือเข้าไปที่เฟสบุ๊คเพจ @itsitsoff ได้เลยค่าา

ตอนที่ 3 : หนทางหนีจากซาตาน

ชื่อตอน : ตอนที่ 3 : หนทางหนีจากซาตาน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 21.3k

ความคิดเห็น : 50

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ต.ค. 2560 22:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3 : หนทางหนีจากซาตาน
แบบอักษร

ตอนที่ 3 : หนทางหนีจากซาตาน



"ซ ซาตาน"




"มีอะไร"




"ผม....ขอปฏิเสธ"




ลอนดอนบอกซาตานเสียงเบาเพราะร่างสูงอยู่ใกล้เพียงคืบ ซาตานมองลอนดอนด้วยดวงตาสีแดงที่ราบเรียบก่อนขยับออกห่าง




"เจ้าไม่กลัวตาย?"




"ผม...."




ลอนดอนไม่กล้าพูดว่ายอมตายซะยังจะดีกว่า เพราะยังไงเขาเองก็ยังไม่อยากตาย แต่จะให้ทำยังไงได้ เขายังรับไม่ได้กับเรื่องทั้งหมด ทั้งเรื่องที่อัลเลนคือซาตาน ลอนดอนเป็นเจ้าสาวของซาตาน แล้วยังต้องร่วมรักกันอีก




"เจ้าคงไม่ลืมว่าข้าจะไม่ยอมให้เจ้าตาย ข้าต้องรักษาชีวิตเจ้าสาวของข้า"




"........."




ลอนดอนไม่กล้าสบตากับนัยน์ตาสีแดงน่ากลัวคู่นั้น ชายหนุ่มก้มหน้าเม้มปากแน่น ไม่รู้หนทางว่าจะทำยังไงต่อไปดี อีกอย่างเขาก็ไม่ได้วางใจร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าอยู่กับซาตานแล้วเขาจะปลอดภัย




เอาเป็นว่าเขาขอไปหาวิธีเอาดาบหน้าจะดีกว่า




"ผมขอยืนยันว่าจะปฏิเสธเหมือนเดิมครับ...."




ลอนดอนตอบอ้อมแอ้ม ซาตานมองลอนดอนด้วยท่าทีที่เบื่อหน่ายเต็มทน เขาไม่ชอบนิสัยของมนุษย์เอาซะเลย ไม่รู้ว่าตัวเองคิดอะไรอยู่ถึงได้อยากมาใช้ชีวิตช่วงหนึ่งที่โลกมนุษย์นี่




"หมายความว่าเจ้าจะยอมตายใช่หรือไม่"




"ไม่ครับ แต่ผมจะหาวิธีแก้เอง"




"อย่าพูดอะไรโง่ๆหน่อยเลย ข้ายังไม่รู้วิธีแก้แล้วเจ้าจะรู้ได้ยังไง!" ซาตานตวาดอย่างหัวเสีย เขาไม่เคยเห็นมนุษย์ที่ไหนที่จะโง่ได้เท่านี้อีกแล้ว




"ผ ผมจะลองหาดู!"




"งั้นก็เชิญเจ้าไปหาเถอะ จนวันตายเจ้าก็ไม่มีทางหามันเจอ"




"........"




"แล้วข้าจะรอเจ้าซมซานกลับมาหาข้า"




ซาตานตวัดสายตาอย่างคนมีอำนาจมองลอนดอนอีกครั้ง ชายหนุ่มตัวสั่นแต่ก็รีบลุกจากเตียงเพื่อออกจากห้องนี้ให้เร็วที่สุด ไม่แน่หรอก เขาอาจจะเจอทางออกที่ดีกว่าการยอมเป็นเจ้าสาวของซาตานก็ได้




ลอนดอนออกจากบ้านของอัลเลนยามกลางดึก เพราะไม่มีบัสวิ่งผ่านกลับบ้านของตนเองได้แล้วลอนดอนจึงเลือกโบกแท็กซี่กลับบ้านแทน




พอมาถึงบ้านลอนดอนก็รีบเปิดคอมเพื่อหาความเป็นมาเกี่ยวกับซาตานตนนั้นทันที




"แล้วซาตานนั่นชื่ออะไร...รู้แต่ชื่ออัลเลน..."




ลอนดอนพึมพำ เขาอยากค้นหาประวัติอัลเลนดูแต่เขาก็ฉุกคิดได้ว่าซาตานต้องมีชื่ออยู่แน่ๆ




'จ้าวแห่งซาตาน'




คลิก




ลอนดอนเลือกจะค้นหาคำนั้นก่อนหน้าเว็บจะขึ้นมาให้ชายหนุ่มได้เลือกกดเข้าไป




คลิก




'จ้าวแห่งซาตาน คือผู้ที่นำพาความชั่วร้าย เป็นผู้มีอำนาจสูงสุดที่คอยปกครองภูติผี วิญญาณ ปีศาจ และอสูรทั้งปวง เดิมทีเป็นทูตที่ตกลงมาจากสวรรค์เพราะ...'




ชายหนุ่มได้แต่อ่านประวัติคร่าวๆของจ้าวแห่งซาตานเท่านั้น แต่ก็มีเพียงข้อมูลพอสังเขป ลอนดอนจึงลองค้นหาคำอื่นไปเรื่อยๆ




'ชื่อของจ้าวแห่งซาตาน'




คลิก




'ไม่ถูกค้นพบ'




"ไม่มีได้ไงวะ...."




ลอนดอนขมวดคิ้วแน่น เขาคิดว่าโลกสมัยนี้มันไปถึงไหนต่อไหนแต่ทำไมแม้แต่โลกโซเชียลยังไม่มีชื่อของจ้าวแห่งซาตานให้เห็น




'พิธีรับเจ้าสาวของจ้าวซาตาน'




คลิก




'จ้าวแห่งซาตานหากมีอายุครบ 25,000 ปี (หรือบางตำราระบุว่า 30,000 ปี) จะต้องเข้าพิธีรับเจ้าสาวซาตานมาเป็นชายา ซาตานที่จะเป็นเจ้าสาวคือซาตานตนที่มีพลังอำนาจเป็นรองแค่จ้าวแห่งซาตานเท่านั้น หลายตำราอ้างอิงอีกว่าซาตานสาวที่มีพลังเป็นรองแค่จ้าวแห่งซาตานมีมากกว่าร้อยตน ดังนั้นซาตานตนใดที่ได้ดื่มเลือดของจ้าวแห่งซาตานเป็นตนแรก จะได้เป็นเจ้าสาวของจ้าวแห่งซาตาน


ว่ากันว่าสิ่งของในการทำพิธีคือหนังสือรายชื่อปีศาจทั้งปวง (มีปกหนาสีดำ) ลูกแอปเปิ้ลแดง ของเซ่นจ้าวแห่งซาตาน และเลือดของจ้าวแห่งซาตาน'




............




"ของเหมือนกับที่ซาตานพูดหมดเลย...."




ลอนดอนกลืนน้ำลายก่อนจะมองภาพปกหนังสือที่ทางเว็บไซต์แนบมาด้วย มันเป็นภาพวาดหนังสือเล่มสีดำซึ่งคล้ายกับเล่มที่อัลเลนทำตกขณะที่ลอนดอนเข้าไปเซอร์ไพรส์คืนนั้น ถึงลวดลายจะดูน่ากลัวกว่าของจริงไปหน่อยแต่ก็คล้ายกันมาก




'เล่ากันมาว่า ระหว่างทำพิธีซาตานสาวจะต้องกินแอปเปิ้ลสีแดงเพื่อแสดงตนว่าจะเป็นผู้เข้าร่วมพิธีรับเจ้าสาว จากนั้นซาตานสาวที่เข้าร่วมจะถวายของเซ่นแก่จ้าวแห่งซาตานเพื่อยอมจำนนเป็นเจ้าสาวและเป็นพลังให้แก่จ้าวแห่งซาตาน และเมื่อจ้าวแห่งซาตานเปิดหนังสือสีดำออกเพื่อปฏิญาณตนรับเจ้าสาว ซาตานทุกตนจะใช้พลังแย่งชิงกันเพื่อดื่มเลือดของจ้าวแห่งซาตานก่อนเป็นตนแรก'




"เรื่องบ้านี่เป็นตำนานที่มีอยู่จริงเหรอ"




ลอนดอนมีสีหน้าที่ตึงเครียดอย่างเห็นได้ชัด เขาไม่คิดเลยว่าสิ่งที่อัลเลนในร่างซาตานบอกมาจะเป็นความจริง แต่ในทางกลับกันเขาจะคิดว่าอัลเลนโกหกก็ได้ แต่หลังจากเห็นเรื่องเหนือธรรมชาติอย่างนั้นเข้าแล้วเขาคงไม่คิดเหตุผลอย่างหลังแน่




"แล้วกูดันเป็นคนที่ดื่มเลือดซาตานคนแรกเหรอ กูยังไม่ได้ใช้พลังอะไรเลยโว้ย!"




แทนที่จะโกรธจนหัวฟัดหัวเหวี่ยง ลอนดอนกลับเครียดมากกว่าว่าจะทำยังไงต่อไป ในเมื่อในอินเตอร์เน็ตบอกแค่ข้อมูลเกี่ยวกับซาตานที่เข้าพิธีรับเจ้าสาว แต่ไม่มีบอกถึงมนุษย์เลย




'มนุษย์ที่เป็นเจ้าสาวซาตาน'




คลิก




'ไม่ถูกค้นพบ'




"หมดกันชีวิต"




ลอนดอนฟุบหน้าลงกับคีย์บอร์ดอย่างเหนื่อยล้า สมองเขาตื้อไปหมด ไม่รู้จะแก้ยังไง ในเมื่อไม่มีประวัติที่มนุษย์เคยเป็นเจ้าสาวของซาตาน แล้วเขาจะไปหาทางแก้จากไหนกัน...




อีกด้านหนึ่ง




จ้าวแห่งซาตานกำลังทอดมองการกระทำของลอนดอนจากทางด้านหลังซึ่งร่างสูงตามมากับความมืดตั้งแต่ชายหนุ่มออกมาจากบ้านของอัลเลนแล้ว แต่ลอนดอนไม่รู้ตัว จนกระทั่งซาตานอยู่ในบ้านด้วยก็ยังไม่รู้




"ช่างเป็นการกระทำที่โง่เง่าเสียจริง หากข้ารู้วิธีแก้ไขข้าก็คงบอกเจ้าไปนานแล้ว"




ซาตานมองร่างมนุษย์ผู้อ่อนแอด้วยความรำคาญ เขาเองก็ไม่ได้อยากได้มนุษย์นี่มาเป็นเจ้าสาวเลยสักนิด แต่ในเมื่อในร่างกายของลอนดอนมีพลังของซาตานไหลเวียนอยู่แล้ว ยังไงเขาก็ต้องรักษาชีวิตของลอนดอนเอาไว้ให้ถึงที่สุด




บ่ายโมงวันต่อมา




ด้วยความเหนื่อยล้าจากกล้ามเนื้อที่ยังปวดเมื่อยอยู่ ทำให้ลอนดอนตื่นขึ้นมาในช่วงบ่ายของวัน เขาหลับไปตั้งสิบกว่าชั่วโมง นั่นยิ่งทำให้เขาร้อนรนใจเพราะเขาตั้งใจไว้ว่าจะไปห้องสมุดกลางของเมืองเพื่อสืบค้นประวัติของซาตาน เขาเหลือเวลาอีกแค่ 11 ชั่วโมงเท่านั้นกว่าจะถึงครบกำหนดที่ซาตานบอกเอาไว้




หากไม่เข้าหอกับซาตานภายใน 24 ชั่วโมง เขาจะต้องตาย...




ลอนดอนใช้เวลาอาบน้ำแต่งตัวและเดินทางมาห้องสมุดกลางไม่นานมากนัก ชายหนุ่มเลือกเดินไปยังโซนของศาสนาและสิ่งลี้ลับก่อนจะหาหนังสือที่น่าสนใจหลายๆเล่มมาอ่านที่มุมมุมหนึ่ง




ที่นี่เป็นห้องสมุดกลางขนาดใหญ่ที่มีสถาปัตยกรรมแบบโรมัน มีหนังสือให้ผู้คนในเมืองมาอ่านกันฟรีมากมายกว่าหมื่นๆเล่ม และโต๊ะสำหรับอ่านหนังสือก็มีเพียงพอจะจุคนได้ราวๆห้าร้อยคน เมื่อก่อนลอนดอนชอบมานั่งอ่านหนังสือที่นี่ประจำเพื่อหาข้อมูลเขียนนิยาย แต่พักหลังมานี้เขาไม่ค่อยได้มาแล้ว




ไม่ว่าจะหนังสือเล่มไหนที่ลอนดอนขนมาอ่านก็ไม่มีวิธีบอกเกี่ยวกับการแก้พิธีนี้เลยสักเล่ม แม้แต่เข้าข่ายเรื่องนี้สักนิดก็ไม่มีเลย ลอนดอนกลุ้มใจเป็นอย่างมาก เขาไม่รู้ว่านอกจากอินเตอร์เน็ตและห้องสมุดจะมีที่ไหนช่วยเขาได้อีก




กระทั่งหนังสือเกี่ยวกับศาสนาเองก็ไม่มีบอกเอาไว้ว่าเคยมีมนุษย์ที่ได้เป็นเจ้าสาวของซาตาน ชายหนุ่มคิดว่าเขาคงหมดหนทางแล้วจริงๆ




"อึก...."




จู่ๆลอนดอนก็รู้สึกเจ็บที่หัวใจโดยไม่รู้สาเหตุ มันทรมานมากจนเครื่องปรับอากาศในห้องสมุดไม่สามารถทำให้จำนวนเหงื่อของเขาลดลงไปได้




หรือนี่เขากำลังจะตาย...




อาการเจ็บที่หัวใจของลอนดอนเป็นๆหายๆ เลยทำให้ชายหนุ่มไม่ค่อยมีสมาธิในการหาข้อมูลสักเท่าไหร่ แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็หามันอย่างไม่ย่อท้อ




กว่าหกชั่วโมงที่เขาใช้เวลาค้นหาข้อมูลในห้องสมุด จนกระทั่งห้องสมุดปิดเขาก็ไม่ได้อะไรติดมือกลับมาเลย




สุดท้ายความเจ็บปวดที่หัวใจอยู่แทบตลอดเวลาก็ทำให้ลอนดอนเดินทางมาจบปัญหาที่หน้าบ้านของอัลเลนจนได้




.........




ติ๊งต่อง




"สวัสดีค่ะคุณลอนดอน คุณอัลเลนบอกให้พาคุณขึ้นไปห้องส่วนตัวได้เลยค่ะ"




ลอนดอนผงะเมื่อเห็นเมดมาเปิดประตูรั้วทันทีที่เขากดออด ราวกับอัลเลนสั่งเมดเอาไว้แล้ว เขารู้ล่วงหน้าว่าลอนดอนจะมาที่นี่




ชายหนุ่มเดินตามเมดเข้าไปในบ้านและตรงไปยังชั้นบนของบ้าน นาฬิกาข้อมือบ่งบอกเวลาว่าตอนนี้สามทุ่มแล้ว อีกสามชั่วโมงลอนดอนก็จะตาย




"ขอบใจนะ"




อัลเลนยิ้มให้เมดก่อนเธอจะขอตัวไปทำงานต่อหลังจากมาส่งลอนดอนในห้องของอัลเลนแล้ว ร่างสูงเดินไปล็อกประตูหน้าห้องก่อนจะเดินกลับมาหาเพื่อนตัวเองที่ยังยืนนิ่งไม่ขยับไปไหนอยู่กลางห้อง




ลอนดอนมองหน้าอัลเลนที่อยู่ในร่างมนุษย์ก่อนจะถอนหายใจ




"ทำไมมึงไม่บอกกูตั้งแต่แรกว่าเป็นซาตาน" ลอนดอนถามสิ่งที่กำลังสงสัยอยู่มากที่สุด




"ไม่มีเหตุผลที่ต้องบอกนี่หว่า กูกับมึงก็เป็นเพื่อนกันได้ดี" อัลเลนว่าเสียงเรียบ




"กูขอโทษนะที่ดันกลายเป็นเจ้าสาวของมึง กูทะเล่อทะล่าเข้ามาหามึงเอง"




ลอนดอนนึกโทษตัวเองที่เข้ามาทำให้พิธีของอัลเลนวุ่นวายไปหมด หากเขาไม่ทำความวุ่นวายตั้งแต่แรก ชีวิตเขาก็คงไม่เป็นแบบนี้ และอัลเลนก็คงมีเจ้าสาวซาตานที่เหมาะสมไปนานแล้ว




"ช่างเถอะ มึงก็รับอารมณ์กูในร่างซาตานให้ดีแล้วกัน มันโคตรขี้หงุดหงิดสุดๆเลย ยิ่งกว่ากูอีก"




อัลเลนว่าติดตลก ร่างสูงเดินไปนอนทิ้งตัวลงบนเตียงขนาดใหญ่ พอลอนดอนเห็นแบบนั้นจึงเดินไปนั่งข้างๆเตียงพร้อมกับก้มหน้างุดด้วยจนทำให้อัลเลนหันมามองอย่างสงสัย




"ทำไมมานั่งนี่"




"มึง...มึงอีกคนบอกว่าต้องเข้าหอกับมึงกูถึงไม่ตาย"




"เดี๋ยวลอนดอน" อัลเลนลุกพรวดขึ้นนั่ง "มึงคงไม่คิดว่าจะมีอะไรกับกูหรอกใช่มะ"




"มัน...ต้องเป็นอย่างนั้นไม่ใช่เหรอวะ"




แววตาใสซื่อของลอนดอนแทบทำให้อัลเลนอยากจะกัดลิ้นตาย ถึงเขาจะไม่มีปัญหาเรื่องเซ็กส์กับลอนดอนแต่การที่เห็นเพื่อนสนิทซื่อขนาดนี้เขาก็ไม่ไหวเหมือนกัน




"มีกับกูแล้วมึงจะรอดได้ไง"




"อ้าว ก็ต้องร่วมรักกับซาตานไม่ใช่เหรอ มึงก็ซาตานอ่ะ กู....ทำใจมีอะไรกับมึงได้ แต่ขออย่าง...มึงใช้ถุงยางด้วยนะ"




ลอนดอนว่าพลางควักถุงยางที่ซื้อระหว่างเดินทางมาที่นี่ออกมาจากกระเป๋ากางเกงให้อัลเลน จนร่างสูงแทบอยากยกมือตบหน้าผากตัวเอง




"มึงต้องมีกับกูอีกคนนู่น!"




"ฮะ..."




"กับร่างซาตาน ไม่ใช่กูที่เป็นมนุษย์"




"มัน...ไม่เหมือนกันเหรอ ก็เป็นคนคนเดียวกันนี่หว่า" ลอนดอนกระพริบตาปริบๆ




"กูน่ะคนเดียวกัน แต่มึงต้องมีกับร่างจริงๆของกูโดยตรง"




"เหรอ กูนึกว่ามีกับมึงก็ได้....กูเลยเตรียมใจมาแล้ว" ลอนดอนทำหน้าแหย เขาอายมากในหลายๆความหมาย




"ลอนดอน" อัลเลนหรี่ตามองชายหนุ่มที่นั่งอยู่ข้างๆ




"หือ"




"กูอีกคนฝากมาบอกว่า 'เจ้าโง่' น่ะ"




"ไม่อยู่ยังด่ากูได้อีก...."




ลอนดอนก้มหน้าบ่นพึมพำ เขาคิดว่าถ้ามีเซ็กส์กับอัลเลนในร่างมนุษย์แล้วเขาอาจจะพอทำใจได้อยู่แล้วเชียว เลยเตรียมใจมาตั้งแต่ออกจากห้องสมุดกลาง แต่พอได้ยินอัลเลนบอกแบบนี้เขายิ่งหวั่นใจ




กับซาตานที่ไม่คุ้นเคย อารมณ์ร้อน หงุดหงิดง่าย แถมชอบทำหน้ารำคาญเขาตลอดเวลาอย่างนั้นเขาคงรับมือไม่ไหวแน่




"กูเปลี่ยนใจแล้วได้ไหม ตายก็ตาย..."




"ไม่ได้ ข้าไม่ให้เจ้าตาย"




"!!!"




ลอนดอนสะดุ้งและตัวแข็งทื่อเมื่อน้ำเสียงของอัลเลนเปลี่ยนไป ความแข็งกร้าวนี้ต้องเป็นซาตานไม่ผิดแน่




ชายหนุ่มค่อยๆเงยหน้าขึ้นมองก็เป็นอย่างที่คิดจริงๆ อัลเลนในร่างซาตานโผล่ออกมาแล้ว ถึงจะมาโดยไม่มีเขางอกก็เถอะ แต่เขี้ยวและนัยน์ตาสีแดงน่ากลัวกว่าอัลเลนนั่นเขาจำได้ดี




"ซมซานกลับมาหาข้าจนได้นะเจ้ามนุษย์โง่" ซาตานพูดติดน้ำเสียงรำคาญเหมือนเดิม




"ซ ซาตาน...."




ลอนดอนไม่สามารถควบคุมน้ำเสียงให้หยุดสั่นได้เลย ไม่ว่าจะเจอกับซาตานสักกี่ครั้ง ความรู้สึกเย็นวาบจนน่ากลัวนี่ก็ไม่เคยหายไป




"คำตอบของเจ้ายังเหมือนเดิมหรือไม่"




"........"




"จะยอมร่วมรักกับข้าเพื่อรักษาชีวิตของเจ้า หรือจะยอมตาย"




"ผ ผม...ขอถามอะไรก่อนได้ไหมครับ" ลอนดอนเปล่งเสียงอย่างกล้าๆกลัวๆ ซาตานย่นคิ้วด้วยความไม่ชอบใจแต่ก็พยักหน้ายอมให้




"จะถามอะไรก็ถามมา"




"คุณบอกว่า....ผมจะร้อนทุกๆเจ็ดวัน...."




"เจ้าก็ต้องร่วมรักกับข้าทุกๆเจ็ดวันเพื่อหยุดอาการนั้น หากเจ้าฝืนทน ความร้อนนั้นจะแผดเผาเจ้าจนตาย"




"ตลอดชีวิตเหรอครับ...."




"แค่ช่วงแรกเท่านั้น หลังจากผ่านมันไปได้เจ้าจะเริ่มชินกับพลังของข้าเอง ถึงตอนนั้นกลิ่นอายซาตานคงติดตัวเจ้าไปมากแล้วล่ะ"




"เฮ้อ....."




ลอนดอนถอนหายใจอย่างโล่งอก เขาคิดว่าจะต้องติดคำสาปนี้ไปจนตลอดชีวิตซะอีก เขาคิดภาพในวันที่เขาหนังเหี่ยวหย่อนยานแล้วแต่ต้องมาร่วมรักกับซาตานขณะร้อนรุ่มไม่ออกเลย




"ถ้าอย่างนั้น....."




"............"




"ผมจะร่วมรักกับคุณครับ"


.


.


.

_______________

ขอบคุณทุกๆคอมเม้นท์ค่ะ! อิทเห็นคอมเม้นท์แล้วชื้นใจ ทั้งรออิทบ้าง ทั้งสนุกกับอัลเลนลอนดอนบ้าง อิทมีแรงปั่นต่ออย่างรวดเร็วเลย T-T

ดีใจที่ทุกคนชอบอัลเลนกับลอนดอนค่ะ ฝากติดตามทั้งคู่ด้วยนะคะ!

ความคิดเห็น